Powiedz: żegnaj

Książka, która rozłożyła mnie na łopatki i złożyła na nowo 😭

„Powiedz: Żegnaj” to debiut, o którym będzie głośno. Dawid Aleksy Dorożyński, kompozytor i pianista, stworzył powieść, która jest jak utwór na skrzypce – przejmująca, pełna emocji i zapadająca w pamięć. A wiecie co jest najlepsze? Do książki powstał autorski soundtrack! Kod QR na okładce przenosi do muzyki napisanej specjalnie do tej historii.

Główny bohater Mikołaj to wrażliwy student fortepianu, który po śmierci ukochanej babci traci cały swój świat. Zostaje z ciszą, wspomnieniami i pustką, której nie potrafi wypełnić. I właśnie w tym momencie autor pokazuje, że prawdziwa siła tkwi w relacjach. Przyjaciółki Mikołaja – Edzia, Lidka i Ola – nie pozwalają mu się poddać, a na horyzoncie pojawia się tajemniczy student prawa w bordowej kamizelce.

To nie jest zwykły romans. To historia o żałobie, która uczy akceptacji, o miłości, która leczy, i o przyjaźni, która ocala. Autor z ogromną delikatnością i empatią pokazuje całą gamę emocji towarzyszących stracie – od dojmującego smutku po powolne odradzanie się nadziei. Czytałam z zapartym tchem, czując każdą nutę bólu i każdy promyk światła, który powoli wracał do życia Mikołaja.

Styl pisania autora jest niesamowicie wciągający i muzyczny – czuć w nim rękę artysty, dla którego dźwięki i emocje idą w parze. Tempo akcji jest wyważone, a książkę pochłania się w kilka godzin, bo nie sposób się od niej oderwać.

„Powiedz: Żegnaj” to lektura dla każdego, kto kocha wzruszające historie o sile ducha i ludzkich relacjach. Dla tych, którzy szukają w książkach nie tylko rozrywki, ale i głębszego przesłania. A przede wszystkim – dla tych, którzy wiedzą, że czasem, żeby iść dalej, trzeba najpierw nauczyć się mówić „żegnaj”.

Moja ocena: 9/10 🌟

BRUNETTE BOOKS

Po pierwsze: coś naprawdę nietypowego, co od razu przyciąga uwagę. Do książki powstał autorski soundtrack dostępny na Spotify, skomponowany przez samego autora!

„Powiedz: Żegnaj” zaskoczyło mnie swoim realizmem. Jak na debiut, jest to powieść napisana lekkim i przystępnym językiem, dzięki czemu czyta się ją szybko i z dużą przyjemnością. Wątki LGBT nie zostały wysunięte na pierwszy plan – zamiast tego autor pokazuje Mikołaja, głównego bohatera, przede wszystkim jako człowieka, który czuje, przeżywa i zmaga się z emocjami tak samo jak każdy z nas. To zdecydowanie działa na korzyść tej historii.

Ogromnym atutem powieści są również bohaterowie. Wszystkie postacie są wyraziste i dopracowane, a każdą z nich można rozpoznać już po samym sposobie prowadzenia dialogów. Są barwne, indywidualne i wiarygodne, a jednocześnie wnoszą do świata Mikołaja wiele światła. Autor umiejętnie skontrastował jego skłonność do analizowania i przeżywania wszystkiego z żywiołowością oraz miejscami wręcz komicznym zachowaniem jego przyjaciółek Edzi, Lidki i Oli. Dzięki temu, mimo że książka porusza trudne tematy, nie przytłacza czytelnika. Nie brakuje w niej ciepła, humoru i chwil pozwalających odetchnąć od ciężaru emocji.

Dawid Aleksy sprawnie prowadzi fabułę i płynnie przechodzi między kolejnymi wątkami. Temat żałoby ukazuje przez pryzmat codziennego życia, unikając zbędnego patosu. Widać, że nie boi się poruszać trudnych tematów i robi to z dużą wrażliwością. To książka, która porusza i przypomina o tym, co w życiu naprawdę ważne. Szczególnie zapadła mi w pamięć emocjonalność Mikołaja – jego przeżycia są autentyczne i łatwo się z nimi utożsamić.

Choć momentami powieść jest nieco nierówna, to wciąż bardzo udany debiut, który zdecydowanie zasługuje na uwagę. „Powiedz: Żegnaj” powinno trafić do znacznie szerszego grona czytelników. Po tej lekturze nie mam wątpliwości, że Dawid Aleksy to autor, którego kolejne książki będę śledzić z dużym zainteresowaniem.

Jak na debiut to świetna książka, dużo humoru, dużo sytuacji z życia codziennego, z którymi czytelnik sam się może utożsamić. Czytając tę książkę doświadczyłam wielu emocji. Książka pokazuje, że uśmiechamy się będąc wśród ludzi czy przyjaciół aby ich nie martwić a tak naprawdę pod tą maską uśmiechu kryje się ból, strata, czasem nawet depresja. Autor pokazuje całą paletę emocjonalnych barw. Czytając ją śmiałam się i płakałam na przemian. Polecam.