Podróż wołyńska. 4. Codzienność naznaczona łzami. Podróż wołyńska tom 4

„Codzienność naznaczona łzami” to czwarta część Sagi Podróż Wołyńska autorstwa Joanny Nowak.

.

Poznajemy w niej kontynuację historii dziejów rodziny Strawińskich, którzy niestety w dalszym ciągu ciężko doświadczani są przez los.

Nastają lata 60., a bohaterom wcale nie zaczyna żyć się lepiej. Jadzia zaznaje kłopotów z dorastającą córką, Zosia zmaga się z własnymi problemami sercowymi, a troska o córki i lepszy byt nie daje jej spokoju. Do tego w małżeństwie Wandy zaczynają się problemy, doskwiera jej zwłaszcza brak potomstwa. Na kontakty z córką nie może narzekać za to Andrzej - niestety wolałby zmienić status weekendowego taty na tego pełnoetatowego - zależy mu na ratowaniu małżeństwa. Przynajmniej od ostatnich wydarzeń układa mu się z własnym ojcem. Zygmunt cieszy się z odbudowanych relacji z synem, tym bardziej że na kontakt z córkami nie ma co obecnie liczyć…

.

Bardzo wciągnęła mnie ta historia.

Razem z bohaterami przeżywałam ich sukcesy, jak i porażki.

Nie rozumiałam niesprawiedliwości losu, tej mściwości i krętactwa „czarnych charakterów”.

Tak po ludzku, zwyczajnie było mi szkoda postaci, z którymi już się zżyłam i którzy przeszli w swoim życiu na prawdę wiele.

Bo czyż nie mogło być już lepiej?

.

Oczywiście, oprócz pasma nieszczęść mieli też i lepsze momenty: niespodziewane uśmiechy od losu, mniejsze i większe sukcesy.

Jednak wydaje mi się, że szala w znacznym stopniu przechylała się bądź co bądź na tę „gorszą” stronę.

.

Samo zakończenie też nie wyjaśniło nic do końca, ponownie z niecierpliwością będę czekała na kolejny tom.

"Codzienność naznaczona łzami" to już czwarty tom serii "Podróż Wołyńska". Po raz kolejny w ogromną ciekawością zagłębiłam się w dalsze losy rodziny Stawińskich, które wpisują się w wydarzenia historyczne dwudziestego wieku.

Mijają kolejne lata, które przynoszą bohaterom powieści nowe doświadczenia i kłopoty, niektóre na własne życzenie. Pomiędzy tymi zawirowaniami życiowymi, które niejednokrotnie naznaczone są łzami, pojawia się jednak nadzieja na lepsze jutro.

Jak już zapewne wiecie, bardzo lubię tę sagę i wiem, że wiele z Was podziela moje zdanie. Gdyby jednak ktoś jej nie znał a chciał ją przeczytać, najlepiej zrobić to po kolei. Na początku każdego tomu znajduje się dość szczegółowe streszczenie poprzedniego, które również odświeży pamięć, gdy mamy pomiędzy nimi przerwę. To taki fajny zabieg autorki i ukłon w stronę czytelnika, który bardzo mi się spodobał. Niezmiennie polecam i oczywiście czekam na kolejną część tej pięknie wydanej sagi, której okładki urzekają swoim wyglądem.