Podejrzany X. Pochodna zbrodni

„Podejrzany X. Pochodnia zbrodni” to jeden z najsłynniejszych japońskich kryminałów autorstwa Keigo Higashino, łączący intrygę detektywistyczną z głębokim dramatem psychologicznym. Przyznam szczerze, że to pierwszy japoński kryminał, po który miałam okazję sięgnąć, aczkolwiek nie będzie ostatnim!

Fabuła rozpoczyna się, gdy Yasuko Hanaoka, samotna matka pracująca w barze, zabija w obronie własnej swojego agresywnego byłego męża. Gdy kobieta i jej córka stają przed widmem odpowiedzialności karnej, z pomocą przychodzi jej cichy i niepozorny sąsiad – matematyczny geniusz Ishigami.

Ishigami proponuje, że pomoże im zatuszować zbrodnię – i opracowuje perfekcyjny plan, który z pozoru eliminuje wszelkie dowody. Śledztwo prowadzi detektyw Kusanagi, a jego przyjaciel Yukawa, fizyk i dawny znajomy Ishigamiego, zaczyna podejrzewać, że za sprawą kryje się coś więcej, niż może się wydawać.

W przeciwieństwie do klasycznych kryminałów Higashino nie skupia się na tym, kto zabił, bo ta informacja jest znana czytelnikowi już od samego początku. Prawdziwym napięciem jest tu odkrywanie zacieranych śladów, ale również tajemnica Ishigami, który zdecydował się w tym pomóc. Zakończenie zaskakuje nie tyle zwrotem akcji, co moralną głębią i tragicznym wymiarem całej historii.

To opowieść o miłości bez wzajemności, o granicach ludzkiego oddania i o tym, jak bardzo skomplikowane mogą być motywy stojące za zbrodnią. Mistrzowsko napisana, z chłodną precyzją i cichym dramatyzmem – idealna dla czytelników ceniących psychologiczną stronę thrillera, bo autor w największej mierze skupia się na psychologicznych aspektach, odsuwając zbrodnię nieco na bok.

Wokół tego tytułu było naprawdę głośno, a ja po przeczytaniu uświadomiłam sobie, o co tak naprawdę tyle szumu i wiem, że nie był on bezpodstawny! Polecam!

Od czasu do czasu lubię sięgać po literaturę azjatycką. Jest nieszablonowai tak idealnie odmienna od tej, z którą spędzam czas na co dzień.

"Podejrzanego X" zapragnęłam przeczytać od pierwszego wejrzenia, a decyzję całkowicie przesądził fakt, że tym razem czeka mnie rozwiązanie kryminalnej zagadki. Czy spodziewałam się, że znajdę zagadkę w zagadce? Nie, i to sprawiło, że książka stała się jeszcze bardziej intrygująca.

Tu niczego nie można oczekiwać, niczego się spodziewać, ani domniemywać. Tu bowiem ścierają się wybitne umysły ze świata nauki, tu rządzi królowa wszelkich nauk, matematyka.

To swego rodzaju rozważania winnego na temat popełnionej zbrodni. I choć to karygodny czyn, to analityczne myślenie, schemat postępowania i strategia tuszowania sprawy, powodują, że stajemy się wiernymi obserwatorami i mu w tym kibicujemy, wręcz go usprawiedliwiając. Każdy szczegół ma ogromne znaczenie, a mistrzowska precyzja z jaką uknuta jest intryga, przyprawia o zawrót głowy.

Postać Ishigamiego dopracowana jest do perfekcji, zadziwia poziomem intelektu, rozwagi i spokoju w działaniach. Jego zachowanie angażuje czytelnika do intensywnego myślenia, obezwładnia kunsztem zastosowanych reguł matematycznych, ale największy podziw budzi opanowanie, które jest tak charakterystyczne dla kultury japońskiej.

Wszyscy odnoszą się do siebie z ogromnym szacunkiem, z zachowaniem dystansu i skromności.

I to mnie właśnie urzeka w azjatyckiej literaturze. Daleko tu szukać ciętego języka, wulgaryzmów, krwawych opisów czy zbędnych słów. Tu wszystko jest wyważone, symboliczne, zapisane w niezwykle oszczędny sposób, dzięki czemu otrzymujemy niesamowicie sprecyzowany i jasny przekaz.

Książka stopniowo nas do siebie przekonuje, a Autor jest mistrzem kreowania i budowania specyficznego napięcia. Dostajemy chłodną kalkulację i logiczne łamigłówki z wplecioną w fabułę, historią miłosną, która zaskakuje i fascynuje. Od tej powieści trudno się oderwać, a potem przestać o niej myśleć.

Zakończenie bowiem jest jak ostry cios, szokuje, powala na kolana i wyzwala wiele skrajnych emocji.

Zachęcam do sięgnięcia po ten kawał świetnej literatury i wyjścia ze swojej strefy komfortu. Nie jest to bowiem klasyczny kryminał, a bardziej analiza ludzkiego umysłu i jego działania.

Moja ocena to 8/10.

"Czasami, by kogoś ocalić, wystarczy po prostu być."

Literatura japońska. Brzmi egzotycznie? Dla mnie owszem, gdyż nie czytałam dotychczas żadnej książki japońskiego pisarza. Miałam wątpliwości czy mi się spodoba, zwłaszcza jeśli gustuję w polskiej literaturze, często brutalnej, pełnej wulgarnego języka. "Podejrzany X" był zupełnie inny. Byłam zaskoczona niezwykłą kulturą, szacunkiem z jakim odnosili się do siebie bohaterowie, nawet śledczy wobec podejrzanego i... to było coś rewelacyjnego co całkowicie mnie oczarowało.

"Podejrzany X" jest jednym z tych kryminałów, w których sprawcę zabójstwa znamy już na samym początku. Wiemy jak doszło do śmierci i cała historia kręci się wokół tuszowania zdarzenia, aby uniknąć konsekwencji. Mogłoby się wydawać, że taka konstrukcja pozbawia książkę dużego napięcia, związanego z podążaniem tropami, w celu odkrycia sprawcy. Nic bardziej mylnego. Z wielkim zainteresowaniem odkrywałam kolejne etapy śledztwa, a wielopoziomowa intryga całkowicie mnie zaskoczyła.

Moje serce jednak podbiła nie sama fabuła, a postać niezwykłego matematyka Ishigamiego. Sprawiający wrażenie samotnika, niedostosowanego do społeczeństwa, z umysłem działającym tak precyzyjnie jak mechanizm zegarka. Znał język liczb, wzorów, zależności, świat, w którym wszystko przedstawić można za pomocą równania. Mało kto go rozumiał. On za rozumiał otaczający go świat bardziej niż byłby w stanie to komukolwiek powiedzieć. To czego nie potrafił uzewnętrznić emocjonalnie, wyrazić słowami wypowiadał czynami. Nikt nie spodziewałby się po nim tej uczuciowej strony - a jednak potrafił poświęcić wszystko, jeśli tylko czuł, że tego wymaga miłość. Tam, gdzie inni okazywali uczucia przez głębokie słowa, dotyk, romantyczne gesty, on robił to przez konkretne czyny - ciche, czasem niezrozumiałe, ale zawsze wielkie. Dawno nie spotkałam się w literaturze z tak ciekawą postacią i trudno będzie go zapomnieć.

Końcówka książki rozwaliła mnie emocjonalnie. Żałuję, że do finału dotarłam wieczorem, bo po zakończonej lekturze nie mogłam zasnąć - tak buzowały we mnie rozmaite uczucia. Rankiem wspomnienia nadal były żywe i aż musiałam podzielić się wrażeniami z mężem, bo książka tak mocno mnie poruszyła.

Jeśli nie czytaliście, a zastanawiacie się nad tą lekturą, bardzo Wam polecam. Jest naprawdę warta zakupu!

Do tej pory nie miałam okazji czytać japońskiego kryminału, ale przeczuwałam, że może być naprawdę dobry. I nie myliłam się, bo ta książka okazała się fantastyczna! Sposób, w jaki autor poprowadził historię, jak szybko się to wszystko rozwinęło i jak pozwolił mi się wciągnąć, na długo pozostanie w mojej pamięci.

Nietypowym dla mnie zabiegiem było rozpoczęcie książki od ujawnienia tego, co zazwyczaj odkrywamy dopiero pod koniec – między innymi okoliczności zbrodni. Wbrew pozorom okazało się to genialnym rozwiązaniem, ponieważ pozwala nam obserwować wydarzenia „z góry” i śledzić, jak układanka powoli zostaje wypełniona każdym elementem... ale w tym przypadku przez detektywa Kusanagiego.

Nie jest to brutalna lektura ani taka, która wywołuje obrzydzenie przez opisy, co jest zaletą dla osób o słabszych żołądkach. Poza tym rzadko zdarza mi się kibicować obu stronom, a tutaj przyszło mi to zaskakująco łatwo. Postacie są realistyczne, interesujące i inteligentne (Ishigami od samego początku zyskał u mnie plusa), a do tego zapadają w pamięć. Dodatkowo japoński klimat idealnie pasuje mi do thrillerów – ale to być może przez prawdziwe historie, gry, a nawet filmy.

Jeśli ktoś nie miał jeszcze doświadczenia z japońskimi tytułami, ale uwielbia kryminały, śmiało może zacząć od tej pozycji. Takie książki mogłabym czytać codziennie, i jeśli pojawi się polskie tłumaczenie innej książki tego autora, z chęcią po nie sięgnę. „Podejrzany X. Pochodna zbrodni” to książka warta uwagi!

W Tokio dochodzi do dość brutalnej zbrodni. Ofiara ze zmasakrowaną głową i poprzypalanymi palcami zostaje odnaleziona za miastem. Co z tym wspólnego ma matka samotnie wychowująca dziecko i matematyk?

Ja nie czytam kryminałów. To totalnie nie moja bajka. Nie mój klimat. Ale tutaj coś mnie tchnęło i postanowiłam przeczytać. I wow! Totalne zaskoczenie!

Bo tutaj już na początku (rzekomo) wiemy, co się stało. A cała historia polega na graniu na emocjach czytelnika. Przypatrujemy się pracy śledczym, którzy chcą dojść do tego, o czym my wiemy już od początku.

Ta historia to gra psychologiczna z czytelnikiem. Bo, czy można sympatyzować z tymi złymi? Czy można im kibicować? I właściwie, kto tutaj jest tym złym?

Ta historia, poza motywem kryminalnym, ma również w sobie elementy thrilleru psychologicznego. Wchodzimy w głąb umysłu bohaterów, poznajemy ich dogłębne myśli (a przynajmniej tak nam się wydaje). Śledzimy od początku znaną nam już historię, ale od tej drugiej strony. I to moim zdaniem jest bardzo odświeżające. Bardzo mi sie to podobało.

Co ciekawe, ja tej historii nie odebrałam jako kryminał, choć nim jest, ja ją odebrałam jako głęboko rozbudowaną powieść psychologiczną, która wciąga czytelnika w swoistą grę, dając na tacy już na samym początku wszystko. I zaskoczeniem ma nie być rozwiązanie zagadki, ale śledzenie dalszych losów bohaterów. Śledzenie ich poczytań i tego, jak sobie teraz poradzą w patowej sytuacji.

Czy zastanawialiście się kiedyś, jaką rolę w naszym życiu pełni matematyka? Dla jednych to tylko szkolny przedmiot, dla innych sposób na porządkowanie świata. Dla Ishigamiego, bohatera „Podejrzanego X. Pochodnej zbrodni” Keigo Higashino, matematyka staje się sztuką strategii – kluczem do ochrony ukochanej osoby oraz… do zbrodni doskonałej.

Yasuko, samotna matka, wychowuje córkę po rozwodzie. Jej spokój burzy były mąż, który nie daje jej wytchnienia. Kiedy dochodzi do tragedii, z pomocą przychodzi jej sąsiad, cichy i skryty, lecz o umyśle ostrym jak katana – matematyk Ishigami. Tworzy on misterny plan, dzięki któremu kobieta ma uniknąć podejrzeń. Ale czy zbrodnia doskonała naprawdę istnieje? A może zawsze zdarzy się nieprzewidziane zdarzenie, które burzy całą strategię?

I rzeczywiście na scenie pojawia się Yukawa, błyskotliwy fizyk i dawny przyjaciel Ishigamiego. To, co miało być precyzyjnie ułożoną łamigłówką, zaczyna się komplikować, gdy Yukawa podejmuje intelektualne wyzwanie. Śledztwo nieuchronnie zbliża się do prawdy, a napięcie rośnie z każdą stroną. Autor buduje atmosferę pełną niepewności, gdzie chłodna kalkulacja ściera się z emocjami, a bohaterowie muszą zmierzyć się z konsekwencjami swoich decyzji.

Ależ zafascynowała mnie ta historia! To, jak Autor stopniowo odkrywa kolejne elementy misternej układanki stworzonej na użytek śledczych, jak splata logikę z uczuciami, to prawdziwe mistrzostwo. Ta opowieść rozwija się jak ceremonia parzenia herbaty, powoli, precyzyjnie, z każdym kolejnym etapem odsłaniając coraz więcej ukrytych smaków. A gdy już wydaje się, że znamy wszystkie odpowiedzi, nadchodzi uderzenie, które obraca wszystko w co wierzyliśmy do góry nogami.

Zakończenie? Zaskakujące, przejmujące i pozostawiające czytelnika z pytaniami o granice poświęcenia pokazuje, jak bardzo można zatracić się w uczuciach i do czego jesteśmy zdolni w imię miłości. Jeśli szukacie thrillera, który wciągnie Was od pierwszej strony i nie pozwoli o sobie zapomnieć, to ten jest dla Was idealny. Warto dać się porwać tej precyzyjnie skonstruowanej opowieści, bo finał wstrząśnie Wami bardziej, niż się spodziewacie. Ale jeśli kiedykolwiek zostaniecie postawieni w sytuacji równie podbramkowej jak Yasuko, życzę Wam takiego sąsiada jak Ishigami… choć może jednak lepiej, byście nigdy nie musieli się o tym przekonywać.

W Tokio dochodzi do tajemniczego zabójstwa. Śledztwo prowadzi detektyw Kusanagi wraz z pomocą wybitnego fizyka Yukawy. Tropy prowadzą do samotnej matki Yasuko i wybitnego matematyka Ishigami, tak odkrywają sieć intryg.

„Co jest trudniejsze: wymyślenie problemu niemożliwego do rozwiązania czy jego rozwiązanie?”

„Podejrzany X” to kryminał w hipnotyzującym wydaniu. Autor stworzył niezwykle ciekawą i pełną zaskoczeń fabułę, która do ostatniej strony nie odkrywa wszystkich swoich tajemnic. Jestem pod wrażeniem, jak autor stworzył nie tylko zagadkę kryminalną, ale też dialogi. To walka między dwoma wybitnymi umysłami, ale nic nie jest powiedziane wprost, to wszystko domysły i nie dopowiedzenia, obserwacja zachowań i dedukcja. Czytelnik od samego początku wie, kto jest winny zbrodni, ale nie jest najważniejsze ujęcie sprawcy, a plan, jaki przygotował matematyk by ochronić Yasuko i jej córkę przed odpowiedzialnością za morderstwo swojego kata. Autor wodzi za nos czytelnika i już sami nie wiemy co jest prawdą, a co skrzętnie wyreżyserowaną grą pozorów. Wszystko odkrywamy wraz z prowadzonym śledztwem, napięcie wzrasta, a tropy, które wychodzą na wierzch zmieniają obraz Ishigamiego.

Czy kobiety mogły usprawiedliwić swój czyn? Czy gdyby udało się zatuszować zbrodnie, można żyć z takim piętnem? W końcu to nie zdemoralizowane osoby, tylko zdesperowane ofiary, które chciały uwolnić się od swojego kata, to był impuls. Czy człowiek jest w stanie poświęcić swoją wolność na rzecz drugiej osoby, mimo iż nie łączy ich bliższa relacja? Autor skłania czytelnika do refleksji i przemyśleń na powyższe zagadnienia, a wraz z lekturą dowiecie się czym tak na prawdę kierował się główny bohater i zaręczam, że jego historia porusza.

„Podejrzany X” to nie tylko skrzętnie, w najdrobniejszym szczególe przygotowana zagadka kryminalna, ale i gra psychologiczna między wielkimi umysłami, czegoś takiego jeszcze nie czytaliście, polecam!

Tokio, Yasuko jest matką samotnie wychowującą córkę. Pewnego dnia odwiedza ją były mąż, o którym chciałaby jak najszybciej zapomnieć. Dochodzi do morderstwa. Nieoczekiwanie, sąsiad kobiet, zdolny matematyk postanawia im pomóc w zatuszowaniu zbrodni. Kiedy policja odnajduje zwłoki zaczyna się poszukiwanie mordercy. Pewnie wszystko poszłoby zgodnie z planem gdyby nie pojawił się dawny kolega matematyka, równie zdolny fizyk...

Mój czytelniczy debiut z kryminałem japońskim. Znamy ofiarę, znamy zabójcę, a i tak razem z policjantami próbujemy dojść do całej prawdy.

Literatura japońska ma w sobie coś innego, coś czego nie spotkamy w żadnej innej obcojęzycznej czy chodźby polskiej, lekturze. Na pewno wielki wpływ na to ma wyjątkowa kultura jaka panuje w tym państwie. Nie znajdziecie tu krwawych opisów zbrodni, przekle#stw rzucanych z ust kogokolwiek czy epatowania sek#ualnością. Niż z tych rzeczy. Otrzymacie natomiast logiczną zagadkę do rozwikłania, mnóstwo matematyki w praktyce, ale bez obaw nie zanudzicie się...właściwie ani na chwilę Wasz mózg nie przestanie pracować. Książkę czyta się dosłownie ciurkiem i ciężko ją odłożyć - w głowie jak mantra powtarza się myśl "jeszcze tylko ten jeden rozdział" ?.

Zakończenie jest totalnym zaskoczeniem, dla mnie i dla...bohaterów. Dowodzi o tym, że ludzki umysł jest niezwykle skomplikowany, każdy reaguje inaczej, nie da się założyć,że coś się uda na 100% bo przecież każdy z nas ma inną "odporność" psychiczną.

Czy polecam? Tak. To zupełnie inny wymiar kryminału. Przekonajcie się sami. W Japonii ta seria ma już wiele innych części, bardzo się cieszę,że wydawnictwo postanowiło przełożyć jak narazie jedną z nich i proszę o więcej. Wielkie brawa należą się osobie odpowiedzialnej za przekład, pani Klaudii Ciurka.

Wybierając jeden przymiotnik do określenia tej powieści, padłoby na słowo „soczysta”.

Autor przeniósł mnie do Tokio, gdzie zbrodnia okazała się punktem zaczepnym całej historii. Akcja rozwija się dość dynamicznie, a autor zaserwował mi bardzo zmyślnie skonstruowane intrygi. Detektyw Kusanagi i fizyk Yukawa jako duet podejmują próbę rozwikłania zagadki. Osoby będące z tak różnych światów moją zupełnie różne podejście do tematu, dzięki czemu ich współpraca jest bardzo interesująca pomimo jakże różnej metodyki.

Zdecydowanie kupiła mnie koncepcja dwóch zagadkowych postaci, które oprócz swojej enigmatyczności skrywają tajemnice, której znaczenie jest nie do przecenienia. Historia bohaterów splata się w sposób, który stawia pytania o granice między byciem sprawcą a ofiarą.

Pisarz bardzo zręcznie budował psychologiczne napięcie, gdzie nawet w początkowej fazie książki czułam, że to wszystko są składowe czegoś zupełnie większego. Warta wspomnienia jest jeszcze stworzona gra pozorów, gdzie każdy szczegół i z pozoru nieistotna wskazówka mogą okazać się kluczowe. W książce za sprawą licznych zwrotów akcji mój umysł pracował na pełnych obrotach, bo lubię takie literackie wyzwania.

Muszę przyznać, że ta historia zdecydowanie przerosła moje oczekiwania, bo odnalazłam tu zarówno kryminał w czystej postaci jak i refleksyjne momenty. Sama intryga, opleciona w napięcie była bardzo wyważona i nawet na chwile nie straciłam zainteresowania powieścią. Co ważne „Podejrzany X” prowokuje do zastanowienia nad granicami ludzkich wyborów oraz o to, czy w życiowym labiryncie można zawsze dokonać jasnego podział na to co jest dobre a co złe.

W Tokio dochodzi do tajemniczego zabójstwa. Na brzegu rzeki w pobliżu oczyszczalni ścieków odnalezione zostały zwłoki mężczyzny ze śladami duszenia na szyi. Jego twarz została zmiażdżona, a palce przypalone, co utrudnia ustalenie tożsamości ofiary. Śledztwo prowadzą detektywi Kusanagi i Kishitani, a pomaga im wybitny fizyk Yukawa, zwany profesorem Galileo. Tropy prowadzą m.in. do Yasuko, byłej żony ofiary oraz jej sąsiada, który okazuje się znajomym Yukawy z czasów studiów.

Czy śledczym uda się rozwiązać sprawę śmierci Togashiego i odnaleźć jego zabójcę?

Jakie tajemnice skrywają Yasuko, jej córka Misato oraz ich sąsiad Ishigami?

„Podejrzany X. Pochodna zbrodni” to świetny thriller japońskiego mistrza kryminałów, Keigo Higashino. Jest to zupełnie inna powieść niż te, które do tej pory czytałam. Dlaczego? Zawsze sięgam raczej po kryminały/thrillery, w których dopiero na końcu dowiadujemy się, kto jest mordercą. Natomiast w tej książce autor już na samym początku opisuje nam scenę zbrodni i pokazuje, kto za tym stoi. Jednak czy aby na pewno znamy wszystkie fakty? Mimo, że poznałam sprawcę na tak wczesnym etapie, nie popsuło mi to frajdy z czytania. Ta historia niesamowicie mnie wciągnęła, byłam bardzo ciekawa, jak potoczy się śledztwo. Mamy tutaj nieplanowane morderstwo, niepodważalne alibi, misterną intrygę i genialne, nieoczekiwane zakończenie. Muszę przyznać, że fabuła książki jest bardzo oryginalna. Pierwszy raz miałam też okazję czytać thriller, którego akcja toczy się w Japonii. Książka bardzo mi się podobała, spędziłam z nią miło czas. Uważam, że jest to naprawdę świetna, mocna i mroczna lektura, którą warto przeczytać. Polecam!

To mocny, mroczny i niecodzienny kryminał. Nie należy do najłatwiejszych lektur. Trzeba się nad nim pochylić, czytać ze zrozumieniem i kroczyć ścieżką, którą z takim zaangażowaniem wytyczył autor. Polecam czytelnikom wymagającym i lubujących się w plastycznych i celnych opisach.

W swoim życiu przeczytałam wiele kryminałów. Uwielbiam w nich to, że muszę rozwiązywać w nich jakieś zagadki, próbować odkryć kto jest mordercą?

Czegoś podobnego spodziewałam się w "Podejrzanym X". O jakże się myliłam

Ta książka jest inna od wszystkich z tego gatunku!

Tutaj od pierwszych stron historii wiemy kto zabił, dlaczego zabił, jak zabił. Wiemy na dobrą sprawę wszystko. Zastanawiacie się prewnie tak samo jak jak na początku - ok, skoro wiem kto jest mordercą, to co ja mam tu rozwiązywać? Co mnie może zaskoczyć pod koniec skoro sprawa rozwiązana?

A no nie jest rozwiązana. Morderca wie co się stało. Czytelnicy wiedzą co się stało.

DETEKTYWI NIE WIEDZĄ.

Na każdej stronie jesteśmy świadkami jak detektywi próbują rozwiązać sprawę, jak szukają tropów, jak próbują obalić alibi.

Osobiście nigdy czegoś takiego wcześniej nie czytałam. I pomimo tego, że wiemy co się wydarzyło i nic nie powinno nas teoretycznie już zaskoczyć, to jednak autor zachował na koniec kilka niespodzianek.

"Podejrzany X" to również pierwsza japońska książka, jaką czytałam w życiu. Nie siedzę w takich klimatach. Z lekka było mi ciężko się przyzwyczaić do ich imion - Kusanagi, Kishitani, Misato, Yasuko... na początku mnie to raziło po oczach, chyba dopiero w połowie książki się przyzwyczaiłam

A wracając do historii, myślę, że jest warta przeczytania. Zwłaszcza dla fanów kryminałów, którzy chcieliby przeczytać coś zupełnie innego od utartych schematów jakie z reguły pojawiają się w takich książkach. Z pewnością będzie to coś odświeżającego. No bo w ilu książkach próbujecie obalić alibi mordercy?

Główna bohaterka Yasuko Hanaoka mieszka razem ze swoją córką Misato. Na co dzień sprzedaje bento w niedużym sklepie. Jeden ze stałych klientów sklepu oraz sąsiad Yasuko jest matematykiem, a potajemnie podkochuje się w bohaterce. Pewnego dnia do sklepu przychodzi były mąż Yasuko, który prosi o spotkanie. Kobieta nie chce mieć z nim nic wspólnego, ale mężczyzna zaczął jej grozić i zgodziła się pójść na spotkanie. Po spotkaniu Yasuko wraca do mieszkania, jednak okazuje się, że mężczyzna ją śledził. Kobieta niechętnie wpuszcza go do mieszkania. Tam dochodzi do tragicznych zdarzeń, w które zamieszana jest nie tylko Yasuko, ale również jej córka. Szamotaninę usłyszał sąsiad - Ishigami, który domyślił się, co wydarzyło się w pokoju obok. Pchany swymi uczuciami, postanawia pomóc Yasuko w zatuszowaniu sprawy. Śledztwo prowadzi detektyw Kusanagi, który przyjaźni się z genialnym fizykiem Yukawą, który znany jest jako profesor Galileo. Czy bystry umysł Ishigamiego zdoła oszukać policję oraz profesora?

Akcja książki jest dość spokojna, jak na literaturę azjatycką przystało. Ale jednocześnie jest to thriller psychologiczny, w którym nic nie jest pewne do samego końca. Z pozoru wydaje się wszystko jasne od samego początku, jednak wraz rozwojem śledztwa czytelnik zauważa, że coś jednak nie jest tak, jak być powinno. Autor wniknął w głąb umysłu nie tylko bohaterów, ale także i czytelnika, zmuszając do myślenia. Fabuła niezwykle wciąga, wzbudzając zachwyt oraz niepokój. Bardzo podobały mi się postacie, każda z postaci była intrygująca i ciekawa, dzięki czemu nie gubiłam się w tym, kto jest kim. Jednak najbardziej zaskakujące jest zakończenie, które zrobiło na mnie ogromne wrażenie i pokazało, jak genialnie autor stworzył tę historię.

Ten thriller to coś, czego nigdy wcześniej nie spotkałam i jestem oczarowana. Ta książka pozostanie ze mną na długo.

Serdecznie polecam!

“Podejrzany X. Pochodna zbrodni” to książka sławy japońskiej literatury kryminalnej - Keigo Higashino. Szeroko nagradzana, należy do serii z detektywem Galileo, trzecia z kolei, ale pierwsza powieść cyklu - wcześniejsze dwie to opowiadania. Historia zaczyna się bardzo nieszablonowo - obserwujemy zbrodnię popełnianą pod wpływem chwili, w afekcie, w poczucie totalnej bezsilności. My wiemy kto zabił, wiemy, kto pomaga zbrodnię ukryć - czyli wiemy dużo więcej niż policja. Im pomaga genialny fizyk, po stronie sprawców stoi równie genialny matematyk, a zatem intryga polega na ścieraniu się dwóch pokrewnych nauk, dwóch bardzo logicznych spojrzeń na świat, które jednak opierają się na innym podejściu do rozwiązania problemu. Intryga zatem osadzona na klasycznych założeniach dedukcji prowadzonej poprzez przesłuchania i rozmowy toczy się spokojnym rytmem, w którym jest czas przyjrzeć się uważnie kreacjom postaci, jak i problemom natury psychologicznej - czy zabicie kogoś, kto był przecież zły, jest wystarczającym usprawiedliwieniem, by dało się żyć dalej całkowicie normalnie? Czy jest możliwa zbrodnia doskonała? I ile człowiek jest w stanie poświęcić dla drugiej osoby? Autor skutecznie kluczy pomiędzy tym, co nam się wydaje, a tym co w jego fikcyjnej fabule wydarzyło się naprawdę, raz ciekawi mocniej, raz trochę mniej, ostatecznie jednak szokuje tak, że trudno się po tej lekturze otrząsnąć. Dodatkowym atutem też jest w ogóle japońska kultura - polski czytelnik z pewnością z przyjemnością będzie odkrywać tamtą codzienność, kulturę i smaki. Gorąco polecam fanom powieści kryminalnych nieszablonowych.