Pod słońcem i gwiazdami

Pod słońcem i gwiazdami to ciepła, prawdziwa opowieść o odwadze zmiany i spotkaniu, które potrafi odmienić wszystko. To jednocześnie pamiętnik postpandemicznej codzienności i bardzo osobisty przewodnik po Rodos – pełen słońca, refleksji i drobnych zachwytów. Książka urzeka szczerością, lekkością i uważnością na ludzi oraz miejsca. Czyta się ją jak rozmowę przy zachodzie słońca: spokojnie, z uśmiechem i z poczuciem, że czasem jedno spotkanie wystarczy, by zobaczyć świat inaczej.

Książka o współczesności naszego świata. Czyta się lekko, bo jest o zwykłych rzeczach, o prozie życia… A jednak wybrzmiewa z niej to co odwieczne, metafizyczne i najistotniejsze dla każdego z nas: odwaga bycia sobą, prostota miłości, i ta ujmująca radość robienia rzeczy nieważnych, nieistotnych, codziennych. Tam gdzie ścierają się kultury świata; europejska z nomadyczną, (grecka, polska, afrykańska, francuska), w rozdźwięku i uprzedzeniach, w różnorodności poglądów przenikają się i tworzą losy głównych bohaterów. W zwyczajności dnia i nocy, ponad słowami, migocze wieczny Wszechświat (a może to bóg?) i puszcza oko do Agnes pokazując jej, a może nam właśnie, że przeciwności życia nie istnieją jeśli nasze intencje są czyste, a serce gotowe do ukochania drugiej osoby.

Polecam każdemu, w każdym wieku, o każdej porze dnia i nocy, na każdej szerokości geograficznej naszej planety! :)

Kupiłam tę książkę z rolki z insta, bo za oknem było tak przenikliwie i szaro, że czułam się jak wrak człowieka. Spodziewałam się opisów Rodos, gdzie kiedyś byłam na urlopie i wakacyjnego romansu. Przeczytałam z wypiekami na policzkach w 2 wieczory. Nie chcę zdradzać fabuły, ale historia "nieznajomego" z plaży, po prostu elektryzuje, i uświadamia, jak wygodne życie mamy tu w Polsce. Bohaterowie to ludzie z godnym naśladowania podejściem do życia, zmagają się z różnymi trudnościami, starając się nie tracić nadziei. Poza tym fajnie się czyta o szczegółowo opisanych niuansach wyspiarskiego życia. Autorka bardzo dobrze, według mnie, uchwyciła greckie siga-siga.

Polecam, jeśli chcesz dowiedzieć się czegoś o zupełnie innym życiu albo dopadła Cię "jesienna deprecha"!

Książka opowiadająca historię miłosną Polki i Senegalczyka to poruszająca i głęboko ludzka opowieść o spotkaniu dwóch światów — kultur, tradycji i sposobów myślenia. Akcja toczy się na malowniczej wyspie Rodos, której ciepły klimat, zapach morza tworzą tło dla historii pełnej emocji, pasji i wyborów. Historia Senegalczyka to jeden z najważniejszych i najbardziej poruszających wątków powieści. Czuć, że jest on człowiekiem o ogromnym sercu i głębokim spojrzeniu na świat. Wychowany w duchu wspólnoty i szacunku do natury, przenosi na grecką wyspę swoją energię, optymizm i wiarę w ludzi. Książka pełna jest szczegółów, które sprawiają, że czytelnik niemal czuje zapach greckiej wyspy, słyszy szum fal i widzi barwy Rodos o zachodzie słońca. Dzięki temu opowieść staje się nie tylko historią miłosną, ale też podróżą przez emocje, miejsca i kultury. To opowieść o odwadze kochania, o szukaniu swojego miejsca w świecie i o tym, że prawdziwe uczucia nie znają granic. To książka warta polecenia każdemu, kto szuka w literaturze prawdy, emocji i piękna. Wciąga od pierwszych stron i pozostaje w pamięci długo po zakończeniu lektury.