Pielęgniarki. Tom 2. Tajny szpital

Z zapałem odkrywam nieznane mi jeszcze karty historii medycyny w Polsce. Tym razem dzięki pani Danucie Chlupowej mogłam dowiedzieć się kim był Ludwik Zamenhof oraz stworzony przez niego ruch Esperantystów. Z niekłamanym entuzjazmem poznawałam zakaźną chorobę oczu; jaglicę, oraz metody jej leczenia. Jednak największym zaskoczeniem okazał się dla mnie szpital Polowy nr 250 w Dziwnowie na wyspie Wolin.

„Tajny szpital” ukazuje losy młodziutkiej Liliany Skowroński, która tuż przed wojną obdarza uczuciem przystojnego Greka, esperantystę, jak jej ojciec. Wybuch II wojny światowej krzyżuje plany młodych ludzi. On wraca do ojczyzny, ona angażuje się w pracę w szpitalu jenieckim. Wśród chorych na gruźlicę, wycieńczonych i niedożywionych mężczyzn nabiera doświadczenia jako pielęgniarka. To właśnie w murach szpitala PCK porzuca młodzieńcze i trywialne marzenia, by zaraz po wojnie dostać propozycję nie do odrzucenia. Jej droga zmierza z rodzinnego Krakowa na Pomorze, by tam wykazać się siłą woli i hartem serca.

Historia lubi się o siebie upomnieć, a nowe relacje zostaną wystawione na próbę przez dawne uczucia.

Cykl pielęgniarki Danuty Chlupowej doskonale łączy życie prywatne bohaterek z ich pracą stanowiąca cegiełkę w ratowaniu ludzkiego życia.

„Życie podsuwa różne scenariusze, niektóre z nich są zapisane greką i wiodą aż do szpitala nad Bałtykiem” Wierzycie w przypadki? A może jednak w to, że nic się nie dzieje bez przyczyny? Że być może jedna decyzja z przeszłości może kiedyś zaważyć na naszej przyszłości, czy tego chcemy, czy nie… Tak się stało w życiu Liliany Skowrońskiej, bohaterki powieści autorstwa @danutachlupowa „Tajny szpital”, drugiego tomu serii Pielęgniarki. .Wyżej wspomniana Lila, córka znanego okulisty i profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego, a z zamiłowania esperantysty, w przedostatnie wakacje przed II wojną światową poznaje przystojnego Greka - chirurga Steliosa. Zakochuje się w nim bez pamięci i to z wzajemnością. Niestety młodzi zostają rozdzieleni najpierw przez niespokojne działania w Europie, a następnie przez okrutną wojnę. Mimo wszystko życie toczy się dalej, Liliana uczy się z zapałem greckiego, pracuje w szpitalu jenieckim PCK, wraz z najbliższymi próbuje przetrwać te ciężkie dla nich lata. W końcu nastaje pokój, niestety w państwie polskim swoje rządy zaczynają sprawować komuniści. Wtedy to też, kilka lat po wojnie, Lila zostaje wysłana nad Morze Bałtyckie na tajną misję. Nie wie, dlaczego i co tak naprawdę będzie miała robić w szpitalu wojskowym ukrytym przed wzrokiem zwykłych obywateli… .„Tajny szpital” to wciągająca od pierwszej strony historia o wielkiej i niespełnionej miłości. Miłości, która niestety nie miała racji bytu. Wydarzyła się bowiem pomiędzy dwójką ludzi pochodzących z innych krajów, mocno osadzonych we własnych środowiskach, z których pochodzili. Oczywiście wielka historia, która działa się w tle także nie sprzyjała temu uczuciu. To też opowieść o powinnościach, honorze i służbie wobec kraju. O ciężkiej pracy medyków, pielęgniarek, którzy w ciężkich czasach ratowali ludzkie życie. To historia o sile i niezłomności, o przekładaniu dobra drugiego człowieka ponad to własne. .Tak jak i w przypadku pierwszego tomu - „Słoneczne tarasy”, tak i tym razem historia mnie urzekła. Autorka w mistrzowski sposób połączyła fikcję literacką z prawdziwymi zdarzeniami, a nawet postaciami znanymi z kart historii.Było ciekawie, a im dalej w las, tym opowieść nie ustępowała. Osobiście jestem nią zachwycona i polecam Wam lekturę „Tajnego szpitala z całego serca”!

Czy wiedzieliście, że po wojnie w Dziwnowie nad Bałtykiem funkcjonował tajny szpital wojskowy, w którym leczono łącznie około dwóch tysięcy uchodźców pochodzenia greckiego i macedońskiego? Przyznam szczerze, że ja nie miałam o tym pojęcia. Na ten cel wykorzystano aż 27 budynków mieszkalnych i koszarowych. Tych, którzy zmarli, chowano na terenie zamkniętych koszar na obrzeżach lotniska. Do dziś istnieje pomnik przypominający o istnieniu szpitala.

Między innymi o tym tajnym szpitalu traktuje najnowsza powieść Danuty Chlupowej.

Kraków, 1937 r.

Liliana Skowrońska - córka znanego okulisty i profesora jest pielęgniarką. Na zaproszenie ojca z Aten przyjeżdża młody chirurg Stelios Kyriakos. Młodsi zakochują się w sobie. Stelios ma wyjechać na staż do Wiednia i obiecuje, że za rok wróci do Krakowa, a Liliana uczy się greckiego.

W tym czasie jednak Hitler zaraża nazizmem tłumy i zajmuje Austrię. Powrót Steliosa do ukochanej staje się niemożliwy.

Po napaści Niemiec na Polskę Liliana podejmuje pracę w szpitalu dla jeńców Polskiego Czerwonego Krzyża. Dziewczyna ciężko pracuje, na co dzień widzi dramat wojny. Ukojenie daje jej przyjaźń z jednym z pacjentów - Wojtkiem Kornackim. Po wojnie ich losy znowu się splotą. Mężczyzna poprosi ją o rękę. Czy Liliana wyrazi zgodę. Czy dalej będzie myślała o Steliosie? Czy kiedykolwiek go spotka?

Wojna się kończy, a dziewczynę czeka kolejne wyzwanie. Zostaje wysłana nad morze do pracy w tajnym szpitalu, o czym nikomu nie może powiedzieć. Dlaczego akurat Liliana ma tam pracować. Czy dowie się prawdy.

W tej powieści znaczącym wątkiem jest klub esperantystów, bowiem w ten język i zieloną gwiazdę (symbol międzynarodowego języka esperanto) oraz w idee Ludwika Zamenhofa wierzy ojciec głównej bohaterki.

W powieści pojawiają się również postacie z pierwszej części cyklu jak Klara Młynarska czy Joanna Legierska, jednak części można czytać osobno.

Gorąco polecam.