Pani na wrzosowisku. Preludium. Tom 1

Powieści z historią w tle to coś co kocham bo oprócz wciągających losów bohaterów mamy też świetną lekcje historii. "Preludium" to powieść której akcja toczy się w Warszawie szykującej się do Powstania Listopadowego a później w wiktoriańskiej Anglii. Eliza Bielska to 16 letnia córka bogatego browarnika, której poukładane życie toczy się wokół balów, wizyt w teatrze i zakupów. Zmiana o sto osiemdziesiąt stopni następuje gdy ojciec wysyła ją do Anglii. Z rozpieszczonej bogatej dziedziczki marzącej o karierze pianistki, wyrasta na młodą odpowiedzialną kobietę. Wszystko się zmienia gdy na jej drodze staje sierota Nell. Jak potoczą się dalsze losy Elizy? Czy jeszcze spotka swojego młodszego brata Stanisława? To fascynująca opowieść tocząca się w dziewiętnastowiecznej Warszawie i Anglii, nie sposób oderwać się od tej historii. Ja już nie mogę się doczekać aż będę czytać kolejną część.

Oj, jak dobrze zrobiła mi ta książka! Bardzo lubię między tytułami o mocniejszym wymiarze tematycznym sięgnąć po coś, co pozwoli mi cieszyć się z czytania. Jest to taki wentyl bezpieczeństwa w przeciwieństwie do literatury wojennej, powojennej, książek kulinarnych czy popularnonaukowych. I taką właśnie „poduszką”, na którą opadłem miękko, jest cykl „Pani na wrzosowiskach” Lucyny Olejniczak i jego pierwszy tom, „Preludium”.

Żeby nie było, to nie jest książka pozbawiona mocnych akcentów – znajdziemy tu powstanie listopadowe, mroczne dzielnice Warszawy, kradzież broni z Arsenału, wojnę z Moskalami, trudy życia pod butem zaborcy, no i morderstwo. A wszystko to w delikatnych i subtelnych porywach miłości, zdrady małżeńskiej, ale także młodzieńczej, niewinnej, pierwszych uniesień. Jest muzyka i Eliza, która marzy, by zostać znakomitą pianistką.

Potem trafiamy do Londynu, który pokazuje różne oblicza: od tych najbardziej mrocznych dzielnic, gdzie dzieci żyją na ulicy, po świat prostytutek, tragiczny wypadek młodej dziewczyny i losy jej córki, ale także opery, bogatych rezydencji. I znowu: miłość, muzyka.

Wiele się dzieje, mnóstwo postaci, ale wszystko jest kreślone sprawną ręką autorki, Lucyny Olejniczak, która plecie z łatwością nitki z różnych kłębków, by powstał z tego szal, który jest dość długi, bo rozciąga się na kolejny tom cyklu, „Ostatni Nokturn”.

Wspomniałem o tej miękkiej poduszce, na którą opadłem, relaksując się od tzw. „poważniejszej literatury”. Wszystko za sprawą kompozycji książki, która jest bardzo filmowa, z wieloma dialogami, krótkimi opisami i rozdziałami, co pozwala „łykać” kolejne strony. Sprawność autorki sprawia, że nie zastanawiamy się nad postaciami, bo albo dokładnie wiemy, kim są, bo już pojawili się na kartach książki, albo kim będą, do jakiego miejsca i sytuacji zostaną wkomponowani.

„Preludium” zainteresowało mnie, więc już zmierzam do kolejnej części, bo jestem bardzo ciekaw dalszych losów bohaterów, których historia zawisła na ostatniej kartce powieści.

To się czyta…

Co skrywa tajemniczo nadany tytuł książce ''Preludium'' należącej do gatunku literackiego powieść. Jest to pierwszy tom cyklu: Pani na wrzosowisku autorstwa Pani Lucyny Olejniczak.

Stwierdziłam, że po zapoznaniu się z opisem treści książki chętnie odkryje, kim są z charakteru, zawodu występujący w niej bohaterowie i który najbardziej spodoba mi się bądź nie.

Po przeczytaniu prologu poczułam, że uwidoczniona została mocno w nim nostalgia za tym, co było kiedyś, a teraz pojawia się cisza mogąca spowodować u niej ulotną radość.

Główną bohaterką powieści pt.''Preludium'' jest Eliza Bielska. Ma szesnaście lat, towarzyszącą jej na co dzień kuzynka Julia, brat Stanisław, ciocia Teklę, tata Leon, niania Klementynę. Nie jest obce życie w bogactwie, ale czy wystarczy, aby mogła odkrywać nowe uroki tego, co przyniesie jej los, który lubi sprawdzać, jakie potrafi być nastawienie do nieznanych nowych sytuacji, kiedy należy działać instynktownie, szybko, zrezygnować z marzeń, pokonać własne słabości.

Kto pomoże Elizie zmienić obecne nastawienie do świata, który nie zawsze jest przepełniony ciepłem, ale uwidacznia, jak wielka jest, siła jest w osobach czujących ból i smak cierpiących w nędzy, a być może należy doświadczać jej jako świadek.

Czy Stanisław potrafi zmienić dotychczasowe zachowanie względem tego, czym się pasjonuje, czy wie, co oznaczają słowa miłość, szacunek dla bliskich, patriotyzm, czy ponownie spotka się z siostrą, a może będzie jej unikał?

Książki pt.''Preludium'' nie czyta się szybko ze względu, że należy dokładnie przyglądnąć się zachowaniom wszystkim bohaterom i dlaczego postępowali nie zawsze zgodnie z planem.

Książka ta została podzielona na dwie części i mogę ocenić, że pierwsza z nich przedstawiała wiele wątków, które nie zawsze mi się podobały, a nawet zdarzyło mi się nie rozumieć dlaczego, występowało zakłamania i braku czasu na okazanie miłości dla dzieci.

Podobały się mi przedstawione relacje rodzeństwa Elizy i Stanisława pomimo tego, że nie zawsze byli dla siebie mili.

Autorka zaczerpnęła na przykładzie uzyskanych obserwacji to potrafi najlepiej zdefiniować naszą rodzinną codzienność.

Jak najbardziej polecam przeczytać pierwszy tom cyklu: Pani na wrzosowisku autorstwa Pani Lucyny Olejniczak.

Pierwsze co o niej pomyślałam, to to, że w całej książce są przepiękne opisy! Autorka z niezwykłą precyzją i smakiem opisywała gdzie postacie zmierzały, jak przy tym wyglądały, co kotłowało się w ich głowach, co mijały po drodze i gdzie dotarły i z jakim skutkiem. Najzupełniej w świecie czułam jakbym sama tam była i obserwowała ich za plecami. Niewiele książek ma ten czar, że w stu procentach przeżywamy każdą sytuację jaka panowała. To nie postacie, tylko ludzie z krwi i kości, którzy mają swoje obawy, lęki oraz tajemnice. Wiemy tutaj kto co przed kim zatajał, gdyż każdy jest wyjątkowo spostrzegawczy. Ojciec, który coś ukrywał twierdził, że robił to dla dobra dzieci. Według niego nie poddawał im oznak zmartwienia. Jednak jeśli tylko przeszliśmy do sytuacji z udziałem rozmówczyń, one od razu przyznawały, że coś się dzieje. Wyczuwały swoim ciałem i obserwowały najdrobniejsze gesty na podstawie których wysuwali swoje przeważnie trafne wnioski. Nawet jeśli ktoś zwracał się przeciwko komuś, to robił to kulturalnie. Każdy gest świadczył o wysokim poziomie inteligencji oraz wykształceniu. Tam zawsze liczyło się zdanie rodziców, choć jak wiadomo, własne myśli wypowiadało się, kiedy już ich w pobliżu nie było. Tutaj dobro rodziny zawsze było stawiane na pierwszym miejscu. Oprócz tego mamy wiele przesłań, mądrych przemyśleń, a także stresujących sytuacji, które dzieją się w ich okolicy. Z powodu dramatycznych wydarzeń w kraju, nasza nastoletnia bohaterka musi opuścić miejsce w którym dotychczas przebywała. Będzie to bardzo trudna zmiana nie tylko fizyczna, ale również psychiczna. Dotychczas żyła w luksusie, gdzie wszystkie jej problemy były rozwiązane przez rodziców, a teraz to ona będzie musiała wykazać się rozwagą. Warunki do jakich trafi nawet w połowie nie będą przypominały tych w których mieszkała. Będzie to dla niej spora lekcja życia. Na jej drodze stanie osoba, która znacznie odmieni jej styl myślenia. Ujrzy schemat nędzy i tego, że nie zawsze żołądek może być zapełniony.

Jest to część pierwsza i tak mnie oczarowała, że nie mogę doczekać się kolejnej. Z pewnością u każdego wywoła salwę przemyśleń, ale tylko na plus. Szczerze polecam:-)

Pierwsze co o niej pomyślałam, to to, że w całej książce są przepiękne opisy! Autorka z niezwykłą precyzją i smakiem opisywała gdzie postacie zmierzały, jak przy tym wyglądały, co kotłowało się w ich głowach, co mijały po drodze i gdzie dotarły i z jakim skutkiem. Najzupełniej w świecie czułam jakbym sama tam była i obserwowała ich za plecami. Niewiele książek ma ten czar, że w stu procentach przeżywamy każdą sytuację jaka panowała. To nie postacie, tylko ludzie z krwi i kości, którzy mają swoje obawy, lęki oraz tajemnice. Wiemy tutaj kto co przed kim zatajał, gdyż każdy jest wyjątkowo spostrzegawczy. Ojciec, który coś ukrywał twierdził, że robił to dla dobra dzieci. Według niego nie poddawał im oznak zmartwienia. Jednak jeśli tylko przeszliśmy do sytuacji z udziałem rozmówczyń, one od razu przyznawały, że coś się dzieje. Wyczuwały swoim ciałem i obserwowały najdrobniejsze gesty na podstawie których wysuwali swoje przeważnie trafne wnioski. Nawet jeśli ktoś zwracał się przeciwko komuś, to robił to kulturalnie. Każdy gest świadczył o wysokim poziomie inteligencji oraz wykształceniu. Tam zawsze liczyło się zdanie rodziców, choć jak wiadomo, własne myśli wypowiadało się, kiedy już ich w pobliżu nie było. Tutaj dobro rodziny zawsze było stawiane na pierwszym miejscu. Oprócz tego mamy wiele przesłań, mądrych przemyśleń, a także stresujących sytuacji, które dzieją się w ich okolicy. Z powodu dramatycznych wydarzeń w kraju, nasza nastoletnia bohaterka musi opuścić miejsce w którym dotychczas przebywała. Będzie to bardzo trudna zmiana nie tylko fizyczna, ale również psychiczna. Dotychczas żyła w luksusie, gdzie wszystkie jej problemy były rozwiązane przez rodziców, a teraz to ona będzie musiała wykazać się rozwagą. Warunki do jakich trafi nawet w połowie nie będą przypominały tych w których mieszkała. Będzie to dla niej spora lekcja życia. Na jej drodze stanie osoba, która znacznie odmieni jej styl myślenia. Ujrzy schemat nędzy i tego, że nie zawsze żołądek może być zapełniony.

Jest to część pierwsza i tak mnie oczarowała, że nie mogę doczekać się kolejnej. Z pewnością u każdego wywoła salwę przemyśleń, ale tylko na plus. Szczerze polecam:-)

1830 rok, młoda Eliza Bielska, córka warszawskiego browarnika żyje w luksusie marząc o karierze pianistki. Nadchodzi jednak Powstanie Listopadowe podczas, którego musi zmienić swoje priorytety, a ojciec chcąc ratować córkę wysyła ją za granicę. Młoda dziewczyna zostaje rzucona w nieznane, a mglisty Londyn na pewno nie jest spełnieniem jej marzeń. Jednocześnie toczy się historia jej brata Stanisława, walczącego w powstaniu, a następnie uciekającego na Litwę. Tam dochodzi do zdarzenia, przez które ponownie musi uciekać, tyle,że już nie sam.

Autorka w barwny, dokładny i w naturalny sposób przedstawia realia życia w Warszawie podczas Powstania Listopadowego. Tak samo dobrze radzi sobie z opisem życia w Londynie i to, skupiając się nie tylko na ludziach z wyższych sfer, ale przede wszystkim na tych z marginesu społecznego. Ogromnie lubię kiedy fabuła nie opowiada się jedynie na bogatszych ale właśnie tak jak tutaj, ukazuje to gorsze, mniej estetyczne oblicze miasta i społeczeństwa.

Świetne połączenie i manewrowanie pomiędzy faktami historycznymi, a fikcją literacką także zasługuje na pochwałę.

Książka jest początkiem historii Elizy jako "pani na wrzosowisku", opowiada drogę jaką pokonała dziewczyna aby znaleźć się na dworze w Yorkshire. Wiele wątków zostało rozpoczętych i nie dokończonych przez co z wielką niecierpliwością czekam na ciąg dalszy, planowany już na wiosnę - czyli lada moment - tego roku.

Ogromnie polecam osobom lubiącym powieści historyczne i obyczajowe. Książkę czyta się niezwykle szybko i z wielką przyjemnością, zanurzając się w niej całkowicie. Jest klimatycznie i ciekawie.

Powieść ta, otwierająca cykl "Pani na wrzosowisku", zabiera czytelników w podróż do XIX-wiecznej Warszawy i Londynu, kreśląc barwną, pełną emocji i tajemnic opowieść. Główną bohaterką jest młodziutka Eliza Bielska, która w grudniu 1830 roku, mimo burzliwej sytuacji politycznej związanej z wybuchem powstania listopadowego, pragnie realizować swoje marzenia o karierze artystycznej.

Pochodząca z bogatej rodziny warszawskiego browarnika dziewczyna wiedzie życie wypełnione balami, koncertami i spotkaniami towarzyskimi. Jednak rzeczywistość wojenna szybko burzy beztroskę, zwłaszcza gdy jej brat, lekkomyślny Stanisław, zostaje wciągnięty w rewolucyjne zrywy i wpada w poważne tarapaty. W wyniku dramatycznych wydarzeń Eliza zmuszona jest do ucieczki z Warszawy i znajduje schronienie w Londynie u stryja. Tam konfrontuje się z zupełnie nowym, nieznanym jej dotąd światem, pełnym kontrastów między bogatymi a nędzą klasy robotniczej.

Autorka doskonale oddaje realia historyczne i obyczajowe epoki, zarówno w Polsce, jak i w Anglii. Mycie włosów żółtkami czy picie ponczu kojarzę z opowieści prababci… Zaglądamy do dziewiętnastowiecznych salonów, ale i londyńskich slumsów, w których szerzą się nędza, wyzysk i dramatyczne warunki życia biedoty. W tle pojawiają się również wątki dotyczące przytułków dla sierot i okrutnych warunków pracy dzieci w fabrykach.

Równolegle toczy się historia jej brata Stanisława, który po dramatycznych przejściach trafia na Litwę, zostaje guwernerem małego Michasia, ale w konsekwencji pewnych decyzji, postanawia dołączyć do siostry.

To znakomita lektura dla miłośników powieści historycznych i obyczajowych, w której rzeczywiste wydarzenia przeplatają się z fikcją literacką. Preludium - zapowiedź pięknej sagi o kobiecie, która w kolejnych tomach będzie panią w krainie wrzosu i wiatru…

" [...] Uciekaj z miasta, póki jeszcze możesz. Pomyśl o rodzinie. [...]"

Jedną z moich ulubionych autorek jest Lucyna Olejniczak. Po jej książki sięgam z ogromną przyjemnością. Wiem, że zawsze dostanę ciekawą historię, która poruszy moje serce i wyciśnie łzy. I taką właśnie powieścią jest "Preludium". Jest to pierwszy tom nowej sagi "Pani na wrzosowisku".

Otrzymałam tutaj wyśmienitą, przejmującą i dającą nadzieję opowieść. Podczas czytania moje serce kilka razy stawało i płakało. Nie mogłam się pogodzić z trudnym, a w sumie beznadziejnym losem niektórych postaci. Nie ma co się dziwić, Lucyna Olejniczak zabrała nas do XIX wieku. Pokazała świat bez lukru, takim, jakim był. Kobiety i dzieci miały przerąbane. Dodatkowo tutaj grasuje seryjny morderca, który poluje na młode dziewczyny.

Głównymi bohaterami są: Eliza Bielska i jej młodszy brat Stanisław. Obydwoje są dziećmi bogatego browarnika, Leona Bielskiego. Dzięki jego bogactwu grozi im ogromne niebezpieczeństwo. Każdy chciały zdobyć jego pieniądze.

Autorka sprawiła, że będziemy naocznymi świadkami życiowych przemian głównych postaci.

Zawita tutaj również Powstanie Listopadowe. Zobaczycie jaki wpływ miało na Elizę i Stanisława. Po tym, co tutaj się wydarzyło, jestem bardzo ciekawa ich dalszych losów.

Z tą powieścią poruszamy się między innymi po Warszawie i Londynie.

Przygotujcie sobie chusteczki, przykryjcie się kocykiem, włączcie nastrojową muzykę i śmiało zacznijcie czytać "Preludium" Lucyny Olejniczak.

Okładka jest cudowna. Przyciąga wzrok i zachęca do przeczytania.

Czy jesteście gotowi poznać rodzinę Bielskich i ich perypetie?

" [...] Uciekaj z miasta, póki jeszcze możesz. Pomyśl o rodzinie. [...]"

Jedną z moich ulubionych autorek jest Lucyna Olejniczak. Po jej książki sięgam z ogromną przyjemnością. Wiem, że zawsze dostanę ciekawą historię, która poruszy moje serce i wyciśnie łzy. I taką właśnie powieścią jest "Preludium". Jest to pierwszy tom nowej sagi "Pani na wrzosowisku".

Otrzymałam tutaj wyśmienitą, przejmującą i dającą nadzieję opowieść. Podczas czytania moje serce kilka razy stawało i płakało. Nie mogłam się pogodzić z trudnym, a w sumie beznadziejnym losem niektórych postaci. Nie ma co się dziwić, Lucyna Olejniczak zabrała nas do XIX wieku. Pokazała świat bez lukru, takim, jakim był. Kobiety i dzieci miały przerąbane. Dodatkowo tutaj grasuje seryjny morderca, który poluje na młode dziewczyny.

Głównymi bohaterami są: Eliza Bielska i jej młodszy brat Stanisław. Obydwoje są dziećmi bogatego browarnika, Leona Bielskiego. Dzięki jego bogactwu grozi im ogromne niebezpieczeństwo. Każdy chciały zdobyć jego pieniądze.

Autorka sprawiła, że będziemy naocznymi świadkami życiowych przemian głównych postaci.

Zawita tutaj również Powstanie Listopadowe. Zobaczycie jaki wpływ miało na Elizę i Stanisława. Po tym, co tutaj się wydarzyło, jestem bardzo ciekawa ich dalszych losów.

Z tą powieścią poruszamy się między innymi po Warszawie i Londynie.

Przygotujcie sobie chusteczki, przykryjcie się kocykiem, włączcie nastrojową muzykę i śmiało zacznijcie czytać "Preludium" Lucyny Olejniczak.

Okładka jest cudowna. Przyciąga wzrok i zachęca do przeczytania.

Czy jesteście gotowi poznać rodzinę Bielskich i ich perypetie?

Gdy widzę nową książkę Lucyny Olejniczak, sięgam po nią bez wahania, b wiem, że będzie interesująca. A kiedy na okładce znajduję loga osób, których gust jest naprawdę dobry to wiem, że czas z nią spędzony nie będzie czasem straconym.

"Preludium" to pierwszy tom nowej sagi Pani na wrzosowisku i powiem Wam, że teraz będzie mi trudno czekać aż do wiosny na kontynuację.

Jej akcja toczy się w czasie Powstania Listopadowego w Warszawie oraz w wiktoriańskiej Anglii. Wraz z bohaterką Elizą Bielską, udajemy się w tę podróż w przeszłość i przeżywamy niezwykłe zdarzenia.

Eliza to szesnastolatka, która do tej pory cieszyła się przywilejami bogatego domu. Teraz zderza się z zupełnie innym światem. Do tej pory myślała o strojach, wyjściach, pianinie, bo marzyła o karierze pianistki. W Londynie poznała inny, brutalny obraz świata. To sprawiło, że zmienia się, stała się bardziej empatyczna, jej charakter ewoluuje. W Londynie dostrzega brud, przestępczość, wykorzystywanie dzieci, nędzę i mrok. Jak poradzi sobie w tym, tak innym dla niej środowisku? Kogo spotka na swej drodze? Tego dowiecie się z książki.

To niezwykle klimatyczna podróż w przeszłość, podróż, którą odbywamy oczarowani kunsztem autorki, bo tak plastycznie maluje słowem, że obrazy przesuwają nam się przed oczyma jak malowane.

Widzimy jak bohaterowie ewoluują, zmieniają się ich priorytety, dojrzewają.

Ale są tu też i czarne charaktery, których nijak polubić nie można. I są wydarzenia, które mają istotny wpływ na życie bohaterów.

Lucyna Olejniczak uplotła ją z emocji, uczuć oraz wiadomości historycznych i stworzyła historię, od której trudno się oderwać. Klimatyczną, wciągającą, ciekawą...

Teraz czekam na kontynuację a Was zapraszam do lektury.

„Preludium” to pierwszy tom serii „Pani na Wrzosowisku”. Jest to książka, której akcja dzieje się w XIX wieku w Warszawie i w Londynie.

Nie jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Pani Lucyna Olejniczak. Autorka posiada wspaniały styl pisania. Za każdym razem jestem oczarowana jej piórem i daje się porwać opisanej historii od pierwszych stron. I tak też było tym razem.

Mocną stroną tej powieści są bohaterowie. Eliza Bielska, to 16-stoletnia dziewczyna, która powoli wkracza w świat mody i świat towarzyski. Jej marzeniem jest zostać pianistką. Pochodzi z bogatego domu i ma właściwie wszystko. Ale jej życie zmienia się gdy wybucha Powstanie Listopadowe. W wyniku rewolucyjnej zawieruchy zmuszona jest opuścić dom. Wyjeżdża do Anglii. Do kraju, w którym ciężko jest jej się odnaleźć. Na jej drodze staje osierocona dziewczynka i postanawia jej pomóc. A przy tym poznaje najmroczniejsze zakamarki tego Londynu.

Drugą ciekawą postacią jest brat Elizy, Stefan. Chłopak, który rwał się do walki z Moskalami. Autorka świetnie ukazała na jego przykładzie patriotyzm młodego Polaka. Jego niewinność i chart walki. Chłopak podobnie jak jego siostra, został zmuszony do opuszczenia kraju. Uciekł na Litwe, gdzie wplątał się w romans z żoną swojego pracodawcy. I bardzo jestem ciekawa jak dalej jego życie potoczy się. Książka kończy się w takim momencie, że już bym chciała dowiedzieć się co dalej będzie.

Autorka świetnie oddała klimat jaki panował w okresie Powstania Listopadowego, jak również klimat Wiktoriańskiej Anglii. Akcja książki powoli rozkręca się, ale jak dla mnie taki zabieg ma swój sens. Dzięki niemu można lepiej wczuć się w klimat XIX wieku. Poczuć to co młodzi bohaterowie.

Jeśli lubicie powieści z historią w tle to bardzo polecam „Preludium”. Ja już nie mogę doczekać się drugiego tomu.