Oswoić samotność. Od poczucia pustki do akceptacji i bliskości

Kiedy mam okazję przeczytać poradnik na dowolny temat, nie zastanawiam się dwa razy. A jeśli dotyczy on samotności (i zagadnień psychologicznych), to cieszę się jeszcze bardziej. Dlatego nie żałuję, że przeczytałam ten konkretny tytuł.

Jak autor napisał, jest to książka skierowana do każdego, kto czuje się samotny, jak i do osób zainteresowanych tym zjawiskiem. Znajdziemy tu dokładne wyjaśnienie, czym jest samotność, skąd się bierze i czy może być negatywna. Autor podszedł do tematu rzetelnie. Opisał temat tak, by czytelnik mógł wynieść z tej lektury jak najwięcej.

Znajdziemy tu nawet tabelki, których zadaniem jest zebranie od nas kilku informacji, przykładowo: Ocena samotności w danym terminie, działania w ostatnim tygodniu (w celu budowania więzi), plan na następny tydzień oraz inne spostrzeżenia. Ma to na celu pokazać, czy konkretna czynność zadziałała. Jednak nie jest to jedyne miejsce, gdzie można coś wpisać! Na przestrzeni całej książki można znaleźć zdecydowanie więcej takich miejsc, oczywiście ze sporymi różnicami. Więc nie jest to kopiuj-wklej, a coś w stylu zbierania wywiadu o nas samych.

Zostajemy także poinformowani o skutkach takiej samotności. Do czego uciekamy, kiedy jest nam wystarczająco źle, chociażby alkohol, słodycze, zakupoholizm, pracoholizm, uciekanie w marzenia, co znam bardzo dobrze czy nawet obserwowanie znanych ludzi w mediach. Oczywiście, nie jest to szkodliwe, o ile robimy to z umiarem. Nadmiar zawsze szkodzi. Tam jest to fajnie opisane.

Jest to dość pomocna pozycja, która nie owija w bawełnę i oferuje realne rady (z kilkoma wyjątkami). Mimo że wcześniej wyjaśniono, że nadmiar internetu może szkodzić naszej samoocenie, autor również pokazuje, że można go wykorzystać na własną korzyść. Chociażby znajdując grupę/forum, gdzie ludzie mają podobne zainteresowania. Osobiście ta książka bardzo mi się spodobała i zachęcam do zapoznania się z nią