Opowieści wojowniczych żółwi ninja. Tom 1

W ostatnim czasie na polskim rynku pojawiło się całe zatrzęsienie historii o pewnych popularnych gadach, uprawiających sztuki ninja. Podczas gdy regularnie pojawiają się nowe filmy i seriale animowane, nieco w ich cieniu pozostają komiksowe serie, które jednak nie są gorsze. Otrzymaliśmy już różne wersje i odcienie bohaterów, a teraz przyszła pora na kolejną w serii zatytułowanej Opowieści Wojowniczych Żółwi Ninja.

Debiutujący w Polsce komiks osadzony jest w uniwersum znanym widzom z serialu animowanego Paramount Plus pod tym samym tytułem. Za jego scenariusz odpowiada Mikey Levitt, związany z produkcją serialu, a rysunki stworzył Louie Joyce. Skierowany jest przede wszystkim do dzieci i młodzieży i z marszu wrzuca nas do jednej z przygód bohaterów, sugerując, że jeśli chcemy doskonale się w nim odnaleźć, to powinniśmy jednak znać wspomniany serial oraz film, którego jest on spin-offem.

Na czym skupia się akcja pierwszego tomu? Donatello w gronie swoich braci oraz ludzkich przyjaciół opowiada „straszną historię” rodem z młodzieżowych horrorów. Dowiadujemy się z niej, że został zaproszony na prestiżowy, elitarny obóz robotyki dla młodych geniuszy. Podniecony możliwością odbudowy swojego ukochanego robota – Metalucha – i wygrania głównej nagrody, Donnie pakuje się i wyrusza na obóz, zostawiając braci w kanałach. Mamy zatem do czynienia z historią wyjątkowo Donatello-centryczną.

Na obozie szybko okazuje się, że nie wszystko jest tym, czym się wydaje, czego zresztą się spodziewamy. Donatello poznaje innych utalentowanych dzieciaków, bierze udział w warsztatach i konkursach, nikomu nie przeszkadza, że jest mutantem, a wokół zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Pojawiają się tajemnicze awarie, podejrzane postacie, aż w końcu trzeba przejść do akcji z mutantami i zaawansowaną technologią na pierwszym planie. W końcu bracia muszą połączyć siły, by uratować nie tylko Donniego, ale też powstrzymać rozgrywający się w tle większy plan.

Jeśli tak jak ja nie mieliście wcześniej do czynienia z tą wersją żółwi, to czeka was tutaj kilka niespodzianek. Po pierwsze, nikogo nie dziwi gadający żółw i mutanci w ogóle, co w komiksie nie zostaje w ogóle wyjaśnione. Zakładam zatem, że więcej na ten temat możemy dowiedzieć się z animacji. Pojawiają się też nowi nastoletni bohaterowie – Irma i Ian. Później mamy również do czynienia z tajemniczą panią Bishop, która okazuje się być zagorzałą przeciwniczką żółwi. Tak naprawdę nie dowiadujemy się jednak o tych postaciach niczego, tak jakby ich obecność była tu oczywista, a my faktycznie musielibyśmy mieć za sobą seans filmu i serialu.

Generalnie mamy tutaj prostą, oklepaną historię, ewidentnie skierowaną do najmłodszych czytelników. Starsi fani bohaterów raczej się tutaj znudzą, tym bardziej, że grupa tytułowych bohaterów nie współpracuje tutaj na dłuższą metę, a głównie otrzymujemy w akcji Donniego. Można odczuć, że jest tutaj zwyczajnie mało żółwi ninja w żółwiach ninja. Jest co prawda klimat przygody i humor charakterystyczny dla serii, ale dla doświadczonego odbiorcy będzie to za mało, by zainteresować się komiksem i sięgnąć po jego kolejny tom.

Fabuła łączy elementy przygodowe, science-fiction i lekkiej tajemnicy, nie przeciążając młodszego czytelnika. Dla nich powinna to być dobra zabawa, gdyż historia została napisana w przejrzysty i zrozumiały sposób. Poza tym pasuje do niej energiczny styl Joyce’a w duchu stylistyki z serialu. Kreska jest dynamiczna, panele pełne ruchu, a kolory żywe, szczególnie w scenach z robotami i akcją. Wygląda to świeżo i atrakcyjnie dla oka.

Opowieści Wojowniczych Żółwi Ninja to dobrze zrealizowany komiks, ale nie w moim guście, skrojony pod najmłodszego czytelnika. Przeszedłem przez niego szybko, ale bez większej ekscytacji i podejrzewam, że większość dojrzałych fanów franczyzy może podzielać moje wrażenia. Historia jest idealna dla dzieci i im jak najbardziej polecam po nią sięgnąć.