Nieznajoma z portretu

Złoto, spojrzenie pełne tajemnicy i historia, która nie daje o sobie zapomnieć…

„Portret kobiety” - dzieło Gustava Klimta oraz wydarzenia z nim związane zainspirowały Camille de Peretti do napisania niezwykłej powieści, zatytułowanej „Nieznajoma z portretu”, stając się bramą do stworzenia historii pełnej bólu, odwagi i niezłomności.

Książka Camille de Peretti rzuca nowe spojrzenie na historię. Autorka z literacką finezją odsłania dramaty kobiet zapomnianych przez lata; malarek, których talent został przysłonięty przez mężczyzn, i bohaterek, które musiały istnieć w cieniu.

„Nieznajoma z portretu” to podróż przez czas, ale też przez emocje, przez to, co zapisane w spojrzeniu, geście, milczeniu. To historia, która nie tylko porusza – ona dotyka tego, co w nas najbardziej kruche i najgłębiej ukryte.

Bohaterki powieści, zarówno te żyjące dziś, jak i te, które istniały wieki temu, są z krwi i kości. Czuć ich gniew, miłość, niezgodę na los. Czuć pragnienie wolności.

Książka napisana jest z niezwykłą wrażliwością. Język powieści jest poetycki, ale zarazem klarowny, emocjonalny, lecz nie sentymentalny. Autorka potrafi jedną sceną, jednym zdaniem odsłonić całe wnętrze bohatera.

Każdy detal ma tu znaczenie – od pęknięcia farby na obrazie po cień spojrzenia w lustrze.

„Nieznajoma z portretu” to nie tylko opowieść o sztuce, tożsamości i kobietach – to manifest, wołanie o pamięć i usłyszenie głosów, które przez wieki były tłumione… To książka o kobiecej sile, pamięci i niesprawiedliwości historii. O tych, które tworzyły, kochały, walczyły – a mimo to zostały wymazane. Camille de Peretti wskrzesza je z mroku zapomnienia. I robi to w bardzo interesujący sposób.

Polecam serdecznie. Idealna pozycja dla miłośników sztuki i historii.

Od czasu do czasu bardzo lubię sięgać po powieści inspirowane historią i sytuacjami, które wywołały wiele dezorientacji i pytań ze strony wszystkich zainteresowanych. Choć twórczość Gustava Klimta gdzieś mignęła mi w czeluściach Internetu, to przyznaję się otwarcie, że zwróciłam na nią aż takiej uwagi. Jednak sprawa zaginionego obrazu i wszelkich domniemań z tym związanych sprawiła, że z fascynacją sięgnęłam po tę powieść. Czy Camille de Peretti zdołała ożywić mnie tą historią na tyle, bym zechciała poznać inne informacje na temat zaginionego obrazu malarza?

Jeden malarz, cztery historie i jeden wspólny mianownik – obraz tajemniczej damy. Kim była ta kobieta i jakie były jej losy? Jak to się stało, że zapozowała Klimtowi? Mamy rok 1929 – pewien mężczyzna, czyszczący buty bogatszym mieszkańcom Manhattanu postanawia zaryzykować i zdobyć majątek, a także ukochaną, która pochodzi z bogatej rodziny. Lata później, pewien miliarder otrzymuje dokumenty, które jasno mówią, by poddał się badaniom DNA w celu ustalenia ojcostwa. Rok 2019 - amerykańska prawniczka przyjeżdża z rodziną do Włoch na wakacje, jednak to tylko przykrywka dla większej misji... Jaki wpływ na nich wszystkich ma tytułowa Nieznajoma z portretu?

Choć sama fabuła wydaje się niezwykle fascynująca i ogółem bardzo chętnie sięgam po tego typu tytuły, to tutaj jednak nie poczułam aż takiej miłości, jaką myślałam, że poczuję. Zaczynając lekturę tej powieści, byłam święcie przekonana, że będzie to mój osobisty strzał w dziesiątkę, a ja wspólnie z autorką i bohaterami będę odkrywać i poznawać historię tajemniczej kobiety z obrazu. No cóż, nie tym razem, choć od razu powiem – ta książka obiektywnie jest naprawdę dobra.

Takim bohaterem, który towarzyszył mi w tej przygodzie przez zdecydowaną większą część powieści, był Isidor. Mężczyzna, który był najzwyklejszym w świecie pucybutem, wychowywanym w domu dziecka, a dzięki swojej ciężkiej pracy, ambicji i bystremu umysłowi zdołał osiągnąć osobisty sukces. Czy był on zasłużony, czy też nie – tego nie będę oceniać. Uważam, że ten bohater został wykreowany bardzo dobrze, a nawet dało się go polubić, tak po ludzku. Trzymałam za niego kciuki, kiedy próbował zapewnić odpowiednie warunki swojej ukochanej, a także, gdy pragnął wyjść z tej niskiej stopy, na której żył od lat.

Camille de Peretii przedstawiła tutaj również wielu innych bohaterów, oni jednak nie zapadli mi tak w pamięci, jak właśnie Isidor. Sama nie wiem tak naprawdę, dlaczego tak bardzo zżyłam się z tą właśnie postacią — czy łączą nas podobne doświadczenia? Raczej nie. W każdym razie – pozostali bohaterowie również zasługują na uwagę, choć nie zdobyli mojego serca tak jak ta jedna postać męska.

Autorka ma bardzo dobre pióro i zachwyciło mnie to, w jaki sposób prowadzi całą historię oraz w jak zawiły sposób opowiada losy tajemniczej kobiety z obrazu, oraz samego zaginionego dzieła. Choć zdawałam sobie sprawę z tego, że cała historia stanowiła dla autorki jedynie inspirację do stworzenia tej powieści, to jednak gdzieś tam udało mi się o tym zapomnieć i miałam wrażenie, że całość jest prawdziwa i faktycznie miała miejsce.

Nieznajoma z portretu to taka powieść, którą czytało mi się bardzo przyjemnie i okazała się wciągająca — nie na tyle jednak, bym nie mogła przestać o niej myśleć. Językowo — jestem pod ogromnym wrażeniem, tak samo, jeśli chodzi o konstrukcję zdarzeń, fabuły i bohaterów. No, ale nadal – nie jest to pozycja, bez której nie byłam w stanie wytrzymać.

Myślę, że w przyszłości będę chciała wrócić do tej historii, by na nowo się w niej odnaleźć i być może już wówczas zakochać na zabój. W tym momencie mogę polecić ją tym, którzy poszukują dobrej i całkiem wciągającej pozycji z literatury pięknej czy też obyczajowej. Sama również z ciekawością będę poznawać pozostałe informacje na temat zaginionego obrazu Klimta i z chęcią zagłębię w całą jego twórczość.

„Portret damy”, dzieło autorstwa Gustava Klimta, namalowane w roku 1910, przedstawiające wizerunek tajemniczej kobiety, której tożsamości nigdy nie udało się ustalić. Obraz, który intryguje nie tylko anonimową kobiecą postacią, ale także swoją niecodzienną historią: został bowiem przemalowany w roku 1917, prawdopodobnie po śmierci zagadkowej niewiasty, która była ukochaną Klimta, choć to w tej chwili niczym niepotwierdzona teoria.

Camille de Peretti, bazując na faktach, stworzyła fikcyjną, wielowątkową powieść, inspirowaną właśnie wspomnianych dziełem i jego enigmatyczną historią. Dopisała do niego własną opowieść, co też uczyniła w sposób niezwykle piękny, pasjonujący, poruszający, budując wokół niego nie tylko zgrabną fabułę, ale przede wszystkim nietuzinkowych bohaterów, którzy, co rzadko spotykane, są pod każdym względem najsilniejszą stroną „Nieznajomej z portretu”. Pokochałam ich z całego serca, za wszystkimi ich słabościami, namiętnościami.

To przepiękna książka, podana czytelnikowi w równie urodziwej formie - przypominam, że to kolejny tom czarującej oko serii butikowej. To książka, która niby to przypadkiem, zupełnie nienachalnie, wciąga czytającego w świat sztuki, pasji, namiętności (i nie mam tu na myśli tej fizycznej). Świetna, dopracowana konstrukcja, piękny styl, szacunek do faktów historycznych (!), charyzmatyczni, na wskroś ludzcy bohaterowie i niezwykły realizm - oto najmocniejsze strony tej wyjątkowej powieści, po którą musicie sięgnąć, nawet jeśli malarstwo zupełnie nie leży w sferze Waszych zainteresowań.

Zaufajcie mi - nie pożałujecie.

Macie moje słowo.

Seria butikowa to nie tylko budzące zachwyt wydania, ale przede wszystkim wyjątkowe, pełne emocji, splątanych losów i intrygujących postaci powieści, które łączy piękny niemal poetycki język. „Nieznajoma z portretu” Camille de Peretti idealnie wpisuje się w te ramy, a oprócz tego jest, jeśli się nie mylę, pierwszą powieścią z tej serii zainspirowaną prawdziwymi wydarzeniami. I zachwyciło mnie, jak fascynująco i wiarygodnie Autorka obudowała fikcją niezwykle burzliwą historię tajemniczego obrazu kobiety pędzla Gustava Klimta.

Gdzieś pomiędzy przeszłością a teraźniejszością, dawnym Wiedniem i współczesną włoską Piacenzą, pomiędzy rozkwitającą miłością a niepewnością losu, rozgrywa się opowieść, która otula czytelnika jak ciepły, aksamitny szal, a jednocześnie smaga go chłodnym powiewem historii. Każdy rozdział to inna perspektywa, inny czas, inna emocja, a jednak całość układa się w przejmującą i misternie skonstruowaną mozaikę pełną blasków i cieni, subtelnych niuansów i skrywanych tajemnic, które przez lata milczały pod warstwą farby.

Isidor, zakochany pucybut o wielkich ambicjach, Michelle, samotna matka walcząca o przyszłość swojej córki, Martha, której wizerunek zamknięty w obrazie przetrwa wieki i zamknięty w ramach konwenansów Franz budujący wyidealizowany wizerunek swojej ukochanej – ich historie nie giną, one jedynie czekają, by ktoś ponownie oddał im głos. A prawda, wypływająca na powierzchnię po latach, niesie ogromny bagaż emocji - miłość, tęsknotę, nadzieję, walkę o lepsze jutro, ale i rozczarowanie, ból straty, zdradę i nawet zbr0dnię.

Autorka splata losy swoich bohaterów z niezwykłą finezją, tworząc opowieść, która jednocześnie urzeka i intryguje, malując słowem równie sugestywnie jak Klimt pędzlem. Ukazane krajobrazy Wiednia i Ameryki, niemal oddychają duchem epoki, a przede wszystkim oddają emocje tak żywe, jakby portretowana Martha mogła w każdej chwili mrugnąć do nas z obrazu. Czy jej twarz stanie się symbolem piękna, niespełnionych pragnień i kluczem do prawdy? A może okaże się jedynie iluzją wspomnień, które sami tworzymy? Przeczytajcie tę piękną powieść i przekonajcie się sami.

„Nieznana z portretu” Camille de Peretti to współcześnie napisana, porywająca opowieść obyczajowa z elementami dobrego thrillera. Odnosi się do obrazu „Portret Damy” Gustava Klimta, najsłynniejszego przedstawiciela austriackiej secesji. Autorka prezentuje kulisy namalowania portretu, który mocno wpłynął na losy Insidora, głównego bohatera książki. Wiodą one z Wiednia poprzez Teksas do Nowego Jorku.

W ciągu osiemdziesięciu lat XX wieku Insidor przeżywa liczne wzloty i upadki. Poznajemy go z czterech różnych perspektyw, od biedaka do multimilionera, któremu się spełnił American dream. Widzimy plastycznie opisane obrazki austriackiej stolicy po I wojnie światowej, zaglądamy do ubogiego sierocińca i bogatych, mieszczańskich wnętrz, na końcu przenosimy się na Manhattan, gdzie bohater żyje w luksusowym apartamencie.

Autorka świetnie porusza się w przestrzeniach historycznych, jednocześnie kreśląc rysy psychologiczne bohaterów. Śledzimy zbrodnie, przeżywamy pasjonujące historie miłosne i razem z bohaterami odkrywamy dzieła sztuki. Bez wątpienia to książka, która mogłaby stanowić doskonały scenariusz filmowy. „Nieznaną z portretu” warto wrzucić do walizki, to bowiem świetny przykład literatury na wakacje.

M.S.

Szkolny Klub Recenzenta

„Nieznajoma z portretu” to kolejna książka z serii butikowej. Tym razem autorka zainspirowała się prawdziwym obrazem oraz jego historią.

A początki sięgają roku 1910, kiedy to Gustav Klimt maluje pewną kobietą, z rozpuszczonymi włosami, z kapeluszem na głowie i futrzaną etolą na szyi. Portret ten został kupony przez anonimowego kolekcjonera w 1916 roku i przemalowany. 1997 został skradziony, a 2019 roku przypadkowo odnaleziony w ogrodowym schowku. Nikt jednak nie wie kim jest młoda kobieta ani jakie tajemnice skrywa historia tego obrazu.

Książka podzielona jest na trzy części i opisuje los trzech pokoleń. Poznajemy Isidora, który czyści buty. Pewnego dnia zakochuje się w dziewczynie, która jest z innych stref. Zaczyna grę na giełdzie by zdobyć pieniądze na utrzymanie swojej wybranki.

Poznajemy również pr0stytutkę, Michelle, która szuka ojca swojego dziecka. Tym dzieckiem jest Pearl, która zdobywa wykształcenie, a następnie udaje się Wiednia, by poznać swoje korzenie.

Książka napisana jest pięknym językiem. Zawarte są w niej liczne tajemnice. Kim jest dama z portretu? Kim jest ojciec Pearl?

Wraz z bohaterami tej książki przeżyłam wspaniałą podróż z Wiedniaz przez Msnhattan, Teksas, kończąc we włoskim Piacenza. Podróż ta była pełna wrażeń i emocji i bardzo polecam i Wam ją przeżyć.

Kim była ta młoda kobieta o melancholijnym spojrzeniu? Jego muzą, kochanką, a może kimś zupełnie innym? Dlaczego płótno zostało przemalowane, skradzione i podrzucone po latach do muzealnego ogrodu? Wciąż wiadomo niewiele, ale Camille de Peretti wypełnia białe plamy barwną fikcją – wokół niezwykłego dzieła Klimta tworzy wielopokoleniową opowieść o niespełnionej miłości, rodzinnych sekretach, wielkich sukcesach i równie wielkich dramatach. "Nieznajoma z portretu" to fascynująca podróż przez stulecia i kontynenty – od wiedeńskiej secesji i Gustava Klimta przez nowojorski Manhattan w czasach Wielkiego Kryzysu aż po czasy współczesne. To zapach farby malarskiej, łyk gorącej czekolady w Café Central, drapacze chmur i muzealne korytarze. Camille de Peretti splata przeszłość i teraźniejszość i z wielu różnych elementów konstruuje zagadkę zakorzenioną głęboko w sztuce, miłości i rodzinnym dziedzictwie. Proza autorki ma w sobie subtelność i czułość, co ujawnia się szczególnie w zawiłościach uczuć i przeżyć, niuansach charakterów, opisach scenerii i sztuki. Zachwycił mnie sposób, w jaki de Peretti łączy wątek tajemniczego obrazu z ludzkimi losami.

Urokliwa powieść z ciekawym motywem sztuki, barwną scenerią, wielopokoleniową fabułą i odrobiną tajemnicy. Historia bolesnej straty, samotności i ciężaru winy, ale też miłości, nadziei, potęgi marzeń i wielkiego sukcesu. Dla mnie przyjemność, bo uwielbiam literackie podróże w czasie, Wiedeń i Klimta (i pięknie wydane książki serii butikowej Albatrosa:). Warto!

Książka jest pięknie napisana, przemyślana i logiczna. Autorka poświęciła dużo uwagi postaciom, które z karty na kartę rozwijają się, uczą na błędach, są niedoskonałe, a przez to niezwykle prawdziwe. To urocze kompendium wiedzy o życiu. Gorąco polecam!

Dziwne losy obrazu jako baza do burzliwej sagi rodzinnej - coś takiego zrobiła francuska pisarka Camille de Peretti w “Nieznajomej z portretu”, pierwszej jej książce, jaka została przetłumaczona na polski. Warto też od razu wspomnieć, iż Gustav Klimt, o którego obrazie mowa, na pewno byłoby zadowolony z naszego pięknego wydania w twardej oprawie ze złoceniami… Bo te wydanie w serii butikowej doskonale oddaje charakter powieści - nawiązuje do dawnych wydań książek, tak samo jak “Nieznajoma z portretu” nawiązuje do kiedyś powstających powieści. Jej akcja rozłożona jest na cały XX wiek, a pierwsze rozdziały przedstawiają czwórkę bohaterów, których punktu łączenia i osadzenia w konkretnym czasie musimy się domyślać. I już to jest niezwykłą zabawą - autorka świetnie oddała tło historyczne, w którym czuć jej wiedzę, ale jest na tyle nienachalne, że chwilę potrwa, zanim jesteśmy faktycznie w stanie każdą z opowieści osadzić w linii czasu (o ile nie przeczytamy wcześniej opisu wydawcy;) ). Jej bohaterowie to postacie z różnych klas społecznych i o różnych pragnieniach, mający swoje ambicje, ale równocześnie pozostający pod wpływem losu, tej wielkiej machiny wszechświata, która tak lubi naśmiewać się z naszych planów. To opowieść o miłości, obsesji, a nawet zbrodni, pisana językiem zachwycającym w prostocie, a równocześnie chwilami przyjemnie lirycznym. Sama podczas lektury miałam wrażenie, że czytam coś, co powstało lata temu, gdzieś w czasach Jane Austen bądź chwilę później, co było naprawdę miłą odmianą przy wszystkich tych skomplikowanych, dosadnych współczesnych powieściach.