Najlepsza przyjaciółka

Niespodziewana śmierć najlepszej i jedynej przyjaciółki Beaty sprawia, że kobieta wraca do rodzinnego miasta by ostatni raz pożegnać się z Agnieszką. Tam czekają na nią listy, napisane przez zmarłą. Kobieta cofnie się wspomnieniami w czasie by odkryć ogromną tajemnice Agnieszki...jedno jest pewne, nic już nie będzie takie samo...

Powieści Joanny Jax to ja biorę w ciemno. Asia w sposób genialny przenosi mnie w czasie i pokazuje uczucia ludzi w danym okresie historii, a te emocje jak wiadomo są i były zawsze, zmieniają tylko swoją intensywność w zależności od sytuacji zewnętrznej.

Przyjaźń, ciężko jest znaleźć takiego prawdziwego, godnego zaufania, potrafiącego zrobić dla nas wszystko, przyjaciela. Tym bardziej kiedy już takowy się znajdzie, ogrom bólu i cierpienia jest niewyobrażalny, gdy okazuje się,że z przyjacielem ten ktoś miał niewiele wspólnego.

Jak kaprys losu, jeden moment może skreślić szczęście nie tylko tej konkretnej osobie, potrafi zmienić życie, stworzyć doskonałą okazję do intryg, do osiągnięcia własnego szczęścia pod przykrywką pomocy...

Świetna, pełna emocji, tajemnic i prawdy, której autorka dozuje nam powolutku i którą chcemy...nie musimy poznać. Polecam.

Fantastyczna książka! Joanna Jax stworzyła emocjonujący romans, który nie pozwala się oderwać. Ciekawe postaci, wciągająca fabuła i poruszające przesłanie sprawiają, że ta książka zostaje w pamięci na długo

Joanna Jax po raz kolejny mnie nie zawiodła! 'Najlepsza przyjaciółka' to pełna emocji opowieść o miłości i przyjaźni, która porusza i wciąga od pierwszej strony. To książka, która zostanie ze mną na długo

Nigdy nie myślałam, że romans może być tak intrygujący. Zaskakujące zwroty akcji, emocje bohaterów i klimat Dubaju sprawiły, że ta książka nie da szybko o sobie zapomnieć.

Nagła wiadomość o śmierci najlepszej przyjaciółki zmusza Beatę Liwarowską do powrotu do rodzinnego miasta, aby uczestniczyć w pogrzebie Agnieszki Witymskiej.

Pomimo trudnej relacji jaka je łączyła przez lata, Liwarowska nie mogła zapomnieć o bliskiej więzi łączącej ją z Witymską.

Gdy Beata pojawią się na miejscu, odczuwa niechęć ze strony najblizych członków rodziny Agnieszki.

Ostatecznie zostaje wyproszona ze stypy przez Piotra, męża zmarłej kobiety, który na pożegnanie wręcza jej plik listów napisanych przez Agnieszkę.

Beata zastanawia się nad powodem, dlaczego Witymska nie wysłała owych listów, a następnie zanuża się w ich treści, pełna dezorientacji, co było prawdą, a co fałszem w ich wieloletniej relacji.

Z listów wynika, iż owa bliska przyjaciółka była zupełnie inna, niż jaką siebie przedstawiała przed innymi.

Jej opisane na kartach papieru uczucia wprawiają Liwarowską w zakłopotanie, od dawna skrywane sekrety wychodzą na światło dzienne, a poukładane życie Beaty zostaje przewrócone do góry nogami.

Autorka pokazuje w swojej książce jak trudną relacją jest przyjaźń, ile trzeba poświęcić dla niej i jaką niewiadomą ze sobą niesie.

Coś, co nam wcześniej wydawało się prawdą, okazuje się wierutnym kłamstwem, a najlepszy przyjaciel wcale nie jest nam tak znany, jak myśleliśmy.

Z książką spędziłam miło czas i jestem przekonana, że przypadnie do gustu fanom powieści obyczajowych.

Beata i Agnieszka - bohaterki najnowszej książki Joanny Jax pt. "Najlepsza przyjaciółka" - to dwie przyjaciółki, które połączyła niezwykła więź. Razem w radości i smutku, zdrowiu i chorobie, na dobre i na złe. Wzajemnie się wspierały i pomagały sobie w trudnych momentach, których w ich życiu nigdy nie brakowało. Teraz Beata zjawia się w swoim rodzinnym mieście na pogrzebie Agnieszki, by towarzyszyć jej w ostatniej drodze... Nie jest tam mile widziana. Wrogość i niechęć okazują jej zarówno Piotr - mąż przyjaciołki, jak i ich córka - Weronika. Beata dostaje od mężczyzny plik listów zaadresowanych do niej, których Agnieszka nigdy jej nie wysłała. Zdezorientowana i zaskoczona tym faktem kobieta, nie rozumie, dlaczego przyjaciółka trzymała listy w ukryciu i czemu nigdy o nich nawet nie wspominała. Zaczyna więc studiować całą korespondencję, z której wyłania się całkiem inny obraz Agnieszki niż ten, który znała. Poznaje mroczny sekret przyjaciółki, który całkowicie odmieni jej dotychczasowe życie...

Co takiego kryją listy? Czego Beata dowie się o Agnieszce? Kim jest Piotr, o którym tak często wspomina przyjaciółka?

Książka Joanny Jax to powieść o przyjaźni i lojalności. O poczuciu winy, kłamstwie rzucajacym cienie na całe życie, manipulacji i zdradzie. O tajemmicach przeszłości wyłaniających się z każdego przeczytanego listu...

To książka o dramatycznych wyborach i trudnych decyzjach. Jest też zemsta, dająca chwilową ulgę, dojmujące poczucie krzywdy i rozczarowanie; są wyrzuty sumienia, które nie pozwalają normalnie żyć.

Książka stawia pytania o to, jak wiele można wybaczyć najbliższej nam osobie; ile jesteśmy w stanie znieść w imię przyjaźni czy miłości?

Autorka niezwykle umiejętnie żongluje emocjami, sprawiając, że podczas czytania odczuwałam skrajnie różne "stany psychiczne" - od radości, zadowolenia i poczucia wdzięczności, poprzez obojętność, uczucie niemocy, żalu i smutku, aż po złość i frustrację.

Rozpatrując zachowania bohaterów nieustannie zastanawiałam się, co ja na ich miejscu zrobiłabym w danej sytuacji, jak bym się zachowała i niejednokrotnie stwierdzałam, że nie mam zielonego pojecia...

Czasami miałam ochotę nakrzyczeć na Agnieszkę i powiedzieć, co o niej myślę, ale powstrzymywałam się, bo wiem, że u Pani Joanny Jax nic nie jest czarno-białe i zawsze jest jakieś drugie dno... Tak było i w tym przypadku.

Książka skłania do refleksji na temat tego czy mamy w ogóle prawo oceniać innych?

Kiedyś, w jednej z książek przeczytałam, że aby oceniać innych innych, trzeba wejść w jego buty - i całkowicie się z tym zgadzam!

"Najlepsza przyjaciółka" to powieść, która porusza i intryguje, trzyma w napięciu i zaskakuje, wprawia w konsternację i zażenowanie.

Bardzo podobało mi się tło historyczne, które potęgowało napięcie, podkreślało klimat niespokojnych czasów okołowojennych, ale przede wszystkim było siłą napędową niektórych decyzji bohaterów lub wyjaśnieniem ich działań. Historia bowiem toczy się w dwóch płaszczyznach czasowych. Pierwsza to teraźniejszość, druga - trudny czas przedwojenny i okres okupacji. Opisane wydarzenia zaś poznajemy z relacji Beaty i samej Agnieszki, co daje nam możliwość poznania przedstawionych wydarzeń z dwóch perspektyw.

Podsumowując, Pani Joanna stworzyła mądrą historię z gatunku tych nieodkładalnych i świetnie ją opowiedziała ?. Przekonajcie się sami!

Polecam z całego serca ♥

Zaczynamy od razu z grubej rury, mianowicie pogrzeb. Sam styl pisania był dla mnie interesujący, przez co czytanie było jak nowa przygoda. To jest moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, ale na pewno nie ostatnie. Mało co narzekałam, mało co znalazłam, do czego mogłabym się przyczepić. Dodatkowo rozdziały są podzielone według lat, w których ma miejsce akcja. Na początku mamy 1962 rok, a później różne lata z lat 193X i 194X. Sam styl pisania był dla mnie zarówno ciekawy, zrozumiały, jak i barwny. Ale przechodząc do treści:

Wow, to jest historia pełna emocji. Nie dość, że występuje strata bliskiej osoby, to jeszcze początkowe słowa: "Ciociu, wszyscy oszukują [...]. Boję się jednak, że tak właśnie będzie i stracę ostatnią osobę na tym parszywym świecie, której ufam". A dodatkowo pewien ukryty temat, o którym Weronika nie wspomina... Ciekawe! Jak to się mówi, jest to rollercoaster emocji, gdzie znajdziemy praktycznie każdą z możliwych.

Wszyscy bliscy zaczynają się odsuwać od Beaty z jakiegoś powodu. W pewnym sensie możemy domyślić się emocji z tym związanych - śmierć bliskiej osoby, nagła opryskliwość innych. Książka trzyma w napięciu, ale zupełnie innym niż thriller. Dodatkowo pojawiają się tematy biedy, kościoła i nieprzyjemnych relacji rodzinnych, między innymi między Beatą a matką, która wydaje się faworyzować młodszą siostrę, stosując różne, charakterystyczne dla tamtych czasów, metody wychowawcze. Dużo jest takich smaczków, przez które możemy poczuć się, jakbyśmy znajdowali się w latach na przestrzeni drugiej wojny światowej.

Dowiadujemy się o relacji między Beatą a jej tytułową najlepszą przyjaciółką. Forma listów, które mamy okazję przeczytać i więcej się dowiedzieć o ich wspólnym życiu (i nie tylko!), urzekła mnie. Nawet z najdrobniejszych momentów dało się odczuć współczucie. Dlatego uważam, że historia może poruszyć wiele serc i właśnie dlatego z pewnością wrócę do tej książki.

Czytanie było dla mnie przyjemne, więc polecam tę książkę osobom zainteresowanym podobnymi tematami.

Ta książka, to nie tylko ciekawy romans, ale także emocjonująca podróż przez zawiłe relacje międzyludzkie. Po kolejnej lekturze Joanny Jax czuję się zachwycona - jej talent do tworzenia wciągających historii nigdy nie zawodzi. Gorąco polecam tę książkę wszystkim miłośnikom romansu, którzy pragną być porwani przez niesamowite opowieści.

Znacie książki Joanny Jax? Autorka znana jest z historycznych opowieści, w których nie brak emocji. Nie inaczej jest z najnowszą "Najlepsza przyjaciółka".

Książka przedstawiona jest w dwóch ramach czasowych, w latach 1932-1944 oraz 1962 roku. I to właśnie z perspektywy 1962, wracamy we wspomnieniową podróż w przeszłość. Wraz z Beatą Liworowską, wczytujemy się w listy od nieżyjącej przyjaciółki, odbywając podróż, która zmieni nie tylko jej życie.

Co tu się działo. Ile emocji znalazłam pomiędzy stronami. I niezwykłą przyjaźń, która jak się okazało, wcale taka szczera nie była.

Ile bylibyście w stanie wybaczyć przyjaciółce? Czy jest coś czego byście nie wybaczyli? Kiedy skończyłam czytać, tak się zastanawiałam, co ja bym zrobiła na miejscu Beaty...a na miejscu Agnieszki? No powiem Wam, że i jedna i druga potrafiła mnie zaskoczyć. Ale czy pozytywnie? No cóż...

Tajemnice mają to do siebie, że kiedyś nieproszone wyjdą na jaw. I wtedy co? Jak poradzić sobie z konsekwencjami? Jak stawić czoła prawdzie? Nie każdy to potrafi...czasem jedynym rozwiązaniem wydaje nam się ucieczka.

Nie chce usprawiedliwiać Agnieszki, ani pisać, że Beata sama sobie winna, ale przyjaźń nie polega na wybieraniu swojego dobrostanu, kosztem tej drugiej osoby. Choć czasem uczucia potrafią zaburzyć rozsądek i są decyzje, których cofnąć się już nie da.

Czytałam tę historię z ogromnym zainteresowaniem, bo autorka naprawdę stworzyła porywającą historię. Z wyrazistymi bohaterami, dobrze przemyślaną fabułą i warstwą psychologiczną, która intryguje. A poza tym, z ciekawym tłem historyczno-społecznym. Wszystko to sprawia, że trudno się od niej oderwać.

Naprawdę polecam.

Ta książka, to pełna zagadek i emocji podróż przez mroczne zakamarki ludzkiej psychiki. Autorka mistrzowsko prowadzi czytelnika przez labirynt tajemnic i niepewności, pozostawiając go z dreszczem emocji na każdej stronie.

Książka "Najlepsza przyjaciółka" to nie tylko pasjonująca fabuła, ale także głęboki portret ludzkich emocji i relacji. Autor wnikliwie bada psychikę głównych bohaterów, odsłaniając ich wewnętrzne konflikty i sekrety. To lektura, która skłania do refleksji nad własnymi przyjaźniami i lojalnością.

„Najlepsza przyjaciółka” to powieść, która choć nasączona melancholią pozwala na pewnego rodzaju refleksyjność. Skłania do przemyśleń, do zastanowienia się nad tym, co tak naprawdę kształtuje naszą osobowość, ale też przyzwala na zatrzymanie, na potwierdzenie tego, że do pełni życiowego szczęścia potrzebni są nam inni ludzie. W końcu to historia, która opowiada o pragnieniach i o potrzebie bliskości. Bliskości, która potrafi uleczyć tęsknotę i pozwala rozwinąć się prawdziwej miłości…

Beata Liwarowska przyjeżdża do Warszawy, po to by wziąć udział w uroczystościach pogrzebowych swojej przyjaciółki Agnieszki Witymskiej. Cały czas odnosi wrażenie, że zarówno córka przyjaciółki jak i jej mąż zachowują wobec niej ogromny dystans. Wypraszając ją ze spotkania pogrzebowego mąż Agnieszki wręcza jej listy, które napisała jego żona, ale których do Beaty nigdy nie wysłała. Ich lektura sprawia, że poukładane dotychczas życie Beaty w jednej chwili legnie w gruzach…

Autorka przybliża czytelnikowi bolesne wspomnienia, po których rany nie miały okazji w pełni się zabliźnić. Ukazuje to, co wydawać by się mogło w życiu najważniejsze, oparte zostało na kłamstwie, na chciwości, na manipulacji i na intrygach. To historia, która powoli odkrywa złożoność osobowości, która spowita dramatycznymi wydarzeniami z przeszłości finalnie zaskakuje. Niesie ze sobą kolejne dylematy i moralne niepokoje…

Joanna Jax doskonale połączyła przeszłość z teraźniejszością. Na kartach tej historii kreuje emocje z niezwykłą starannością i z niezwykłą delikatnością prezentuje je czytelnikowi. Potrafi zaangażować i zmusić drzemiące na samym dnie ludzkiej duszy emocje, do rozkwitu. A wszystko to na fundamencie bolesnych wspomnień i ogromu zła wyrządzonego przez drugiego człowieka.

To zdecydowanie historia, w której czytelnik odkrywa ukryte piękno znajdujące się w głębi serca. To powieść o potrzebie bliskości, taka którą będę polecać każdej kobiecie…