Na tropie tajemnic. Antologia opowiadań detektywistycznych

Myślę, że najlepszą recenzją książki w naszym rodzinnym wydaniu jest fakt, że zanim podsunę ją pod nos mojej córce, sama nie mogę się od niej oderwać. Wygląda na to, że niedaleko pada jabłko od jabłoni, bo obie uwielbiamy wątki detektywistyczno-kryminalne, nic więc dziwnego, że książka od Wydawnictwa Dwukropek „Na tropie tajemnic” okazała się strzałem w dziesiątkę?, sprawiła przyjemność nam obu.

A nie jest to byle jaka pozycja, bo składa się na nią 10 opowiadań od topowych polskich autorów. Starosta, Jagiełło, Rogoziński, Duszyński, Drzewicka, Jeż, Banach, Chmielewska, Łukawski i Woźniak na co dzień dostarczają mi powodów do zachwytów swoimi publikacjami. Teraz połączyli siły, by rozbudzić w młodszej wersji mnie (zwanej córką) zmysł detektywistyczny?.

I musicie mi uwierzyć: te opowiadania naprawdę dają radę! Przy każdym z nich czuje się dreszczyk niepokoju, a czytelnik ma poczucie nadchodzącego zagrożenia. Czyli, krótko mówiąc: śledztwa, sekrety i łamigłówki w najlepszym wydaniu, a i okładkę można pomylić z książką dla dorosłych. W tekstach mamy do czynienia z klasykami tego gatunku, serwującymi czytelnikom wszystko, co najlepsze: szyfry do złamania, tajemnicze artefakty, przedmioty, które znikają bez śladu, a nawet wiadomości z zaświatów. To po prostu wszystko, czego potrzeba małej detektywistycznej duszy, by poczuć dreszczyk emocji, zanurzyć się w prawdziwą zagadkę i przeżyć niezapomniane przygody. A dokładnie 10 różnych przygód, które – jestem o tym przekonana – na długo pozostaną w pamięci.

Ta antologia opowiadań detektywistycznych to prawdziwa cegła: ma aż 415 stron i długo zastanawiam się, ile zajmie mojemu dziecku przeczytanie jej w całości. Zapomniałam jednak, że wakacyjny czas sprzyja wieczornemu czytaniu i chyba muszę przypomnieć sobie, jak sama w dzieciństwie chowałam się pod kołdrą, by z latarką w ręku zarzekać się, że „to ostatni rozdział”.

Dla dorosłych miłośników literatury prawdopodobnie nie ma nic lepszego od możliwości podzielenia się z młodszym pokoleniem miłością do swoich ulubionych autorów powieści kryminalnych i właśnie takie coś zapewnia antologia “Na tropie tajemnic”. Jest to zbiór dziesięciu opowiadań, które łączy to, że w każdym bazą jest dobra zagadka kryminalna (przeróżnego typu!) oraz (około)nastoletni bohater. Reszta - pełna dowolność! Jest historia o opuszczonym domu i aukcji starej monety w klasyczny stylu, jest śledztwo w sprawie złodzieja cukierków (prowadzone wraz z czatem GPT!) i w sprawie zaginionych śniadań ze szkolnych szafek. Jest zagadka oparta o sen, jak i kryminał retro, jest schronisko dla psiaków i zaginiony pies wraz… z babcią. Autorzy i autorki udowadniają, że ich wyobraźnia nie zna granic i choć dla niektórych jest to pierwszy raz z kryminałem bądź pierwszy raz z odbiorcą młodszym (wiek, dla którego przewidziana jest książka, to 9+), to przyznaję, że każdy sprawdził się w tej roli znakomicie. Dzięki tej różnorodności młodszy czytelnik może nie tylko spędzić czas na dobrej zabawie i z solidnym przesłaniem, ale też odkryć jak wiele do zaoferowania ma polski gatunek kryminału - a to przecież ciągle tylko jego niewielka część, to bazującą przede wszystkim na zagadce, bez brutalności i rozlewu krwi. Sama, mimo że wiek 9 lat już dawno, dawno mam za mną, również bawiłam się przy tym zbiorze doskonale i to tak bardzo, że nie jestem w stanie wybrać najlepszego opowiadania z wszystkich dziesięciu!