Myszonek wita wiosnę

Myszonek jest małym ciekawym świata chłopcem, który mieszka z mamą i przeżywa wiele przygód. Tym razem poznajemy jego życie, gdy nadchodzi wiosna oraz Wielkanoc. Bohater sadzi rzeżuchę, podziwia gałązki brzozy w wazonie, maluje jajka, pomaga w porządkach przed świętami, szuka czekoladowego smakołyku.

Myszonek, jak każde dziecko nie zawsze jest grzeczny, czasem nie słucha się mamy, przeciwstawia się jej, woli się bawić, gdy trzeba wypełniać inne obowiązki, ale również dużo się uczy, chętnie poznaje nowe rzeczy, czasem jest smutny, czasem się boi, czasem ma zły dzień, gdyż trzeba wiedzieć, że dzieci tak samo jak dorośli mają w sobie całą plejadę emocji, z którymi nie do końca sobie radzą, dlatego krzyczą, tupią nogą, marudzą i trzeba mieć do nich ogromną cierpliwość i zamiast krzyczeć, pomagać im zrozumieć świat. Każde dziecko jest czasem Myszonkiem.

Niezmiennie podoba mi się szata graficzna, twarda oprawa, ilustracje, format, wklejka. Jest to jedna z moich ulubionych serii dla dzieci, mam do niej sentyment. Ukazuje zwyczajne życie matki, która samotnie wychowuje dziecko (a przynajmniej tak mi się wydaje, gdyż nigdy nie występuje tata), z tą różnicą, że bohaterami są myszy, a nie dzieci. Do tej pory w serii ukazały się przygody pod namiotem, w urodziny, zimą oraz w zwykłej codzienności. Treści nie jest zbyt wiele, lecz przekaz jest duży, a mały czytelnik może wyciągnąć z opowiastki odpowiednie wnioski.

Mama Myszonka jest cudowna i my w prawdziwym życiu powinniśmy czerpać jak najwięcej z jej postaci. Poświęca dużo czasu na wychowanie syna, nie reaguje złością, gdy broi, nie gniewa się, gdy niechcący stłucze jajko. Miło odnosi się do jego przyjaciół i choć czasem się niecierpliwi lub jest zmęczona, to Myszonek zawsze może na nią liczyć.

Z ciekawością czekam na kolejny tom tego cyklu i już zastanawiam się, czego będzie dotyczyć.