Moje życie jest moje. Opowieści o wolności i pożądaniu

Ależ to jest książka! Ryziński niesamowicie szybko rozwija się jako pisarz. Każda jego kolejna książka jest lepsza od poprzedniej, a przecież już jego debiutancki "Foucault w Warszawie" zdobył nominację do Nike. Źródłem sukcesu Ryzińskiego jest nadzwyczajna zdolność operowania językiem jego bohaterów oraz jakieś niesamowite do nich szczęście. Nie inaczej jest w "Moje życie jest moje". Kiedy zdążymy już przyzwyczaić się do początkowych bohaterów książki i oswoić z ich nietuzinkowymi zachowaniami seksualnymi - pstryk i nagle wyskakuje nowa postać, przy których poprzednie bledną. Trochę jak u Hitchcocka. Jednocześnie czuć wielki szacunek autora do przedstawianych osób, a nawet pewną formę czułości. Dla mnie to jest książka roku. Absolutna petarda!

Może to zużyte hasło „o seksie bez tabu”, ale w tym przypadku naprawdę tak jest. Bezpretensjonalny i swobodny tekst o tym, o czym nauczyliśmy się milczeć.

Ludzie w tej książce uprawiają seks. Różny seks. Czasami idzie on w parze z miłością, ale nie zawsze. Bohaterowie i bohaterki „Moje życie jest moje” opowiadają o tym co ich wyzwala i uszczęśliwia. Chociaż zdarzają się wśród nich też tacy, którzy stracili kontrolę nad swoim życiem i na pewno nie powiedzą -„moje życie jest moje”.

eks może być wyzwalający. Dawać spełnienie, szczęście. Ma też niszczycielską siłę. Wciąga, uzależnia, nudzi się. Budzi żądze nad którymi nie wszyscy potrafią zapanować. „Moje życie jest moje” to książka o odwadze bycia sobą. Śmiałości w odkrywaniu ciała i jego potrzeb. Przekraczaniu emocjonalnych granic otwierających drogę do spełnienia. Przełamywaniu siebie żeby pozwolić partnerce albo partnerowi na doznania, których nie możemy zapewnić. Każda historia to inne społeczne tabu i sposób na jego przeskoczenie.

Autor pozwoli sobie na kilka osobistych wątków, ale nie myślę o nim jak o bohaterze książki. Widzę w nim kogoś kto jest blisko tematu. Zgrabnie mu to wyszło, z szacunkiem dla prawdziwych bohaterów i bohaterek. Ryziński pokazał, że można napisać książkę o pikantnym seksie bez trywializowania i głupich uśmieszków. Jest na serio, po ludzku i przede wszystkich o ludziach.