Mit starszych braci w wierze

Uwielbiam publikacje redaktora naczelnego tygodnika "Do Rzeczy", które zawsze dają konkretny pogląd na sprawy przez niego poruszane. I tak też jest w jego nowej publikacji "Mit starszych braci w wierze", która ukazała się nakładem @wydawnictwo_fronda

Autor omawia w niej bardzo ważne i nurtujące już od lat zagadnienie relacji Kościoła katolickiego z judaizmem. Analiza dialogu jaką prezentuje nam pan Piotr jest pełna konkretów, poparta faktami i wnioskami wypływającymi z wielu lat dialogu katolicko-żydowskiego, błędów hierarchii kościelnych, rozmytych wypowiedzi i półprawd. Poznajemy spojrzenie autora na tradycyjną naukę katolicką, na zagrożenia jakie niesie ze sobą posoborowy dialog, porusza ważny wątek powodów dla których hierarchowie odchodzą od tradycyjnej nauki na rzecz owego dialogu.

Uwagi osobiste autora, często przesycone ironią, z których wypływa wielka troska o tożsamość katolicką, powodują, że czytanie tej publikacji przybliża niejako czytelnikowi kontakt z autorem. Książka z pewnością dla wielu będzie powodem do dyskusji, napewno wywoła u niejednego oburzenie i posądzenie o antysemityzm. Bo dziś każda najmniejszą krytyka judaizmu określana jest mianem antysemityzmu. O tym też znajdziemy w książce, skąd się to wogóle wzięło.

"Mit starszych braci w wierze" polecam każdemu, komu leży na sercu dobro tradycji nauczania kościoła katolickiego oraz chciałby się dowiedzieć co jest przyczyną kryzysu, fałszywego nauczania i skąd wzięło się obecne stanowisko wobec judaizmu.

Paweł Lisicki podejmuje niezwykle kontrowersyjny i trudny temat dialogu katolicko-żydowskiego oraz jego wpływu na współczesny katolicyzm.

,,Mit starszych braci w wierze" jest książką, która bardzo dogłębnie analizuje nie tylko Ewangelię i nauczania rabinów, ale także historyczne konteksty oraz bardziej nam współczesne wypowiedzi znanych osób, np. papieży. Dialog międzyreligijny jest tutaj poddany solidnej krytyce. Pytanie brzmi, na ile słusznej?

Paweł Lisicki prowadzi swoje rozważania w sposób z jednej strony pasjonujący, z drugiej natomiast - prowokacyjny. Natura tematu książki jednak niejako sama tego wymaga. Zabrakło mi jednak w tej pozycji chłodnego podejścia. Miejscami autor jest przesadnie krytyczny i posługuje się dosłownie wyczuwalnym subiektywizmem.

Trzeba mimo to przyznać, że opiera się na szerokiej bazie źródłowej i zachęca do emocjonalnego zaangażowania. Skłania również do głębszej refleksji na temat przyszłości katolicyzmu i miejsca dialogu międzyreligijnego.

Ta książka nie jest dla wszystkich. Odważna, kontrowersyjna, krytyczna, ostra - może nie przypaść do gustu osobom, które oczekują bardziej wyważonej analizy.

Jeśli jednak interesujesz się teologią i dialogiem międzyreligijnym, poszukujesz alternatywnego spojrzenia na współczesny katolicyzm i jesteś gotowy zmierzyć się z trudnymi pytaniami, ta książka jest dla Ciebie.