Między Luksemburgami, Wittelsbachami a Polską (Pomorze Zachodnie a Polska w latach 1323-1370)

Opis od wydawcy

Kompleks zagadnień pomorskich był zawsze z natury rzeczy ogromnie ważnym, choć często w naszej historji niedocenianym problemem polityki polskiej. Morze, będące podstawą uniezależnienia się handlowego i gospodarczego od sąsiadów, stało się od zarania już dziejów celem walk i zabiegów polskich książąt. Walki pierwszych Piastów o Pomorze nie są jednak kierowane hasłami gospodarczemi. Chodzi im raczej o przyłączenie do swego państwa plemienia pokrewnego Pomorzan i rozszerzenie w ten sposób potęgi terytorjalnej. Walki Mieszka I, Chrobrego czy Krzywoustego, to dalszy ciąg przedhistorycznej pracy budowania państwa polskiego. Są to więc wysiłki natury politycznej, a nie gospodarczej, może z tem poczuciem, że morze jest najbezpieczniejszą granicą, uniezaldniającą politycznie przed siłą sąsiadów. Gospodarstwo i handel zbyt słabo były w Polsce rozwinięte, by można było z tych względów handlowych i gospodarczych odczuwać potrzebę dostępu do morza. To też walki o Pomorze są wynikiem osobistego upodobania, zdolności i energji poszczególnych władców jak Mieszko I, Bolesław Wielki czy Krzywousty, podczas gdy np. Bolesław Śmiały wcale tej potrzeby morza nie odczuwa, zajęty granicą południową...

Stanisław Nowogrodzki (1908–1942), polski historyk, mediewista. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był działaczem Stronnictwa Narodowego. W czasie okupacji niemieckiej działał w podziemiu. Zginął w niemieckim obozie koncentracyjnym w Mauthausen. Autor Między Luksemburgami, Wittelsbachami a Polską (Pomorze Zachodnie a Polska w latach 1323–1370), Gdańsk 1936, Rządy Zygmunta Jagiellończyka na Śląsku i w Łużycach (1499–1506), Kraków 1937, Polityka Kazimierza Wielkiego wobec północnego handlu Polski, Gdynia 1939 i Zabór Śląska w XIV wieku, Katowice 1939.