Meloman

„Meloman” Piotra Borlika to dalsze zmagania Agaty Stec, która robi wszystko, aby odnaleźć pacjentów swego nieżyjącego już brata i ich poskromić.

Agata to kobieta idealnie wpasowująca się w klimat kryminalnych zagadek! Twarda babka, która niczego się nie boi i nie ustanie, póki nie osiągnie wyznaczonego sobie celu! Mnie jej osoba totalnie urzekła i szczerze przyznaję, że ją uwielbiam! Tym razem główna bohaterka wyjeżdża do Bydgoszczy, poszukując gwiazdę lokalnej sceny teatralnej – Henryka Wysockiego. Jej zadanie jest o tyle utrudnione, że mężczyzna ma swoje wierne grono fanów, zna wiele wpływowych osób, skrzętnie tuszuje swoje zbrodnie, a także posiada umiejętność manipulowania innymi, którzy w jego obronie są gotowi do wielu poświęceń.

Autor potrafi budować napięcie i intrygować czytelnika do tego stopnia, żebyśmy nie mogli odłożyć książki, przed jej skończeniem! Autor przede wszystkim skutecznie wyprowadził mnie na manowce, bo kompletnie nie spodziewałam się takiego rozwoju sytuacji, jaki otrzymałam, ale nie chcę spamować! Jedyne co mogę powiedzieć, to że naprawdę warto skusić się na ten tytuł, ale nie tylko, bo cała seria jest świetnie napisana i warta uwagi!

Ja ze swojej strony bardzo polecam wszystkim fanom mocnych i zaskakujących kryminałów, bo z pewnością się nie zawiodą!

A czy wy kiedyś myśleliście o tym, żeby być sławnymi? Żeby każdy was rozpoznawał, prosił o autografy, robił sobie z wami zdjęcia i aby wasze oblicze ukazywało się w telewizji kilka razy w tygodniu? Ja wam się przyznam, że wolę życie w skrytości, ale najwyraźniej nasza postać lubi poklask.

Autor pokazał nam losy kobiety, która wybrała sobie dosyć trudny cel. Ważną osobą jest tutaj jej brat o którym jedynie wspomina, jednak to on był najsłynniejszym psychiatrą za którym ludzie szaleli i to dosłownie. Zajmował się leczeniem psychiatrycznym bardzo trudnych przypadków, osób zdolnych do największych zbrodni. Teraz, kiedy go nie ma, jego siostra poszukuje tych osób i na początku nie zdradza dlaczego. Natrafimy tu jednak na postać Henryka Wysockiego, którego obrała sobie za cel. Sami będziemy świadkiem jego dziwnych i nielogicznych zachowań. Kobieta rozpoczyna swoje śledztwo i podczas jego zauważa dwie rzeczy. Po pierwsze, jeśli chce się czegoś dowiedzieć, to sama musi operować odpowiednią sumą pieniędzy. A po drugie, niektórych znajomości wykraczają poza schematy zwykłych ludzi. Aby utrudnić jej śledztwo inni są w stanie zapłacić za milczenie i zakończenie jej węszenia. I to osoby o które by nigdy o to nie podejrzewała. Jak zatem ma się sprawa z zaufaniem? Czy jakikolwiek człowiek jest tego godzien?

No powiem wam, że tak lekko się ją czytało, aż byłam w szoku. Znam pióro autora, a pomimo tego zaskoczył mnie jeszcze bardziej pozytywnie. Mamy zwrócenie tutaj uwagi na sławę, że nie nawet sam sławny robi wszystko, by mu nie przeszkadzać, ale i sami fani jego chcą widzieć tylko jego atuty. Nikogo nie interesuje, że krzywdzi innych, w tym nawet bliskie osoby, ważne żeby wciąż był obecny na scenie i cieszył tych, którzy chcą go oglądać. Była to pewnego wyrozumiałość dla jego choroby, ale jakim kosztem? Jedno jest pewne, miłość naprawdę nie ma granic, a człowiek dla swoich choćby złych przyjemności, jest w stanie zrobić dosłownie wszystko.

Bardzo wam polecam tą książkę, bo to nie tylko świetna lektura ale i przestroga, choć w czym, to każdy pewnie zinterpretuje ją inaczej. Ma większy druk i jest z rodzaju tych nieodkładalnych. Co chwilę pojawiają się jakieś sekrety, a postacie w tym poboczne również, mają też swoje życie prywatne. Bardzo mi się podobała, dlatego wam ją polecam:-)

Piotr Borlik powraca i nie będę ukrywać, że jest to autor, którego za zmysł konstruowania fabuły cenie niezwykle.

Agata Stec, czyli bohaterka znana z wcześniejszych powieści autora zostaje rzucona w wir śledztwa, które z każdym kolejnym krokiem pochwala ją niczym serce pompowaną krew.

Bohaterka w tej odsłonie cyklu nie utraciła swojej determinacji i niezłomności, a dzięki intuicji widzi znacznie więcej, niż można wywnioskować po pozorach.

Na mnie absolutnie największe wrażenie zrobiło to jak autor ukazał pewien fenomen, a mianowicie kult popularności. Borlik ukazuje jak adoracja publiczności, czy mediów może sprawić, że człowiek zaczyna się poczuwać jako ktoś, kto nie wpisuje się w klasyczne normy społecznej, uważa się za jednostkę, wybijającą się znacznie ponad przeciętność. Powieść porusza ważny temat, czyli granice jakie społeczeństwo wyznacza swoim idolom i jakie to niesie za sobą konsekwencje. Co gorsza, w lekturze widać jak na dłoni, że oddanie fanów w rekach sprawnego manipulatora może zostać wykorzystane bezwzględnie.

U Borlika niezwykle cenie bogactwo detali i niuansów w jego stylu, a także przemycone liczne smaczki psychologiczne, które świetnie dopełniają cały obraz historii. Na specjalne uznanie według mnie zasługuje kontrast ukazany między wyidealizowana sferą sztuki artystycznej a surową brutalną rzeczywistością. Ważne też jest to pytanie wynikające z całej powieści, czyli - jakie są granice etyki, gdzie status społeczny może wypaczyć nawet podstawowe zasady moralne.

„Meloman” jest mocny i trudny, zadaje niewygodne pytania, o których może wielu myśli, ale niewielu nie boi się ich zadać. Autor nakreślił bardzo rzeczywisty obraz współczesnego społeczeństwa, gdzie niejednokrotnie popularność i bezkarność mają miedzy sobą znak równości.

Przyznać muszę, że ta książka ma znacznie mocniejszy przekaż społeczny, niż mogłam nawet przypuszczać.

Z Agatą Stec nie można się nudzić! Ona jest jak tornado – silna, ekstremalnie skuteczna, nie do zatrzymania! To już piąty tom z tą bohaterką, który jednak czytany oddzielnie, nic nie traci na wartości.

Tym razem była policjantka, w pogoni za dawnymi pacjentami swojego brata, wyrusza do Bydgoszczy. Chce odkryć i zniweczyć zamiary Henryka Wysockiego, znanego aktora. Nie jest to łatwe, gdyż celebrycki świat to hermetyczne i wpływowe środowisko. Do tego część bezkrytycznych fanów nie dopuszcza myśli o niewłaściwym zachowaniu swoich idoli, broniąc ich i asekurując z całych sił.

Tymczasem giną młode kobiety, porywane przez tajemniczego melomana, marzącego o wyjątkowym koncercie… Czy Agata, pozbawiona środków, wsparcia i narzędzi, którymi dysponowałaby jako funkcjonariuszka policji, teraz sobie poradzi? Czy rzeczywiście stała się rozsądniejsza, zdyscyplinowana i zacznie unikać kłopotów? Kto okaże się sprzymierzeńcem, a kto bezwzględnym wrogiem? Jedno jest pewne – ona nie ustanie w dążeniu do powstrzymania psychopatów krzywdzących innych. A my razem z nią będziemy improwizować, dostosowywać się do dynamicznych sytuacji, pędzić, potykać się i pokonywać przeszkody…

Kryminał budzi emocje, ponieważ fabuła jest realistyczna, prawdopodobna, dopracowana w szczegółach. Sprawiła, że zaczęłam myśleć o psychopatach i się ich bać. Co sprawia, że niektórzy rodzą się z deficytem empatii i lęku? Dlaczego dopuszczają się tak okrutnych czynów, wykorzystując innych, manipulując słabszymi, bezdusznie sprawiając ból, realizując makabryczne wizje? Hmmm – przerażający i fascynujący temat…

Od powieści trudno się oderwać. Śledztwo Agaty niesamowicie wciąga, a wygodna czcionka nie męczy wzroku. Zakończenie zaskakuje i sugeruje kolejne problemy bohaterki. Zostajemy więc z myślą o ludzkiej głupocie, konsekwencjach wyborów, granicach zła… i czekamy na kontynuację!