Matki Rzeszy. Tom 3. Stracone pokolenie

Na wojnie nigdy nie ma zwycięzców. Wraz z „wyzwoleniem” Polski przez armię radziecką, niemiecka ludność cywilna zostaje wysiedlona do Niemiec. Wśród, nie mającej początku i końca, masy uciekającej ludności, jest Ruth ze swoją córeczką Viktorią. Z ukrytymi w walizce dokumentami dzieci z Labensborn zmierza w rodzinne strony. Jednak powrót do domu, jest przyjazdem do radzieckiej strefy okupacyjnej, gdzie represje, napływający uchodźcy oraz głód, to codzienność. Ruth będzie musiała zmierzyć się także z zawartym pod przymusem małżeństwem z Markusem. Poczucie obowiązku wobec męża i córki sprawiają, że Ruth decyduje się na wspólne życie.

W tej części cyklu na pierwszy plan wysuwa się kondycja psychiczna Niemców. Ich fundamenty, wzorce oraz ideologia, w której wzrastali okazała się przerażająca w skutkach. A z efektami poczynań swoich przywódców oraz własnymi będą musieli kroczyć przez resztę życia. Obraz żołnierzy, noszących ślady wojny na ciele i psychice, poczucie winy, ale także próby wybielania i bunt wobec starej i nowej władzy.

„Teraz jednak Ruth, patrząc na zapuchnięte od płaczu oczy swojego dziecka, wiedziała już, że tamte dni nie znikną. I choć Viktoria może nie zapamiętała detali, zawsze będzie nosiła w sobie rok czterdziesty piąty, a Ruth będzie bezskutecznie przełamywała jej lęki, nie radząc sobie z własnymi.Stracone pokolenie. Wojenne dzieci. Byli narodem bez przyszłości i nic już tego nie zmieni.” .„Stracone pokolenie” to trzeci, ostatni tom sagi Matki Rzeszy autorstwa Sabiny Waszut. .Poznajemy w nim powojenne losy Ruth, której ostatnie plany i nadzieje na ułożenie swojego życia od nowa odchodzą wraz z dotarciem kobiety w rodzinne strony. Bowiem po stracie ukochanego Tobiasa przyszłość nie maluje się już w jasnych barwach, a sprawa porwanych przez Lebensborn dzieci i odzyskania ich tożsamości wcale nie jest taka prosta i oczywista… .Przyznam szczerze, że z niecierpliwością czekałam na finał tej historii. Chciałam dowiedzieć się, jak skończyła się ta przejmująca historia, czy sprawiedliwości stało się za dość, czy udało się uratować skradzione tożsamości dzieci. Też byłam niezwykle ciekawa dalszych losów Ruth, jej powojennej tułaczki, układania sobie życia na nowo po tym ogromie cierpienia i niesprawiedliwości, które ją spotkało. Nie zawiodłam się! Nawet pomimo (albo może i dlatego!) braku koloryzowania przez Autorkę - w końcu tak było! Ludność niemiecka także musiała poradzić sobie po zakończeniu wojny. Ich świat także legł w gruzach - w końcu nie wszyscy byli nazistami, a nawet ci, którzy na początku popierali tę chorą ideologię, przejrzeli na oczy i postanowili się zbuntować. .Saga Matki Rzeszy to nie ckliwa i prosta historyjka. To przejmująca, prawdziwa, momentami brutalna opowieść o tym, jak przekonanie o wyższości własnego narodu doprowadziło niemal do upadku człowieczeństwa. Porusza pomijany przez lata temat ośrodków Lebensborn, czyli tzw. domów matek, ale także, albo przede wszystkim ludzkiej tragedii w obliczu tego wszystkiego.