Marzenia do spełnienia. Tom 2. To jedno spojrzenie

Autorka bardzo dobrze potrafi oddać emocje bohaterów. Każda z postaci stanowi inną osobowość wraz z którą pojawia się charakterystyczne zachowanie. Przeważnie jeśli już ktoś był tutaj torpedą emocji, to pozostawał taki do końca. Były tu również postacie bardzo cwane, które wykorzystywały naiwność innych osób. Wraz z nimi pojawiała się nerwowa i napięta atmosfera. Autorka bardzo dokładnie nam wszystko opisywała, wiedzieliśmy jak kto się zachowuje, co robi, jak wygląda i co sobą reprezentuje. Oczywiście znaliśmy też osądy innych na temat danej postaci i po tym wszystkim raczej nie udawało się osobnikowi nas zaskoczyć. Ogólnie książce towarzyszy spokój, sama główna postać jest osobą pokorną, która nie lubi hałasu ani awantur. Często rezygnuje z walki, nie chce się kłócić i dlatego godzi się na rzeczy z których nie jest dumna, które później ją męczą. Autorka pokazała, że nie zawsze mamy prawo wiedzieć co chcemy w życiu robić. Nieraz gonimy za marzeniami, które tylko w naszej fantazji wydają się być doskonałe, czy idealne. Nasza postać później zdała sobie sprawę kim chce być i choć droga, którą sobie obrała była długa i wymagała od niej dodatkowej nauki, to jednak dopiero teraz jest szczęśliwa. Cieszy ją projektowanie oprawek do okularów i idealnie potrafi dobrać je do osobowości klienteli. Pracuje w ciszy i skupieniu, co jej szef zawsze docenia, dlatego przekazał jej wszelkie tajniki, których nauczył go jego ojciec.

,,Gdy uda ci się coś osiągnąć, ludzie spojrzą na ciebie inaczej. Zobaczą twoje zyski, a nie koszty i pracę, jaką musiałaś włożyć."

,,Dla swojego salonu znalazła cieplejszą według niej nazwę- Salonik Spojrzeń."

Zdradzę wam jeszcze tyle, że kiedy pojawi się On, nic nie będzie wskazywało na to, że coś zaiskrzy. Podejrzewam, że z tak wygórowanym podejściem do ludzi, to każdy z nas chciałby ominąć go szerokim łukiem i najlepiej jak najszybciej o nim zapomnieć. A co na to nasza postać?

To naprawdę świetna historia! Przeurocza, przemiła i taka życiowa jednocześnie. Do przeczytania na dwa dni z zapamiętaniem do końca życia:-)

Rozalia Lis to młoda dziewczyna pochodzaca z niewielkiej miejscowości Dźwiżyno położonej nad Bałtykiem.

Odkąd sięgała pamięcią chciała zawodowo zajmować się tańcem. Przynajmniej tak jej się wydawało..

Do czasu.

Ku niezadowoleniu najbliższych zmieniła zdanie, a tym samym zamieszanie. Mimo wszystko postanowiła się nie poddawać i zrobić wszystko by być szczęśliwą osobą. Tym razem kobieta chce związać swoją przyszłość z okularami, tworząc unikatowe oprawki do nich.

Czy jej się uda?

Tego musicie się dowiedzieć z lektury.

Dodam tylko ,że oprócz marzeń Rozalii otrzymamy pięknie poprowadzony wątek o rozkwitającym uczuciu -między dwojgiem ludzi z pozoru skrajnie nie dopasowanych. Nie zabraknie prawdziwych przyjaźni i oczywiście licznych przeszkód.

Jednym słowem Świetnie mi się to czytało, a dzięki wyjątkowemu pióru Pani Doroty bawiłam się wyśmienicie i poczułam wakacyjny klimat , a kolejne strony znikały w prawdziwie ekspresowym tempie.

I choć główna bohaterka nie raz i nie dwa rozkładała mnie na łopatki swoją naiwnością.. trudno było jej nie kibicował.

Moim zdaniem ta książka idealnie sprawdzi się jako wakacyjna lektura na plaży czy nad brzegiem jeziora i pozwoli oderwać się od codzienności.

Polecam