Lucky Luke. Tom 3. Arizona

Lucky Luke i Papierosowy Cezar.

Lubicie Lucky Luke'a? To świetnie! Przed nami bowiem jeden z pierwszych komiksów z tej serii, którą Egmont Polska sukcesywnie wznawia. Będzie to konkretnie mówiąc tom numer trzy, "Arizona". A w nim znajdziemy wszystko to, co w opowieściach o Samotnym Kowboju najlepsze: pościgi, strzeleckie popisy, znakomity humor, niezliczone gagi, a nawet... byczą corridę!

"Arizona" to jeden z pierwszych albumów o Lucky Luke’u, wesołym kowboju, który przemierzając Dziki Zachód pomaga wszystkim, którzy potrzebują wsparcia. W okolicach Nugget City od dawna działa szajka napadająca na dyliżanse przewożące złoto. Samotny Kowboj ratuje życie konwojentowi cennego transportu i na miejscu rabunku znajduje trop mogący prowadzić do złoczyńców. Teraz nic go nie powstrzyma przed wymierzeniem sprawiedliwości! Później podąży do Meksyku śladem poszukiwanego przez prawo znanego rzezimieszka zwanego Papierosowym Cezarem. Pościg zawiedzie Luke’a wprost na arenę corridy, gdzie nasz bohater na oczach setek widzów będzie musiał stawić czoło nie tylko podstępnemu bandycie, ale też rozwścieczonym bykom...

Humor, gagi, porcja znakomitej rozrywki – to wciąż znaki rozpoznawcze Lucky Luke’a. Szkoda tylko trochę, że tym razem nie uświadczymy Daltonów, ale nie można mieć wszystkiego. Bierzmy to, co jest – a jest kolejny świetny komiks będący wizytówką całej serii.

Najbardziej w tym wszystkim cieszy to, że po raz kolejny możemy podziwiać nieistniejącą już w rzeczywistym świecie scenerię Dzikiego Zachodu, dzięki której seria Lucky Luke podbiła niejedno serce wielbiciela komiksów :) Niniejszy tom wpisuje się w najlepsze tradycje cyklu i jestem więcej niż przekonany, że nie sprawi on zawodu wiernym fanom serii.

Świetny, klasyczny komiks. Widać, że kreska jeszcze się kształtuje, nie jest to bowiem oblicze Luke’a znane dobrze z okresu, w którym cykl „okrzepł” – jak już wspomniałem, ewidentnie szukano tu jeszcze optymalnej formuły na całą serię. Nie zmienia to jednak faktu, że komiks jest naprawdę dobry :) Z czystym sumieniem polecam!

https://cosnapolce.blogspot.com/2022/01/lucky-luke-arizona-morris.html

Kolejny tom „Lucky Luke’a” to powrót do początków serii. Początków, które może nie były tak udane, jak komiksy pisane potem przez Goscinnego, ale wciąż warte poznania. Jeśli więc lubicie przygody najszybszego kowboja na Dzikim Zachodzie, „Arizony” nie powinniście przegapić.

Tym razem los chce, że nasz dzielny kowboj trafia w okolice Nugget City, gdzie trwa seria napadów na przewożące złoto dyliżanse. Dzięki temu wpada na trop sprawców, ale czy sobie z nimi poradzi? Potem będzie musiał wybrać się do Meksyku śladem kolejnego bandyty – Papierosowego Cezara, a tam… Cóż, większym problemem mogą okazać się nie przestępcy, a byki!

Jak zawsze, w przypadku omawiania klasycznych tomów serii, pierwsze co ciśnie mi się na usta na myśl o tym „Lucky Luke’u” to to, że na tym etapie (a jak pokazują niektóre z późniejszych tomów, nie trwał on wcale krótko), seria nie miała jeszcze wykształconego charakteru, jaki znamy z niej obecnie. Na pierwszy rzut oka widać to już w samej szacie graficznej, cartoonowej, to prawda, ale bardziej w disnejowskim stylu, z jednoczesnym zachowaniem pewnego przywiązania do realizmu. W pewnym stopniu jest ona także niedbała, przynajmniej w stosunku do czystej kreski wypracowanej po latach. Ale i ma to swój ewidentny urok i klimat, które spodobają się nie tylko najmłodszym. I, przy okazji warto to nadmienić, w dużym stopniu kojarzy się z inspirowanymi disnejowskimi pracami mangami sprzed dekad, takimi jak „Devilman” czy dzieła Osamu Tezuki. Choć oczywiście w tym wypadku zdecydowanie mniej jest mroku i detali.

Fabularnie natomiast „Arizona” to typowy „LL” pod każdym niemal względem. Więcej tu co prawda slapsticku i humoru obrazkowego utrzymanych w tonacji wczesnych komiksów gazetowych, więcej też infantylności i takiej prostoty z jednoczesnym unikaniem takiej satyry, jaka wprowadził potem Goscinny. Nie zmienia to jednak faktu, że i tak widać już dość wyraźnie obraną ścieżkę autorską. Ścieżkę, którą tak znakomicie podążył potem wspomniany René Goscinny właśnie, nie tylko jeszcze lepiej odnajdując się w tej konwencji i dopracowując ją niemal do perfekcji, ale też i pokazując czym ta seria powinna być od samego początku.

Tak czy inaczej jednak, miłośnicy Lucky Luke’a mają się z czego cieszyć. W ich ręce trafia bowiem nie tylko kolejny klasyczny album z przygodami tego bohatera, ale przede wszystkim dobry komiks. Nie wybitny, nie tak wart poznania, jak najlepsze tomy, ale zauważcie, jak świetna jest to klasyka i o ile lepiej wypada, niż podobne komiksy z tamtych lat.