Kurier z Toledo

Niedawno miała premierę trzecia część cyklu z Antonim Mokrzyckim autorstwa Wojciecha Dutki, co było dla mnie motywacją do poznania dwóch wcześniejszych tomów. Skusiło mnie zapowiadane połączenie wartkiej akcji i opowieści o miłości z historią w tle.

Ale otrzymałam znacznie, znacznie więcej! Nie spodziewałam się, że podążając wraz z hrabią Mokrzyckim, dyplomatą udającym się na zlecenie wywiadu do Hiszpanii, poznam tak nietuzinkowe postacie historyczne jak Ernest Hemingway, Federico Garcia Lorca, czy nawet generał Franco! Zaskoczyło mnie, że nie przewijają się w tle, ale są równoprawnymi bohaterami powieści, którym autor daje głos.

Historia kształtuje fabułę i wpływa na decyzje bohaterów, jednak autor nie zanudza milionem dat, faktów i długimi opisami. Zabiera nas za to w pasjonującą podróż do Hiszpanii w niespokojnym okresie zbliżającej się rewolucji, zmiany rządu i w końcu wojny domowej. Okrucieństwom wojny przeciwstawia uczucie, które kształtuje się niespodziewanie i może pod wpływem burzliwych wydarzeń, rozkwita, mimo że „nie miało prawa zaistnieć”.

Antoni Mokrzycki jest sercem tej opowieści. Ten inteligentny, elokwentny, bystry i sprytny, a do tego przystojny i czasem aż zbyt pewny siebie arystokrata wciąga nas w swoje życie, ciekawe i burzliwe, wypełnione emocjami, miłością i cierpieniem.

Cieszę się, że jeszcze przez dwa kolejne tomy będę mogła towarzyszyć hrabiemu w jego perypetiach, bo pozostaję pod wrażeniem lekkości z jaką autor włącza w fabułę historię tworząc tak wciągającą i ekscytującą opowieść.

Do przeczytania tej niezwykle napisanej powieści autorstwa Pana Wojciecha Dutki

pt. '' Kurier z Toledo'' połączonej z literaturą sensacyjno-szpiegowską opartej na faktach historycznych przekonały mnie słowa zamieszczone w prologu, którego autorem był sam główny bohater-Antoni Mokrzycki.

Od samego początku czułam, że ta powieść przypadnie mi do gustu ze względu na to, że mogłam przenieść się dzięki głównemu bohaterowi w jego dyplomatyczny świat pełnym mrocznych tajemnic.

Z Antonim Mokrzyckim, głównym bohaterem tej powieści można się zaprzyjaźnić, gdyż on potrafi tak jak nikt zrozumieć drugiego człowieka. Wie, co to znaczy podwójnie cierpieć, walka, wrażliwość, kochać, przyjaźnić się, zaufania, dialog, tajemnica, niepewne jutro, życie w strachu. Podoba mi się jego całościowy charakter.

Autor dzięki temu, że z wykształcenia jest, historykiem potrafi umiejętnie dobrać wszystkich występujących bohaterów.

Powieść ta składa się z 22 rozdziałów podzielonych na 4 części.

Nie ukrywam, że w trakcie czytania główny bohater będzie musiał rozważyć wiele trudnych decyzji związanych z życiem zawodowym, jak i tym prywatnym.

Sytuacja, w której obecnie znajduje, się hrabia Antoni Mokrzycki zmienia jego dotychczasowe podejście do życia, w którym to pragnie odkryć siebie samego na nowo. Ujawnia sam to przed sobą, że potrzebuje od życia poznać czegoś nowego, taką prawdziwą miłość. Znajduje ją niebawem u boku młodzieńca imieniem Teo, którego poznaje przypadkiem w drodze do Grenady.

To uczucie powodowało zmianę u niego, ale dodawało mu sił, a chwilami wystawiane było na próbę czasu miłość ich obu.

Przemyślenia Antoniego Mokrzyckiego na temat jego życia zawodowego zwróciły moją szczególną uwagę u niego, gdyż potrafił on opracować dokładnie i wiedział, jak ma się zabrać do swojej pracy.

Bohaterowie drugoplanowi wyjątkowo tworzyli sytuacje, w których nie do końca można, było, się czuć przy nich pewnie i bezpiecznie przebywając w ich towarzystwie.

W tej powieści każdy wątek został bardzo dobrze rozwinięty.

Dodatkowym elementem w tej książce są: trafnie dostosowana czcionka tekstowa oraz bardzo ładnie zaprojektowana okładka nawiązująca do podjętego przez autora tytułu, oraz wpis z ostatniego zapisu Antoniego Mokrzyckiego czerwca 1979, w którym to w formie wiersza zapisuje swoje myśli dotyczące prawdziwych uczuć, którymi darzył tego młodego, pełnego życia młodzieńca.

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Pana Wojciecha Dutki uważam za udane.

Polecam przeczytać tę powieść.

Bardzo zaskoczyła mnie ta powieść 😊 Opis mówi o połączeniu powieści historycznej z literaturą sensacyjno-szpiegowską, więc nastawiłam się psychicznie na mocną, brutalną i bezwzględną opowieść. I owszem - Autor, który jest historykiem z wykształcenia - osadził akcję w Hiszpanii, w czasie krwawej wojny domowej, brutalnych czasów walki o władzę. Piękne jest to, że pomimo ogromu wiedzy, absolutnie nie czujemy się jak na wykładzie. Tło jest bardzo ważne, wyraziste, bardzo konkretne, ale nie dominuje nachalnie nad fabułą.

Jest rok 1936. Młody hrabia Antoni Mokrzycki, dyplomata, zostaje wysłany do Hiszpanii, aby wybadać sytuację, a przede wszystkim zorientować się, jak angażują się w konflikt nasi groźni sąsiedzi - Niemcy i Rosja.

Początkową sielankę - podróż, zwiedzanie, delektowanie się krajobrazami, klimatem, potrawami przerywa coraz groźniejsza sytuacja polityczna. Gdy robi się naprawdę niebezpiecznie, Mokrzycki znajduje się w poważnych tarapatach.. A pomocy potrzebuje bardzo bliska mu osoba. Czy postawi na szali wszystko, łącznie ze swoim życiem?

Co mnie więc tak zaskoczyło? Że pośród tego wszystkiego najważniejsza w tej powieści jest miłość. Taka najszczersza, najważniejsza, jedyna w życiu, a jednocześnie niemożliwa do spełnienia, do zaakceptowania przez otoczenie. Zakazana.

I tak piękna i pełna w porównaniu z tym, do czego obowiązek go zmusza.. Jaki ogromny kontrast jest pomiędzy tym, czego Antoni chce, a tym co powinien. Pozycja społeczna, wychowanie, kultura nie pozwalają mu być sobą. Gra więc swoją rolę i tylko nieliczni mogą poznać jego prawdziwe pragnienia.