Kres zła

To 14 tom serii o komisarzu Eryku Deryło.

W Lublinie seryjny morderca zabija z zimną krwią i bawi się swoimi ofiarami pozostawiając tajemnicze znaki. Jego okrucieństwo mrozi krew w żyłach. Śledztwo nabiera tempa bo ofiar przybywa. Komisarz Deryło trafia na ślad tajemniczego ośrodka nazywanego Szeolem, w którym przetrzymywani są zbrodniarze.

Eryk korzysta ze wsparcia profilera Oresta Remberta i doktora mortalistyki Honoriusza Monda. Każdy z nich nadaje historii tempa, bo każdy z nich wnosi inną perspektywę i sposób myślenia. W książce spotykają się postacie znane z innych cykli autora.

Autor świetnie połączył klasyczne śledztwo z głębokim wejściem w psychikę zbrodniarza oraz traumy komisarza. Umie bawić się w budowanie emocji i tworzyć opowieści, od których trudno się oderwać. Stworzył niezwykle ciekawą postać mordercy - zwyrodnialca, który wymyka się wszelkim schematom, działa w precyzyjny i przemyślany sposób według określonego planu, którego celem jest zapisanie się na kartach historii jako największa bestia.

Od pierwszych stron jest brutalnie, przerażająco, momentami obrzydliwie. Śledztwo to rozgardiasz, panika i poczucie, że policja jest spóźniona. Opisy zbrodni i ofiar potrafią wywołać ciarki na plecach. Zabójstwa są tu wyjątkowo makabryczne.

To historia o mrokach ludzkiej duszy. To niepokojący, mroczny, mocny i dopracowany kryminał, w którym nie brakuje zaskoczeń i emocji.

Seria o Deryle to moja wielka słabość, bo od samego początku łączy brutalne realia kryminału z atmosferą pogranicza horroru psychologicznego. Autor kolejny raz zafundował mi podróż w otchłań, gdzie kotłuje się wina, szaleństwo i ludzkie cierpienie.

Deryło nadal jest niezmiennym sobą, pogrążonym w traumie i obciążonym przeszłością zgorzkniałym policjantem, który w każdym swoim ruchu, geście jest niezwykle autentyczny. Czornyj jednak jak to było od zawsze, swojego bohatera nie oszczędza doświadczając go na tyle mocno, że była, świadkiem jak do bólu racjonalny umysł postaci zaczynał sypać się w posadach.

Ma w sobie Czornyj tę umiejętność, że sięga po ekstremalne zwyrodnialstwo i bestialstwo, a jednak robi to z takim wyczuciem, że mnie to nie zniesmacza, za to bardzo dobrze buduje klimat, obnażając przy tym potworność otaczającego nas świata. W „Kresie zła” profanacja grobu jest „przepustką” do historii, której szaleństwo wydaje się być normą.

Historia jest w typowy dla serii sposób dynamiczna, jednak niepozbawiona refleksyjnych wstawek, a Deryło mierzący się z własnymi lękami i rozważaniami na temat zła jest bardzo mocnym fragmentem.

Zakończenie dało mi mnóstwo satysfakcji, był szokujący i podobnie jak cała lektura intensywny i co chyba najważniejsze nie dał prostych odpowiedzi. To jedna z tych książek, które emocjonalnie mogą wyczerpać, bo Czornyj pisze odważnie i bezkompromisowo.

"Kres zła" Maxa Czornyja to porywająca i mroczna lektura, która wciągnęła mnie w odmęty kryminalnego koszmaru. Jest to już czternasta część serii z komisarzem Erykiem Deryło, która udowodniła mi, że autor wciąż potrafi zaskakiwać i trzymać w napięciu do samego końca.

W Lublinie dochodzi do serii makabrycznych zabójstw, a jedynym wspólnym mianownikiem są tajemnicze znaki pozostawiane na ciałach ofiar. Komisarz Deryło, gnany demonami przeszłości, zaczyna podejrzewać, że za wszystkimi zbrodniami może stać jego największy koszmar. Osławiony seryjny morderca "Cztery Iks", który... powinien nie żyć. Śledztwo prowadzi go do odkrycia tajemniczego ośrodka zwanego Szeolem, miejsca, w którym przetrzymywani są zbrodniarze gorsi od bestii opisywanych w mediach.

W tej części autor połączył siły trzech znanych i lubianych bohaterów ze swojego uniwersum. Komisarz Eryk Deryło, zmęczony, myślący o emeryturze, ale wciąż niezwykle przenikliwy. Profiler Orest Rembert, specjalista od psychologii zabójców. Doktor mortalistyki Honoriusz Mond, ekspert od spraw ostatecznych, którego Deryło nie darzy szczególną sympatią. To połączenie trzech tak różnych charakterów zaowocowało ciekawą dynamiką i przebiegiem śledztwa. Morderca w tej książce jest wyjątkowo bezwzględny i brutalny, a przy tym bawi się z wymiarem sprawiedliwości, co sprawia, że śledztwo jest niezwykle trudne.

Mocne strony tej powieści to atmosfera i tempo. Książka jest pełna zwrotów akcji, które skutecznie mylą tropy i nie pozwalają się oderwać od lektury. Autor z prawdziwą precyzją tworzy zagadki i intrygi. Mistrzowsko pierwsza klasa! Emocje i realizm. "Kres zła" to lektura, która przeraża i wywołuje gęsią skórkę. Czyni to za pomocą obrazowych, momentami obrzydliwych opisów, które pobudzają wyobraźnię i na długo zapadają w pamięć. Zaskakujące zakończenie, którego wielu czytelników się nie spodziewa, jest doskonałym zwieńczeniem tej mrocznej opowieści.

Dla kogo jest ta książka?

"Kres zła" to idealna pozycja dla miłośników mrocznych thrillerów i kryminałów, sagi o komisarzu Deryle – choć to tom 14, można czytać jako osobną historię, ale lepsze wrażenia będą mieli znający wcześniejsze części, opowieści z pogranicza horroru oraz czytelników, którzy lubią, gdy akcja nie zwalnia, a finał zaskakuje.

"Kres zła" Maxa Czornyja to najmroczniejsza i jedna z najlepszych części serii z komisarzem Deryło. To książka, która wbija w fotel, przynosząc masakryczne obrazy, silne emocje i genialnie poprowadzone śledztwo. Jeśli masz mocne nerwy i lubisz, gdy thriller miesza się z horrorem, sięgnij po tę pozycję bez wahania!

Moja ocena: 10/10

Gorąco polecam!