Krąg kobiet pani Tan

„Kiedy jesteś dziewczynką, bądź posłuszna ojcu; kiedy jesteś żoną, bądź posłuszna mężowi; kiedy jesteś wdową, bądź posłuszna synowi.” .Tymi słowami możnaby zobrazować życie kobiet żyjących w Chinach za czasów panowania dynastii Ming - czyli w XV wieku. Smutne, prawda? Kobiety jako własność mężczyzn, podporządkowane surowym prawom i ówczesnym konwenansom. Ale powieść „Krąg kobiet pani Tan” autorstwa Lisy See, to nie jest historia ciężkiej doli i niedoli chińskich kobiet żyjących w XV wieku. To niezwykle fascynująca historia, inspirowana prawdziwymi losami lekarki - Tan Yunxian, urodzonej w uprzywilejowanej rodzinie. Pełna wzlotów i upadków, także straty najbliższych, ale przede wszystkim walki o siebie, o możliwość pomagania kobietom - właśnie poprzez prawidłowe leczenie. Gdzie słowo „prawidłowe” ma ogromne znaczenie ze względu na to, iż kobiety w tamtych czasach nie były badane tak, jak to teraz ma miejsce. Lekarzami byli mężczyźni, a tylko mężowi wolno było dotykać żony, więc sami rozumiecie, jak się to odbywało… ? .Powieść „Krąg kobiet pani Tan” po prostu mnie oczarowała! Podczas lektury przeniosłam się do tych XV-wiecznych Chin, gdzie mężczyźni sprawowali władzę, a rytm życia wyznaczały głęboko wpajane konwenanse i ludowa mądrość. Ileż ja się dowiedziałam o tamtych czasach! I mimo iż nie mogłam się pogodzić z uprzedmiotowieniem płci pięknej, to jednak mój zachwyt i szacunek do osiągnięć cywilizacji chińskiej nie zmalał. .Nie będę się już więcej rozpisywać, zamiast tego polecam Wam lekturę tej powieści z całego serca! To jest jedna z tych książek, które musicie przeczytać! Moja wysoka ocena - w pełni zasłużone 10/10 niech będzie tego gwarantem!

Witamy w Chinach XV i XVI wieku!

Choć kultura chińska nigdy nie leżała bardzo w kręgu moich zainteresować to postanowiłam sięgnąć po książkę Lisy See. Był to równocześnie mój pierwszy kontakt z jej twórczością. Nie miałam żadnych oczekiwań.

Książka podzielona została na cztery części. Związane jest to z czterema etapami na które dzieli się życie kobiety. Śledzimy historie bohaterki od czasów dziecięcych do starości. W samej powieści przewija się dużo postaci pobocznych, członkowie rodziny bliżsi i dalsi, konkubiny, służący, lekarze. Widzimy tu wszystkie wartych społeczne, od służących po cesarzową.

Poznajemy naszą bohaterkę w trakcie jej rozmowy, pobierania lekcji od matki. Dowiadujemy się o jej rodzinie i jesteśmy obecni w trakcie trudnych momentów związanych ze śmiercią rodzicielki.

Obserwujemy podróż bohaterki i części rodziny do nowego miejsca zamieszkania, domu dziadków dziewczynki. Widzimy jak powoli znajduje przyjaciółkę, jak pobiera nauki z medycyny kobiecej od babki.

Kolejnym etapem w życiu bohaterki jest ślub. Odbywa się on po 15 urodzinach. Jesteśmy teraz świadkami życia dziewczyny w swojej nowej rodzinie, wyzwań z jakimi się zmaga, samotności, niezrozumienia, wpasowania się w nowa rolę. Następnie widzimy ja w czasie ciąży, porodu i w końcu w roli matki.

Widzimy jak zmienia się zarówna jako kobieta ale również jako lekarz. Jak wielu kobietom pomaga, często po kryjomu. Ostatecznie znajduje ona uznanie, które sprowadza ja do pałacu cesarskiego. Obserwujemy jaki trud włożyła w leczenie innych w trakcie trwającej epidemii.

W jednym z fragmentów powieści przyglądamy się również próbie rozwikłania tajemnicy morderstwa oraz próbie przerwania ciąży.

Opowieść opiera się na przeżyciach kobiet, ich rozterkach, problemach dnia codziennego, cechach i umiejętnościach dobrej żony, kwintesencji kobiecości, ale także na tym jak kobiety mogą być okrutne w stosunku do siebie nawzajem, o nierównościach klasowych, przedmiotowym traktowaniu. Śledzimy opis zwyczajów, obowiązków kobiet wobec mężczyzn, tradycji, cierpienia fizycznego, hierarchii w rodzinie, medycyny chińskiej.

Mimo, że nie jest to książka w której co chwila jesteśmy świadkami różnych zwrotów akcji, szybkiego tępa, to budzi ona w człowieku swego rodzaju niepokój i niezgodę na to co spotyka bohaterki powieści, na okrutne prawa którymi kierują się postaci. Dodatkowo to, że książka oparta jest na faktach wzbudza w odbiorcy jeszcze więcej emocji. Zupełnie inne realia życia, kultura zupełnie odmienna od znanej nam z własnego podwórka zaciekawia.

W podziękowaniach, które czytamy na końcu książki, możemy zobaczyć jak skrupulatnie autorka przygotowała się do napisania tej powieści, ile książek przestudiowała, z iloma specjalistami nawiązała kontakt. Choć jest to fikcja literacka oparta na historii prawdziwej lekarki, widać że Lisa See chciała jak najwierniej przedstawić czytelnikowi realia życia w Chinach tamtego okresu.

Polecam. Nie mogłam się oderwać. Czytało się bardzo przyjemnie, mimo, że to temat niełatwy.

Gdy zaczęłam czytać książkę „Krąg kobiet pani Tan”, przeszła mi przez głowę myśl, że to chyba nie jest powieść dla mnie. Jednak po przeczytaniu niecałych 100 stron diametralnie zmieniłam zdanie. Zaczęła mnie ona fascynować. Dosłownie wsiąknęłam w tą historię i przeczytałam ją w kilka dni.

Tan Yunxian żyje na przełomie XV i XVI wieku w Chinach i poznajemy ją na przestrzeni lat. Jako 8-latka trafia pod opiekę dziadków, gdy jej mama umiera. Babcia jest szanowaną lekarką i uczy dziewczynę podstaw medycyny oraz przekazuje pozyskaną wiedzę. Po 15 roku życia Tan wychodzi za mąż i przeprowadza się do domu męża – Ogrodu Pachnących Rozkoszy. Tam przeżywamy z nią dorosłe życie żony - porody, opiekę nad innymi kobietami, przygotowywanie mikstur dla chorych, dbanie o domostwo czy jej więź z przyjaciółką Meiling.

Wyjątkowość i wielowymiarowość tej powieści przyciąga uwagę, a do tego dochodzi niezwykła oryginalność. Bardzo mocno opisana jest w tej książce kultura chińska, a także jej obyczaje, co budzi duże zainteresowanie w czytelniku. Autorka przenosi swoich odbiorców w elitarny chiński świat, w którym trudno jest być kobietą.

To powieść dla osób lubiących nietuzinkowe historie, z których coś się wynosi, a co więcej siła kobiet ukazana w powieści fascynuje i buduje, natomiast historyczne szczegóły skłaniają do sięgnięcia po inne książki w takim klimacie.

Już na samym początku mogę stwierdzić, że powieść zasługuje na przeczytanie, choćby ze względu na bogate opisy kultury i tradycji. Historia zainspirowana prawdziwymi losami lekarki żyjącej w Chinach za czasów panowanie dynastii Ming, która napisała książkę. Wiele receptur Tan, wymienionych w publikacji, na której została oparta fabuła, nadal stosuje się w tradycyjnej medycynie chińskiej. Autorka musiała wiele pracy włożyć w research, ale efekt końcowy doskonale wieńczy jej wysiłki.

Po lekturze mamy szerszy obraz świata. Z szacunkiem należy spoglądać na te tradycje, ale trochę mi trudno, bo nie chciałabym być na miejscu tych kobiet. Powieść zawiera cytaty, które ciężko mi przytoczyć bez bólu w sercu: „...zwierzęta i kobiety są własnością mężczyzn”. Ale dla równowagi są też pokrzepiające, piękne „...niech każda przeczytana książka pomaga ci płynąć po rzece życia”.

W książce odnajdziemy nie tylko tajniki medycyny chińskiej, ziołolecznictwo, uduchowioną wiedzę, ale również od pierwszych kart przyjaźń, która rozkwita wraz z dziewczynkami, zmieniającymi się w kobiety. Mimo że pochodzą z różnych sfer, połączyła je magiczna więź, która nadaje historii nadziei, nieskazitelnego piękna i dodaje otuchy. Bardzo wyraźnie pokazane znaczenie osoby bliskiej, która pomaga przetrwać najtrudniejsze chwile, takie, które wydawałoby się, że są nie do przejścia. Książka zrobiła na mnie ogromne wrażenie, fascynacja mieszała się z bólem i oburzeniem. To historia, która pozostanie ze mną na długo. Z przyjemnością sięgnę po kolejne publikacje autorki.

Cała się spinam, a serce bije mi szybciej. W głowie słyszę cichutkie stukanie - to kilka kobiet przeszło korytarzem na swoich drobnych skrępowanym stopach. Pięknie tutaj, niesamowicie, ale duszno, nie można wyjść, nie można się uwolnić. Zerknęłam za zasłonę, dojrzałam ulicę i ludzi, którzy są biedniejsi, pracujący, zwyczajni... nie wiem, czy chciałabym tam być, nie wiem już, gdzie jest moje miejsce, miotam się.

Przeczytałam dotąd pięć książek Lisy See, tylko jedna do mnie nie przemówiła, pozostałymi byłam zachwycona. "Krąg..." dołączę do listy zachwytów. Autorka opisuje historię, jakby sama tam była. Postacie są wielowymiarowe, scenerie barwne, emocji nagromadzono tak dużo, że to aż przytłacza. Powieść czyta się szybko, ale to nie znaczy, że było mi łatwo. Nie raz krzywiłam się i ciężko oddychałam, bo ten świat, XV-wieczne Chiny, był tak obcy i tak niebezpieczny w moim odczuciu.

Jak można było tak stłamsić swój charakter, zdusić pragnienia, skazywać na cierpienie siebie i swoje dzieci w imię jakiegoś dziwnego upodobania się mężczyźnie? Krępowanie stóp będzie mi się śniło po nocach. Jak można było tak żyć w niepewności o swój los, bez wiedzy o świecie, bez luksusu decydowania o czymś więcej niż rodzaj podawanej herbaty? Nie wyobrażam sobie również, jak dużą presję i odpowiedzialność musieli czuć mężczyźni. To było takie niesprawiedliwe dla obu płci.

Żeby chociaż trochę sobie ulżyć w tych ciężkich czasach bohaterka studiuje medycynę. Jest to bardzo ciekawy wątek, tylko podobnie stresujący! Czasami miałam ochotę krzyczeć (bogata o współczesną wiedzę), że czegoś powinna albo nie powinna robić. Chińczycy znali anatomię, właściwości ziół, ale jak leczyć nie wiedząc nic o bakteriach czy dokładnym stanie narządów wewnętrznych? Pełno w tym było domysłów, skojarzeń (nie jeść królika będąc w ciąży, bo dziecko urodzi się z zajęczą wargą), jakby na ślepo strzelali kulą w płot - miałam ochotę wyrywać sobie włosy z głowy.

Podsumowując, to była bardzo intensywna lektura. Wciągająca, fascynująca, poruszająca powieść o kobietach, Chinach, historii. Polecam.