Kolory zła. Tom 5. Błękit

W Lasach Oliwskich zostaje znalezione ciało dziewiętnastolatki. Na miejscu zbrodni pojawia się prokurator Leopold Bilski. Wkrótce odkrywa, że zbrodnia jest łudząco podobna do morderstwa sprzed lat, które do tej pory nie zostało wyjaśnione. Czy to możliwe, że to ten sam człowiek przyczynił się do śmierci młodych kobiet, czy pojawił się naśladowca?

.

Małgorzata Oliwia Sobczak nie przestaje dostarczać emocji czytelnikom. Kiedy myślisz, że kolejny tom serii Kolory Zła niczym cię nie zaskoczy, wtedy wchodzi Ona, Małgorzata Oliwia Sobczak,

i mówi "no to patrz ".

Tradycyjnie, nowy kolor "Błękit ", ma wszystko, co powinien zawierać dobry kryminał. Intrygująca fabuła, która wciąga od pierwszych stron, na dodatek uderza w czytelnika od początku dużym ładunkiem emocjonalnym. Atmosfera napięcia, oczekiwania trzyma do samego końca. Zwroty akcji niejednokrotnie Cię zaskoczą. Nic tu nie jest oczywiste. Autorka zadbała o to, by czytelnik razem z głównym bohaterem, próbował rozwiązać tajemnice śmierci młodych kobiet.

To, co wyróżnia "Błękit " spośród wszystkich Kolorów, to złożoność fabuły. Z tak wielu wątków poskładana jest ta historia. Tworzą one spójną całość, są potrzebne, dotykają ważnych aspektów życia. Pierwszy raz chyba, postać Bilskiego nie jest tak mocno wysunięta na pierwszy plan. Takie jest moje odczucie. Autorka daje więcej przestrzeni innym bohaterom. Bardzo mnie ucieszył powrót wątku palinologii kryminalistycznej, chciałabym czytać o tym więcej.

"Błękit " to wyjątkowa część Kolorów Zła.

Czytajcie.

„Błękit” Małgorzaty Sobczak to piąta część cyklu „Kolory złą”, która nie tylko potwierdza wyjątkowy talent autorki, ale jest dla mnie najlepszą pozycją w tej niezwykle wciągającej serii. Z każdą kolejną książką Małgorzata Sobczak udowadnia, że ma niezwykłą zdolność tworzenia historii, które wciągają od pierwszych stron. Jej talent do budowania napięcia i kreowania nietuzinkowych postaci, pełnych emocji, sprawia, że każdy tom serii, to prawdziwa gratka dla każdego miłośnika kryminałów. „Błękit” to bez wątpienia najlepsza książka autorki, w której mistrzowsko łączy wątki kryminalne z warstwą psychologiczną, tworząc niepowtarzalną atmosferę grozy. Z ogromnym zachwytem śledzę tę serię i z pełnym przekonaniem mogę stwierdzić, że to książka z najwyższej półki, która spełni oczekiwania wymagającego czytelnika i nie pozwoli mu oderwać się od lektury.

Błękit przywodzi na myśl niebo i wodę, nieskończoność, chłód, który z niego emanuje, a także czystość i nieskazitelność. Małgorzata Sobczak uczyniła z tego koloru motyw przewodni swojej najnowszej powieści, w której błękit staje się symbolem tajemnicy, a jego chłodna, mroczna tonacja doskonale współgra z napięciem i emocjami, które są obecne na każdej stronie książki.

Nela Soba dostała się na studia medyczne i nie może ukryć radości, bo to szczyt jej marzeń. Jak co dzień wybiegła z domu na jogging, biegnąc dobrze znaną trasą, ciesząc się życiem i myślami o ulubionych naleśnikach, które mama przygotowała na jej powrót. Jednak do tego domu już nigdy nie dociera. W chwili, gdy życie powoli uchodzi z Neli, jej mama sprząta kuchnię i zabija uprzykrzoną muchę, a ojciec wymienia klocki hamulcowe w samochodzie klienta. Dzień jak każdy inny… a jednak nie.

Dla Bilskiego rozpoczyna się żmudne śledztwo, w trakcie którego stara się analizować motywy mordercy: Co? Kiedy? W jaki sposób? Kto i dlaczego?

Autorka zasugerowała, że morderca Neli może mieć powiązanie z przeszłością, ponieważ doszło wtedy do podobnej zbrodni. Czy faktycznie istnieje jakiś związek między obiema dziewczynami? Czy to ten sam zabójca, mimo że od tamtych wydarzeń minęły już 24 lata? Bardzo podobało mi się poprowadzenie narracji w dwóch liniach czasowych – współczesnej i z 1995 roku, która chwilami wydawała mi się ciekawsza od wydarzeń w teraźniejszości, ponieważ tamten wątek zawierał wiele interesujących informacji o ówczesnej popkulturze. Współczesna część opowiada o tym, co dzieje się po śmierci Neli Soby, natomiast ta z przeszłości skupia się na historii Karoliny Rewers i okolicznościach jej morderstwa.

Gdy już byłam przekonana, że udało mi się rozszyfrować tożsamość mordercy, a przynajmniej sądziłam, że podejrzewam właściwego człowieka, autorka zrobiła gwałtowny zwrot, jak zawodowy kierowca. Zabujało, zakręciło i nastąpił obrót o 180 stopni, a po nim zaskakujący finał.

Jak już wcześniej wspomniałam, „Błękit” to moim zdaniem najlepsza książka autorki. Wrażenie robi kreacja bohaterów, zarówno tych współczesnych, jak i tych sprzed 24 lat. Postacie w „Błękicie” są złożone, pełne emocji i wewnętrznych zmagań. Małgorzata Sobczak unika prostych podziałów na dobrych i złych – każdy z bohaterów skrywa swoje tajemnice i demony, które wpływają na ich decyzje. „Błękit” to nie tylko doskonale skonstruowany kryminał, ale także książka, która mocno porusza. Autorka pokazuje, że kryminał może być czymś więcej niż tylko opowieścią o zbrodni – może być także wnikliwym spojrzeniem na ludzkie emocje i motywacje.

„Błękit” to wspaniała powieść, w której, moim zdaniem, każdy znajdzie coś dla siebie – od miłośników wciągających kryminałów, przez tych, którzy szukają bardziej wnikliwego spojrzenia na ludzką naturę, aż po osoby zainteresowane społecznymi problemami, poruszanymi przez autorkę w subtelny sposób.

Błękit kojarzy mi się z czystością, niewinnością, spokojem.

Zresztą jest też moim ulubionym kolorem.

Wspomniane już czystość, niewinność mają mocny i niestety tragiczny wydźwięk w najnowszej powieści Małgorzaty Oliwii Sobczak. Bohaterowie mają podobne skojarzenia co do koloru błękitu, natomiast o spokoju nie ma tu mowy. Jest on zakłócony przez okropny czyn, który odbija piętno na wielu osobach.

Autorka ponownie wprowadza czytelnika do świata ludzkich tragedii. Jesteśmy świadkami śledztwa, którego rozwiązanie nie jest oczywiste. Dążenie do prawdy wymaga ogromnego poświęcenia, doświadczenia i tak zwanego "nosa". Z Bilskim, Górską i resztą ekipy na pokładzie jest to możliwe.

Historia ta opowiada o młodych ludziach, których marzenia, plany, pierwsze poważne decyzje i doświadczenia zostają okrutnie przerwane poprzez morderstwo. Od początku czuje się ogrom bólu i poczucia niesprawiedliwości w stosunku do sytuacji bohaterów. Obserwujemy zachowania ich bliskich, może nawet współodczuwa się ich ból. Poza angażującym śledztwem, które śledzi się z zapartym tchem, ta emocjonująca część historii ma duży wpływ na jej odbiór. Małgorzata Oliwia Sobczak ma dar opisywania ludzkich odczuć w różnych sytuacjach.

Pojawia się też kontrast między życiem prywatnym Bilskiego, a sprawą którą prowadzi. Gdy w życiu bohatera zachodzą duże zmiany, i co najważniejsze, są to zmiany dobre, to zawodowo ponownie musi mocno wytężyć umysł i zaufać swojemu przeczuciu. Sprawa nie jest prosta, zwłaszcza że może być powiązana z innym morderstwem, które miało miejsce dwie dekady temu. Do pomocy rusza Janina Hinc, znana już z innej serii palinolożka, co było miłym zaskoczeniem.

Małgorzata Oliwia Sobczak ponownie prowadza czytelnika w wir tajemnic skrywanych latami, przemocy, zawodów, nikłej nadziei i braku sprawiedliwości. Akcja prowadzona dwutorowo nadaje tempa historii oraz atrakcyjności. Jak wiadomo, wiele spraw ma swoje korzenie w przeszłości i w tym przypadku nie jest inaczej. "Błękit" to jedna z lepszych książek autorki i cieszę się, że doszło do kontynuacji serii "Kolorów zła". Po książki Sobczak sięgam bez zastanowienia, więc i Wam bardzo polecam poznać jej twórczość.

„Błękit” to już piąty kolor zła i jest najbardziej emocjonalny ze wszystkich. Czytając niektóre fragmenty, nawet ja miałam wewnętrzny opór, bałam się co przyniosą kolejne linie tekstu, nie chciałam czuć ich bólu, niesamowicie zaangażowałam się w tę historię. Powieść ta jest osnuta bólem, młodym życiem, wchodzącym w dorosłość, życiem przerwanym przedwcześnie. Książka porusza tematy takie jak przemoc domowa, strata, życie w żałobie, strach, fobie, autyzm, szkolne problemy, pierwsze miłości i pierwsze rozczarowania, zawody. Wszystko to znajdziemy również w innych książkach, ale to właśnie Sobczak potrafi dotknąć każdej najczulszej struny duszy, by czuć całym sobą tę historie. Powieść prowadzona w dwóch liniach czasowych, przeszłość i teraźniejszość przeplata się ze sobą, a czytelnik z wielkim zaangażowaniem śledzi poczynania śledczych w dojściu do prawdy. Z niezwykłą dokładnością i wrażliwością autorka kreśli realistyczne portrety psychologiczne postaci. Napięcie budowane po mistrzowsku, pełna mroku i tajemnic skrywanych przez lata. Tym razem nie będzie satysfakcjonującego finału, tym razem rozwiązanie sprawy przyniesie także ból. Złe decyzje prowadzą do kolejnych złych decyzji. Niesprawiedliwość i niezrozumienie, brak wsparcia, emocjonalny rollercoaster, który zapewni „Błękit”. Polecam