
Każda rodzina ma swoją historię - czasem piękną, czasem bolesną, ale zawsze wartą wysłuchania
Wałbrzych, lato 1998 roku. Weronika przyjeżdża do pustego mieszkania swoich babć na Piaskowej Górze, by uporządkować rzeczy po zmarłej Karolinie i chorej Lucynie. Wśród starych dokumentów, porcelanowych figurek i rodzinnych pamiątek niespodziewanie odnajduje przemilczaną przeszłość.
Dwa zeszyty pozostawione przez Karolinę odsłaniają przed wnuczką pełne tajemnic losy kobiet kruchych i silnych zarazem, naznaczonych wojną, miłością i winą. Od roztoczańskiej wsi i dworu, przez powojenny Wrocław, aż po wałbrzyską fabrykę porcelany - historia Karoliny i Lucyny układa się w opowieść o przetrwaniu, przyjaźni i cenie, jaką przyszło im zapłacić za wybory dokonywane w czasach, kiedy kobiety rzadko mogły decydować o sobie.
Dla Weroniki porządkowanie mieszkania staje się podróżą w głąb rodzinnej pamięci. Czy po latach można naprawić krzywdy, które miały zostać pogrzebane na zawsze? I czy porcelana, choć krucha, okaże się trwalsza niż ludzkie serce?
„Kobiety z porcelany” to poruszająca saga o rodzinnych tajemnicach i kobietach, które mimo wielu przeciwności potrafiły znaleźć siłę, by o siebie zawalczyć.
Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo produktu: Publicat S.A., ul. Chlebowa 24, 61-003 Poznań (PL), numer telefonu: 616529252, adres e-mail: publicat@publicat.pl
| Autor | Monika Kowalska |
| Wydawnictwo | Książnica |
| Seria wydawnicza | Kobiety z Porcelany |
| Rok wydania | 2026 |
| Oprawa | miękka |
| Liczba stron | 304 |
| Format | 14.3 x 21.0 cm |
| Numer ISBN | 9788327170972 |
| Kod paskowy (EAN) | 9788327170972 |
| Wymiary | 210 x 143 mm |
| Data premiery | 2026.10.28 |
| Data pojawienia się | 2026.09.29 |
| Dostępna liczba sztuk | |
|---|---|
| Dostępność całkowita | 1145 szt. |
| Dostępność w naszym magazynie | 8 szt. (realizacja jeszcze dzisiaj) |
Dostępność w punktach Bonito![]() |
|---|
| al. Pokoju 67 (wyspa w centrum handlowym M1) | 2 szt. na miejscu |
| ul. Batorego 15B (przecznica od ul. Karmelickiej) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Dobrego Pasterza 122 (Prądnik Czerwony) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Josepha Conrada 79 (obok stacji BP) | 3 szt. na miejscu |
| ul. Kluczborska 17 (przy pętli "Krowodrza Górka") | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Kobierzyńska 93 (osiedle Ruczaj-Zaborze) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Marii Dąbrowskiej 17A (50 m od CH Czyżyny) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Pawia 34 (blisko Galerii Krakowskiej) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Pilotów 2E (300 m od ronda Młyńskiego) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Wielicka 259 (wyspa w Galerii Mozaika) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Wysłouchów 3 (Kurdwanów) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| ul. Zakopiańska 62 (Park Handlowy Zakopianka) | Zamów i odbierz jeszcze dzisiaj |
| al. Komisji Edukacji Narodowej 51 (skrzyżowanie z ul. Płaskowickiej) | Zamów i odbierz już jutro |
| al. Komisji Edukacji Narodowej 88 (Ursynów - metro Stokłosy) | Zamów i odbierz już jutro |
| al. Niepodległości 54 (przy stacji metro Wierzbno) | Zamów i odbierz już jutro |
| ul. Chmielna 4 (50 metrów od ul. Nowy Świat) | Zamów i odbierz już jutro |
| ul. Czapelska 48 (200 m od ronda Wiatraczna) | Zamów i odbierz już jutro |
| ul. Kondratowicza 37 (blisko Szpitala Bródnowskiego) | Zamów i odbierz już jutro |
| ul. Żeromskiego 1 (przy stacji metra Słodowiec) | Zamów i odbierz już jutro |
| ul. Plac Grunwaldzki 25 (w budynku Grunwaldzki Center) | Zamów i odbierz już jutro |
| ul. Ruska 2 (przy Placu Solnym) | Zamów i odbierz już jutro |
Darmowa dostawa już od 199,00 zł
„Figurka ze skazą” to pierwszy tom z cyklu „Kobiety z porcelany”, autorstwa wrocławskiej pisarki Moniki Kowalskiej. Autorka ta napisała już wcześniej setki opowiadań w pismach kryminalnych, kobiecych i retro, a także kilka pozycji książkowych, wśród których pierwszą była „Lwowska kołysanka”, nominowana w plebiscycie serwisu Lubimyczytać.pl do nagrody Debiut Roku 2021.
Akcja rozpoczyna się w roku 1998, w Wałbrzychu. Weronika przyjeżdża do pustego już, niegdyś zamieszkanego przez ukochane babcie, mieszkania, aby pozamykać ich sprawy oraz sprzedać lokum. Niespodziewanie spotyka sąsiadkę, panią Stasię, i otrzymuje od niej 2 zeszyty, w których kobiety opisały swoją dotąd przemilczaną, niekiedy wstrząsającą przeszłość.
W tej powieści najbardziej urzekły mnie długie, poruszające opisy przeżyć wewnętrznych bohaterek. Szczególnie podobało mi się to, jak nieprzewidywalna potrafiła być jej fabuła. Poza tym autorka w naprawdę wiarygodny sposób oddała realia ciężkich czasów, w jakich toczyła się akcja. Ciekawym zabiegiem wydaje mi się narracja zarówno poprzez klasyczną prozę, wycinki z gazet, jak i listy pozostawione Weronice przez babcie. Pomimo że nie brakuje w niej malowniczych, poetyckich opisów oraz tajemniczych metafor, książka jest napisana językiem zrozumiałym dla szerokiego grona czytelników.
Książka porusza wiele trudnych tematów, takich jak nienawiść do człowieka ze względu na jego inność, kruchość międzyludzkich relacji i wykorzystywanie. Nie brakuje w niej także dramatycznych wątków historycznych, między innymi o tragicznym losie powojennych więźniarek.
Poleciłabym tę pozycję każdemu, kto chce spojrzeć na wyniosłe wydarzenia historii z perspektywy zwyczajnego człowieka, oraz wszystkim miłośnikom powieści z rodzinną tajemnicą w tle.
H.K.
Szkolny Klub Recenzenta
Lektura pierwszego tomu serii „Kobiety z porcelany” uświadomiła mi, że naprawdę niewiele wiemy o życiu swoich dziadków. Kiedy mieliśmy okazję o tym z nimi porozmawiać, nasze głowy zaprzątnięte były latami beztroskiego dzieciństwa i szalonych lat młodości. Kiedy przychodzi dojrzałość i potrzeba zagłębienia się w przeszłości, zrozumienia, jak rezonuje ona na nasze życie – dziadków i ich historii już nie ma.
Weronika – bohaterka powieści „Figurka ze skazą” – odkrywa przeszłość swoich babć z zeszytów, które dla niej zostawiły. W pierwszym tomie poznajemy życie babci Karoliny i cóż… Z zapisków wyłania się zupełnie nieznany wnuczce portret. Odkrywamy jej dzieciństwo na Roztoczu, młode lata we Lwowie oraz po wysiedleniu we Wrocławiu. Delikatna i zdawać by się mogło krucha Karolina zaskakuje prawdą o swoim losie, a z zapisków wyłania się kobieta rozdarta, oszukana, ale także silna.
Prawda wyzwala, ale może także przygnieść odbiorcę…
Kobieta z ażurem – figurka, która stała na regale w mieszkaniu babć Weroniki – oddaje Karolinę. W jej sercu powstało wiele dziur, wyrw, które mimo wszystko nie rozdarły materiału. Choć wiele złego ją dotknie, a w sercu raz po raz zapanuje pustka, ona się nie podda.
Pochłonęła mnie ta historia. Intrygowała, wzruszała. Udowadniała, jak trudne było życie w powojennej Polsce, że serce nie sługa i że prawdziwa przyjaźń nie odwraca się plecami.
Z ogromną przyjemnością sięgnę po kolejny tom, bowiem muszę poznać życie babci Lucyny!
„Może trudno Ci w to uwierzyć, bo historia, której uczyli Cię w szkole, to historia papierowa, ogólna i prawdopodobnie bardzo nudna. A najbardziej interesujące są historie prywatne, o, te są ekscytujące, pełne emocji. [...] Jednak każdy człowiek przynajmniej raz w życiu wpada w trybiki historii. Nie da się stać obojętnie obok szaleństw i pożóg, które ogarniają świat. Moment, w którym stajemy się głównymi aktorami na scenie dziejów, jest zazwyczaj bardzo bolesny, wiedz o tym. Bo rzadko zdarza się urodzić bohaterem. Dużo częściej - ofiarą. I jak się zastanowić, każdy z nas jest ofiarą historii w mniejszym lub większym stopniu.” Znacie historię własnej rodziny? Ale tę prawdziwą, czasami i skrzętnie ukrywaną, jak w książce autorstwa Moniki Kowalskiej „Figurka ze skazą”? Zdarzenia w tej opowieści rozgrywają się latem 1998 roku w Wałbrzychu, kiedy to Weronika przyjeżdża do mieszkania odziedziczonego po babciach - zmarłej Karolinie i ciężko chorej Lucynie. Musi uporządkować ich osobiste rzeczy: oddzielić dokumenty i bezcenne pamiątki od tych niepotrzebnych przedmiotów, których należy się pozbyć. Dziewczyna nie spodziewa się nawet, że zamiast zwykłych porządków, za sprawą dwóch opasłych brulionów, przeniesie się do czasów młodości swoich babć i pozna historię ich życia - tę tragiczną, momentami nawet niewygodną. Historię, po poznaniu której już nic nie będzie takim, jak kiedyś, a ukochane babcie mogą nawet spaść z piedestału ideałów… „Figurka ze skazą” to niezwykle wciągająca opowieść o rodzinnych tajemnicach. Tajemnicach głęboko skrywanych, nie tylko przed najbliższymi, ale i przed całym światem. Takich, które zakopane na samym dnie duszy niejednokrotnie dręczyły sumienie, lecz wyznanie prawdy mogło zniszczyć wszystko… To też przede wszystkim opowieść o kobietach - ich sile, niezłomności, niepoddawaniu się przeciwnościom losu, które niestety w ciężkich powojennych czasach wyrastały co rusz, jak przysłowiowe grzyby po deszczu. To też i historia o miłości. Tej pierwszej, młodzieńczej, niespełnionej, ale także miłości, która okazała się być mrzonką. Mrzonką, za którą przyszło bohaterce ciężko zapłacić - własną wolnością, przyszłością… Historia wciągnęła mnie już od pierwszej strony! To była jedna z tych, dla których warto było zarwać noc! Przepełniona całym wachlarzem emocji: od radości, spełnienia, pozytywnego patrzenia w przyszłość, po niestety i te mroczniejsze, jak złość, strach, ból, rozczarowanie, zranienie, złamane serce, poczucie ogromnej krzywdy i straty… Uwielbiam powieści, w których akcja rozwija się dwutorowo, jak tutaj, a zdarzenia z przeszłości bohaterów przeplatają się z wielką historią, która rozgrywała się na ich oczach - głównie czasy przedwojenne i te zaraz po II wojnie światowej. Było ciekawie, zwłaszcza dzięki opowieści o życiu Karoliny, na którym to skupiła się ta opowieść. W historii znalazło się też miejsce na odrobinę ludowych wierzeń, wątek przesiedleńców ze wschodu, wałbrzyskiej porcelany, a nawet szpiegostwa w czasach PRL-u. A samo zakończenie - niejednoznaczne i zapowiadające jeszcze więcej interesujących wątków, bowiem „Figurka ze skazą” to pierwszy tom sagi Kobiety z porcelany. Ja jestem zachwycona tą historią i już wypatruję kontynuacji, bo wiem, że będzie równie ciekawie!
Kiedy Weronika porządkuje mieszkanie swoich babć, trafia na dwa zeszyty, dzięki którym poznaje historię Karoliny i Lucyny. Historię pełną miłości, trudnych wyborów, wojennych doświadczeń i bolesnych wspomnień...
„Figurka ze skazą” Moniki Kowalskiej to pierwszy tom sagi „Kobiety z Porcelany”, w którym przeszłość skrywa wiele rodzinnych tajemnic. Bardzo lubię takie opowieści, w których losy dawnych pokoleń przeplatają się z teraźniejszością. Ta książka pozwoliła mi zajrzeć w świat kobiet, które mimo przeciwności losu musiały odnaleźć w sobie siłę, by iść dalej. Poruszyła mnie ich historia, relacje i przez lata skrywane tajemnice.
Autorka pięknie pokazuje, że człowiek, podobnie jak porcelanowa figurka, może mieć swoje pęknięcia i skazy, a mimo to wciąż zachowywać wartość i wewnętrzną siłę. To opowieść o rodzinie, przyjaźni, miłości i przeszłości, która nigdy tak naprawdę nie odchodzi.
Z przyjemnością sięgnę po kolejny tom, bo losy kobiet z tej sagi zdecydowanie zasługują na to, by poznać je bliżej.
Bardzo polecam!
„Figurka ze skazą” – Monika Kowalska
Recenzje bardzo dobrych książek niezmiennie sprawiają mi trudność. Z jednej strony boję się zdradzić zbyt wiele, z drugiej napisać za mało i nie oddać w pełni swojego zachwytu. Tak bardzo chciałabym podzielić się emocjami, które towarzyszyły mi podczas lektury, bo dobre książki zawsze wywołują dobre emocje, nawet jeśli poruszają trudne tematy.
Jaka jest według mnie „Figurka ze skazą”? Najbardziej pasuje mi jedno słowo: inna. I w tym przypadku jest to zdecydowanie komplement.
Trzy kobiety, dwie babcie i wnuczka. Pięćdziesiąt lat tajemnic, które zaczynają wychodzić na jaw dzięki pozostawionym przez babcie dziennikom. Dlaczego w tej rodzinie były dwie babcie? Kim były dwie kobiety, które mieszkały razem i wspólnie wychowywały ojca Weroniki? Co tak naprawdę kryło się za ich historiami?
Babcie zostawiły Weronice swoje pamiętniki i wskazówkę, by zaczęła od dziennika Karoliny, tej, która była z nią spokrewniona. W oczach wnuczki Karolina była kobietą delikatną, eteryczną, z artystyczną duszą. Jednak lektura jej zapisków szybko pokazuje Weronice, że życie babci wcale nie było tak sielankowe i poukładane, jak mogłoby się wydawać. Los nie oszczędzał jej trudnych doświadczeń już od dnia narodzin.
Karolina przyszła na świat podczas burzy. W oczach zabobonnych mieszkańców wsi nie wróżyło to niczego dobrego. Urodziła się we dworze, gdzie jej matka, prosta chłopka, pracowała. Wiejskie dziecko, które przyszło na świat pod dachem hrabiny Jadwigi, stało się obiektem jej szczególnego zainteresowania.
Karolina nie miała łatwego życia. Na wsi wytykana palcami, wyśmiewana i nazywana damulką, we dworze zbyt biedna, by dorównać majętnym pannom. Przez całe życie była jak tytułowa figurka, zabawka, najpierw w rękach hrabiny, rodziców i rodzeństwa, a potem także w rękach mężczyzn. Tymczasem pragnęła miłości, której nie dawał jej nikt. Tylko dlaczego? Co tak naprawdę było jej skazą?
Losy Karoliny poznajemy na przestrzeni lat trzydziestych XX wieku, II wojny światowej i powojennych wydarzeń na Ziemiach Odzyskanych. Wątki historyczne zostały świetnie wplecione w opowieść i pozwalają zrozumieć, jak ogromny wpływ miała historia na życie bohaterki.
Jako czytelnicy towarzyszymy Karolinie w jej niełatwej drodze, a jednocześnie jesteśmy obok Weroniki, która odkrywa kolejne fakty z życia babci. Nie wszystkie są pozytywne. Niektóre sprawiają, że Karolina zaczyna wyglądać w oczach wnuczki zupełnie inaczej. Jest jednak w tym wszystkim jakiś ukryty sens. Dzienniki trafiły w ręce Weroniki w konkretnym celu. Bo choć babcia Karolina już nie żyje, jej historia wcale się nie zakończyła. To właśnie Weronika ma stać się kolejnym ogniwem tej opowieści.
W głowie dziewczyny pojawia się milion znaków zapytania, a przecież czeka na nią jeszcze dziennik Lucyny…
Ja już bardzo czekam na ciąg dalszy tej historii. „Figurka ze skazą” to powieść nietuzinkowa, pięknie napisana i wciągająca od pierwszej do ostatniej strony. Skłania do refleksji nie tylko nad losami bohaterów, ale również nad własnymi korzeniami. Bo czy tak naprawdę wiemy, kim byli nasi przodkowie? Jakie tajemnice skrywali i ile historii rodzinnych wciąż czeka na odkrycie?
„Figurka ze skazą” to sentymentalna opowieść o Weronice, która po śmierci swojej babci Karoliny udaje się do jej mieszkania, by je posprzątać i zdecydować, co z nim zrobić. Od sąsiadki dostaje dwa dzienniki, w których opisany jest los Karoliny i Lucyny. Dwóch babć, ale tylko jedna z nich jest biologiczną krewną Weroniki.
Książka na początku miała ciekawy i sentymentalny klimat lat 90. Opis mieszkania w bloku i jego przedmiotów był cudowny. Nie ujęła mnie jednak opowieść Karoliny, której życie poznajemy od narodzin po czasy, gdy jest już dorosła i prosi o wybaczenie tego, co zrobiła. Autorka zbyt szczegółowo opisała młode lata kobiety, mieszając zarówno wspomnienia napisane w pamiętniku, jak i listy skierowane do Weroniki. Trochę mi to przeszkadzało.
Końcówka natomiast stała się dla mnie na nowo bardziej ciekawa i chętnie sięgnę po drugi tom. Jestem ciekawa, co postanowi Weronika.
„Figurka ze skazą” to nieco opowieść o sekretach rodzinnych, której akcja osadzona jest w latach 90. ubiegłego wieku oraz w latach tuż przed wybuchem II wojny światowej i po niej. Jeśli lubicie takie podróże w czasie i poznawać przeszłość bohaterów, to bardzo polecam ten tytuł.
Zasiadając do lektury tej powieści, miałam duże oczekiwania, bowiem seria Dwa miasta tej autorki bardzo przypadła mi do gustu i wywarła na mnie ogromne wrażenie.
Czy się zawiodłam? Absolutnie nie!
Czy ją polecam? Absolutnie tak!
Jeśli - tak jak ja - uwielbiacie powieści obyczajowe z historią w tle, skrywanymi tajemnicami i zagadkami, które są stopniowo odkrywane, z pełnokrwistymi i silnymi bohaterkami, to ta książka na pewno przypadnie Wam do gustu. Czytajcie, bo naprawdę warto. Ja nie mogę doczekać się kolejnej części.
Wałbrzych, Piaskowa Góra, 1998 r.
Weronika, porządkując rzeczy po swej zmarłej babci Karolinie i sparaliżowanej po wylewie Lucynie, natrafia na stare dokumenty, porcelanowe figurki i inne rodzinne pamiątki. Ale to nie wszystko. Od zaprzyjaźnionej sąsiadki pani Stasi otrzymuje list i dwa zeszyty z poleceniem przeczytania ich w odpowiedniej kolejności. Zeszyty pełne bolesnej historii naznaczonej wojną i powojenną rzeczywistością oraz związanej z wałbrzyską fabryką porcelany. Odkrywanie rodzinnej historii i skrywanej prawdy jest dla Weroniki swoistą podróżą w czasie oraz próbą odpowiedzi na pytania. Czy Weronika postąpiłaby tak samo jak babcie? Czy będzie w stanie zrozumieć ich postępowanie? Czy domknie sprawy, jak w liście poprosiła ją babcia Karusia, i zacznie pewne poszukiwania?
Prawdy, którą pozna, nie zna nawet jej ojciec...
Jakaż to była przepiękna podróż przez lata przedwojenne, II wojny światowej i powojenne. Podróż pełna ludzkich przeżyć, uczuć, dramatów...
Powieść wzbudziła we mnie ogromne emocje. Zapiski babci Karoliny, a potem Lucyny czytałam z wielkim zaciekawieniem. Tło historyczne i przemiany polityczne zostały rzetelnie przedstawione, a bohaterki kobiece świetnie stworzone i bardzo wyraziste. Dla mnie to była fantastyczna i bardzo emocjonująca uczta czytelnicza. Czytajcie, bo warto.