Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku

Ta książka uczy, wciąga i daje do myślenia. To nie jest książka tylko o Śląsku, to jest książka o Polsce, o nas Polakach. Ja trzeba przeczytać.

Zwabiona tytułem, sięgnęłam po tę pozycję i przepadłam. Lektura obowiązkowa dla każdego mieszkańca Śląska... opolskiego, Górnego... i nie tylko. Dawno nie czytałam nic równie dosadnego i subtelnego zarazem. I prawdą jest że można wyjechać ze Śląska ale Śląsk zostanie w Tobie na zawsze.

Autor nie pisze niczego odkrywczego. Same stare odgrzewane kotlety. Szkoda czasu.

Od lat mówimy, że Śląsk potrzebuje swojego Dantego. Nie doczekaliśmy się go/jej jeszcze. Nikt jeszcze w języku śląskim nie wyśpiewał takich pieśni, które zmieniłyby świat i ukonstytuowały nasz język.

Wiele wskazuje jednak na to, że doczekaliśmy się swojego Kapuścińskiego. Zbigniew Rokita, bo o nim mowa, para się pisaniem od wielu lat. Przejechał wiele krajów, głęboko wsłuchując w to, co mają do powiedzenia mają ludzie. Na przełomie drugiej i trzeciej dekady swojego życia przejał wzdłuż i wszerz Górny Śląsk, krainę swojego dzieciństwa i młodości.

I powstała z tego niezwykła książką, którą miałem przyjemność już przedpremierowo czytać. To książka zarówno osobista, jak i publiczna. Rokita mierzy się ze swoją własną śląskością, odkrywa i rozwija ją, a jednocześnie patrzy okiem reportera na Górny Śląsk, region z przyprawioną od wielu lat gębą, którą, jak mam nadzieję, ta książka pomoże odkłamać.

Na taką książkę czekaliśmy.