Jeffrey Dahmer bez cenzury. Narodziny mordercy i kanibala

Jeffrey Dahmer – krwiożercza bestia nazywana „potworem z Milwaukee” lub „kanibalem z fabryki czekolady”. Alkoholik, samotnik, dziwak zafascynowany nekrofilią, który już na wczesnym etapie rozwoju wykazywał symptomy dysfunkcji społecznych. Przystojny, dobrze zbudowany. Za fasadą miłego, spokojnego człowieka ukrywający morderczą naturę pełną obsesji, chorych żądz i zboczonych popędów. Sprawca brutalnych zbrodni przez lata dokonywanych na młodych, homoseksualnych, ciemnoskórych mężczyznach. To skrócony portret najgroźniejszego psychopaty i mordercy w historii Ameryki, jednak Renata Kuryłowicz w swojej książce dociera o wiele dalej. Zaprezentowała tu szeroki, kompletny i analityczny obraz Jeffa Dahmera. Zapuściła się głęboko w najciemniejsze zakamarki umysłu mordercy, dokonując głębokiej psychoanalizy predyspozycji i uwarunkowań, które doprowadziły Dahmera na zbrodniczą ścieżkę. Bez cienia taniej sensacji opowiedziała historię człowieka, który zapisał się w amerykańskiej historii jako seryjny morderca i przestępca seksualny.

Kuryłowicz poprzez kontekst rodzinny (historie jego rodziców i dziadków) i pokoleniowe dziedzictwo pokazuje, że mieszanka genów, jakie otrzymał w spadku Jeff Dahmer, wychowanie, jakie odebrał, surowe i samotne dzieciństwo, nieobecny ojciec oraz czas w łonie matki zażywającej ogromne ilości silnych leków, a później jej chłód emocjonalny, mogły mieć wpływ na rozwój tej ciemnej i bestialskiej strony jego natury. Autorka udowadnia tym samym, że człowiek może stać się rażąco niebezpiecznym drapieżnikiem nie tylko na skutek ekstremalnych sytuacji życiowych, ale również z powodu zwykłego zaniedbania i zaniechania, które zdarzają się w wielu pozornie normalnych rodzinach. Mrok, jaki zawładnął Dahmerem oraz wszystkie etapy jego zbrodniczej ewolucji Kuryłowicz opisała w niezwykle skrupulatny, ale i przejmujący sposób, oddając cichą cześć ofiarom.

Sam Dahmer nie jest postacią ani prostą, ani jednoznaczną. Autorka ukazuje go jako człowieka pełnego sprzeczności i wewnętrznych konfliktów. Nieradzącego sobie życiowo. Niepotrafiącego zapanować nad trawiącym go morderczym popędem, a jednocześnie bardzo świadomego swoich czynów i nieodcinającego się od nich. Nie raz będącego o włos od zdemaskowania. Zawstydzonego przed rodziną, którą naraził na hańbę i ostracyzm społeczny, z poczuciem winy wobec rodzin ofiar. Świadczyć o tym mogą słowa, jakie wypowiedział w momencie zatrzymania, w chwili, kiedy było już jasne, że wszystkie jego występki i złe uczynki wyjdą na jaw:

„For what I did, I should be dead” [Za to, co zrobiłem, powinienem być martwy].

Zwyczajnie ludzki i przerażająco nieludzki Jeffrey Dahmer⌠Zły do szpiku kości, lecz poczytalny.

Ważnym elementem publikacji jest nie tylko gruntowne przedstawienie historii Dahmera, ale także zwrócenie uwagi na tło społeczno-obyczajowe ówczesnego Milwaukee, miasta pełnego rasizmu, nietolerancji dla społeczności LGBTQ+, które poprzez swoją znieczulicę i nienawiść do tych środowisk mogło przyczynić się do ułatwienia morderczego procederu Jeffa. Jako biały mężczyzna był on w zasadzie nietykalny.

Kolejnym ciekawym wątkiem poruszonym przez Renatę Kuryłowicz jest kulturowy kontekst przypadku Jeffa Dahmera, wpływ jego sprawy, jego czynów i jego osoby na świadomość ludzi. Przytoczona w ostatnim rozdziale historia Sammy'ego Teuscha – dziesięciolatka z Greenfield, dobitnie świadczy, że Dahmer, mimo upływu wielu lat, wciąż rozgrzewa wyobraźnię i pociąga za sobą kolejne ofiary.

Jeffrey Dahmer. Narodziny mordercy i kanibala to lektura bardzo niewygodna emocjonalnie. Uwiera i zmusza do trudnych wyborów moralnych. Czasem oczekuje, a wręcz wymaga mentalnego zajęcia stanowiska w sprawie. Z jednej strony współczujemy Dahmerowi – najpierw chłopcu, potem mężczyźnie ogromnie nieszczęśliwemu, bardzo samotnemu, zaniedbanemu, postawionemu gdzieś z boku rodziny. Z drugiej strony czujemy tę eskalującą w nim skłonność do przemocy, obserwujemy jego niecodzienne zainteresowania, aż wreszcie solidaryzujemy się z ofiarami jego bestialskich mordów i potępiamy jego czyny. Nie widzimy w nim człowieka lecz bestię. Potwora z piekła rodem.

Lektura ta wymaga ogromnej odporności na cierpienie i obecne w niej zło, chłodnego dystansu do prezentowanych treści i zachowania zimnej krwi przy wydawaniu własnych osądów. To bulwersuje i przytłacza. Mimo że trudno jest trzymać emocje na wodzy, nie można zaprzeczyć, że jest to bardzo dobra publikacja true-crime. Bezpardonowa, szokująco szczera, kompletna, dokładna i obiektywna historia amerykańskiego przestępcy z lubieżności.

Polecam wszystkim, którzy historycznie interesują się prawdziwymi zbrodniami, i którzy nie boją się stanąć oko w oko z przebiegłym, bezlitosnym mordercą. Mocna lektura dla ludzi o silnych nerwach, potrafiących zachować dystans i obiektywizm.

O postaci Jeffreya Dahmera słyszałam już naprawdę wiele razy, jednak do tej pory jakoś nie zagłębiałam się w jego historię bardziej. Raz, że poniekąd miałam inne rzeczy do czytania czy do ogarnięcia, a dwa, że czułam w stosunku do niego jakiś taki... niepokój. Kiedy jednak na mojej drodze stanęła książka Renaty Kuryłowicz, uznałam, że to jest właśnie ten moment, kiedy chcę poznać ten tytuł bliżej. Czy była to lektura godna uwagi? O tym w poniższej recenzji.

Potwór. Bestia. Nekrofil. Popapraniec. To tylko kilka epitetów, które ludzie kierują w stronę Dahmera, kiedy tylko pojawia się jego imię w rozmowie. W zasadzie nie ma w tym nic dziwnego, ponieważ faktycznie – ten człowiek popełnił tyle strasznych zbrodni, że nie sposób myśleć o nim w sposób zupełnie inny. Jak jednak wyglądała jego pełna historia i co sprawiło, że postanowił pozbawić życia pierwszą z ofiar?

Jak już wspomniałam wyżej, przed poznaniem tej książki nie zagłębiałam się w historię tej osoby, nie oglądałam serialu i muszę przyznać, że chyba wyszło mi to na dobre w kontekście tej pozycji — byłam prowadzona przez autorkę przez całe życie Dahmera, a wiele aspektów po prostu mnie zaskoczyło (oczywiście — nie w tym pozytywnym aspekcie).

Sama postać Dahmera jest przerażająca, po prostu. Nie jest to człowiek, którego chciałabym spotkać na swojej drodze, a jego bezwzględność i zimna precyzja, z jaką dokonywał wszelkich zbrodni, wręcz mnie zmroziły. Czytanie i słuchanie w audiobooku niektórych fragmentów sprawiało, że musiałam robić przerwy w lekturze, a jednocześnie pragnęłam wiedzieć, w jaki sposób Jeffrey po prostu wpadnie w ręce policji.

Dodajmy do tego fakt, że mój obecny stan też raczej powinnam wziąć pod uwagę, kiedy wybierałam sobie kolejną lekturę do poznawania, natomiast tytuł ten na tyle mocno mnie do siebie przyciągał, że całkowicie to zignorowałam. Czy wobec tego żałuję, że przeczytałam tę książkę? Absolutnie nie.

W tym miejscu muszę docenić pióro autorki oraz sposób przedstawienia całej historii Dahmera. Świetny research, bardzo ciekawe i przystępne ukazanie jego dorastania oraz tych etapów, które doprowadziły go do tych wszystkich strasznych rzeczy, jakich dokonał. To było coś, co zdecydowanie pozytywnie wpłynęło na moją ostateczną ocenę tej pozycji i nawet posunę się do stwierdzenia, że jest to kawał naprawdę dobrej pozycji z literatury faktu.

Dodatkowym plusem jest fakt, że autorka nie koloryzuje tej postaci, nie opowiada o nim w sposób, który miałby narzucić czytelnikowi, co ma o nim myśleć — robi to w sposób dosadny, ale jednocześnie dość neutralny, więc jako odbiorca mogłam sama wydać swój osąd. Oczywiście, chyba każdy domyśla się, jaki on jest, natomiast bardzo przypadło mi do gustu to, że nie miałam w żadnym razie narzuconego sposobu, w jaki mam ocenić zachowanie tego człowieka.

Jeffrey Dahmer bez cenzury. Narodziny mordercy i kanibala to pozycja, która okazała się naprawdę dobra i którą mimo wszystko cieszę się, że poznałam bliżej. To książka, po której nie tak łatwo jest wrócić do rzeczywistości, nawet jeśli jest ona najbardziej pozytywną rzeczą w naszym życiu — no bo z drugiej strony: jak to zrobić? Tutaj czytamy o strasznych zbrodniach, a za chwilę cieszymy się piękną pogodą i bezpiecznym schronieniem.

Jeżeli lubicie wszelką literaturę faktu, reportaże, biografie – to ten tytuł powinien znaleźć się na Waszej liście zainteresowań czytelniczych.

„Jeffrey Dahmer bez cenzury. Narodziny mordercy i kanibala” Renaty Kuryłowicz to książka, która od pierwszych stron uderza swoją bezpośredniością i ciężarem tematu. Autorka prowadzi czytelnika przez życie jednego z najbardziej znanych seryjnych morderców, próbując pokazać nie tylko jego czyny, ale także to, co mogło doprowadzić do ich eskalacji.

To nie jest łatwa lektura, momentami wręcz przytłaczająca. Opisy są szczegółowe i realistyczne, przez co trudno przejść obok nich obojętnie. Jednocześnie książka skłania do refleksji nad tym, jak ogromny wpływ na człowieka może mieć okres płodowy, dzieciństwo czy otoczenie. To studium przypadku, które budzi zarówno przerażenie, jak i pewną próbę zrozumienia mechanizmów stojących za tak skrajnymi zachowaniami.

Doceniam w tej publikacji to, że nie skupia się wyłącznie na sensacji, ale próbuje zajrzeć głębiej - w psychikę i historię człowieka, który stał się symbolem zła. Jednak trzeba być przygotowanym na to, że jest to książka wymagająca emocjonalnie i zdecydowanie nie dla każdego.

Oto historia "kanibala z fabryki czekolady, marnotrawnego syna, chłopaka z sąsiedztwa, kanibala z Milwaukee”.

Autorka poddaje Dahmera dogłębnej analizie psychologicznej jak i biograficznej. W informacjach na temat seryjnego zabójcy poszukuje odpowiedzi na to czy chory był jego umysł czy też dusza.

Poznajemy jego metody działania, fantazje, decyzje które podejmował, czyny których się dopuszczał. Na początku zaznajamiamy się z genealogią rodziny Jeffreya, poszukując w niej wskazówek na temat osoby jaką stał się później, kształtowania jego osobowości. W jaki sposób kultura, wyznanie, wychowanie, czynniki społeczne i emocjonalne mogły na niego wpływać.

Poznajemy skomplikowane relacje między rodzicami Jeffreya, trudny okres ciąży i problemy psychiczne matki oraz niełatwe lata dziecięce chłopca, ucieczkę w prace ojca. Mimo wszystko był dzieckiem kochanym przez rodziców. Był spokojnym, miłym, nieśmiałym, inteligentnym choć samotnym, żyjącym we własnym świecie dzieckiem. Miał młodszego brata z którym nigdy nie był blisko. Często się przeprowadzali.

Pierwszą zbrodnie popełnił w wieku 18 lat. W 1988 był już seryjnym mordercą polującym na niczego nie spodziewające się ofiary. Byli to mężczyźni których zwabiał do domu, odurzał, a następnie dusił i ćwiartował ich ciała. Miał okultystyczne ciągoty. Był nekrofilem, kłamcą, alkoholikiem, złodziejem, ekshibicjonistą, przestępcą seksualnym, kanibalem.

Autorka skrupulatnie prowadzi nas przez życie Dahmera, od dzieciństwa do dorosłości, od niewinnych zabaw do brutalnych morderstw. Widzimy jego problemy w szkole, nie dopasowanie do społeczeństwa, następnie problemy w pracy, z nałogami. Ostatecznie dochodzimy do opisu procesu sądowego. Ważne z tym momencie było ustalenie czy oskarżony w czasie popełniania zbrodni był poczytalny czy tez nie. Kolejno widzimy opis pobytu w więzieniu, prób pozbawienia go życia.

Renata Kuryłowicz raczej krytycznie odnosi się do netflixowego serialu przedstawiające historie Jeffreya. Sama stara się podkreślać ludzka stronę Dahmera, nie określa go słowami tj. "bestia", "potwór", "szaleniec", nie odczłowiecza go. Opisuje również niepokojący trend, "mode" na Dahmera w mediach społecznościowych.

Autorka przybliża również częściowo historie innych podobnych seryjnych zabójców jak Robert Berdella, Ted Bundy czy John Wayne Gacy.

Pytanie czy człowiek rodzi się mordercą, czy się nim staje zostaje bez odpowiedzi.

Od razu warto zaznaczyć. To nie jest książka dla każdego.

Autorka bliżej przedstawia czytelnikowi postać Dahmera. Zaczynając od sytuacji rodzinnej, niełatwej od samego poczęcia mężczyzny, kończąc na czasach współczesnych. Zapytacie - dlaczego aż do teraz skoro osoba, o której mowa nie żyje od kilkudziesięciu lat? Sama zadawałam sobie to pytanie.

Niestety społeczeństwo, głównie poprzez social media wraca do jego postaci i to w sposób totalnie nieakceptowalny. Jasne, rozumiem, można nakręcić rzetelny dokument, serial oparty na faktach - najlepiej ku przestrodze innym. Tylko,że z niego w pewnym momencie robi się bohatera, gloryfikując późniejsze postępowanie. Nie rozumiem i wydaje mi się że nigdy nie zrozumiem wielu zachowań kultury Amerykańskiej. Jak z człowieka, który nie tylko mordował w okrutny sposób ale i znęcał się nad ofiarami można uczynić idola, co jest nie tak z ludźmi wysyłającymi listy miłosne do więzienia? Jak można usprawiedliwiać smie#ć niewinnych?

Renata bez ogródek i bez cenzury, jak zresztą widnieje w tytule, opisuje wydarzenia jakie były udziałem Dahmera. Jest mrocznie, miejscami niesmacznie, zło aż wylewa się z kartek tej książki. Ale to właśnie jest potrzebne czytelnikowi. Rzetelna, prawdziwa, bez lukrowania opowieść o człowieku, który miał wiele istnień ludzkich na sumieniu, żyjąc i funkcjonując w miarę normalnie w społeczeństwie. Czyjegoś syna, wnuka i brata. Podoba się mi to,że autorka nie wydaje wyroku, pokazuje fakty i na nich opiera swoje wnioski.

Książka wymagała odemnie chwilowej przerwy. Jednak, jeśli tylko czujecie się na siłach, polecam Waszej lekturze.

Nekrofil, kanibal, "potwór z Milwaukee". Jeden z najbardziej przerażających seryjnych morderców.

Kim był Jeffrey Dahmer, zanim wyszło na jaw, że zamrodował i rozczłonkował siedemnaście osób? Zamkniętym w sobie chłopce, którego interesowała anatomia. Ojciec - chemik - nauczył go, jak bezpiecznie wybielać kości, i liczył, że zawodowo syn pójdzie w jego ślady. Trudno było przewidzieć, że Jeff zdobytą wiedzę wykorzysta później do preparowania szczątków swoich ludzkich ofiar.

Bardzo polubiłam pióro Pani Renaty i nie zawiodłam się także tutaj. O Jeffie dużo wcześniej czytałam, ale tutaj jest trochę inne spojrzenie na niego. Z innej perspektywy, aczkolwiek osoba o której mówimy jest jedna i taka sama - Jeff. Oczywiście wszystko to co czytamy jest prawdą, nawet jeśli jest ktoś kto nie może tego przyjąć do wiadomości.Nasz mózg tak próbuje sobie radzić z takimi makabrycznymi wiadomościami.

Wydawało się, że jest taki jak reszta otoczenia, ale z czasem jego osobowość, plany, marzenia się zmieniły. Z nami jest identycznie, prawda? Ale co się działo, że jego droga życiowa była taka a nie inna? No właśnie - dużo czynników było punktami zapalnymi, które kierowały Jeffem. Jego dzieciństwo, samotność. Wiem, że dużo osób się interesuje takimi tematami, więc resztę pozostawiam do przeczytania i zapoznania się. Zobaczenia tej innej perspektywy.

Jego historia jest ciągle żywa i jak dla mnie to tak pozostanie. Dla fanów takiej tematyki to pozycja obowiązkowa.

Wizerunek tego bezwzględnego oprawcy i kanibala, który przed laty zamordował 17 mężczyzn został stosunkowo niedawno przypomniany za sprawą serialu o „kanibalu z Milwaukee” - Jeffreyu Dahmerze. Ukazano w nim jego „modus operandi”, niektóre zbrodnie i wybrane wątki z biografii sprawcy. Brakowało jednak psychologicznego portretu Dahmera, wskazówek, które mogłyby wyjaśniać (ale nie tłumaczyć) jego niektóre zachowania. Renata Kuryłowicz, znana twórczyni podcastu „Zbrodnie bez cenzury”, od lat gromadziła informacje na temat pochodzenia, wychowania i czynów, jakich dopuścił się ów morderca i oddała w ręce czytelników zajmującą lekturę pt. „Jeffrey Dahmer bez cenzury. Narodziny mordercy i kanibala” z oferty Wydawnictwa Znak JednymSłowem.

Książka oferuje możliwość wszechstronnego przyjrzenia się życiu i zbrodniom Dahmera. Autorka nie poprzestaje na sensacyjnym odtwarzaniu szczegółów zbrodni, zamiast tego proponuje pogłębioną analizę środowiska rodzinnego sprawcy oraz niepokojących sygnałów, które mogły zwiastować późniejsze tragedie.

Istotnym elementem narracji jest kontekst społeczno-kulturowy lat 70. i 80. XX wieku w USA. Piętnuje się tu marginalizację osób czarnoskórych oraz niedociągnięcia organów ścigania, które przyczyniły się do tego, że Dahmer długo pozostawał bezkarny. Te fragmenty są szczególnie poruszające, bo uświadamiają, że za statystykami kryją się realne ofiary oraz ich rodziny, których cierpienie trwało dłużej niż medialny rozgłos.

Kuryłowicz jako doświadczona twórczyni podcastów potrafi budować napięcie, ale nie przekracza granicy dobrego smaku. Opisy zbrodni są oszczędne i podporządkowane celowi analitycznemu. Dzięki temu książka może trafić nie tylko do miłośników gatunku, lecz także do czytelników zainteresowanych psychologią kryminalną i mechanizmami prowadzącymi do dewiacji.

„Jeffrey Dahmer bez cenzury…” to lektura pokazująca, że za medialnym wizerunkiem „potwora” kryje się człowiek o skomplikowanej historii. Takiej, o której warto przeczytać.

„Jeffrey Dahmer bez cenzury. Narodziny mordercy i kanibala” to próba głębszej analizy życia i psychiki jednego z najbardziej znanych seryjnych morderców w historii.

Autorka z precyzją rekonstruuje dzieciństwo, młodość, otoczenie oraz czynniki, które mogły ukształtować jego zaburzenia. Przedstawia kontekst rodzinny i społeczne tło jego życia. Opisuje najważniejsze wydarzenia z jego życia, które mogły być przełomowe, a także błędy policji i systemu, dzięki którym tak długo pozwalały mu działać i być bezkarnym w swoich chorych działaniach. Nawet ojciec próbował interweniować, pisał do sędziego, że kiedy syn trafi na wolność może znowu stać się coś złego.

„(...)Zaskakujące, jak często w wypadku groźnych przestępców ktoś zakłada, że nie będą popełniali przestępstw, zmienią się albo porzucą niebezpieczne nawyki.(...)”

Autorka korzysta z bogatej bibliografii, opinii profilerów i biegłych oraz materiałów śledczych. To niezwykła skrupulatna i szczegółowa analiza życia Dahmera. Narracja spokojna i przede wszystkim rzeczowa, nie było momentu znużenia, czytałam z ciągłym zainteresowaniem. Styl przystępny pomimo trudnej tematyki. Podoba mi się podejście autorki, nie nazywa go bestią ani potworem, tylko człowiekiem z mroczną stroną osobowości, którą poddała głębokiej analizie. Autorka nie epatuje przemocą tylko po to, by szokować, ale pokazać mechanizmy stojące za zbrodniami. Próbuje odkryć jak zwykły, spokojny chłopiec mógł stać się jednym z najsłynniejszych morderców w historii. Tylko i wyłącznie sam Jeff był odpowiedzialny za swoje czyny, jednak trzeba przyznać, że czasy i okoliczności w jakich żył sprzyjały jego zbrodniczej działalności, do tego nie rzucał się w oczy i był biały, co już z góry stawiało go w lepszej pozycji społecznej. Jego ofiarami nikt się nie przejmował..

Książka ta nie jest delikatna, zawiera drastyczne opisy zdarzeń, wnikliwą analizę w głąb spaczonego umysłu, więc może nie być dla wrażliwszych czytelników, ale z pewnością jest warta uwagi

Pierwsze co mnie ucieszyło, to fakt, że Kuryłowicz tak literacko się rozpędza i raz za razem oddaje w ręce czytelników nowe publikacje. Temat Dahmera wydaje się trudny, bo chyba już przerobiony przez seriale, dokumenty i literaturę na wskroś, a okazuje się, że jednak nie do końca. Tutaj otrzymałam znakomitą analizę tej jakże obrzydliwej postaci.

Książka jak łatwo się domyślić nie szczędzi brutalnych szczegółów, jednak nie ma. Tutaj sensacyjnego epatowania drastycznymi scenami, jednak one są tylko drogą do poznania i zrozumienia genezy „potwora z Milwaukee”. Dahmera obserwujemy krok po kroku od samego dzieciństwa wraz z jego fascynacjami i całą gamą emocji, jakie towarzyszyły mu w trudnym dorastaniu.

Historia relacji z ojcem, który w błogiej nieświadomości przekazał synowi sporo wiedzy, która w przyszłości okazała się dość ważna w kontekście popełnianych zbrodni. Jak zawsze cenę, gdy autorzy nie narzucają myśli i tak właśnie tutaj jest, nie ma ocen, stawiania konkretnych tez, a bardziej zestawienie faktów, opinie fachowców, dzięki którym w moich oczach tworzył się wielowymiarowy portret człowieka wielkich kontrastów.

Książka nie jest łatwa, ponieważ obciąża emocjonalnie i pomimo znajomości historii bohatera może momentami wstrząsnąć. To okazja by wejść w głowę człowieka, który nie miał granic, nie miał hamulców i spróbować chociaż zrozumieć, jak zrodziło się całe to zło. Autorka sprezentowała mroczna i niezwykle głęboką analizę prawdziwych zbrodni i to bez kompromisów i pudrowania. Lektura która ma tę cechę, że zarówno fascynuje oraz niepokoi. Prawdziwe studium ludzkiej degradacji psychicznej.

Rzadko sięgam po reportaże, a jeśli już, to właśnie po te dotyczące seryjnych m*rde*ców albo n*zistów.

Jeffrey Dahmer ostatnimi czasy zdobył wielką popularność dzięki serialowi na pewnej platformie.

Ale czy nie jest tak, że takie postacie od zawsze wzbudzały naszą ciekawość?

Co się kryje w umyśle takiej osoby?

Co go popchnęło do popełnienia tych zbr*dni?

Czy dzieciństwo mogło mieć wpływ na to, co się stało z nim w dorosłych życiu?

Autorka prowadzi nas językiem prostym, łatwym w odbiorze, przez niełatwe tematy.

Zagłębiamy się nieco w psychikę tej złożonej postaci, poznajemy go od kołyski a nawet nieco wcześniej, bo w łonie matki.

Nie mieści mi się w głowie to, do czego Jeffrey był zdolny ale muszę przyznać, że nie było zaskoczenia, wielkiego szoku czy efektu "omg co tu się wydarzyło" podczas czytania.

Do momentu, kiedy autorka wspomniała o innym przestępcy - moim zdaniem był on bardziej br*talny niż Jeffrey i jego czyny mnie zaszokowały bardziej, mimo, że ofiar miał na koncie o połowę mniej niż Dahmer.

Wróćmy jednak do Jeffreya, w jego przypadku nie liczy się wyłącznie skala zbr*dni czy to, że nie były poprzedzone ogromnymi t*rturami ale przede wszystkim zaciekawiło mnie, na czym autorka również się skupiła, że miał kilka zaburzeń psychicznych na raz.

Jeden człowiek a jednocześnie kanib*l, m*rderca, n*krofil i manipulator.

Jak to się stało, że aż tyle dewiacji mieści się w jednym umyśle?

Jego aparycja kolidowała z czynami, bowiem nikt nie spodziewał się, że taki cichy, nieśmiały i przystojny mężczyzna może okazać się prawdziwym zagrożeniem.

Doskonale zwodził nie tylko swoje ofi*ry, które skrupulatnie wybierał (o czym możecie przeczytać w książce) ale także swoich bliskich.

Jeffrey nie miał dobrych relacji z matką, a kiedy była w ciąży leczyła się psychiatrycznie.

Czy to miało wpływ na płód?

Czy już w łonie matki mózg Jeffreya został zaprogramowy do popełniania haniebnych czynów?

Fascynujące jest to jak działa ludzki umysł a jeszcze bardziej w przypadku osób takich jak Dahmer, kiedy mocno odbiega od ogólnie przyjętych norm a żeby osiągnąć spełnienie, musiał całkowicie zniewolić of*arę albo użyć części jej ciała...