Histeria

Czy można uciec przed przeszłością?

Komisarz Bruno Wilczyński popada w obsesję – nie może pogodzić się z tym, że wciąż nie udało mu się wsadzić za kratki psychopatycznego mordercy. Musi jednak wyruszyć w nowy pościg, gdy na warszawskim Ursynowie kobieta zostaje brutalnie zamordowana. Zwyrodnialec z przeszłości mimo wszystko nie daje o sobie zapomnieć. Tymczasem reporterka Larysa Luboń wpada na trop zagadkowego mężczyzny w masce, który prześladuje mieszkańców Warszawy.

Teraźniejszość, która jest naznaczona przeszłością. Prawda ukryta pod warstwą kłamstw i obłudy. Morderca, który nie cofnie się przed niczym, aby wymierzyć sprawiedliwość. Przeszłość, która potrzebuje rozgrzeszenia.

Dalsze losy bohaterów, którzy stają po raz kolejny przed wyzwaniem. Oboje ścigani przez demony przeszłości, próbują odnaleźć się w otaczającej ich rzeczywistości. Sprawca, który nie został złapany, przyjaciel, który popadł w histerię. Pajęcza sieć, która próbuje schwytać bohaterów. Pętla, która zaciska się coraz mocniej. Wątki poboczne, które są ciekawiej prowadzone niż w poprzednim tomie dodają mroku.

Autorka nie boi się podejmować trudnych tematów. Pokazuje głębie każdej sprawy, którą zajmuje się para bohaterów. Nie wszystko jest białe i czarne. Czasem kolory mieszają się. Coś, co dla nas jest oczywiste, dla innych będzie wyzwaniem. Gęsta i dusza atmosfera, która powoli zbliża się ku końcowi. Szaleństwo ma swój termin przydatności. Komu uda się wygrać, a kto poniesie klęskę?

„Histeria” to kolejny tom serii. Spotykamy ponownie komisarza i reporterkę. Policjant wciąż mierzy się ze swoimi demonami przeszłości i popada w obsesję na temat nieuchwytnego mordercy. Pojawia się jednak nowa sprawa, której musi podołać. Warszawski Ursynów i brutalne morderstwo kobiety. Larysa Luboń jednocześnie trafia na trop mężczyzny w masce, który dosłownie terroryzuje mieszkańców Warszawy. Ponowne spotkanie tego duetu było dla mnie prawdziwą ucztą. Nie zabrakło mi emocji, dreszczyku grozy i zagadek. Jeszcze bardziej spodobała mi się postać Bruna, która przez autorkę została nacechowana IDEALNIE. Trzymająca w napięciu historia w tle z nowymi postaciami. Relacja tej dwójki wchodzi na zupełnie inny poziom! Zagłębiamy się też w ich prywatnych rozterkach co dla mnie jest świetnym wątkiem. Po tej części dosłownie nie mogłam doczekać się tej finałowej!

Po „Wrzasku” nastała „Histeria”. Autorka po raz drugi wciąga nas w wir wydarzeń. Komisarz Bruno Wilczyński nie potrafi pogodzić się z tym, że nie może złapać mordercy. Demony przeszłości wciąż go prześladują. A do tego dochodzi nowe, brutalne morderstwo na Urysnowie.

Natomiast reporterka Larysa Luboń wpada na nowy trop. Tym razem śledzi tajemniczego mężczyznę w masce, który prześladuje mieszkańców Warszawy. Kim tak naprawdę jest?

Muszę przyznać, że drugi tom bardziej podobał mi się od pierwszego. Larysa mniej mnie drażniła, chociaż i tak nie zostanie moją ulubienicą. Za to Brunona możemy tutaj bardziej poznać. I to bardzo lubię w seriach książek. To jak coraz więcej wiemy o głównych bohaterach. Poznajemy tutaj również brata Larysy, Bartka, który trochę tutaj namiesza.

Książka trzyma w napięciu od pierwszej strony. Dostarcza wielu emocji, zwłaszcza wątek o znęcaniu psychicznym matki nad dzieckiem. Pojawi się złość i poczucie bezsilności.

Pani Izabela Janiszewska ma ciekawy styl pisania. Jest on z jednej strony lekki, a z drugiej strony wprowadza pewien niepokój do czytanej historii. I oprócz doskonale skrojonych bohaterów, którzy idealnie wpasowują się w opisywane wydarzenia, to właśnie styl pisania autorki sprawa, że lektura wciąga od początku i nie pozwala się odłożyć do samego końca.