Granice ryzyka. Szum

Drugi tom serii Granice ryzyka, czyli „Szum” autorstwa Małgorzaty Oliwii Sobczak, to kryminał, który od pierwszych stron buduje atmosferę niepokoju i tajemnicy. To jedna z tych historii, które wciągają powoli, ale konsekwentnie, aż w pewnym momencie orientujemy się, że całkowicie zanurzyliśmy się w mrocznej opowieści i nie potrafimy już jej odłożyć. Po przeczytaniu książki miałam wrażenie, że to jedna z tych opowieści, w których najważniejsze nie jest tylko pytanie kto to zrobił, ale również „dlaczego”. „Szum” zostaje w pamięci na dłużej.

„Szum” ponownie zabiera nas do Trójmiasta. W listopadzie z 1992 roku w niewyjaśnionych okolicznościach ginie młoda dziewczyna. Sprawa jej śmierci porusza lokalną społeczność, jednak mimo upływu czasu nigdy nie zostaje rozwiązana. Zabójca pozostaje nieznany, a tragedia stopniowo zaczyna znikać z pamięci ludzi. Wydaje się, że historia ta należy już wyłącznie do przeszłości. Mija dwadzieścia siedem lat i Trójmiasto ponownie staje się miejscem dramatycznych wydarzeń. Bez śladu znika Liwia Dembska, nastoletnia córka wpływowego polityka. Sprawa od razu przyciąga ogromną uwagę mediów. Wszystko wskazuje na jedno z wielu zaginięć nastolatków, które niestety zdarzają się w dużych miastach. Jednak wraz z rozwojem śledztwa zaczynają pojawiać się niepokojące podobieństwa do dawnej zbrodni. Do akcji ponownie powracają dziennikarka Alicja Grabska oraz detektyw Oskar Korda. Ona jest uparta, dociekliwa i nie boi się zadawać trudnych pytań, natomiast on jest charyzmatyczny, ale jednocześnie skrywający własne demony. Ich relacja wciąż pozostaje skomplikowana, a wspólne śledztwo zmusza ich do konfrontacji nie tylko z przestępcą, lecz także z własną przeszłością. Czy im się to powiedzie?

„Szum” nie jest jednak wyłącznie historią o zbrodni. Autorka porusza również ważne tematy społeczne, zwłaszcza dotyczące młodych ludzi. W książce pojawia się wątek presji związanej z wyglądem i potrzebą akceptacji, która dla wielu nastolatków bywa ogromnym ciężarem. Alicja bywa impulsywna i działa pod wpływem emocji, Oskar często sprawia wrażenie człowieka zamkniętego w sobie, który niechętnie odsłania swoje uczucia. Dzięki temu są bardziej wiarygodni, a ich relacja dodaje historii dodatkowego napięcia. Styl autorki jest bardzo plastyczny i momentami wręcz sugestywny. Opisy miejsc czy sytuacji działają na wyobraźnię. Można niemal poczuć chłód listopadowego powietrza, usłyszeć odgłosy miasta czy napiętą ciszę towarzyszącą kolejnym odkryciom w śledztwie. Dzięki temu historia staje się jeszcze bardziej wciągająca. „Szum” to kryminał, który nie polega wyłącznie na pogoni za sprawcą. To także opowieść o ludzkich słabościach, o samotności i o tym, jak łatwo można manipulować czyimiś emocjami. To bardzo wciągająca historia, która potrafi utrzymać napięcie aż do samego końca.

Od pierwszych stron poczułam lekki niepokój, który z każdym rozdziałem wsiąkał pod skórę. Klimat gęsty, momentami wręcz duszący, a jednocześnie tak autentyczny, że miałam wrażenie, że ktoś podsłuchał moje najciemniejsze myśli.

Fabuła? Mistrzowsko poprowadzona. Bez fajerwerków, za to z dreszczykiem, który nie wypuszcza z uścisku. Autorka bawi się tym, co niewypowiedziane – między wierszami czuć napięcie, tajemnicę i coś, co trudno nazwać inaczej niż „szum w głowie”. I choć akcja nie pędzi na łeb na szyję, to każdy rozdział sprawia, że chce się czytać dalej.

Bohaterowie – prawdziwi, pokiereszowani, niejednoznaczni. Żadne z nich nie jest idealne, a ich decyzje wywołują we mnie mieszankę złości, współczucia i bezradności. Właśnie takich postaci potrzebuję, żeby poczuć, że książka ma duszę.

Alicja, Oskar, Liwia i Ada to galeria prawdziwych, niejednoznacznych postaci, które nie dają o sobie zapomnieć.

Główny duet: Para idealnie niedoskonała

· Alicja Grabska (Dziennikarka): Bezkompromisowa w dążeniu do prawdy, która często kosztuje ją sporo spokoju. W tym tomie widzimy ją bardziej wyciszoną i skupioną na pracy, co nie znaczy, że straciła swój ogień. Zajmuje się blogiem o starych sprawach kryminalnych, co łączy ją bezpośrednio z wątkiem Ady. Ma za sobą traumatyczne małżeństwo, które naznaczyło ją fizycznie i psychicznie. To właśnie ta przeszłość i determinacja sprawiają, że jest tak autentyczna.

· Oskar Korda (Detektyw): Z pozoru typowy twardy glina, ale to postać o wiele bardziej złożona. Charyzmatyczny i pełen emocji, choć nie zawsze potrafi je okazywać. Mierzy się z własnymi wewnętrznymi demonami. W śledztwie działa metodycznie i z dużym wyczuciem, a jego interakcje z Alicją to mistrzostwo świata – pełne napięcia i niedopowiedzeń.

· Relacja: To nie jest standardowy romans z wątku pobocznego. Iskrzy między nimi od samego początku, a w "Szumie" ich znajomość wchodzi na wyższy, bardziej dojrzały poziom. Razem tworzą zgrany, choć nieformalny duet, który uzupełnia się idealnie.

Młode bohaterki i ich demony. To właśnie ich punkt widzenia i tragiczne losy są sercem tej powieści.

· Liwia Dembska (2019): Z pozoru typowa nastolatka z dobrem domu, ale tak naprawdę pogrążona w problemach. Jest córką wpływowego, zaborczego polityka. Jej historia to przerażająco autentyczny obraz nastoletniej presji, samotności i potrzeby akceptacji. Używa starej aplikacji do komunikacji, co staje się kluczowym tropem w śledztwie.

· Ada Milewska (1992): Jej niewyjaśniona śmierć sprzed lat jest katalizatorem całej fabuły. Flirtująca przez CB-radio dziewczyna, która znalazła się w złym miejscu i czasie. Jej historia jest symboliczna, pokazuje, jak łatwo zaufać niewłaściwej osobie, szukając bliskości.

Nowy powiew świeżości

· Janina Hinc (Ekolożka sądowa): To zdecydowanie jedna z najciekawszych i najbardziej oryginalnych postaci w polskim kryminale! Wnosi do śledztwa świeże spojrzenie i naukowe metody – analizuje pyłki, zarodniki grzybów czy skład gleby. Dzięki niej śledztwo zyskuje nowy, fascynujący wymiar, a sama Janina to postać nietuzinkowa i świetnie napisana.

Styl autorki – płynny i wciągający. Dialogi naturalne, opisy działają na wyobraźnię. Czujesz zapachy, słyszysz dźwięki… zwłaszcza ten tytułowy szum.

Dla kogo?

Dla osób, które lubią psychologiczne dramaty z nutą tajemnicy. Dla tych, co nie boją się wolnego tempa i cenią sobie niedopowiedzenia. Jeśli lubisz książki, które zostają w głowie na długo – to jest to.

Moja ocena: 9/10

BRUNETTE BOOKS

Detektyw Oskar Korda i dziennikarka Alicja Grabska znów łączą siły, tym razem zamierzają schwytać porywacza Liwii Dembskiej – córki znanego polityka. Wszystko wskazu jena to, że jej zaginięcie ma związek ze sprawą z 1992 r., która dotyczyła nastolatki flirtującej z dużo od siebie starszym mężczyzną. Została ona zamordowana w niejasnych okolicznościach. W rozwikłaniu zagadki pomaga Janina Hinc – ekolożka sądowa, która na podstawie mikrobiologicznych śladów potrafi opisać miejsce zbrodni oraz potencjalnego sprawcę.

Małgorzata Oliwia Sobczyk ma w swojej twórczości coś, co potrafi przykuć uwagę czytelnika na dłużej. Sięgając po pierwszy tom, którejś z jej serii, natychmiast po jego zakończeniu ma się ochotę na kolejny. Ja już „Granice ryzyka” czytałam kilka lat temu, ale przypomnienie sobie tych historii, było dla mnie ciekawym doświadczeniem.

Podoba mi się to, że w tym cyklu wspomniano bohaterów znanych z „Kolorów zła”. Gdzieś w tle przewija się Leopold Bilski, a Janina Hinc pomaga również tutaj. Jest to dla mnie najciekawsza postać stworzona przez autorkę, jej praca jest niesamowita i daje do myślenia. Wystarczy jej piasek, listek, kawałek owada, by nakreślić miejsce przestępstwa. Nasza policja powinna mieć w swoich kręgach kogoś takiego.

Co do samej fabuły, otrzymujemy historię, w której przeplatają się zdarzenia z 1992 oraz 2019 r. w obu przypadkach mamy do czynienia z nastolatkami, które zamiast logiką, kierują się hormonami, nie dostrzegając w porę niebezpieczeństwa, jakie może płynąć ze spotykania się z nieznajomym mężczyzną. Poza tym, że dziewczyny umawiałaby się z dużo od siebie starszym człowiekiem, łączyło je również to, że miały krągłą figurę i niskie poczucie własnej wartości, dlatego kiedy tylko zwrócił na nie uwagę ktoś, komu się podobały takie, jakie są, traciły dla niego głowę.

„Szum” to dobrze skonstruowany kryminał, który z pewnością spodoba się miłośnikom gatunku. Trzyma w napięciu od pierwszych stron i stopniowo odsłania kolejne elementy układanki. Autorka świetnie buduje atmosferę tajemnicy, a przeplatanie dwóch linii czasowych sprawia, że czytelnik z jeszcze większym zaangażowaniem próbuje odkryć prawdę. Jeśli lubicie kryminały z dobrze poprowadzonym śledztwem i ciekawymi bohaterami, zdecydowanie warto sięgnąć po ten cykl oraz po drugą serię pisarki pt. Kolory zła. To lektura, która na długo zostaje w pamięci.