Gawra

Książkę czytałam do późnego wieczoru, gdyż nie mogłam się od niej oderwać. Wciąż ciekawiła mnie sytuacja czy wiadomości o niedźwiedziu były prawdziwe i czy uda się dowiedzieć czy głoszący prawdę mężczyzna faktycznie został zabity, czy było to tylko zaplanowanym posunięciem. Ale od początku:-)

Jesteśmy świadkami pewnej audycji radiowej w której to rzekomo szalony mężczyzna ma ujawniać prawdę o rzeczach, które państwo próbuje zagrzebać pod dywan. Odnosi się do zabójstwa pewnej dziewczyny przez niedźwiedzia, który według mediów miał ją zamordować. Zaczyna się rozprawa nad tym jak wie ile osób pragnie go skrzywdzić, gdyż władze nie lubią kogoś, kto mówi prawdę. Jednak na dowód swoich prawd przyprowadził do swojego podziemnego studia świadka zdarzenia, którzy ma wyjaśnić jak było naprawdę, gdyż wiadomo, że niedźwiedzie zwłaszcza w zimie nie są skore do polowań, tylko żywią się liśćmi, by zaoszczędzić na utracie ciepła i energii. Nie ma więc możliwości, by to on był winien jej śmierci. Następnie zostaje puszczona w studiu piosenka, gdyż ma dojść do przywitania zaproszonego mężczyzny, lecz głos do studia już nie powraca. Słuchacza czują, że ktoś mu coś zrobił, ale nie da się opisać kto kiedy i gdzie, gdyż wszystko zawsze pozostawało ukryte. Jeden z mężczyzn, który był wiernym słuchaczem audycji zgłasza sprawę na policji. Przyjmuje go prawie emerytowany policjant, który w niewyjaśnionych wydarzeniach umiera. Zdążył jednak przekazać teczkę z opisem przyjęcia mężczyzny i jego zeznania. Do sprawy ma zostać przydzielona kobieta, którą wyznaczył zmarły. W niedługim czasie zostają jednak wezwani do znalezionego trupa. Już są niemal pewni, że to postać z audycji, jednak wiele rzeczy jest tutaj zastanawiających. Czy jedna sprawa z drugą może się jakoś łączyć?

Zaskoczenie jest tutaj nieodłącznymi emocjami podczas czytania. Sprawa z ciupagą również potrafi wkręcić tak jak głębsze informacje o osobach, których już z nimi nie ma. Świat nie lubi prawdy. Ta książka was tylko w tym utwierdzi:-) Koniecznie zapoznajcie się z wcześniejszą pozycją ,,Rota", gdyż choć można je czytać osobno, to jednak miło jest ujrzeć jaki był początek wszystkiego:-)

Dziś mam coś dla miłośników solidnego polskiego kryminału. Jeśli jeszcze nie znacie twórczości Grzegorza Brudnika, to najwyższy czas nadrobić zaległości, bo autor w swojej nowej serii nieźle wymiata. Po znakomitym pierwszym tomie, jakim była "Rota", nadszedł czas na kontynuację przygód inspektor Łezki - "Gawrę"!

Akcja toczy się w Beskidach (co dla mnie jako miłośniczki gór było dodatkowym plusem!), a autor wykorzystuje to tło perfekcyjnie. Inspektor Łezka dostaje naprawdę skomplikowane zadanie - dziennikarz z podziemnej rozgłośni znika w trakcie transmisji, a ona ma jedynie trzy dni na znalezienie go. Ale to nie wszystko! Równolegle mamy z@mørdøw@n?go włóczęgę (lokalną legendę), młodego turystę z@bit?gø na przełęczy i pytanie, które dręczy wszystkich - czy w polskich górach nadal mogą grasować zbójnicy?

To, co w tej historii jest najlepsze, to przede wszystkim zagadka. Autor prowadzi nas przez fabułę jak przewodnik górski po trudnym szlaku. Ale kiedy tylko zaczyna nam się wydawać, że wiemy dokąd zmierzamy okazuje się, że byliśmy w wielkim błędzie. Zwroty akcji są tak dopracowane, że finał naprawdę potrafi zaskoczyć, a napięcie jest tu budowane konsekwentnie od pierwszych stron. Mocną stroną książki są też postacie i relacje między nimi. Łezka i młodsza aspirant Gniewosz tworzą duet, który nadaje tej historii świetnej energii. Ich interakcje są naturalne, czasem zabawne, czasem pełne napięcia – po prostu ludzkie.

Komu polecam tę książkę?

- Fanom polskich kryminałów

- Miłośnikom noir i mrøczn*ch klimatów

- Osobom, które cenią silne, wielowymiarowe bohaterki

- Czytelnikom, którzy lubią górskie klimaty w literaturze

- Tym, którzy szukają serii wartej śledzenia

"Gawra" to kryminał, w którym wszystko jest idealnie wyważone – tempo, postacie, tło, dialogi. Grzegorz Brudnik po raz kolejny udowadnia, że potrafi tworzyć historie o niepowtarzalnym klimacie. Gorąco polecam

Znów zaczęłam czytać serię od środka i na swoje usprawiedliwienie mam tylko to, że moja paląca chęć poznania pióra Grzegorza Brudnika pozwoliła mi bez większych wyrzutów sumienia przymknąć oko na brak pierwszego tomu. Ważne, że „Gawrę” już miałam w ręku. Tym razem nie było tak źle, bo wskoczyłam w historię osadzoną w lasach Beskidu Śląskiego od drugiego tomu, a na szczęście nieznajomość „Roty” chyba nie miała aż takiego znaczenia, bo bez trudu odnalazłam się w tej dość złożonej, wielowątkowej opowieści.

Pierwsze, co momentalnie zapisałam po stronie plusów, to niewymuszony styl Autora. Widać, że pisanie sprawia mu przyjemność równie dużą, jak czytelnikowi podążanie za naturalnymi, czasem zabarwionymi humorem czy ironią dialogami. I choć przez wzgląd na skomplikowane relacje pomiędzy bohaterami i ich równie bolesną przeszłość pojawiają się tony cięższe i zabarwione mrokiem, to nie sposób odmówić powieści lekkiego pióra.

Tak jak wcześniej wspomniałam, to historia złożona, ale nie przesadzona. Łączy w sobie wątki kryminalne, obyczajowe i psychologiczne. Autor umiejętnie splata przeszłość z teraźniejszością, pokazując, że żadne zło nie zniknie na zawsze, jeśli kiedyś zostało zamiecione pod dywan. Mamy tu tajemniczą sprawę sprzed lat, policyjne niedociągnięcia, świadków, którzy milczeli zbyt długo, a wszystko to tworzy historię, która naprawdę wciąga.

Nie bez znaczenia dla fabuły jest również osadzenie wydarzeń w górskim klimacie. Surowa, czasem nieprzewidywalna i niewybaczająca błędów natura współtworzy napięcie i rodzi niepokój, który wisi nad bohaterami niczym mgła spowijająca szczyty. A bohaterowie? Nie mogło być lepiej. Inspektor Katarzyna Łezka i podinspektor Michał Gazda to bohaterowie z krwi i kości, a każde z przeszłością, słabościami i własnymi demonami. I choć tym razem w śledztwie działają dwutorowo, to zakończenie spina klamrą ich relację, kończąc pewien etap, a rozpoczynając kolejny.

I szczerze powiedziawszy w kolejnej części to nie nowego śledztwa będę wypatrywała najbardziej, a rozwoju relacji pomiędzy bohaterami, która w tej chwili przybrała zupełnie inny charakter. Choć dużo wskazuje na to, że to właśnie ze śledztwem dotyczącym Śmieciarza, którego wątek przeplata się w obu tomach, będzie powiązana.

Czy zatem był to dobry kryminał? Zdecydowanie! Powiem więcej - to jedno z tych literackich zaskoczeń, wręcz zauroczeń, które z jednego spotkania naturalnie przechodzą w długoletnią więź.

"Gawra" to drugi tom serii z inspektor Łezką, która jednocześnie jest ściśle powiązana z poprzednim cyklem z komisarzem Lichym. Można czytać ją oddzielnie, ale czy warto pomijać znakomitą poprzedniczkę - "Rotę"? Byłoby szkoda.

W "Gawrze" odnalazłam wszystko to, czego szukam w idealnym kryminale – intrygującą zagadkę, dobrze zbudowane napięcie, zaskakujące zwroty akcji i ciekawe tło wydarzeń. Autor umiejętnie splecioną fabułą prowadzi czytelnika krok po kroku aż do finału, który okazał się dla mnie naprawdę zaskakujący i satysfakcjonujący.

Dla mnie największym atutem tej powieści są postacie – autentyczna, z własnymi emocjami i słabościami. Ich interakcje nadają historii głębi. O ile seria z Lichym była mocna, szorstka i męska, o tyle cykl z Łezką ma zdecydowanie bardziej kobiecy charakter. Ale to kobiecość pojmowana inaczej – nie delikatność i subtelność, lecz wewnętrzna siła, determinacja i odwaga w przekraczaniu własnych granic, by skutecznie rozwiązać sprawę i schwytać sprawcę. Przyznam, że choć do Lichego mam wielki sentyment i trochę brakowało mi go w Rocie, to Gawra sprawiła, że bardzo polubiłam Łezkę i przywiązałam się do niej. To postać oryginalna, nietuzinkowa i warta uwagi, a jej relacje z młodą i wyszczekaną aspirant Gniewosz nadały książce charakteru.

Nie bez znaczenia dla mojego odbioru powieści było także miejsce akcji – Beskidy. Góry, które tak dobrze znam i tak często odwiedzam, stały się naturalnym tłem opowieści, dzięki czemu ta historia stała mi się jeszcze bliższa.

Gawra to kryminał dojrzały, dopracowany, wciągający i pełen emocji. Dla mnie – świetna lektura, która pokazuje, że Grzegorz Brudnik potrafi zaskakiwać i nie tylko Lichy potrafi rozkochać w sobie czytelników.

No i mamy to! Grzegorz Brudnik wraca z kolejnym tomem serii z Łezką – „Gawra” i powiem Wam jedno: to jest dokładnie to, czego oczekiwałam. Małomiasteczkowy klimat gór, w którym każdy zna każdego (albo chociaż tak mu się wydaje), a pod powierzchnią kryje się zagadka kryminalna, od której ciężko się oderwać.

Tym razem sprawa zaczyna się naprawdę mocno: „Kto woła o prawdę, o śmierć woła!” – te słowa otwierają mroczną historię, w której dziennikarz nielegalnej, ukrytej rozgłośni milknie nagle w trakcie audycji. Czyżby ktoś uciszył go na zawsze, bo zamierzał ujawnić tajemnicę zbrodni sprzed lat? Inspektor Łezka ma zaledwie trzy dni, by go odnaleźć – żywego albo martwego. Tylko jak znaleźć kogoś, kto nie chce być odnaleziony?

Na horyzoncie pojawiają się kolejne zagadki: brutalne morderstwo beskidzkiego włóczęgi na Klimczoku, napad na młodego turystę na Przełęczy Łączecko, a także stara, niezamknięta sprawa śmierci studentki, którą do tej pory tłumaczono… atakiem niedźwiedzia. Czy w Beskidzie Śląskim wciąż grasują zbójnicy? I kto tak naprawdę jest najgroźniejszym drapieżnikiem w tych górach? Odpowiedzi znają tylko one – góry, które potrafią milczeć lepiej niż ktokolwiek inny. A gdzieś w tle Śmieciarz już szykuje się do kolejnej roboty.

Nowi bohaterowie? Strzał w dziesiątkę! Szczególnie aspirant Zofia Gniewosz – kobieta-tornado, która wpada na scenę i zamiata wszystko po drodze. Uwielbiam takie charaktery, dodają świeżości i ognia całej historii.

Brudnik potrafi nie tylko budować klimat, ale też oplatać intrygą tak, że człowiek zapomina o całym świecie. Do tego zakończenie z wyraźną zapowiedzią kolejnej części – i już wiem, że będę czekać jak na pierwszą kawę rano.

A teraz mały smaczek: podziękowania dla bookstagramerów na końcu książki były po prostu urzekające. To nie jest coś, co spotyka się na co dzień, a ja poczułam się naprawdę doceniona.

Moja ocena:9/10

I to tylko dlatego, że muszę zostawić sobie punkt na kolejną część, bo czuję, że będzie jeszcze mocniej!

" [...] Adrenalina mnie strasznie nakręca. A jak się czymś podjaram, to tracę kontakt z bazą. [...]"

Po świetnej "Rocie" przyszedł czas na znakomitą "Gawrę". Czułam pod skórą, że Grzegorz Brudnik nie zapomni o pani inspektor, Katarzynie Łezce i specjalnie dla nas stworzy jej dalszą historię.

Byłam zachwycona "Rotą" i tak samo, a może nawet i bardziej zadziałała na mnie "Gawra". Nie wiem jak, Grzegorz Brudnik to robi, ale jego historie są genialne.

W drugiej części inspektor Katarzyna Łezka, jak zwykle będzie miała ręce pełne roboty. Czekają na nią bardzo trudne sprawy do rozwiązania. Czy im podoła? Wróci również sprawa Śmieciarza. To był strzał w dziesiątkę.

"Gawra" to znakomity mroczny i górski kryminał z morderstwami i śledztwami w tle, a także dobrymi wątkami obyczajowymi bohaterów. Znalazłam tutaj kilka scen, w których moje serce się chwilowo zatrzymało.

Najlepszą bohaterką i kobietą z jajem jest oczywiście inspektor Łezka. Podziwiam ją i jej kibicuję. Oczywiście mam nadzieję, że za jakiś czas ponownie o niej usłyszę. Ta postać jest godna kolejnych kilku tomów.

Nie brakuje tutaj również Michała Gazdy. Warto się jemu przyjrzeć z bliska. Czy popieracie jego poczynania? Chętnie poznałabym jego wcześniejszą i późniejszą historię.

Autor nie byłby sobą, gdyby nie wprowadził nowej postaci. Tym razem padło na zadziorną z ciętym językiem i odważną aspirant Zofię Gniewosz. Czy w chwili najwyższej próby stanie na wysokości zadania? Czy nasza pani Inspektor poradzi sobie z tą wybuchową kobietą? Czy Gniewosz będzie potrafiła trzymać język za zębami? Łezka — Gniewosz, to moim zdaniem dobre i bardzo ciekawe połączenie. A co wy o nich myślicie?

Oprócz obu pań spotkacie tutaj również inne postacie, ale o nich to już musicie doczytać sobie sam.

Podoba mi się górski klimat opisany w tej powieści. Podczas czytania czułam się, tak jakbym tam była. Szczerze, to góry uwielbiam tylko w książkach i filmach.

Mimo dusznego i mrocznego klimatu z powieściami Grzegorza Brudnika czytelnik nigdy się nie nudzi. Zawsze jest coś ciekawego do odkrycia. Są morderstwa i poszukiwanie sprawcy. Znajdziecie tutaj również świetne dialogi. Jedne z nich są zabawne, a inne przerażają. Dosłownie każdy czytelnik znajdzie tutaj coś dla siebie.

Z "Gawrą" czuję magnetyczne przyciąganie. Fabuła jak weszła do mojej głowy, tak nie chce z niej wyjść, to chyba o czymś świadczy.

Warto stawiać na Brudnika i czytać jego powieści.

Jeżeli tak jak ja, uwielbiacie mroczne, górskie klimaty, do tego cenicie sobie genialne kryminały dopracowane w każdym szczególe, ze śledztwem, które jest zawiłe, to śmiało sięgnijcie po "Gawrę".

W tej części dowiecie się między innymi tego, co się stało ze Sentielem (nielegalnym radiowcem), dlaczego niedźwiedź musiał zginąć i czy dochodzi do zdrowia, po ciężkiej operacji nasza Inspektor Łezka.

Z czystym sumieniem mogę wam powiedzieć: czytajcie powieści Brudnika, bo są oryginalne i nie do podrobienia. Z nimi przepada się na długie godziny.

Jeżeli nie lubicie wersji papierowej, to czeka na was "Gawra" w postaci audiobooka. Czyta wyśmienity aktor i lektor Mariusz Bonaszewski.

Mroczny kryminał w górskiej scenerii!

"Gawra" to drugi tom serii z inspektor Katarzyną Łezką. Ta mroczna powieść kryminalna w stylu noire przeniosła mnie w beskidzkie plenery, gdzie tajemnice i zbrodnie splatały się z górskim krajobrazem. Książka jest doskonałym połączeniem thrillera, sensacji i kryminału.

Akcja rozpoczyna się, gdy dziennikarz nielegalnej rozgłośni radiowej nagle milknie w trakcie audycji. Czy został zabity, ponieważ zamierzał ujawnić tajemnicę zbrodni sprzed lat? ??? Inspektor Łezka ma tylko trzy dni, aby odnaleźć dziennikarza – żywego lub martwego. Jednak jak znaleźć kogoś, kto nie chce być odnaleziony?

W tym samym czasie dochodzi do morderstwa znanego beskidzkiego włóczęgi na Klimczoku oraz napadu na młodego turystę na Przełęczy Łączecko. Pojawiają się pytania: czy w Beskidzie Śląskim wciąż grasują zbójnicy? I czy to naprawdę niedźwiedź odpowiada za śmierć młodej studentki w 2007 roku ??

Wątki te splatają się ze sobą, a odpowiedzi na te pytania mogą dać tylko góry. W tle szykuje się do działania Śmieciarz – postać, która budzi grozę.

Świetnie wykreowani bohaterowie i pokazane relacje między nimi. Inspektor Katarzyna Łezka to twarda i bezkompromisowa policjantka, która kryje wrażliwość i ludzkie oblicze. Jej determinacja w dążeniu do prawdy jest imponująca, a jednocześnie zmaga się z własnymi demonami przeszłości. Gazda, wierny towarzysz Łezki, choć w tym tomie nieco mniej obecny, wciąż odgrywa ważną rolę w śledztwie. Jego doświadczenie i lojalność są nieocenione. Aspirant Gniewosz, ambitna i zdeterminowana młoda policjantka, która dołącza do zespołu Łezki. Początkowo ich współpraca nie układa się najlepiej, ale Gniewosz chce udowodnić, że ma "to coś" . Śmieciarz to tajemniczy antagonista, który szykuje się do kolejnej "roboty". Jego postać budzi napięcie i niepokój.

Grzegorz Brudnik doskonale oddaje klimat Beskidu Śląskiego – gór, które są niemym świadkiem zbrodni, tajemnic i ludzkich dramatów. Autor mistrzowsko buduje napięcie, a fabuła jest dopracowana i pełna zwrotów akcji. Mamy tu do czynienia z mrocznym i sugestywnym noir, gdzie nie brakuje złożonych postaci i psychologicznej głębi.

Autor nie epatuje brutalnością, atmosferę niepokoju buduje poprzez niedopowiedzenia, dialogi i ulotne chwile.

"Gawra" to wciągająca i trzymająca w napięciu lektura! ?? Czytałam ją z zapartym tchem, a finał był zarówno wzruszający, jak i bolesny. Inspektor Łezka to fascynująca i wielowymiarowa postać – twarda, ale i wrażliwa, a jej rozwój psychologiczny jest jednym z atutów serii. Ponadto, plenery beskidzkie są nie tylko tłem, ale i niemym bohaterem powieści. Grzegorz Brudnik świetnie oddaje ich piękno i grozę. Niestety, momentami miałam wrażenie, że wątek Gazdy mógł być lepiej wykorzystany. Poza tym, chociaż ogólnie kryminalna intryga jest misternie utkana, to zakończenie niektórych wątków może budzić mieszane uczucia.

Dla kogo jest ta książka?

"Gawra" idealnie sprawdzi się u fanów ryminałów noir i thrillerów psychologicznych,

sensacyjnych powieści z misternie skonstruowaną fabułą, historii z mocno zarysowanymi postaciami i psychologiczną głębią; osób, które lubią klimatyczne opowieści osadzone w górskich plenerach.

"Gawra" Grzegorza Brudnika to mocny i udany drugi tom serii z inspektor Łezką! Książka wciąga, trzyma w napięciu i skłania do refleksji nad naturą zła i tajemnicą prawdy. Mroczny klimat Beskidów, złożeni bohaterowie i misternie splecione wątki kryminalne czynią z "Gawry" lektórę, której się nie zapomina.

Moja ocena: 8/10

Czy warto przeczytać? Zdecydowanie TAK!

PS: Jeśli lubisz kryminały z silnymi kobiecymi postaciami i górskim klimatem, sięgnij także po poprzedni tom serii!

BRUNETTE BOOKS

„Gawra” to drugi tom wciągającej od pierwszych stron serii z Inspektor Łezką. Mamy tutaj mroczny, miejsko-górsko klimat, który tak bardzo lubię w kryminałach.

Komisarz Łezka ma niebanalne zadanie. Musi odnaleźć kogoś, kto nie chce być odnaleziony. Tym kimś jest dziennikarz nielegalnej rozgłośni, który w trakcie audycji…milknie. Czy został zabity, bo chciał ujawnić wszystkim zbrodnie sprzed lat?

Uwielbiam kryminały i nie tylko, których akcja dzieje się w górach. Tutaj mamy Klimczok, gdzie odnalezionego znanego beskidzkiego włóczęgę. W tych górach dzieje się wiele. Wraz z bohaterami będziemy rozwiązywać wiele zagadek.

Czego nie znajdziemy w tej książce? Brutalnych, ociekających krwią scen. Osobiście mi one nie przeszkadzają, ale jak ich nie ma, a dobrze są poprowadzone zagadki kryminalne to również chętnie czytam.

Książka czyta się błyskawicznie. Jest ciekawa, wciągająca i trzyma w napięciu. Akcja jest dość dynamiczna, a relacje pomiędzy bohaterami potrafią czasami rozbawić.

Beskidy. Radiowiec rozkochany w teoriach spiskowych gdzieś w głuszy beskidzkich lasów w swoim studio nadaje audycję. Posiadający rzeszę fanów mężczyzna najczęściej zajmuje się tematami kontrowersyjnymi. Nie inaczej jest teraz. Na swojej antenie ma wyjaśnić sprawę śmierci młodej kobiety i pobicia jej kompana.

W trakcie emisji nagle milknie. Najprawdopodobniej doszło do najgorszego…

W międzyczasie na Klimczoku zostają znalezione zwłoki tamtejszego włóczęgi.

Obie sprawy początkowo się nie łączą, dlatego kierownictwo policji postanawia rozbić je na dwa zespoły. Morderstwem zajmą się Gazda i Korsarz, których współpraca należy raczej do trudnych. W dawno zamkniętą sprawę dwójki młodych ludzi angażuje się Łezka, której przydzielono młodą policjantkę aspirant Gniewosz.

Dwa śledztwa, dwa zespoły, jeden cel.

„Gawra” to najnowsza książka autora i drugi tom serii z Łezką. Po świetnej „Rocie” autor oferuje nam kryminał osadzony po raz kolejny w górskich krajobrazach. Beskidy w tej powieści nie są tylko tłem – są żywym, niemym świadkiem zbrodni i tajemnic. Las, mgła, stare opuszczone obiekty, zarośnięte szlaki – wszystko to przywołuje aurę zagrożenia i osaczenia, tak charakterystyczną dla noir, ale przeniesioną z miejskiego półświatka w realia wiejskie i górskie.

Siłą Grzegorza Brudnika jest umiejętność tworzenia genialnych postaci. W tym przypadku mamy inspektor Łezkę, która jest wiodącą postacią serii, nieugiętą i twardą policjantkę, która zjadła zęby na tej robocie. Kobiety, która dosłownie nie daje sobie dmuchać w kaszę. W tej historii wtóruje jej młoda i nieopierzona aspirat Gniewosz, która po bliższym poznaniu wydaje się być młodszą wersją samej Łezki. Ambitna, uparta ale też bardzo nerwowa.

Razem tworzą duet trudny, ale bardzo skuteczny, o czym przekonacie się czytając Gawrę” – do czego ogromnie Was zachęcam.

Grzegorz Brudnik po genialnej serii z Rafałem Lichym stworzył kolejne dzieło, na które każdy miłośnik jego twórczości czeka z niecierpliwością jak na gwiazdkowe prezenty.

Nie czekajcie – czytajcie.