Dziewczyna z wrzosowisk (barwione brzegi)

Dla mnie, jako fanki twórczości Autorki, każda Jej nowa powieść na rynku, to wielki prezent od losu. Wydawnictwo Albatros ponownie zachwyciło wydaniem z barwionymi brzegami i jednocześnie sprawiło wielką niespodziankę powieścią, która ukazała się po raz pierwszy w 1993 roku pod tytułem "Hidden Beauty" i nazwiskiem Lucindy Edmonds. Autorka miała wówczas 26 lat. W przyszłości planowała przeredagowanie powieści, jednak uczynił to dopiero w 2024 roku Jej syn, Harry Whittaker.

I tu muszę stanąć w obronie Lucindy Riley, której zarzuca się odrobinę odstawać od poziomu, do którego nas przyzwyczaiła w swoich książkach. Młodziutki wiek na pewno miał na to wielki wpływ, a co za tym idzie ogromna wyobraźnia, której dała upust w "Dziewczynie..." oraz praca modelki, która na pewno znalazła odzwierciedlenie w powieści. Dzieje się tu bowiem tak wiele i w takim natężeniu, że i ja musiałam powrócić do kilku stron, żeby poskładać wszystko w całość. Niemniej jednak jestem jak zawsze zachwycona mądrością, dojrzałością myślenia i istotą poruszanych problemów, jak i samym pomysłem na książkę i jej wykonaniem.

Autorka przenosi nas do świata wielkich marzeń, blichtru i sławy, by w kontraście pokazać nam brutalną rzeczywistość i czasy II wojny światowej. Zabiera nas do Warszawy, pokazuje codzienność żydowskiej społeczności w getcie i koszmar obozu w Treblince. Ten element polskości wywołał u mnie ogromne wzruszenie i z jeszcze większą żarliwością skupiałam się na lekturze.

Wszystkie wydarzenia zostały zobrazowane tak, że czytelnik przenosi się w czasie i staje niemalże uczestnikiem akcji. Towarzyszy mu ból, niepokój, udziela się strach i niepewność o przyszły los.

Te wszystkie emocje, które towarzyszą czytaniu są bardzo charakterystyczne dla powieści Lucindy Riley. Miała wielki dar przekazywania ich, a książki wręcz tętnią życiem. Nie brakuje tu trudnych tematów, jakimi są również alkoholizm czy inne uzależnienia, ale również przemoc psychiczna i fizyczna wobec kobiet, stany lękowe, zaburzenia psychiczne, problem zakazanej miłości, zdrady, przepowiednia i morderstwo. Tak, dzieje się dużo, ale pięknie jak przystało na wielkie nazwisko ulubionej Autorki kobiecych powieści. Mnie zawsze porywa, uwodzi mocą słowa i tym wyjątkowym, niepowtarzalnym klimatem i charakterystycznym irlandzkim stylem.

I choć wiem, że niewiele już zostało do odkrycia z twórczości Autorki, to nigdy nie przestanę wracać do tego, co napisała, a dzięki Wydawnictwu Albatros niedługo poznam kolejną wyjątkową Jej odsłonę i zgłębię kolejną tajemnicę.

Kradniecie moje serce swoimi wydaniami i pomimo tego, że cała kolekcja Lucindy gości na półce, to Waszym wydaniom tak trudno się oprzeć. Ba, nie da się wręcz?

Nie będę obiektywna, bo nie chcę i na szczęście mogę nie być... zostawiam od siebie pełne 10/10, za całokształt i za te chwile wzruszenia... za moją miłość do Lucindy Riley

Czy można uciec przed przeszłością?

"Dziewczyna z wrzosowisk" to wspaniała niespodzianka – powieść napisana przez dwudziestosześcioletnią Lucindę Riley (wówczas Edmonds) i zredagowana teraz, po latach, przez jej syna Harry'ego Whittakera. Dla mnie ogromna przyjemność – jak spotkanie z przyjacielem. Ta książka ma w sobie to, co tak bardzo lubię w twórczości Riley – beletrystyczną wrażliwość, ciekawą scenerię i tło historyczne, motyw tajemnic, miłości, zawiłych ludzkich losów i relacji. Lucinda stworzyła wielowątkową sagę rodzinną rozgrywającą się w dwóch liniach czasowych i łączącą w sobie elementy romansu, historii i suspensu. Życiowe ścieżki młodej dziewczyny z wrzosowisk splatają się z losami rodziny Delancey. Leah zyskuje sławę i rozwija międzynarodową karierę, ale nie potrafi uciec przed złowrogą przepowiednią z dzieciństwa. Rose i jej brat David dźwigają ciężar wspomnień i przerażającego sekretu – ich drogi rozeszły się wiele lat temu. Wkrótce przeszłość dogania bohaterów powieści i zmusza ich do konfrontacji z tym, co trudne, bolesne i niepokojące. "Dziewczyna z wrzosowisk" to podróż do lat 40. i 70 ubiegłego wieku – od urokliwych zakątków Yorkshire przez zatłoczone ulice Nowego Jorku, londyńskie galerie sztuki i mediolańskie pokazy mody aż po grozę warszawskiego getta i obozów zagłady. Fabuła zachwyca intensywnością emocji, dynamizmem i złożonością – opowiada o skomplikowanych losach trzech pokoleń i porusza wiele ważnych kwestii. Lucinda pisze o miłości, zdradzie, pasji, szukaniu własnej drogi, macierzyństwie, sile rodzinnych więzi i przebaczeniu. O stracie, depresji, pokoleniowej traumie, nadużyciach wobec kobiet i mrocznych kartach historii – wojnie i Holokauście. Powieść zaskoczyła mnie swoim niepokojącym vibe'm – mrocznym cieniem przeszłości i widmem zbliżającej się tragedii. Lucinda łączy czułe, piękne i wzruszające momenty z chwilami grozy, bólu i smutku – suspens trzyma w napięciu aż do ostatnich stron.

Poruszająca (i pięknie wydana) powieść o ludziach uwikłanych w splot przeszłości, miłości, zemsty i sekretów. Bardzo lubię książki Lucindy – wspaniale, że ta historia ujrzała światło dzienne. Must read dla miłośników literatury obyczajowej.

Pokochałam styl Lucindy Riley i poruszające opowieści wypełnione rodzinnymi tajemnicami i trudnymi relacjami osadzone w klimatycznych, czasem niemal magicznych miejscach. Nie spodziewałam się, że po jej odejściu będziemy mieli szansę poznać nową historię jej autorstwa, dlatego zapowiedzi premiery „Dziewczyny z wrzosowisk” tak bardzo mnie zaskoczyły i ucieszyły. A jak zobaczyłam to cudowne wydanie to przepadłam bez reszty.

Syn Autorki, Harry Whittaker nadał ostatecznego kształtu napisanemu przed laty tekstowi i tak oto otrzymaliśmy emocjonującą wielowątkową powieść, która łączy ze sobą losy kilku pokoleń i splata dramatyczne wydarzenia z przeszłości z teraźniejszością. I to bardzo dramatyczne, bo sięgające drugiej wojny światowej i bestialstwa, jakie faszyści zgotowali Polakom w Treblince. Ta traumatyczna, wywierająca wpływ na kolejne pokolenia koszmarna przeszłość miast łączyć dzieli najbliższych sobie ludzi na wiele lat.

Również w latach siedemdziesiątych intryga rozdziela dwoje młodych, zakochanych w sobie ludzi, kierując Leah na drogę sławy w modelingu. Z ubogiej dziewczyny staje się dobrze sytuowaną kobietą, która jednak nie traci wyniesionych z domu wartości i nie daje się połknąć błyszczącemu tombakiem wielkiemu światu. Z mieszanymi uczuciami przyglądałam się środowisku, do którego trafiła, co nie odebrało mi jednak przyjemności uczestniczenia w dorastaniu dziewczyny, którą obdarzyłam bezbrzeżną sympatią.

Byłam niesamowicie ciekawa jak te dwie linie czasowe, te zupełnie odmienne opowieści połączą się ze sobą i otrzymałam więcej niż mogłam oczekiwać. Bo ta historia zawiera w sobie wątki pełne trudnych emocji i konsekwencji rezonujących w kolejnych pokoleniach, których nigdy bym się nie spodziewała, a malownicze, idylliczne wręcz wrzosowiska Yorkshire stają się niemym świadkiem ludzkich dramatów.

Absolutnie pochłonęła mnie ta opowieść przynosząc całą gamę emocji i zostawiając z kłębiącymi się w głowie myślami. Bo to historia niesamowicie piękna, napisana w subtelnym, ciepłym i błyskotliwym stylu, tak charakterystycznym dla Autorki, a zarazem poruszająca wiele bolesnych wątków i tragedii, które przynosi życie. Miłośników twórczości Autorki z pewnością nie muszę namawiać do sięgnięcia po tę książkę, a jeśli jeszcze nie poznaliście jej pióra, to ta cudowna wielowarstwowa opowieść o sile przetrwania, skomplikowanych relacjach międzyludzkich i tajemnicach, które mogą zaważyć na losach kolejnych pokoleń wprawi Was w prawdziwy zachwyt.

Lucinda Riley brytyjska pisarka pochodzenia irlandzkiego. W dzieciństwie sporo podróżowała, głównie na Bliski Wschód. Po przeprowadzce do Londynu została aktorką, występowała w filmach, teatrze i telewizji. Ma na swoim koncie literackim kryminały, sensacje, thrillery, romanse. Jest autorką ponad dwudziestu powieści, w tym bestsellerowej na całym świecie serii „Siedem Sióstr”.

„Dziewczyna z wrzosowisk” jest powieścią wielogatunkową, znajdziemy tu wątek miłosny, historyczny, obyczajowy, a nawet thriller. Jest to też wciągająca, słodko-gorzka saga, której smutne korzenie sięgają najbardziej bolesnego fragmentu polskiej historii.

Lata siedemdziesiąte, Yorkshire i nastoletnia Leah Thompson, która zadziwia swoją nieskazitelną urodą. Po upływie kilku lat staje się gwiazdą modelingu. Bycie modelką nigdy nie było jej marzeniem, jednak pieniądze, które mogła zarobić dzięki tej pracy, pozwoliły na pomoc rodzicom.

Polska, II Wojna Światowa, rodzeństwo Róża i David stracili rodziców przez okupację niemiecką. Znaleźli się w piekle na ziemi, w obozie Treblinka. Tam starają się walczyć z samotnością, głodem i strachem. Ich jedyną szansą była rodzina matki z Anglii. Dzieciom udało się uciec z obozu i dostać do Anglii.

Wydawać by się mogło, że to, co ich spotkało, ich przeszłości tylko umocni ich więź, niestety, coś ich poróżniło. Coś, co spowodowało, że nie kontaktowali się ze sobą przez ponad dwadzieścia lat.

Postawa głównej bohaterki zaintrygowała mnie. Zainteresowały ją duże pieniądze, które dzięki modelingowi mogła zarobić, ale w głównej mierze zależało jej na tym, by wspomóc rodziców. Jako młoda modelka nie dała się wciągnąć w alkohol i inne używki. Kierowała się własnym rozumem, a nie tym jak zachowywało się jej otoczenie. Potrafiła docenić, to co robili dla niej inni, ale też chętnie sama pomagała przyjaciołom.

Moim zdaniem każdy, kto jest zaczytany w powieściach obyczajowych, musi sięgnąć po tę książkę. Nie jest to łatwa historia. Śmierć czai się na każdym kroku, a strach zagląda do najjaśniejszych myśli, świat jest zdominowany przez władzę, rządzę oraz mrok.

M.P.

Szkolny Klub Recenzenta

"Dziewczyna z wrzosowisk" Lucindy Riley, to bardzo piękna i wzruszająca historia. Przenosi nas w różne czasy, między innymi do drugiej wojny światowej. Czy wojenne koszmary przypomną o sobie w późniejszych czasach? A może cały czas siedzą w osobach, które przeżyły ten dramatyczny okres?

Lucinda Riley idealnie nakreśliła całą swoją fabułę. Świetnie opisała bohaterów tych pozytywnych, jak i niestety negatywnych.

Czy w każdej rodzinie jest czarna owca? Czy niedaleko pada jabłko od jabłoni? Przekonacie się o tym, czytając powieść "Dziewczyna z wrzosowisk".

Znajdziecie tutaj ciekawą akcję. Tutaj bardzo dużo się dzieje. Poznacie mnóstwo postaci. Nie ma czasu na nudę. Mimo sporej objętości bardzo szybko się ją czyta.

Cieszę się, że syn zmarłej autorki Harry Whittaker, postanowił ponownie wydać tę powieść. Dzięki temu mogłam ją przeczytać.

To wznowione wydanie jest bardzo piękne i przyciągające wzrok. Dosłownie perełka wśród książek. Barwione brzegi robią swoje.

Jeżeli tak jak ja lubicie literaturę obyczajową, śmiało sięgnijcie po "Dziewczynę z wrzosowisk". Nie zawiedziecie się, czytając. Polecam ją każdemu dorosłemu czytelnikowi. Ta książka będzie idealnym prezentem dla każdej córki, mamy i babci.

Przyznam się bez bicia, że nie znam całej twórczości Lucindy Riley, ale dzięki tej książce, widzę, że szybciutko muszę to nadrobić.

Przygotujcie sobie chusteczki, bo tutaj są momenty, w których łzy płyną ciurkiem.

W "Dziewczynie z wrzosowisk" mamy mnóstwo motywów, między innymi:

- zemsta

- klątwa albo inaczej przepowiednia (jesteście ciekawi, czy się spełni?)

- zazdrość

- miłość

- śmierć

- II wojna światowa

- bogactwo

- sława

- modeling

- rodzina

- nieprzebaczone winy/urazy

- zemsta

- ciąża, dzieci

Dosłownie autorka w tej powieści dotknęła prawie każdej dziedziny życia.

Podoba mi się pióro tej autorki. Szkoda, że Lucinda Riley już nie żyje.

Moim zdaniem warto było przeczytać tę powieść. Za jakiś czas ponownie do niej powrócę.

Zachwycająca książka, odzierająca życie z wielu wyidealizowanych warstw i ukazująca to, co jest w nim najważniejsze!