Dziedzictwo przemocy. Historia imperium brytyjskiego

„Dziedzictwo przemocy” to literackie dzieło, które na tle innych wyróżnia się nie tylko swoimi rozmiarami, ale też budową i pisarskim zamierzeniem. To książka będąca dokumentem, w moim odczuciu niezwykle ważnym w historii, ale też prezentującym odmienną wersję historii świata niż ta, o której wiemy i którą znamy. W końcu to opowieść o potędze imperium brytyjskiego, o niepohamowanej ambicji i krwawej kalkulacji, niespłaconej po dzisiejszy dzień…

Caroline Elkins przez blisko dziesięć lat pracowała nad powstaniem „Dziedzictwa przemocy”. Analizowała tysiące dokumentów, rozmawiała z setkami osób z wielu stron kolonialnego podziału i odwiedzała archiwa, aż w końcu zaprezentowała fakty odmienne od historii świata, którą znamy… Na blisko ośmiuset stronach opowiada o przemocy i jej rozwoju w Wielkiej Brytanii i w koloniach, opisuje i objaśnia struktury, systemy tworzenia, wcielania w życie, doświadczania i w końcu usprawiedliwiania imperialnej przeszłości Wielkiej Brytanii. Autorka opisuje tez powody kwestionowania owej przemocy i ogromnego bezprawia…

W książce nie brakuje opisów pogwałcenia prawa, rozbojów, rabunków i w końcu ogromnej przemocy. Nie brakuje wstrząsających fragmentów, które czytelnikowi kreślą obraz zupełnie odmiennym niż ten, o którym słyszeliśmy, czy o którym czytaliśmy do tej pory. Ta książka to też starcie z różnymi poglądami i obraz wciąż kwestionowanych na płaszczyźnie lat poglądów.

W tym dziele widać ogromną pracę Caroline Elkins włożoną w jego powstanie. Kolejne rozdziały rozpisane są niezwykle wnikliwie i opierają się na ogromnej wiedzy autorki. Myślę, że nie bez znaczenia jest informacja o tym, że przypisy, bibliografia i źródła ilustracji zajmują blisko 150 stron.

Lektura obowiązkowa dla historyków i tych, którzy interesują się historią Wielkiej Brytanii.

„Dziedzictwo przemocy” to literackie dzieło, które na tle innych wyróżnia się nie tylko swoimi rozmiarami, ale też budową i pisarskim zamierzeniem. To książka będąca dokumentem, w moim odczuciu niezwykle ważnym w historii, ale też prezentującym odmienną wersję historii świata niż ta, o której wiemy i którą znamy. W końcu to opowieść o potędze imperium brytyjskiego, o niepohamowanej ambicji i krwawej kalkulacji, niespłaconej po dzisiejszy dzień…

Caroline Elkins przez blisko dziesięć lat pracowała nad powstaniem „Dziedzictwa przemocy”. Analizowała tysiące dokumentów, rozmawiała z setkami osób z wielu stron kolonialnego podziału i odwiedzała archiwa, aż w końcu zaprezentowała fakty odmienne od historii świata, którą znamy… Na blisko ośmiuset stronach opowiada o przemocy i jej rozwoju w Wielkiej Brytanii i w koloniach, opisuje i objaśnia struktury, systemy tworzenia, wcielania w życie, doświadczania i w końcu usprawiedliwiania imperialnej przeszłości Wielkiej Brytanii. Autorka opisuje tez powody kwestionowania owej przemocy i ogromnego bezprawia…

W książce nie brakuje opisów pogwałcenia prawa, rozbojów, rabunków i w końcu ogromnej przemocy. Nie brakuje wstrząsających fragmentów, które czytelnikowi kreślą obraz zupełnie odmiennym niż ten, o którym słyszeliśmy, czy o którym czytaliśmy do tej pory. Ta książka to też starcie z różnymi poglądami i obraz wciąż kwestionowanych na płaszczyźnie lat poglądów.

W tym dziele widać ogromną pracę Caroline Elkins włożoną w jego powstanie. Kolejne rozdziały rozpisane są niezwykle wnikliwie i opierają się na ogromnej wiedzy autorki. Myślę, że nie bez znaczenia jest informacja o tym, że przypisy, bibliografia i źródła ilustracji zajmują blisko 150 stron.

Lektura obowiązkowa dla historyków i tych, którzy interesują się historią Wielkiej Brytanii.