Dziecko lekarza

Tym razem jest inaczej. Nie jestem pewna, czy nadal potrafiłabym odebrać komuś życie, by chronić własne. A może mam po prostu nadzieję, że z wiekiem przyjdzie spokój, który powstrzyma mnie przed zabijaniem. Ale kto tak naprawdę może to wiedzieć, dopóki nie zostanę ponownie wystawiono na próbę?

Romans może mieć wiele konsekwencji.

Popełniłam błędy. Nie jestem doskonała. Moja przyszłość jest teraz równie spowita mgłą, jak moja przeszłość.

Jak to jest być dzieckiem, które nigdy nie powinno przyjść na świat?

To pytanie może sobie zadać osiemnastoletnia Evelyn- córka słynnego ojca, doktora Drew Devlina i jego kochanki Alice.

Matka od zawsze starała się chronić dziecko przed plotkami i nieprzychylnymi spojrzeniami, lecz gdy dziewczyna wkracza w dorosłość powoli odkrywa ,że to co brała za pewnik jest jedynie iluzją.

A kobieta odpowiedzialna za tragedię nadal nie poniosła konsekwencji..

Czas jednak to zmienić.

Fern Devlin vel Teresa Brown ma na koncie znacznie więcej niż jedno odebrane życie.

Przyszedł czas rozliczeń i zemsty.

Evelyn bowiem nie zamierza już dłużej milczeć.

To co zostało pogrzebane musi zostać ujawnione.

Bardzo lubię sięgać po książki Pana Daniela - moja przygoda z twórczością autora zaczęła się od przeczytania książki Zemsta rodziców i dosłownie przepadłam.

Również powieść Dziecko lekarza zrobiła na mnie ogromne wrażenie- tym razem prócz Fern i Alice głos zabierają ich dzieci - Evelyn i Cecila.

Fabuła jest mocna , duszna i przede wszystkim pełna napięcia oraz zwrotów akcji.

Książka stanowi idealną klamrę zamykającą serię zaś jej finał jest po prostu genialny i na długo zostaje w głowie.

Nie czytałam od pierwszej części, ale nie żałuje. Poprzedni tom bardziej mi się podobał, chociaż tez, wiadomo czego- nie urywał, ale spróbujemy coś sklecić o tym…

Napomknę tylko, że dawno nie spotkałam się z taką sytuacją, że czytana przeze mnie książka, krótko po premierze, ma tak dużo negatywnych opinii… Ale dodajmy swoje trzy grosze.

Czy mi się podobała ta książka? No nie do końca. Nie pamiętam za bardzo o co chodziło w tej książce, a od przeczytania nie minął nawet miesiąc… W ogóle odnoszę wrażenie, że w tej części nie działo się właściwie nic… bohaterowie? No niektórzy są intrygujący, ale też jacyś tacy „wymięci”, dziwni… cała historia była jakaś taka mdła i przewidywalna… doskonale wiedziałam co może się w tej części wydarzyć, i nie myliłam się.

Zawsze zapisuje sobie podczas czytania jakieś ciekawe cytaty, albo przemyślenia, a tutaj nie napisałam zupełnie nic.

Na plus pióro autora, dzięki niemu łatwiej przebrnąć przez tę książkę bo czytało się szybko i w sumie tyle… czuję się rozczarowana.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Moje największe zaskoczenie tego roku? To, że cykl thrillerów „Żona lekarza” Daniela Hursta, z którym pożegnałam się po trzecim tomie, okazał się tetralogią! I takie niespodzianki bardzo lubię, bo dopiero tym tomem Autor idealnie domknął historię dwóch, owładniętych żądzą zemsty kobiet związanych niefortunnie z pewnym lekarzem.

Od ostatnich wydarzeń minęło osiemnaście lat. To jednak ciągle zbyt mało czasu, by zapomnieć i uwolnić się od przeszłości. Bo są rany, które nigdy się nie goją i tajemnice, które nie pozwalają spać spokojnie.

Tym razem Autor oddaje głos nowemu pokoleniu. Cecilii, córce żony lekarza, która pozornie wiedzie szczęśliwe życie, jednak nieobecność ojca i związana z nim tajemnica jest rysą na idealnym obrazie. I Evelyn, rówieśniczce Cecilii, zrodzonej z fatalnego romansu lekarza i jego kochanki, dorastającej z piętnem przeszłości, której nie była częścią, ale która naznaczyła całe jej życie. Dziewczynie nękanej, odrzuconej, złej na matkę i cały świat. To właśnie z tej złości rodzi się potrzeba odwetu i tragedia, która po raz kolejny splącze losy kobiet.

Wydarzenia toczą się dwutorowo pomiędzy Anglią a spokojną francuską wioską, gdzie od lat ukrywa się wdowa po lekarzu. Nikt nie zna jej prawdziwej tożsamości, nikt nie podejrzewa, że to właśnie ona jest jedną z najbardziej poszukiwanych kobiet w Wielkiej Brytanii. Jej życie to nieustanna gra pozorów, w której każda pomyłka może kosztować ją wszystko.

Z kolei Alice, niegdyś kochanka lekarza, a dziś kobieta próbująca normalnie żyć, wciąż nosi na barkach ciężar przeszłości. W jej miasteczku wszyscy wiedzą, kim była. I kim jest jej córka.

Wracamy do przeszłości obu kobiet i drastycznych wyborów, których dokonały, by chronić siebie i swoje dzieci. Bo choć wydaje się, że Fern i Alice tak wiele dzieli - jedna z nich jest oprawcą, druga ofiarą - to jednak ta granica w pewnym momencie niebezpiecznie się zaciera, a podobieństwo obu kobiet staje się wręcz namacalne.

W powieści nie brakuje napięcia, moralnych dylematów i psychologicznej głębi, a całość można podsumować konkluzją, że od przeszłości nie da się uciec, a świat ostatecznie zawsze okazuje się niewiarygodnie mały. I jeśli myślałam, że po trzech częściach nic już mnie nie zaskoczy, to Autor właśnie się ze mnie śmieje, bo „Dziecko lekarza” domyka cykl z rozmachem i emocjonalnym pazurem. I teraz rzeczywiście mogą pojawić się napisy końcowe. A może ta historia nadal ma potencjał na ciąg dalszy? Z przyjemnością dam się zaskoczyć po raz kolejny!

Skuście się na ten cykl, jeśli lubicie wciągające thrillery i koniecznie czytajcie go w kolejności chronologicznej, by nie stracić dreszczyku emocji i zarazem przyjemności towarzyszących lekturze.

To zakończenie serii zapoczątkowanej przez „Żonę lekarza”. Historia skupia się na nastoletnich córkach głównych bohaterek Fern i Alice. Czytelnik przenosi się kilkanaście lat do przodu. Fern nadal ucieka przed policją. Wyjeżdża na wieś i zaczyna życie jako ktoś inny. Wychodzi za mąż i razem z mężem wychowują córkę z poprzedniego małżeństwa. Alice – kochanka lekarza samotnie wychowuję córkę. Dorosła już córka pragnie zemsty na morderczyni swojego ojca. Przez przypadek córki Alice i Fern spotykają się. Przeszłość odcisnęła ślad na życiu żony i kochanki lekarza. One chcą o tym wszystkim zapomnieć, ale ich córki chcą znać prawdę. Evelyn jest pełna gniewu i determinacji. Jej dążenie do zemsty jest niebezpieczne. Fern wciąż jest przebiegła i wyrachowana. Musi zmierzyć się z konsekwencjami decyzji z przeszłości, a pojawienie się Evelyn jest jej koszmarem. Fern popełniła kolejną zbrodnię, usuwając niewygodną osobę ze swojego poprzedniego życia.

Jest to thriller psychologiczny, w którym nie zabraknie rodzinnych tajemnic. Całą historię poznajemy z perspektywy kilku bohaterów. Opowieść od samego początku wciąga, skupia się na córkach głównych bohaterek. Cała fabuła kręci się wokół mrocznej przeszłości i tajemnicy, która nigdy nie wyszła na światło dzienne. Autor potrafi budować napięcie psychologiczne. Świetnie ukazana jest relacja między matkami i córkami. Relacje bolesne i smutne, ale jest również troska i miłość. To 4. tom cyklu „Żona lekarza”, ale można go czytać bez znajomości poprzednich tomów. Książka trzyma poziom poprzednich części, buduje napięcie i zamyka wątki. Bardzo podobała mi się cała seria. Każdy z tomów mnie wciągał i czytałam je z zapartym tchem.

Pierwsza myśl jaka przyszła mi do głowy, po przeczytaniu tej książki to, że nie znam historii od początku, za to wiem jak się skończyła….? Czasem czytanie serii bez znajomości pierwszych tomów, to nie jest dobry pomysł…w przypadku „Dziecka lekarza” zdecydowanie nie jest to dobry pomysł…

Czwarty tom serii „Żona lekarza” to jakby takie swoiste zakończenie „przygód” głównych bohaterów, takie podsumowanie, zamknięcie całej serii… bynajmniej ja tak myślę, bo może się okazać, że autor postanowi wprowadzić jeszcze kogoś innego z rodziny do tej historii np. pałającego rządzą zemsty brata, o którym nikt nie miał pojęcia - wiecie, że różnie bywa (jednak mam nadzieje, że już do tego nie dojdzie). Ale jeśli znacie całą historię od początku to zapewne ta część będzie dla Was takim jej domknięciem. A że ja niestety rozpoczęłam serie od końca, mam słabe odczucia po jej przeczytaniu. Dla mnie była taka nijaka, o niczym ciekawym, nie wywołująca ani grama emocji. Jak to jest trzymający w napięciu thriller, to ze mną jest chyba coś nie tak… ja bym powiedziała, że to obyczajówka z elementami dramatu, w którym emocji jest jak na lekarstwo…

Fern Devlin to kobieta, którą zna każdy mieszkaniec Arberness. Słynna żona lekarza, która popełniła poważne przestępstwo i do teraz nie została złapana. (Szczerze to nawet nie wiem co mam Wam napisać w opisie, bo to czwarty tom ?ale spróbuje). Obecnie mieszka wraz z córką i nowym mężem we Francji, zmieniła wygląd, postarzała się też co nieco, także może cieszyć się życiem na nowo. Choć nie powiem, bo był też pewien moment, gdzie kobieta się lekko zdenerwowała bo została rozpoznana, ale jak to na „morderczynie” przystało, taki problem to nie problem ? Córka Fern, obecnie już osiemnastolatka, wyprowadza się do Paryża aby rozpocząć swoje dorosłe życie. I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że pewnego dnia przyjdzie jej poznać córkę kobiety, z którą jej ojciec „lekarz” ( o którym ona oczywiście nie wie) miał romans, którego skutkiem była właśnie ona - Evelyn, dziewczyna, która przez cale życie chciała dorwać kobietę, przez którą jej dzieciństwo nie było normalne. Co się wydarzy gdy prawda wyjdzie na jaw, a osiemnastolatki poznają prawdę o sobie?

Próbowałam napisać opis z sensem, ale wyszło jak widać ? Jednakże ogólny zarys myślę, że udało mi się uzyskać. Całą książkę poznajmy z perspektywy kilku osób. Mamy rozdziały widziane oczami Fern, jej córki Cecyli, Alice (kochanki lekarza), Evelyn (córki kochanki) i nawet mamy jeden rozdział poświęcony obecnemu mężowi Fern - Pierre’owi. Sporo tych osób, jednakże myślę, że fajnie było poznać perspektywę każdego z nich. Brakowało mi tu zdecydowanie jakiejkolwiek akcji i napięcia, z jednej strony cały czas miałam nadzieje, na jakiś spektakularny zwrot akcji, no ale niestety się go nie doczekałam. Jestem pewna, że gdybym czytała poprzednie tomy, moje odczucia byłyby inne, dlatego od razu Wam mówię - jeśli nie czytaliście od początku, to zróbcie to zanim popełnicie ten sam błąd co ja! Dlatego też skupiam się tylko na przedstawieniu tego, co tutaj dostałam w tej książce.

Styl pisania autora jest lekki i przyjemny, co pozwala w zastraszająco szybkim tempie poznać całą historię. Czyta się ją naprawdę szybko, rozdziały są krótkie i przeplatane, dlatego czasem czekamy w zawieszeniu, przelatując kolejny rozdział, po to aby poznać ciąg dalszy widziany oczami postaci, na której opierał się poprzedni rozdział (taaa, cudownie to opisałam - wiem). Główne bohaterki napewno przybliżone zostały w poprzednich częściach, jednakże tutaj zabrakło mi większego zarysu postaci córek, a to przecież właśnie o nich powinno być najwięcej, zważywszy na tytuł tejże historii. Jak dla mnie przedstawione zostały pobieżnie, przez co ciężko mi było wczuć się jakkolwiek w ich emocje. Miałam wrażenie, że i tak na pierwszym planie jet Fern i Alice i cały „zgrzyt” między nimi. Dodatkowym plusem jest pokazanie przez autora tego jak Fern przez tyle czasu udało się utrzymać to wszystko w tajemnicy i ile ją to wszystko kosztowało… no cóż, jedno niefortunne spotkanie doprowadziło do jednej wielkiej lawiny wydarzeń, którą cieżko było powstrzymać. A zakończenie książki z pewnością dla jednych będzie satysfakcjonujące, a dla innych rozczarowujące. Dla mnie - bez polotu. Czy polecam? Jeśli czytaliście poprzednie i byliście wniebowzięci to warto, bo zakończycie serię i poznacie wyjaśnienia, których potrzebowaliście. A jeśli poprzednie były dla Was średnie, to nie spodziewajcie się, że ta Was zaskoczy i będzie lepsza, bo zapewne tak nie będzie ? I pamiętajcie! Nie czytajcie serii od końca!

„Dziecko lekarza” to już 4 część o Fern, Alice i ich córkach: Evelyn i Cecilii.

Tym razem autor przenosi nas o prawie 20 lat do przodu od wydarzeń, które miały miejsce w poprzednich trzech częściach. A działo się nich wiele. Tym razem oprócz dwóch matek, mamy narracje prowadzoną z perspektywy ich córek, które skończyły 18 lat i planują żyć po swojemu.

Główną bohaterką jest Evelyn. Córka zamordowanego lekarza, która całe dzieciństwo przezywała tym kim jest. Chce odnaleźć tę, którą zabiła jego ojca.

Fern i Alice przez lata starały o sobie zapomnieć, ale za sprawą swoich córek znowu staną oko w oko.

Książka trzyma nadal poziom poprzednich części. Czytając czuje się to specyficzne napięcie. Cała fabuła kręci się w około mrocznej przeszłości i tajemnicy, która nigdy nie wyszła na światło dzienne.

Autor świetnie tutaj pokazał relacje pomiędzy matkami i córkami. Relację pełne bólu i żalu, ale również troski i miłości.

Osobiście bardzo podobała mi się ta seria. Fabuła każdego tomów kręci się w około zdrady i kolejnych morderstw. W około tajemnic z tym związanych. A jednak każdy z nich wciąga bez reszty. Czyta się go z zapartym tchem.

Jeśli chcecie dowiedzieć się, czy prawda wyjdzie na jaw koniecznie sięgnijcie po finałowy tom „Córka lekarza”.

Minęło kilkanaście lat. Zarówno żona lekarza, jak i kochanka mają dorastające córki. Nie widziały się od czasu dramatycznych wydarzeń, które sprawiły, że Alice odpuściła Fern, a Fern uciekła. Ich drogi niestety znów się przecięły, za sprawą ich córek. Jakim cudem wpadły na siebie i nieświadomie się zaprzyjaźniły? Czy prawda wyjdzie na jaw? Czy Fern w końcu odpowie za swoje czyny?

Była już żona, wdowa i kochanka, teraz czas na dziecko lekarza i chyba na tym zakończy się seria, gdyż wszystko zostało już powiedziane. Tym razem narrację mamy wzbogaconą o dwie kolejne postacie: Evelyn oraz Cecilię, które nie znają prawdy, ani o sobie, ani o tym, co działo się w przeszłości w życiu ich matek. Jak to jednak bywa, kłamstwo ma krótkie nogi i prędzej, czy później wyjdzie na jaw.

Żałuję, że tej serii nie zaczęłam od początku. Wpadł mi w ręce trzeci oraz czwarty tom i weszłam w tę historię od środka. Całe szczęście dzięki retrospekcjom udało mi się połapać w zawiłościach fabuły. Wam jednak polecam zacząć od początku, by wczuć się w sytuacje oraz wydarzenia, które miały miejsce w pierwszym tomie.

W zasadzie polubiłam wszystkie cztery bohaterki. Nawet Fern, która jakby nie patrzeć, jest kryminalistką, jednak jest w niej coś, za co czytelnik może ją darzyć sympatią. Ta kobieta robi wszystko, by chronić swoją córkę. Jest gotowa dla niej zrobić każdą rzecz i nie cofanie się przed niczym, nawet jeśli wiąże się to z porzuceniem jej dotychczasowego życia. Alice przez lata złagodniała i liczy się dla niej spokojne życie oraz zamknięcie za sobą drzwi do przeszłości. Odcina się grubą kreską od tego, co było i nawet nie zależy jej na tym, by Fern odpowiedziała za wszystko, czego dokonała. Ich córki natomiast są typowymi nastolatkami, chcą zwiedzać, bawić się, czerpać z młodości ile się da i nawet nie wiedzą, jak wiele mają ze sobą wspólnego.

Polubiłam twórczość Daniela Hursta i po cichu liczę na to, że stworzy kolejną, równie wciągającą serię. Autor po raz kolejny udowodnił, że potrafi wciągnąć czytelnika od pierwszych stron. Narracja, prowadzona naprzemiennie z perspektywy kilku postaci, pozwala lepiej zrozumieć motywacje każdej z nich i spojrzeć na wydarzenia z różnych stron. Hurst świetnie buduje napięcie, podsuwa tropy, a potem nieoczekiwanie nimi żongluje, dzięki czemu książkę trudno odłożyć.

„Dziecko lekarza” to nie tylko historia o kłamstwach i tajemnicach sprzed lat, ale też opowieść o tym, jak silne są więzi rodzinne i jak bardzo decyzje rodziców wpływają na życie ich dzieci. To także refleksja nad tym, że prawda, choć bolesna, bywa oczyszczająca. Polecam zarówno tę powieść, jak i wszystkie poprzednie tomy tym, którzy lubią thrillery psychologiczne z mocnym tłem obyczajowym. Dla mnie to była fascynująca lektura i doskonałe domknięcie całej serii

"Dziecko lekarza" to czwarta i zarazem finalna część serii "Żona lekarza" autorstwa Daniela Hursta. Jest to thriller psychologiczny, który przenosi nas w czasie o kilkanaście lat do przodu, by opowiedzieć historię córek głównych bohaterek poprzednich części.

Książka już od pierwszych stron mocno mnie wciągnęła i trzymała w napięciu. Historia dwóch matek i dwóch córek, których losy splatają się w najmniej oczekiwany sposób, nie pozwala się oderwać od lektury. Autor świetnie buduje klimat napięcia psychologicznego i pokazuje, jak przeszłość potrafi kształtować życie kolejnych pokoleń.

Akcja powieści koncentruje się na Evelyn i Cecilii, nastoletnich córkach Fern i Alice. Dziewczyny, nieświadome mrocznej przeszłości swoich matek, przypadkowo się spotykają i zaprzyjaźniają. To właśnie za ich sprawą dawne antagonistki znów muszą sobie spojrzeć w oczy. Główną narratorką jest córka zamordowanego lekarza, która dorastając w cieniu traumy, pragnie zemsty i wyjaśnienia tajemnic sprzed lat. Autorka świetnie portretuje złożone relacje rodzinne, miłość matki do dziecka oraz żal i gniew wynikające z dawnych krzywd.

Mocne strony to satysfakcjonujące zakończenie. Książka stanowi dopieszczające domknięcie wątków całej serii, które moim zdaniem kończy ją w odpowiedni sposób.

Głębia psychologiczna. Daniel Hurst znakomicie pokazuje, jak decyzje z przeszłości wpływają na teraźniejszość i jak trauma jest dziedziczona przez kolejne pokolenia.

Wciągająca narracja oraz lekki język autora sprawiło, że książkę przeczytałam bardzo szybko.

"Dziecko lekarza" to emocjonujące i trzymające w napięciu zakończenie serii, które z pewnością usatysfakcjonuje fanów Daniela Hursta. Jeśli lubisz thrillery psychologiczne z rodzinnymi tajemnicami w tle, ta pozycja jest dla Ciebie. Daje poczucie zamknięcia historii, choć jednocześnie pozostawia w czytelniku refleksję nad siłą przeszłości.

Moja ocena: 8/10