Duma i gniew. Uciekinierzy

Lubicie książki z mocnym tłem historycznym?

Powracający na Podole, po wielu latach nauk w Warszawie, młody szlachcic Miłosz Rastawicki staje się świadkiem pewnej zbrodni. W wyniku wielu intryg to on zostają oskarżony o morderstwo swoje sąsiada. Ratując się przed oskarżeniami ucieka z rodzinnego domu. Młoda szlachcianka Aleksandra Łubieńska, przyszła synowa ofiary, znika nagle z Podola.

Joanna Jax perfekcyjnie bawi się fikcją i faktami. Historia w jej książkach nabiera rumieńców, emocjonuje, rozpala wyobraźnię. Tym razem autorka przenosi nas do Polski końca XVIII wieku. Burzliwe losy naszego kraju, widomo kolejnych rozbiorów, walka magnatów z królem są barwnym tłem dla opowieści o losach dwójki młodych ludzi uwikłanych w intrygi, uciekających przed palącą chęcią zemsty rodziny Barszczewskich, szukających swego miejsca w świecie i odczuwających pierwsze podmuchy miłości.

Autorka doskonale oddaje specyfikę tamtych czasów. Małżeństwa służyły powiększeniu majątków, zdobyciu władzy lub spłaceniu długów zaciągniętych w wyniku hulaszczego życia rodów szlacheckich. Małżonkowie często szukali miłości i szczęścia poza domem. Romanse były na porządku dzienny, a dzieci rodzące się z tych związków nikogo nie zaskakiwały. Salony huczały od plotek, buzowały rodzącymi się tam intrygami i układami.

Z tych ram stara się wyrwać rezolutna Aleksandra. Chce żyć po swojemu, chce zaznać miłości tylko czy inni jej na to pozwolą? Miłosz to prawy i dzielny mężczyzna, wychowany w duchu patriotyzmu. Od pierwszych stron wzbudza naszą sympatię i szacunek. Rodzeństwo Barszczewskich to ich bezduszne przeciwieństwo. Dla nich liczy się tylko władza i zemsta, nieważne w jaki sposób osiągnięte.

„Uciekinierzy” to bardzo wciągająca książka. Zwroty akcji, niespokojne tło historyczne, nieszczęścia, które przydarzają się głównym bohaterom, moralność obowiązująca w tamtych czasach oraz wykorzystywanie kobiet do celów politycznych i majątkowych wywołują gwałtowną burze emocjonalną w czytelniku. Czyta się ją z rumieńcami na twarzy i z zaparty tchem. Z wielkim zainteresowaniem będę śledzić losy Aleksandry i Miłosza, bo powiem Wam, że bardzo ich polubiłam.

Miłosz właśnie wracał do domu po długiej nieobecności, kiedy zobaczył coś, czego nie chciałby być światkiem. Było to w lesie, młoda kobieta z nożem w ręku, cała zakrwawiona i nieżyjący mężczyzna. Miłosz dowiaduje się, że to ona zabiła, jednak było to w obronie własnej. Kobieta wymusza na nim przysięgę, że nic nikomu nie powie. Mężczyzna ma nadzieję, że nigdy więcej się nie spotkają, a on nie zostanie połączony z tą sprawą. Niestety bardzo się myli. Dlaczego? Co się stanie?

Aleksandra była na samotnej przejażdżce w lesie, kiedy natknęła się na swojego przyszłego teścia. Nie miał on dobrych zamiarów, a ona działając w obronie własnej, go zabiła. Jest przerażona, tym bardziej że o wszystkim wie jeden mężczyzna. Kobieta wraca do domu i wymyśla bajeczkę, że została napadnięta. Czy wszyscy w to uwierzą? Czy dojdzie do ślubu? Czy uda jej się uniknąć konsekwencji związanych z tym, co zrobiła? Czy jeszcze spotka się z Miłoszem?

Autorka przeniosła mnie do przeszłości, do czasów między rozbiorami Polski i mnie ta podróż zdecydowanie się podobała. Historia Aleksandry i Miłosza zdecydowanie była ciekawa, bardzo wciągająca. Czytało się ją szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje i to niemałe. To historia o niesprawiedliwości, układach, presji społeczeństwa, ucieczce, samotności, a jednocześnie niespodziewanej miłości. Akcja sprawnie poprowadzona z wieloma ciekawymi zwrotami.

Książkę czytamy z perspektywy nie jednego bohatera, co moim zdaniem wiele wnosi. Osobiście bardzo lubię takie rozwiązania, pozwalają mi lepiej zrozumieć zachowania bohaterów, wczuć się w ich życie.

Bohaterowie ciekawi, dobrze wykreowani. Mamy zarówno takich, co ich polubiłam praktycznie od samego początku, jak i takich co zdecydowanie podnosili mi ciśnienie swoim zachowaniem. Niestety nie mogę wam zdradzić kto i dlaczego, ponieważ zdradziłabym zbyt wiele z fabuły.

„Duma i gniew. Uciekinierzy” to książka, która zabrała mnie w naprawdę ciekawą podróż do przeszłości. Z wielką przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Po książki Pani Joanny Jax sięgam bardzo często, bo wiem, że to gwarancja świetnej lektury. Z wielką przyjemnością i ciekawością sięgnęłam więc po Jej najnowszą powieść i zarazem pierwszy tom nowej serii "Duma i gniew. Uciekinierzy". Po raz kolejny było to bardzo udane spotkanie.

Miłosz Rastawicki przypadkowo zostaje świadkiem morderstwa. Pod wpływem prośby sprawcy zabójstwa pozwala mu uciec przez co sam zostaje o nie oskarżony. W konsekwencji zarówno on, jak i morderca są zmuszeni do ciągłej ucieczki. Jak wpłynie to na ich dalsze losy?

Autorka zabiera czytelnika w niezwykłą podróż w czasie, do XVIII wieku, za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego. Trafiamy w okres, kiedy Rzeczpospolita jest pod zaborami, kiedy część szlachty marzy tylko o chęci zysku, spiskach i intrygach, a druga to prawdziwi patrioci, oddani królowi i ojczyźnie. Jak zawsze wszystko jest dopracowane do perfekcji. Joanna Jax zwraca uwagę na każdy najdrobniejszy szczegół, począwszy od bogatego tła historycznego, po opis tradycji, obyczajów i obrazu społeczeństwa. Po raz kolejny jestem zachwycona pracą, jaką wykonała Autorka. Wszystko jest tak opisane, że można poczuć się niemal tak, jakby samemu było się uczestnikiem opisywanych wydarzeń. I choć to nie jest mój ulubiony okres historyczny, to dzięki tak świetnie napisanej książce czytanie o nim było czystą przyjemnością.

Na tle ważnych wydarzeń historycznych Autorka kreśli historię dwójki ludzi, którzy znaleźli się w złym miejscu i w złym czasie, a morderstwo połączyło ich drogi już na zawsze i miało istotny wpływ na dalsze życie. To jedno wydarzenie sprawia, że stają się uciekinierami, a owa ucieczka uruchamia serię zdarzeń, których absolutnie się nie spodziewali.

Autorka jest mistrzynią w tworzeniu historii nieodkładalnych. Opisuje wszystko w taki sposób, że nie sposób odłożyć książki dopóki nie pozna się zakończenia. A ta historia wciąga od pierwszych stron, bo od samego początku dużo się dzieje. A im dalej, tym ciekawiej. Zdecydowanie nie ma mowy o nudzie. Myślę, że może zachwycić różnych czytelników, gdyż znajdziemy w niej, między innymi, świetnie oddane tło historyczne, spiski, zdrady, intrygi, miłość, patriotyzm, sekrety czy trudne życiowe wybory.

Autorka w brawurowy sposób zapoczątkowała nową serię. Idealnie połączyła fikcję z prawdziwymi wydarzeniami, kreśląc historię zwykłych ludzi na tle ważnych wydarzeń końca XVIII wieku. Jestem pod jej ogromnym wrażeniem i z niecierpliwością wyczekuję kolejnego tomu. A ten szczerze polecam!

„Uciekinierzy” to frapujący początek naprawdę niesamowitej przygody. Oto poznajemy Miłosza Rastawickiego - młodego panicza pochodzącego ze znamienitego rodu, którego imponująco zapowiadająca się przyszłość, z powodu niefortunnego wydarzenia, zostaje w ułamku chwili zaprzepaszczona, oraz Aleksandrę Łubieńską - pannę młodą, która ucieka sprzed ołtarza, a ucieczka ta staje się początkiem dramatycznego ciągu zdarzeń.

Jak zapewne się domyślacie, Joanna Jax w niezwykle pasjonujący sposób łączy te dwa wątki, umieszczając je w samym centrum zawirowań politycznych i społecznych epoki - w czym jest prawdziwą mistrzynią, do czego zdążyła nas przyzwyczaić. Wielka historia przelata się z fikcją literacką, a zarówno jedno, jak i drugie są tak ciekawe, tak pochłaniające, że książkę czyta się na jednym wdechu. Wiem, wyświechtane słowa, które wciska się do co drugiej opinii o książce, ale wierzcie mi na słowo - rany boskie, to mój patronat! - w przypadku „Uciekinierów” naprawdę tak jest.

Będę się powtarzać, ale Joanna Jax ponownie z niebywałą starannością przygotowała się do stworzenia serii „Duma i gniew”. Wyobrażacie sobie, że pokusiła się nawet o sprawdzenie, w jaki dzień tygodnia wypadały święta Wielkiej Nocy w 1787 roku?! Kto tak robi?! Najlepsi. I po tym poznasz, człowieku, pisarza przez wielkie P.

„Uciekinierzy” to opowieść o poszukiwaniu tożsamości, prawdziwym patriotyzmie - tym w sercu, nie zaś na pokaz, o zemście i sprawiedliwości, o ludzkiej naturze i wielkich rodowych tajemnicach. A wszystko to umieszczone w samym sercu głośnych wydarzeń historycznych.

Uwielbiam!

I obsesyjnie wyczekuję tomu 2.