Droga ucieczki

Siła którą mamy w sobie często zdumiewa nas samych.

W obliczu niebezpieczeństwa nie ma znaczenia kim byliśmy wcześniej.

Lena nigdy nie planowała tego związku, a co więcej konsekwencji jakie że sobą przyniesie.

Teraz zmuszona okolicznościami dziewczyna przeniosła się do innego miasta do apartamentowca wybudowanego przez firmę jej taty.

Jeden dzień, a właściwie wieczór zmienia wszystko , a to czego świadkiem była młoda kobieta diametralnie odmieni jej codzienność.

Filip wraz ze znajomymi świętuje trzecią rocznicę powstania swojej firmy projektującej skateparki.

Niestety chłopak budzi się nazajutrz w mieszkaniu nieznajomej brunetki.

Szybko okazuje się ,że rudowłosemu mężczyźnie dosypano do piwa pigułkę gwałtu.

W jakim celu? Jakie były intencje Magdy?

Przypadkowe spotkanie dwojga ludzi z zupełnie innych światów zapoczątkowało niezwykłą więź I choć znają się krótko serca czują ,że kiełkujące uczucie jest absolutnie wyjątkowe.

Kłopot w tym,że Jan nie powiedział jeszcze ostatniego słowa.

Jakie sekrety skrywa szanowany wykładowca akademicki i prezes dużej firmy?

Z czym będą musieli się zmierzyć bohaterowie powieści?

Jestem oczarowana tą powieścią.

Sposób w jaki została napisana sprawił, że chłonęłam zapisane słowa jak gąbka , zaś fabuła wymyślona przez Panią Małgosię była tak ciekawa, że niemal przestawałam oddychać w oczekiwaniu na kolejne wydarzenia.

Filip zaś skradł moje serce i kojarzył się nieco z Księciem Harry'm do którego mam słabość, zaś jego charakter po prostu mnie rozczulał.

Cechowała go duża stanowczość i dobrze ustawiony kompas moralny

Lena z kolei cechowała się ogromną wrażliwością i delikatnością.

Jednocześnie nie należała jednak do kobiet, które poddają się bez walki.

Ich historia mnie urzekła.

Nie będę zdradzać szczegółów, by nikomu nie odbierać przyjemności z czytania, jednak książka obfituje w emocje i wyciska łzy, jednocześnie otula i daje nadzieję.

Powiem szczerze, jestem bezgranicznie zakochana

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, którą znam głównie z powieści z historią w tle, które w jej wykonaniu po prostu uwielbiam! Kiedy tylko zobaczyłam, że Gosia napisała powieść współczesną wiedziałam, że będę musiała po nią sięgnąć. "Droga ucieczki" jest powieścią obyczajową z nutą thrillera psychologicznego i to połączenie ogromnie mi się podobało. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się w zawrotnym tempie, ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie i nie byłam w stanie odłożyć jej choćby na chwilę. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali wykreowani w niesamowicie prawdziwy i barwny sposób. To postaci, które mają swoje tajemnice, a także wady i zalety, borykają się z różnymi przyziemnymi problemami, tak jak my popełniają błędy czy postępują pod wpływem emocji, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Jestem pewna, że śmiało moglibyśmy spotkać ich w rzeczywistości. Historia została przedstawiona z perspektywy obojga postaci, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się zmagają, mogłam także dowiedzieć się jakie wydarzenia z przeszłości wpłynęły na ich obecne życie, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Muszę przyznać, że Lena była postacią, która wywoływała we mnie ogrom skrajnych emocji, często nie mogłam pojąć dlaczego zachowuje się w taki, a nie inny sposób.. jednak nie miałam zamiaru jej oceniać, bo nie wiem jak ja sama zachowała bym się będąc w jej sytuacji... Filip natomiast wzbudził we mnie w zasadzie same pozytywne emocje, polubiłam tego mężczyznę i z całych sił mu kibicowałam. Jeśli chodzi o relację Leny i Filipa, to została ona w intrygujący sposób zaprezentowana, dało się wyczuć między nimi pewne przyciąganie, a jednocześnie naprawdę ciężko było przewidzieć jak w pewnych sytuacjach się zachowają, co bardzo mi się podobało. Ważną rolę w tej historii odgrywają postaci drugoplanowe, które wprowadzają sporo zamieszania do życia głównych postaci, dostarczając zarówno im jak i Czytelnikowi wielu emocji i wrażeń. Autorka w umiejętny sposób buduje tutaj napięcie i nie boi się poruszać ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich - mowa o trudnych relacjach międzyludzkich, kłamstwach, zdradzie, zawiedzionym zaufaniu, daleko idących manipulacjach, tłamszeniu drugiego człowieka oraz niskim poczuciu własnej wartości. Gosia w rewelacyjny sposób kreśli portrety psychologiczne wszystkich postaci, zmuszając tym samym do głębszych przemyśleń nad złożonością ludzkiej psychiki oraz wartościami jakimi powinniśmy kierować się w życiu. Czytając tą książkę tak naprawdę do ostatnich stron nie byłam pewna jak ta historia się zakończy.. i z mocno bijącym sercem śledziłam kolejne karty powieści! Bardzo mi się spodobała taka odsłona Gosi! Naprawdę świetnie spędziłam czas z tą książką i czekam już na kolejne powieści spod pióra autorki! Polecam!

Lena ucieka przed przeszłością do innego miasta. Przypadkiem pomaga nieznajomemu mężczyźnie. Filip pokazuje jej kawałek swojego świata, jak i pasji jaką posiada. Jednak na ich drodze staną zaborczy kochanek Leny i podła intryga przyjaciół Filipa. Jaką drogę muszą pokonać by móc ułożyć swój świat na nowo?

Autorka przyzwyczaiła nas czytelników do powieści z historią w tle. Tym razem wprowadziła nas w teraźniejsze realia z nutką dreszczyku. Powiem Wam, podoba się mi i w tej odsłonie. W naturalny sposób przedstawia skomplikowane relacje między Leną, a Janem. Kobieta chce się wyrwać z tego toksycznego związku, pełnego uległości, pożądania i przyzwyczajenia ale nie jest to łatwe. Dzięki Filipowi pragnie zapomnieć o byłym kochanku.

Czasem pomimo prób nie udaje się nam zapanować nad pragnieniem, pożądaniem. Potem przychodzi opamiętanie, często już za późno. Pozostaje żal, gniew na siebie.

Czasem ogarnia nas złość na ludzi jakich wpuściliśmy do naszego życia dając z siebie bardzo wiele, a którzy wykorzystując naszą dobroć wbijają nam nóż w plecy.

Narracja w książce prowadzona jest dwuosobowo, przez Lenę i przez Filipa, w tym bardziej rozbudowana jest ta pierwsza, to Lenę i jej traumę poznajemy bliżej. W pewnych momentach czułam irytację, która szybko przechodziła w zrozumienie. Dlaczego szybko? Otóż nam ocenianie innych przychodzi łatwo, zdecydowanie zbyt łatwo ale postawmy się w danej sytuacji? Co byśmy zrobili? No właśnie...

Książka wciąga, wywołuje niepokój,złość, poczucie bezsilności i trzyma w napięciu. Bohaterowi są 'żywi', realni i bardzo dzisiejsi. Dostajemy powieść obyczajową z romansem ale i delikatną nutą thrillera.

Nie sposób nie wspomnieć o samym wyglądzie zewnętrznym jak i wewnętrznym książki, które jak zawsze zachwyca i jest wykonane z najwyższą pieczołowitością. Droga autorko poproszę o więcej.

"To odświeżające. Pewnie dlatego tak chciałem z nią przebywać, bo umożliwiała mi przez chwilę być kimś, kim dawno nie byłem i pewnie już nigdy nie będę."

Są takie książki, które zapadają w pamięć.

Są takie książki, w których emocje, z każdą przewróconą stroną, przybierają na sile.

Są takie książki, które pozostawiają czytelnika w totalnym osłupieniu, z mnóstwem pytań w głowie.

Do takich książek należy "Droga ucieczki" Małgorzaty Garkowskiej.

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i jestem pewna, że nie ostatnie...

"Droga ucieczki" to książka poruszająca bardzo trudne tematy, które wywołują wiele emocji. Z niesłabnącą ciekawością śledzi się losy bohaterów, których drogi niespodziewanie połączył los. A te drogi nie są usłane różami. Są wyboiste. Pełne kłód rzucanych pod nogi. Pełne intryg, kłamstw, zawodów, niewłaściwie podjętych decyzji, niewłaściwie ulokowanych uczuć...

Małgorzata Garkowska przedstawia nam historię Leny i Filipa.

Ona ucieka od przeszłości, jednak ta dogania ją w najmniej spodziewanym momencie.

On wraz z przyjaciółmi prowadzi firmę zajmującą się projektowaniem skateparków.

Ich pierwsze spotkanie jest zupełnie przypadkowe.

On świętuje w klubie trzeci rok istnienia swojej firmy.

Ona wybiera się do klubu, by się odstresować.

Lecz kiedy widzi, jak Filip wypija drinka, do którego jakaś kobieta, chwilę wcześniej coś wsypała, pod wpływem chwili postanawia pomóc nieznajomemu.

Kiedy następnego dnia mężczyzna budzi się w obcym, dość pustym mieszkaniu (wszak Lena jeszcze nie zdążyła go urządzić) czuje się dość dziwnie. Kobieta wyjaśnia mu zaistniałą sytuację, a on w ramach podziękowania, zaprasza ją na obiad...

Od tego momentu ich znajomość się rozwija.

Oboje czują się dobrze w swoim towarzystwie, a tematów do rozmowy nigdy im nie brakuje.

Jednak kiedy w drzwiach mieszkania Leny pojawia się Jan, wraz z nim powracają demony okrutnej przeszłości.

Niegdyś kobieta oddała mu swoje serce, a on to w brutalny sposób wykorzystał, wzbudzając w niej strach i wymuszając podporządkowanie...

Lena pragnie tylko jednego - uwolnienia się od mężczyzny, dlatego zgadza się na ostatnią rozmowę z nim wierząc, że raz na zawsze mężczyzna da jej spokój...

Czy jednak tak będzie?

"Droga ucieczki" to niezwykle emocjonalna powieść, która wzrusza, i która przynosi ukojenie. Udowadnia, że po każdej, nawet najbardziej gwałtownej burzy, świeci słońce. I, że los zsyła na naszą drogę anioły w ludzkiej postaci

Serdecznie polecam