Domek nad potokiem

,,Dwie samotne dusze z wielkiego miasta, rzucone na pustkowie, gdzie w promieniu wielu kilometrów mają tylko siebie”

Nieco nierealna ale pełna ciepła i tego co kocham najbardziej, piękna natury, opowieść. Damascenka, to miejsce, którego nie sposób nie uwielbiać całym sercem. Skromny domek skryty pomiędzy drzewami, mający za sąsiada spokojny szum strumienia i nieprzebraną polanę kwiatów. Gdy tylko poznałam tą niesamowitą krainę zapragnęłam w niej zamieszkać choćby zaraz, już, a później wraz z bohaterami odkryłam niesamowitą tajemnicę tej wyjątkowej okolicy. Zarówno Jagoda jak i Janek zdobyli moją sympatię od samego początku i nie wyobrażam sobie, że ich historia mogłaby potoczyć się zupełnie inaczej. Pomyśleć tylko, że to wszystko zaczęło się od pewnej szklanej kuli…

Jagoda właśnie straciła absolutnie wszystko. Męża, swoje piękne mieszkanie i wszystkie oszczędności, które również może już spokojnie zaliczyć do przeszłości. Zdruzgotana miota się nie mając pojęcia co dalej może zrobić ze swoim życiem. Przypadek a może jednak tajemniczy anioł stróż staje niespodziewanie na jej drodze dając pewną wskazówkę. Wiedziona przeczuciem stawia wszystko na jedną kartę i postanawia zaryzykować, w końcu i tak nie ma już nic do stracenia.

Janek, podobnie jak Jagoda musi zaczynać od nowa. On jednak ma już plan i z niezmąconą pewnością siebie dąży do jego realizacji. Pomimo, że życie nie obchodzi się z nim zbyt łagodnie nie poddaje się i wciąż na nowo szuka innych opcji. Podziwiam go za ten upór i wiarę we własne możliwości a także za to, że mimo, że wie co potrafi i co osiągnął nie boi się zmienić nieco kierunku swojego działania. Taki trochę kameleon w ludzkiej skórze.

Pełna tajemnic historia dwojga rozbitków dryfujących po wzburzonej wodzie życia, którzy właśnie teraz będą musieli zmierzyć się z przeszłością a to wcale nie będzie łatwe. Jeśli połączą siły może się im udać wydostać się na bezpieczny ląd ale czy po tym wszystkim co ich spotkało, a szczególnie Jagodę będą umieli sobie zaufać?

Na pewno nie spodziewałam się takiej historii, chociaż pióro autorki nie jest mi obce. Mimo, że jak pisałam na początku historia jest nieco nierealna nie można jej odmówić ciepła oraz spokoju. To kolejny atut książek Kasi, że mają w sobie tak wiele dobra, które sprawia, że wszystko co złe idzie w niepamięć. To książka idealna zarówno na gorszy dzień jak i jeden z najlepszych, sprawdzi się zawsze.

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki i śmiało mogę powiedzieć, że Pani Kasia jest jedną z tych pisarek po których powieści sięgam w ciemno i jeszcze nigdy się nie zawiodłam, dlatego nie mogłam przejść obojętnie obok jej najnowszej książki - "Domek nad potokiem", która zainteresowała mnie opisem i urzekła piękną okładką. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się w zawrotnym tempie. Ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam to co działo się w życiu bohaterów. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali świetnie i bardzo prawdziwie wykreowani. Na kartach powieści mogłam lepiej poznać Jagodę i Janka, ich myśli, odczucia, mogłam dowiedzieć się z czym się zmagają każdego dnia oraz jakie wydarzenia z przeszłości odcisnęły piętno na ich obecnym życiu. Dzięki temu mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Oboje od pierwszych chwil zaskarbili sobie moją sympatię i bardzo poruszyło mnie to co ich spotkało, wielokrotnie czytając niektóre fragmenty miałam ochotę wejść do tej książki żeby ich przytulić, wesprzeć i zapewnić, że od teraz już wszystko będzie dobrze. Naprawdę z całych sił kibicowałam Jagodzie i Jaśminowi. Łączy ich tak naprawdę bardzo wiele, oboje doświadczyli wielu traum, które sprawiły, że zachowują się w taki, a nie inny sposób. Relacja bohaterów została w niesamowicie interesujący sposób poprowadzona, początkowa niechęć z czasem zaczęła przeradzać się w przyjaźń, a później w coś zdecydowanie głębszego. Pomiędzy bohaterami wszystko toczyło się swoim niespiesznym rytmem, pozwalając Czytelnikowi skupić się na gestach, słowach i odczuciach towarzyszących głównym postaciom, a ja to wszystko chłonęłam całą sobą! Niesamowicie podobał mi się wątek związany z psem - Aurą oraz to jak autorka przedstawiła pracę weterynarza na wsi, ukazując cienie i blaski tego zawodu. Lubię jak autorzy w swoich powieściach wplatają zwierzęcych bohaterów i nadają im znaczącą rolę. Pisarka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas. Trudne relacje rodzinne, zdrada, trudne wybory, nowe początki i masa tajemnic do rozwikłania, które tylko dodatkowo potęgują chęć dalszego czytania i wywołują w Czytelniku ogrom emocji i wrażeń! Autorka na przykładzie swoich bohaterów udowadnia, że mając wsparcie przychylnych i kochających nas osób można osiągnąć naprawdę wiele i spełniać swoje marzenia. Ta historia pokazuje, że wszystko dzieje się po coś, że nic nie jest dziełem przypadku, a ludzie pojawiający się na naszej drodze znajdują się na niej nie bez przyczyny. Jestem pewna, że losy bohaterów nie jednego Czytelnika zmuszą do refleksji oraz przywrócą wiarę w lepsze jutro. Cudownie spędziłam czas z tą książką i już nie mogę się doczekać kolejnych powieści spod pióra autorki. Polecam!

Katarzyna Michalak to prawdziwa mistrzyni w pisaniu powieści pełnych emocji. Jej książki są przesiąknięte życiowymi mądrościami. Przeczytałam chyba wszystkie książki autorki i żadna mnie nie zawiodła. Autorka wzrusza, doprowadza do łez, przekazuje nam ogromną dawkę humoru.

Najnowsza książka autorki "Domek nad potokiem" to historia dwojga ludzi, poranionych przez los.

Jagoda miała wszystko, kochającego męża, dobrą pracę, nie musiała się o nic martwić. Pewnego dnia odebrano jej wszystko. Z dnia na dzień stała się osobą bez pieniędzy i dachu nad głową. Straciła wszystko.

Janek miał plany na przyszłość, chciał spełnić swoje największe marzenie. Jednak los zdecydował inaczej. Marzenia runęły jak domek z kart. Stracił wszystko na co ciężko pracował.

Los sprawił, że tych dwoje spotyka się i stają się dla siebie największym wsparciem.

Jagoda dostaje w spadku domek po ciotce, który okazuje się ruiną, ale dzięki determinacji i ciężkiej pracy zamierza go odnowić i w nim zamieszkać.

Młodzi ludzie nie mają nic, ale mają dwie ręce i zapał do pracy, a przede wszystkim mają siebie, bo kto zrozumie lepiej skrzywdzonego człowieka, jak nie drugi zraniony człowiek.

Książka łączy w sobie zarówno wątek miłosny jak i skrywaną tajemnicę, która w końcu ujrzy światło dzienne.

Ta książka wzrusza, ale również skłania nas do refleksji. Cieszmy się tym co mamy, bo los bywa czasem bardzo okrutny.

Polecam.

"Miłość wybacza..."

Pomyśl sobie, że jedynego dnia tracisz dom, oszczędności oraz wszystko na co ciężko pracowałaś/eś ... co wtedy robisz?

~ Po ciężkim wypadku i "życiu" przez pół roku w śpiączce Jagoda Ciszek, traci wszystko: męża, dom, oszczędności oraz dobrą pracę.

Od tego momentu kobieta nie ma już nic, więc niczym bezdomna z jedną walizką u boku, szuka bezpiecznego miejsca na przetrwanie.

I kiedy wydaje się, że nie spotka ją już nic miłego, Jania dowiaduje się o małym, starym domku we wsi Zagubiona.

Posiadłości będącej własnością zmarłej ciotki Róży - kobiety dziwnej, ekscentrycznej średnio lubianej przez rodzinę.

Jagoda nie mając już nic do stracenia chce ten ostatni raz zawalczyć o swoje marzenia.

Udaje się do malowniczej miejscowości a gdy dociera na miejsce i widzi że domek na leśnej polanie to ruina nie poddaje się tylko postanawia go za wszelką cenę wyremontować.

Czy kobieta sprosta tak trudnemu wyzwaniu?

Kogo los postawi na jej drodze?

~Janek Gajda - Jaśmin od zawsze marzył by otworzyć swoją prywatną klinikę weterynaryjną.

Przy wsparciu bliskich udaje mu się spełnić marzenia do dnia kiedy jeden nieprzewidziany ruch pozbawia go całego dorobku.

Mężczyzna nie chcąc zostać bez środków do życia udaje się do wsi Zagubionej by tam wspomóc doktora Kolędę, który przez zły stan zdrowia nie jest w stanie przyjmować wszystkich swoich czworonożnych pacjentów.

To właśnie tam we wsi Zagubiona, los stawia na drodze dwoje skrzywdzonych ludzi...

Czy odnajdą wspólny język?

Jeśli tak, to do czego doprowadzi ich ta znajomości?

Odpowiedź na tę i inne pytania muszę poznać już sami.

~"Dom nad Potokiem" Katarzyny Michalak to powieść subtelna, otulająca, pełna nieoczywistych zwrotów zdarzeń która wręcz kipi od ilości różnorodnych emocji którymi raczy nas autorka.

~Życiowa, mądra, a jednocześnie zaskakującą historia, dająca nadzieję na lepsze jutro, która mogłaby wydarzyć się naprawdę...

Co w akompaniamencie misternie utkanej fabuły, pełnej sekretów i tajemnic oraz malowniczych opisów przyrody, sielskiego klimatu, barwnych bohaterów, którym można tylko współczuć, stworzyło historię, którą czyta się jednym tchem...

~Jako wierna fanka autorki jestem miło zaskoczona!

Ten tytuł bardzo przypadł mi do gustu do tego stopnia że śmiałam się w głos a nawet uroniłam kilka łez..

~I takie właśnie są historie które tworzy dla nas autorka?? Prosto z serca dla serca!

Polecam wasza J.K

Jagoda miała stabilne życie. Świetna praca, cudowny mąż i oszczędności. Do szczęścia wiele jej nie brakowało. Tylko w jednym momencie wszystko traci i zostaje sama przeciwko światu. Zatrzymuje się w przytułku dla bezdomnych, by przemyśleć swoją sytuację i postanowić co dalej. Po rozmowie z rodzicami dowiaduje się, że zmarła ciotka przepisała jej domek. W tej chwili kobieta wie już, co musi zrobić. Z drugiej strony mamy Jaśmina, który by otworzyć własną klinikę weterynaryjną bierze kredyt we frankach. Po kilku latach regularnych spłat okazuje się, że według banku nie jest to prawda i wszystko mu konfiskują. Mężczyzna przeżywa załamanie, bo cała rodzina mu w tym pomagała, a teraz pozostał z niczym. Znajduje ogłoszenie o poszukiwaniu pracownika w malutkiej miejscowości, gdzieś na końcu Polski. I właśnie w tej malutkiej miejscowości bohaterowie się poznają i postanawiają sobie pomóc. Czy ta relacja przerodzi się w coś więcej? Czy będą w stanie wzajemnie się uratować? Jakie tajemnice wyjdą na jaw?

Pani Katarzyna Michalak zauroczyła mnie swoją Sagą Przytulną, dlatego najnowsza premiera od razu mnie zainteresowała, zwłaszcza, że jest to jednotomówka i nie będę musiała czekać na kolejne części. Od samego początku coś się w niej dzieje i do samego końca nie zwalniamy tempa. Ma bardzo dynamiczną akcję i choć z jednej strony może się wydawać, że wszystko dzieje się naraz to jednak z drugiej czyta się ją niesamowicie szybko i łatwo się zaangażować.

Bohaterów nie ma dużo, dlatego można ich dobrze poznać. Jagoda to kobieta, która łatwo nie wywiesza białej flagi. To zawzięta kobieta, która w obliczu niepowodzeń stara się znaleźć alternatywne rozwiązania, które pozwolą jej ruszyć dalej. Nie załamuje rąk, kiedy plany nie idą po jej myśli i nie boi się pobrudzić sobie rąk. Kobieta jest bardzo empatyczna i wręcz ma serce na dłoni. nie przejdzie obok kiedyś komuś dzieje się krzywda i nie chowa długo urazy. Jaśmin zaś jest zdruzgotany wydarzeniami, których doświadczył. Nie rozumie świata i czuje się oszukany. Dodatkowo zżera go poczucie winy, że zmarnował oszczędności rodziny, by z byle powodu wszystko zostało mu odebrane. Stara się poradzić ze wszystkim, jednak wewnętrznie cierpi. Nie wie co ze sobą zrobić i jakie rozwiązanie będzie najlepsze.

Książkę czytało mi się niesamowicie szybko i z wielkim zaangażowaniem. Działo się w niej naprawdę sporo i co chwila czytelnik był czymś nowym zaskakiwany. Poruszane są w niej kwestie bezdomności, niesprawiedliwości, znęcania się nad zwierzętami, zaczynaniu wszystkiego od nowa, ponownym zaufaniu drugiej osobie czy rodzinna tajemnica. Jest w czym przebierać. Nie jest też długo i zapoznać się z nią to dosłownie chwila moment. Przez nią się płynie i nie wiadomo kiedy strony uciekają.

Także jeśli na tą zmienną pogodę poszukujecie historii, która da Wam iskierkę nadziei, że nawet w najgorszych sytuacjach można znaleźć promyczek czegoś pozytywnego to zdecydowanie jest to tytuł dla Was. Osobiście jakoś wcześniej nie interesowałam się twórczością autorki, a teraz wyczekuje na kolejne powieści z niecierpliwością.

Z dnia na dzień straciła wszystko. Teraz musi walczyć. Walczyć o siebie. W życiu Jagody pojawia się tajemniczy mężczyzna, który może być jej wybawieniem lub zgubą…

Ktoś kto zna twórczość autorki może się spodziewać co tutaj znajdzie i przygotować się na to, że to więcej niż pewne, że ta książka również mu się spodoba. Historie przez nią tworzone są magiczne. Zawsze znajdzie się bohater który jest bezinteresowny, pomocny i dobry. Tak bardzo lubię się zatracać w ich świecie.

„Pomagała ludziom przez całe swoje życie, jak tylko mogła. Dziś ona, Jagoda Ciszek, potrzebuje pomocy i choć bardzo jej wstyd, o tę pomoc poprosi”.

Pióro autorki jest bardzo przyjemne. Jeśli jeszcze nie czytałaś to zachęcam. Niech Was nie zmyli ta niepozorna, lekka okładka! Tutaj się tyle dzieje, że głowa mała! Ja w ogóle nie spodziewałam się, że coś w tej książce może mnie zaskoczyć- a, trochę się tutaj działo. Bardzo lekka historia, idealna na wieczór z kocykiem i ciepłą herbatą.

Małomiasteczkowy klimat, weterynarz, traumy, determinacja, tajemnice, sekrety, szansa na nowe życie… to i wiele innych ciekawych wątków czeka na Was w najnowszej książce Pani Kasi. Ja serdecznie polecam:)

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

„Dom nie musi być piękny, by chwytał za serce, za to powinien mieć „to coś”. Coś, co sprawia, że po przekroczeniu progu chce się w nim pozostać.”

Podobnie dla mnie musi mieć „to coś” książka. Coś, co sprawi, że po przeczytaniu pierwszych stron, nie będę mogła jej odłożyć. I „Domek nad potokiem” właśnie to coś ma. Są to na pewno ciekawi bohaterowie, piękna polana w lesie i tajemniczy starszy pan, który podarował Jagodzie szklaną kulę.

Ona – Pani architekt, która z dnia na dzień straciła wszystko. Męża, mieszkanie i puchate konto.

On – pan weterynarz, który stracił swoją lecznicę a przy okazji dobytek całego swojego życia.

Jagoda i Janek nie poddali się. Oboje postanowili zwalczyć o swoje szczęście. Kobieta postanowiła zamieszkać w domie po swojej ciotce, Róży. Na miejscu znalazła zranionego psa, którego przygarnęła. Poznała również Janka, który podobnie jak ona postanowił szukać szczęścia gdzieś indziej. Czy tych dwoje połączy coś więcej? Przekonacie się sami.

W książce nie zabraknie emocji. Od początku poznajemy los, jaki spotkał obu bohaterów. Zarówno Jagoda jak i Janek wzbudzają wielką sympatię. Łączy ich nie tylko fakt, że zaczynają życie od nowa, ale również to, że nie poddają się. W opisanej historii nie zabraknie intryg, kłamstw i tajemnic, które wyjadą na jaw. Jak one wpłyną na rodzące się uczucie pomiędzy parą bohaterów? Jeszcze bardziej ich to połączy czy wręcz przeciwnie?

Czytałam już wiele książek pani Kasi, ale muszę przyznać, że „Domek nad potokiem” najbardziej podobał mi się. Opisana historia wciągnęła mnie od pierwszych stron i właściwie nie wiem kiedy nagle znalazłam się na ostatniej stronie.

Jeśli szukacie lekkiej, przyjemniej książki, która posiada zaskakujące zwroty akcji to bardzo polecam najnowsza powieść Katarzyny Michalak „Domek nad potokiem”.

Jagoda z dnia na dzień traci wszystko. Wyrusza na kraniec Polski z nadzieją na ciężki, ale spokojny start. Jakże wielkie czeka ją rozczarowanie. W identycznej sytuacji znajduje się Jaśmin. Życie także kieruje go w tą samą stronę. Mogą być dla siebie wsparciem i motorem do działania, tylko czy będą w stanie to dostrzec pomiędzy sypiącymi się iskrami?

Jagodę puszcza z torbami ukochany mąż. Zostaje z jedną walizką, bez pieniędzy. Do tej pory to ona pomagała potrzebującym, dziś sama potrzebuje pomocy. Na szczęście jest jeszcze dom po ciotce, tam zacznie od początku.

Po wielu godzinach podróży kobieta dociera na miejsce. Na urokliwej polanie po środku lasu stoi coś, co domem można było nazwać...kiedyś.

Podczas tego pierwszego szoku Jagodę poznaje Jaśmin (dla przyjaciół Janek). On też zostaje zmuszony rozpoczynać wszystko do nowa z dala od miasta i już nieswojej lecznicy weterynaryjnej.

A gdyby tak pomóc sobie na wzajem? Tylko czy będą potrafili zaufać zupełnie obcej osobie i stawić czoła dalszym przeciwnościom?

Katarzyna Michalak serwuje nam życiową opowieść, w której nie wszyscy ludzie na naszej drodze godni są zaufania. I kiedy brak już sił i wiary w innych, może się okazać, że są też tacy, którzy choć sami potrzebują pomocy, chcą ją także nieść innym. Wśród lasów, małej społeczności, gdzie obcy nie darzony jest zaufaniem, kurzu i remontów dwoje życiowych rozbitków odbudowuje nie tylko cztery ściany. Jednak niespodzianki się nie skończyły...

Czy Jagoda i Jasiek będą w stanie podnieść się po kolejnym upadku, a pomiędzy nieszczęściami i przeciwnościami dojrzeć coś więcej niż przyjaźń?

Lubię książki, w których bohaterowie zaczynają od początku, stawiają czoła sekretom i przeszłości. I chociaż mam wrażenie, że kilka scen autorka tym razem przeskoczyła, nieco akcję przyspieszając, to nie mam jej tego za złe. Powieść wciąga, czyta się ją szybko, a zwroty akcji i tajemnice jeszcze bardziej podsycają ciekawość czytelnika. Jest tu coś z dramatu, obyczajówki i romansu, a spokojny klimat z dala od miasta koi.

Polecam, to przyjemna lektura do relaksu po ciężkim dniu.

Otwierając „Domek nad potokiem” nawet nie liczyłam na to, ze od pierwszych zdań zostanę wciągnięta w świat Jagody i Janka. Myślałam, ze saga „Przytulna” jest niezła, jednak najnowsza powieść od autorki upada o niebo lepiej.

Nie wiem jak autorka to zrobiła, ale po skończonym pierwszym rozdziale zaczęłam drugi i ani obejrzałam się, a powieść dotarła do końca, a po moim policzku spłynęła samotna łza. To piękna historia, o miłości, o zdradzie, o kłamstwie o zemście, o wybaczaniu. O tym, że żadna rodzina nie jest idealna a jednym z naszych największych darów jest ten przebaczania: bo przecież każdy może zabłądzić.

Kasia wykreowała świetne, boleśnie doświadczone postacie: Jagoda w samego szczytu poleciała na dno, Janek również musiał zmierzyć się z bolesnym upadkiem. Los postawił ich na swojej drodze. Obydwoje trafili do miejsca, gdzie czas płynie inaczej, wolniej, a ich pęknięte serca (choć 25 latka i 35 latek o tym nie nie wiedzieli) zaczną się goić.

To nie była idealna historia, w paru momentach (szczególnie główny bohater) irytował mnie swoimi przemyśleniami i infantylnym odzywkami w stronę bohaterki. Za to jej kreacja przypadła mi do gustu: straciła wszystko, jednak postanowiła zawalczyć o siebie; nie poddała się. Brakło mi tez dodatkowego epilogu po paru latach, lepszego domknięcia pewnych spraw. Finalnie jednak „ Domek nad potokiem” czyta się sam, wciąga bez reszty i nie pozwala czytelnikowi zawędrować w inne rejony, niż te w książce

Życie nie zawsze jest łatwe, wręcz przeciwnie. Ale gdy kończy się jeden rozdział.. nowy już czeka za rogiem!

Trzeba tylko otworzyć umysł i serce na nowe doznania i znajomości.

Jagoda Ciszek jeszcze nie tak dawno miała wszystko czego kiedykolwiek pragnęła - pracę którą kochała, dom w który włożyła całe swoje serce i męża, którego wszyscy jej zazdrościli.

Teraz nic z tych rzeczy jej nie pozostało. Z dnia na dzień znalazła się na ulicy i nie bardzo wie, co powinna zrobić.

Lecz właśnie wówczas los uśmiechnął się do młodej kobiety.

Podczas rozmowy z mamą Jania- jak nazywają ją bliscy-dowiaduje się o małym domku leżącym we wsi Zagubiona.

Nieruchomość należała przed laty do cioci Róży.

Ekscentrycznej i do tej pory zupełnie nieznanej.

Chcąc zawalczyć o swoje marzenia dziewczyna udaje się do malowniczej miejscowości. Szybko okazuje się, że nowemu lokum daleko do ideału.

Czy Jagoda podoła wyzwaniu? Kto wyciągnie do niej pomocną dłoń?

Janek Gajda - a tak właściwie Jaśmin, lecz nikt się tak do niego nie zwraca - od zawsze marzył o otwarciu własnej lecznicy weterynaryjnej.

Przy wsparciu bliskich udaje się otworzyć klinikę , lecz w wyniku nieprzewidzianych komplikacji młody lekarz traci cały swój dorobek.

Nie chcąc pracować na cudzy rachunek mężczyzna przenosi się do Zagubionej by przejąć praktykę od doktora Kolędy , który z uwagi na zły stan zdrowia nie może już przyjmować czworonożnych pacjentów.

Dwoje młodych, skrzywdzonych ludzi szybko znajduje wspólny język, a ich uczucia ewolują wraz z rozwojem wydarzeń.

Czy wspólnie odnajdą szczęście?

O tym musicie się przekonać.

Kocham takie powieści jak ta. Piękne, pełne zwrotów akcji, wzruszeń ,a przede wszystkim miłości i niegasnącej niezależnie od okoliczności nadziei.

Gorąco polecam i czekam na kolejne książki pióra Pani Kasi.