Czerwona nić

Twórczość Agnieszki Jeż lubię za to, że potrafi opowiadać historie, które wciągają, ale nie przytłaczają. Zostaje po nich emocja, jakaś myśl, czasem obraz miejsca, który trudno wyrzucić z głowy. Nowa powieść to kryminał, którego punktem wyjścia jest zbrodnia sprzed lat. Akcja dzieje się na pograniczu, gdzie polskie i litewskie wpływy przenikają się naturalnie, a śledztwo splata się z opowieściami o dawnych wierzeniach i ludowej magii. W tej przestrzeni lasów, jezior i łąk przeszłość nie jest zamkniętym rozdziałem, raczej czymś, co wciąż wpływa na teraźniejszość. Jak sama autorka twierdzi, pomysł na tę książkę dojrzewał w niej długo. Wróciła do sprawy, o której czytała lata temu, a potem do miejsc znanych z dzieciństwa na Suwalszczyźnie i do Litwy, którą poznawała jeszcze w czasach szkolnych, szukając śladów rodzinnej historii. Z tego połączenia doświadczeń powoli wyłoniła się opowieść, w której kryminał miesza się z reportażowym spojrzeniem i elementami dawnych wierzeń. W centrum historii stoi Ruta, policjantka z Sulejówka, która trafia do małej miejscowości na Suwalszczyźnie. Jej imię, związane z litewską częścią rodzinnych korzeni, szybko okazuje się czymś więcej niż tylko szczegółem. Prowadzi ją przez śledztwo, ale też przez pytania o własną tożsamość i przeszłość.

Jako czytelniczka szczególnie doceniłam, że inspiracja prawdziwą zbrodnią nadaje całej historii wagę. Świadomość, że takie wydarzenia mogły mieć miejsce naprawdę, sprawia, że emocje są intensywne, a refleksje dłużej zostają w głowie. To nie jest kryminał, który kończy się wraz z ostatnią stroną. „Czerwona nić” zostawiła mnie z poczuciem, że pewne zdarzenia nigdy nie są tylko jednorazowym epizodem. Rozciągają się na lata, wpływają na kolejne pokolenia i splatają ludzi w sposób, którego nie da się łatwo przerwać.

"But był nieduży,dziewczęcy. Brązowy sandał z plecionej skóry. Owinięty cienką czerwoną nitką.Taki sam, jak na zdjęciach dotyczących nierozwiązanej sprawy morderstwa w Foluszu."Pierwsza część serii z Rutą Rosieńską zapowiada niezwykle ciekawą czytelniczą podróż. Autorka zabiera nas na malowniczą i zdecydowanie niedocenianą Suwalszczyznę, gdzie na komisariat w Rutce-Tartaku trafia właśnie starsza aspirant Ruta Rosieńska, powracająca do służby po kilkunastu latach przerwy.Dorosła córka, mąż, z którym nie ma już o czym rozmawiać i praca: nudna i nieciekawa. Ruta ma już po dziurki w nosie tej rutyny i postanawia wreszcie zawalczyć o siebie. Rozstaje się z mężem i dzięki pomocy dawnego kolegi, wyjeżdża w odległy zakątek kraju.Z pozoru nudna okolica, niemal wyludniona i bez szans na jakieś spektakularne śledztwa, pozwalające na szybki awans, okazuje się jednak przyjaźnie przyjąć Rutę i dopuścić do swoich tajemnic. Oto bowiem nieoczekiwanie w jej ręce trafia teczka z aktami dotyczącymi niewyjaśnionego dotąd podwójnego morderstwa sprzed niemal trzydziestu lat. Najbardziej szokujące jest to, że ofiarami są dzieci: Paulina i Wiktor Pakułowie. Aspirant Rosieńska nie chce dopuścić do tego, by zbrodnia ta uległa przedawnieniu i winny nie został ukarany. Wraz ze swoim jedynym podwładnym wznawiają śledztwo.Głęboka prowincja, w której czas jakby się zatrzymał, kusi pięknymi widokami. Autorka opisała dziewiczą przyrodę Przesmyku Suwalskiego i Gór Sudawskich niemalże namacalnie i z taką precyzją, że chętnie odwiedziłabym ten zakątek Polski. Do tego dorzuciła jeszcze szczyptę ludowych wierzeń, szeptuchę i kilka wzmianek historycznych.Bohaterowie są wyraziści, wielowymiarowi i pełni wiary w to, co robią. Akcja toczy się spokojnie, nie ma tu szalonych pościgów czy krwawych zbrodni. Jest za to zagadka kryminalna, która przez wiele lat kładła się cieniem na lokalnej społeczności, wywoływała strach i poczucie niesprawiedliwości."Czerwona nić" to klimatyczny, przesiąknięty atmosferą sielskości i pełen emocji kryminał, w którym powoli odkrywamy kolejne tajemnice, łączymy poszlaki i wraz z główną bohaterką docieramy do celu.

Niespieszny kryminał, w którym równie ważne, co sama zagadka, jest miejsce zdarzeń i psychologiczna kreacja postaci odkrywającej siebie na nowo - to ulubione elementy fabularne Agnieszki Jeż, z których korzysta ponownie tworząc nową serię z Rutą Rosieńską, a jej tom pierwszy to właśnie “Czerwona nić”. Ruta to czterdziestokilkuletnia kobieta, która symbolizuje całe pokolenie kobiet wychowanych jeszcze w zasadach społecznych jasno przypisujących tej płci stawianie innych przed samą siebie, ale doświadczających dorosłego życia w całkiem innej rzeczywistości - takiej, w której trzeba się nauczyć, że ja sama jestem równie ważna, co inni. I właśnie tak zaczyna się drugie życie Ruty - córka już studiuje, a ona uwalnia się z martwych relacji z mężem i rusza w spokojny kraniec Polski, do małej wioski pod Suwałkami, Rutki-Tartak. I to miejsce jest równie ważne, co ona sama. Napawa spokojem, ale też zaskakuje miksem kulturowym, religijnym, historią, która w tak pięknym, pełnym natury miejscu, zostawiła grube brzydkie blizny. I jedną z nich jest nadal niewyjaśniona zbrodnia z przeszłości popełniona na kilkuletnich dzieciach - ta sprawa zaraz się przedawni, ale przecież wymaga zamknięcia, uwolnienia tych zaklętych, czekających na rozjaśnienie sytuacji dusz. I tego podejmuje się Ruta - spokojnie i po cichu, tak, by nie zakłócać normalnego rytmu miejscowości, w której zamierza teraz żyć. To powieść bardzo spokojna, obyczajowa, w której wątek kryminalny to tak naprawdę przejmujący dramat pytający o grzechy przeszłości i ich ciężar, który później trzeba nieść. Dobry początek znajomości z Rutą, który daje nadzieję na więcej.

Ruta Rosieńska po czterdziestym roku życia odchodzi od męża zostawia dawne życie. Dla rodziny zostawiła pracę w policji, teraz wraca starsza aspirant do pracy na posterunku w Rutce - Tartaku. Spokojna okolica, wszyscy wszystkich znają. Posterunek pamięta czasy ubiegłego stulecia, tutaj wszystko zatrzymało się w miejscu. Nastawiona na nudę już w pierwszych dniach ma ciekawe widoki nagiego kolegę na posterunku. Chłopak robi wrażenie, poza tym ogarnia wszystko, miejscowy wie co i jak. Ponieważ spraw do prowadzenia nie ma posterunkowy Patryk Wasilkiewicz robi porządki w archiwum, sprawy z teczek przenosi do komputera. Jedną z takich spraw jest morderstwo dwójki dzieci, rodzeństwo dziewczynka uduszona i zgwałcona oraz jej brat uduszony. Sprawa nie została wyjaśniona, brak dowodów. Ruta bardzo zaangażowała się w to sprawę. W trakcie oglądania domu na sprzedaż znajduje w nim bucik dziewczynki z czerwoną nitką. W aktach sprawy dziewczynka na zdjęciach ma tylko jeden but.

Pojawiają się pytania i nowe dowody w śledztwie, tylko co osoba, starsza kobieta ma wspólnego z ukrytymi dowodami w jej domu. Ludzie mówili o niej Baba z lasu, szeptucha. Kobieta nic nie powie bo zmarła. Znaleziony notes w jej domu ma zapiski z kilku lat czy będą pomocne w śledztwie.

Ruta imię, ruta roślina jej właściwości i zastosowanie. Śledztwo jest skomplikowane to było dawno, rodzice dzieci nie żyją, Ruta zbiera informację, pojawiają się nowe fakty czy morderca jeszcze żyje, kim jest. Może to ktoś z okolic, może obcy. Jedno jest pewne Ruta nie nudzi się, sprawdza każdy trop, słucha, jej zeszyt zapełnia się notatkami

Fabuła książki nie jest nudna, tak jak zakładała Ruta zaczynając pracę w Rutce - Tartaku. Autorka napisała książkę bardzo ciekawie, informację dawkuje, śledztwo, które prowadzi Ruta to krok po kroku badanie każdego tropu. Bohaterka z posterunkowym sprawdza wszystko dokładnie, analizuje, znajdują rozbieżności w zeznaniach świadków, ale czy odkryją kim był morderca. Polecam