Ci, którzy zostali

Twórczość Hanny Greń od dawna stanowiła dla mnie taką bezpieczną odskocznię od tych najmocniejszych książek. Jej kryminały charakteryzowały się świetnymi intrygami, raczej nie epatowały przemocą, można było znaleźć w nich odniesienia do aktualnej sytuacji społecznej, a wątki obyczajowe skutecznie łagodziły mroczne doznania. Stworzyłam tę krótką charakterystykę w czasie przeszłym, ale i najnowsza powieść zawiera wymienione elementy. Okazała się być jednak trudniejsza w odbiorze niż się spodziewałam.

"Ci, którzy zostali" to bardzo złożona historia, za pośrednictwem której Hanna Greń pozwala nam się zmierzyć z mało popularną i wyjątkowo bolesną tematyką. Porwanie dziecka to coś, co nie mieści mi się zupełnie w głowie. To, co musi przeżywać rodzina, ale też to, co odczuwa bezbronna istota... To wyjątkowy ładunek emocjonalny nawet na kartach powieści. A jak dołożymy do tego kolejny trudny poważny problem społeczny, to po prostu trzeba sobie robić przerwy w czytaniu.

Uwielbiam sposób, w jaki autorka łączy ze sobą wątki, które na początku powieści wydają się stanowić dwie osobne historie. Istotne jest to, że czyni to w sposób dobitnie logiczny, żadne słowo nie jest przypadkowe i gdy znamy już rozwiązanie, to wydaje się ono zupełnie oczywiste. To prawdziwa sztuka tak manipulować czytelnikiem, by nie dostrzegał tych powiązań wcześniej, a Hanna Greń jest w tym arcymistrzynią.

Ta książka jest jednak bardziej sensacyjna niż wcześniejsze. Wynika to z działalności, jaką prowadzi część bohaterów, a ta z kolei wymaga specyficznych kroków ze strony policji. Ta część fabuły podobała mi się najmniej. Wolę autorkę w tym psychologiczno-obyczajowym wydaniu, preferuję czytanie o mrokach ludzkich dusz, a grupy przestępcze, ich struktury i prostacka przemoc fizyczna je charakteryzująca leżą tak daleko od moich zainteresowań jak tylko się da, dlatego też ta książka mnie nie zachwyciła.

"Ci, którzy zostali" to powieść z drugim, a może i trzecim dnem, zaskakująca zakończeniem, przede wszystkim jednak niezwykle oryginalna. Dla mnie za mało było w niej elementów charakterystycznych dla Hanny Greń, ale to też kwestia tematyki, o której wspominałam wyżej. Ta książka nie będzie więc moją ulubioną, ale to wciąż wysoki poziom.

Moje 7/10.

Nadkomisarz Oskar Superson dostaje sprawę zaginięcia trzynastoletniej dziewczynki. Sprawa jest skomplikowana i ociera się o środowisko gangsterskie. Policjant musi podjąć ryzykowną grę, stawką jest życie dziecka.

„Ci, którzy zostali” to najnowszy kryminał Hanny Greń. Doskonale poprowadzona sprawa kryminalna, w niebanalny sposób i wielowątkowa. W powieści mamy wątek policjanta pracującego pod przykrywką, przenikający do świata gangsterów narkotykowych. Bardzo podobało mi się przedstawienie tej pracy, jak wnika w obce środowisko, jak musi uważać na to co mówi, jak się zachowuje, a także zaskarbić sobie ich zaufanie, a to nie jest łatwe być poddawanym ciągłemu sprawdzaniu i nie zaliczyć wtopy. Nie często trafiam na taki wątek, więc tym bardziej mnie zaintrygował i zainteresowaniem śledziłam jego losy, czy ta mistyfikacja się uda. Ukazane jest środowisko gangsterów, jak są bezwzględni i nie ma dla nich żadnych wartości, w mgnieniu oka wydają na kogoś niewygodnego wyrok. Ale nie samym kryminałem książka stoi, bowiem mamy też wątek obyczajowy pewnej rodziny, zmanipulowanej przez głowę rodziny i ukazane konsekwencje tych działań. Jak zazdrość prowadzi do krzywdy innych. Zaginięcie, pedofilia, wypadek motocyklowy, handel narkotykami, prostytucja, wykorzystywanie seksualne - tyle tematów jest poruszanych w książce, nie sposób się nudzić. Wartka akcja i mnogość wątków nie pozwala odłożyć książki przed poznaniem finału tej historii, a ilość poszlak i tajemnic tego nie ułatwia. Napięcie wzrasta z każdą stroną czy owa mistyfikacja się uda, a im mniej czasu pozostaje na odnalezienie dziecka tym atmosfera staje się gęstsza. Do samego końca nie wiedziałam kto stoi za tym wszystkim, choć coś tam zaczęłam przeczuwać. Polecam!

Najnowszy kryminał Hanny Greń „Ci, którzy zostali” rozpoczyna się od zaginięcia trzynastoletniej Felicji. Sprawą zajmuje się Oskar Superson, który w prowadzonym dochodzeniu trafia na warsztat samochodowy, pod którego przykrywką działa gang „Gepardów”. Bardzo szybko okazuje się, iż naprawa samochodów i motocykli nie jest jedyną działalnością, którą trudnią się pracownicy warsztatu. Czy gang „Gepardów” ma coś wspólnego z porwaniem nastolatki?

„Ci, którzy zostali” to ciekawie i pomysłowo poprowadzony kryminał, z przeplatającymi się różnymi wątkami. Początkowo miałam wrażenie, iż akcja toczy się w ślimaczym tempie, na szczęście wydarzenia zaczęły przyspieszać, wzbudzając tym samym napięcie i ciekawość oraz dostarczając większych emocji. Nie jest to kryminał nadzwyczaj brutalny, ociekający krwią, ale zwroty akcji oraz poruszone w nim tematy takie jak: uprowadzenia nieletnich, wykorzystywanie seksualne, porachunki gangsterskie, powodują iż ciężko jest oderwać się od lektury.

To kryminał w lżejszym, aczkolwiek niemniej ciekawym wydaniu, z niebanalną fabułą i zakończeniem, którego nie udało mi się przewidzieć. Dodatkowym smaczkiem było niewątpliwie przedstawienie działania policji „pod przykrywką”. Rzadko trafiam na takie historie, a w tym konkretnym przypadku została ona przedstawiona w sposób bardzo interesujący.

To książka, na której czytaniu należy skupić się w stu procentach, gdyż zawiłość fabuły i spora liczba bohaterów powodują, iż łatwo jest się pogubić. Jeśli więc macie ochotę poświęcić wszystkie swe myśli danej historii, to polecam tę lekturę!

Hanna Greń po raz kolejny na pisała świetny kryminał, w którym porusza wiele trudnych tematów. Prostytucja, pedofilia handel narkotykami. Ale żeby było tego mało to dużo tutaj zawiści i zazdrości.

Akcja książki dzieje się w na śląsku, w Czechowicach – Dzieciach, gdzie znika Felicja. Nikt nie wie co się z nią stało. Sprawą zajmuje się podkomisarz Oskar Superson, który odkrywa, że ostatnią osobą, która widziała się z Felicją był chłopak na motorze. Kilka dnia później dochodzi do wypadku dwóch motocyklistów oraz zostają odnalezione zwłoki młodej kobiety. Dochodzenie staje się trudniejsze niż na początku wydawałoby się. Dochodzi do konfliktu interesów, na jaw wychodzą tajemnice i kłamstwa. Czy Oskarowi uda się odnaleźć Felicję? Co odkryje pan podkomisarz? Przekonacie się sami.

Uwielbiam kryminały, które nie skupiają się na jednej osobie i jednej sprawie, ale jest tutaj parę wątków, które ostatecznie wpływają na koniec historii.

Książka posiada ciekawe i skomplikowane postacie. Natomiast tępo akcji jest takie jakie lubię. Od razu coś się dzieje i nie ma tutaj zbędnych, nudnych opisów. Nie znajdziemy tutaj również brutalnych i krwawych scen, co akurat dla mnie jest dużym plusem.

Książka czyta się bardzo szybko. A wszystko to za sprawą lekkiemu stylowi pisania autorki. Nie wiedziałam nawet kiedy znalazłam się na ostatniej stronie.

Bielsko-Biała. Nastoletnia Felicja zostaje porwana. Budzi się w zamknięciu, w towarzystwie tajemniczej postaci. Ta nie robi jej krzywdy, ale nie chce jej wypuścić.

Sprawą zaginięcia zajmuje się nadkomisarz Oskar Superson. Doświadczony gliniarz, który zawsze idzie swoimi ścieżkami i zdarza się, że pakuje się w konflikty z przełożonymi.

Zaginięcie nastoletniej Felicji to bardzo delikatna sprawa. Wymaga niesztampowych metod pracy. Takimi właśnie cechuje się Superson.

Równolegle poznajemy historię gangu „Gepardów” oraz Orlika jego herszta. Przywódca aktualnie odsiaduje pięcioletni wyrok w więzieniu, a reszta ekipy zarządza interesem. Jak to często była niekoniecznie po myśli szefa.

Dwie zupełnie różne sprawy, ale los zdecydował, że trafiają w ręce jednego policjanta i jego ekipy.

Czy żmudna praca śledczych doprowadzi do rozwiązania obu spraw?

Kto miał interes w porwaniu dziecka? Kto tak naprawdę rządzi „Gepardami” i kto spija największą śmietankę z ich funkcjonowania?

Tego dowiecie się po przeczytaniu książki „Ci, którzy zostali”

Porwanie małoletniej oraz świat narkotyków, sutenerstwa i złodziei samochodów. To wszystko znajdziecie w tej książce. Początkowo fabuła wydaje się troszkę ospała i zagmatwana. Na szczęście, jak to często bywa, w miarę odkrywania kolejnych kart książki wszystko zaczyna się rozjaśniać.

Zakończenie dość zaskakujące.

Polecam