Całe szczęście świata

Powieść obyczajowa Agnieszki Krawczyk Całe szczęście świata jest pierwszym tomem nowego cyklu pisarki Zwyczajna magia.

Nagła śmierć Andrzeja Zarzyckiego zmienia dotychczasowe życie jego drugiej żony Michaliny i córki z pierwszego małżeństwa Poli. Michalina kupuje kamper planując wyruszenie w podróż, a że jest osobą samotną, więc nic jej nie ogranicza. Pola natomiast postanawia wrócić z Anglii i rozkręcić własną firmę. Jednak splot różnych wydarzeń sprawia, że Zarzycka wspólnie z przyjaciółką i współpracowniczką ruszają kamperem w Pieniny. Tutaj podejmują się renowacji polichromii w pięknie położonej wsi Czysta Woda nad Jeziorem Czorsztyńskim. Knajpa Poli także rozpoczyna działalność. Jednak po pewnym czasie drogi Michaliny i Poli ponownie się przecinają.

Pisarka przenosi nas do wykreowanego przez siebie świata, w którym odnajdujemy wiele z otaczającej nas rzeczywistości. W tym letnim, beztroskim klimacie i pięknej scenerii nasi bohaterowie przeżywają bowiem typowe problemy współczesnego świata takie jak skomplikowane relacje rodzinne, rywalizacja, zazdrość, samotność, ponoszenie konsekwencji niewłaściwych decyzji i wyborów. Spotkamy tu także przykłady prawdziwej przyjaźni oraz ludzi, którzy odnaleźli swój sposób na życie i samospełnienie. Czy znaleźli tytułowe „całe szczęście świata”, oceńcie sami.

Z pośród wielu wątków jakie odnajdujemy w powieści chciałabym zwrócić Wasza uwagę na dwa moim zdaniem ciekawie pokazane przez autorkę. Pierwszym są niezmiernie interesująco pokazane relacje między dawnymi mieszkańcami Czystej Wody, a osobami, które są tu przyjechały niedawno. Społeczność, do której trafiają Michalina Zarzycka i jej współpracowniczka Renata składa się z mieszkańców Czystej Wody, naukowców i studentów prowadzących badania nad fauną i florą okolicy mieszkających w pobliskim Folwarku i zamieszkałej tu od niedawna Ireny Skierskiej. Znakomicie oddana jest w powieści dynamika życia w małej miejscowości. W tej niewielkiej społeczności aż kipi od emocji, wzajemnych sympatii i antypatii między poszczególnymi osobami. Michalina i Renata także zostają wciągnięte w te rozgrywki. A my stopniowo poznajemy poszczególne postacie i ich przeszłość by lepiej zrozumieć motywację ich zachowań i postaw. Przyjazd kobiet do Czystej Wody jest też okazją do zwrócenia uwagi na ciekawe zjawisko psychologiczne jakim jest efekt pierwszego wrażenia. Na konkretnych przykładach widzimy tutaj jak taka ocena może być mylna i niesprawiedliwa i w jaki sposób może rzutować na rozwój relacji między osobami.

Ciekawie rozwija się także inny z występujących w powieści wątków, a mianowicie wątek relacji między macochą i pasierbicą. Dzieje się tak dzięki niezmiernie ciekawym postaciom Michaliny i Poli, zupełnie odmiennym osobowościowo i charakterologicznie. Doskonale widać na ich przykładzie jak przekonanie o własnej nieomylności i słuszności przekonań oraz uprzedzenia zamykają drogę do porozumienia między ludźmi.

Zresztą ogólnie postacie są mocną stroną tej opowieści. Mamy tutaj znakomicie podpatrzone i realistycznie pokazane różne typy ludzi i ich zachowania i relacje z innymi. Niezmiernie plastyczny opis każdej z osób występujących w powieści, a przede wszystkim nadanie im indywidualnego rysu osobowości sprawia, że trudno się od nich zdystansować. Są to postacie z duszą, które ożywają na kartach powieści.

W powieściach obyczajowych często ważną rolę odgrywa miejsce akcji, a czytelnik ma okazję poznać ciekawy zakątek Polski czy świata. Nie inaczej jest tutaj. Dzięki autorce mamy okazję dowiedzieć się więcej o historii powstania Jeziora Czorsztyńskiego i poznać jego walory przyrodniczo-geograficzne. Klimatyczne, plastyczne, barwne i realistyczne opisy przyrody znakomicie oddają scenerię tego miejsca.

Książka napisana jest pięknym, bogatym językiem, w lekkim, gawędziarskim wręcz stylu. Narracja jest płynna. Barwne, żywe, naturalne i wiarygodne dialogi znakomicie oddają osobowość postaci. Fabuła rozwija się w swoim tempie, ale nie brakuje w niej intryg, plotek, tajemnic, które wprowadzają dodatkowe napięcie i dreszczyk emocji.

Na podkreślenie zasługuje także wydanie – piękna, przyciągająca wzrok okładka, przejrzysty podział i druk książki sprawiają, że czytanie jest prawdziwą przyjemnością.

Całe szczęście świata to wielowątkowa, wciągająca opowieść pokazująca czytelnikowi szeroką perspektywę różnorodnych ludzkich zachowań i ich konsekwencji. Mnie osobiście nastroiła bardzo refleksyjnie do rozważań nad tytułowym szczęściem, czym ono jest i gdzie można je znaleźć.

Akcja urywa się w zaskakującym momencie dodatkowo podsycając ciekawość.

Polecam miłośniczkom klimatycznych i emocjonalnych współczesnych powieści obyczajowych lubiących na dłużej zaprzyjaźnić się z ich bohaterkami.

Powieść obyczajowa Agnieszki Krawczyk Całe szczęście świata jest pierwszym tomem nowego cyklu pisarki Zwyczajna magia.

Nagła śmierć Andrzeja Zarzyckiego zmienia dotychczasowe życie jego drugiej żony Michaliny i córki z pierwszego małżeństwa Poli. Michalina kupuje kamper planując wyruszenie w podróż, a że jest osobą samotną, więc nic jej nie ogranicza. Pola natomiast postanawia wrócić z Anglii i rozkręcić własną firmę. Jednak splot różnych wydarzeń sprawia, że Zarzycka wspólnie z przyjaciółką i współpracowniczką ruszają kamperem w Pieniny. Tutaj podejmują się renowacji polichromii w pięknie położonej wsi Czysta Woda nad Jeziorem Czorsztyńskim. Knajpa Poli także rozpoczyna działalność. Jednak po pewnym czasie drogi Michaliny i Poli ponownie się przecinają.

Pisarka przenosi nas do wykreowanego przez siebie świata, w którym odnajdujemy wiele z otaczającej nas rzeczywistości. W tym letnim, beztroskim klimacie i pięknej scenerii nasi bohaterowie przeżywają bowiem typowe problemy współczesnego świata takie jak skomplikowane relacje rodzinne, rywalizacja, zazdrość, samotność, ponoszenie konsekwencji niewłaściwych decyzji i wyborów. Spotkamy tu także przykłady prawdziwej przyjaźni oraz ludzi, którzy odnaleźli swój sposób na życie i samospełnienie. Czy znaleźli tytułowe „całe szczęście świata”, oceńcie sami.

Z pośród wielu wątków jakie odnajdujemy w powieści chciałabym zwrócić Wasza uwagę na dwa moim zdaniem ciekawie pokazane przez autorkę. Pierwszym są niezmiernie interesująco pokazane relacje między dawnymi mieszkańcami Czystej Wody, a osobami, które są tu przyjechały niedawno. Społeczność, do której trafiają Michalina Zarzycka i jej współpracowniczka Renata składa się z mieszkańców Czystej Wody, naukowców i studentów prowadzących badania nad fauną i florą okolicy mieszkających w pobliskim Folwarku i zamieszkałej tu od niedawna Ireny Skierskiej. Znakomicie oddana jest w powieści dynamika życia w małej miejscowości. W tej niewielkiej społeczności aż kipi od emocji, wzajemnych sympatii i antypatii między poszczególnymi osobami. Michalina i Renata także zostają wciągnięte w te rozgrywki. A my stopniowo poznajemy poszczególne postacie i ich przeszłość by lepiej zrozumieć motywację ich zachowań i postaw. Przyjazd kobiet do Czystej Wody jest też okazją do zwrócenia uwagi na ciekawe zjawisko psychologiczne jakim jest efekt pierwszego wrażenia. Na konkretnych przykładach widzimy tutaj jak taka ocena może być mylna i niesprawiedliwa i w jaki sposób może rzutować na rozwój relacji między osobami.

Ciekawie rozwija się także inny z występujących w powieści wątków, a mianowicie wątek relacji między macochą i pasierbicą. Dzieje się tak dzięki niezmiernie ciekawym postaciom Michaliny i Poli, zupełnie odmiennym osobowościowo i charakterologicznie. Doskonale widać na ich przykładzie jak przekonanie o własnej nieomylności i słuszności przekonań oraz uprzedzenia zamykają drogę do porozumienia między ludźmi.

Zresztą ogólnie postacie są mocną stroną tej opowieści. Mamy tutaj znakomicie podpatrzone i realistycznie pokazane różne typy ludzi i ich zachowania i relacje z innymi. Niezmiernie plastyczny opis każdej z osób występujących w powieści, a przede wszystkim nadanie im indywidualnego rysu osobowości sprawia, że trudno się od nich zdystansować. Są to postacie z duszą, które ożywają na kartach powieści.

W powieściach obyczajowych często ważną rolę odgrywa miejsce akcji, a czytelnik ma okazję poznać ciekawy zakątek Polski czy świata. Nie inaczej jest tutaj. Dzięki autorce mamy okazję dowiedzieć się więcej o historii powstania Jeziora Czorsztyńskiego i poznać jego walory przyrodniczo-geograficzne. Klimatyczne, plastyczne, barwne i realistyczne opisy przyrody znakomicie oddają scenerię tego miejsca.

Książka napisana jest pięknym, bogatym językiem, w lekkim, gawędziarskim wręcz stylu. Narracja jest płynna. Barwne, żywe, naturalne i wiarygodne dialogi znakomicie oddają osobowość postaci. Fabuła rozwija się w swoim tempie, ale nie brakuje w niej intryg, plotek, tajemnic, które wprowadzają dodatkowe napięcie i dreszczyk emocji.

Na podkreślenie zasługuje także wydanie – piękna, przyciągająca wzrok okładka, przejrzysty podział i druk książki sprawiają, że czytanie jest prawdziwą przyjemnością.

Całe szczęście świata to wielowątkowa, wciągająca opowieść pokazująca czytelnikowi szeroką perspektywę różnorodnych ludzkich zachowań i ich konsekwencji. Mnie osobiście nastroiła bardzo refleksyjnie do rozważań nad tytułowym szczęściem, czym ono jest i gdzie można je znaleźć.

Akcja urywa się w zaskakującym momencie dodatkowo podsycając ciekawość.

Polecam miłośniczkom klimatycznych i emocjonalnych współczesnych powieści obyczajowych lubiących na dłużej zaprzyjaźnić się z ich bohaterkami.

Mam dla Was propozycję podróży nad Jezioro Czorsztyńskie, gdzie wraz z bohaterami powieści "Całe szczęście świata" będziecie mogli przyjrzeć się pracy Michaliny i Renaty nad konserwacją zabytków. Michalina próbuje dojść do siebie po stracie męża. Niestety nie jest to łatwe, bo dawne życie wdowy nie daje o sobie zapomnieć.

Jesteście ciekawi, czy uda jej się poukładać życie na nowo?

"Całe szczęście świata” autorstwa Agnieszki Krawczyk to powieść, która łączy w sobie elementy dramatu, romansu oraz refleksji nad życiem i relacjami międzyludzkimi. Autorka opowiada historię głównej bohaterki, która staje przed trudnymi i życiowymi wyborami oraz zmaga się z własnymi demonami. Agnieszka Krawczyk w mistrzowski sposób buduje postacie, nadając im głębię i autentyczność. Czytelnik ma okazję śledzić ich rozwój, zmagania oraz radości, co sprawia, że łatwo jest się z nimi utożsamić. Autorka porusza ważne tematy takie jak miłość, przyjaźń, rodzinne relacje, a także kwestie związane z dążeniem do szczęścia i spełnienia. Styl pisania autorki jest przystępny i wciągający, co sprawia, że książkę czyta się szybko i z zainteresowaniem. Opisy miejsc i emocji są malownicze i potrafią przenieść czytelnika w świat bohaterów.

"Całe szczęście świata” to powieść, która skłania do refleksji nad tym, co w życiu naprawdę ważne. To historia o poszukiwaniu szczęścia, odnajdywaniu siebie i pokonywaniu przeszkód. Dla miłośników literatury obyczajowej z wątkami emocjonalnymi, ta książka z pewnością będzie interesującą lekturą.

Zdecydowanie warto przeczytać! Ja z niecierpliwością będę czekała na kontynuację tej serii.

Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS

To przepiękna książka wypełniona spokojną opowieścią, jednak krzyczącym wewnątrz postaci głosem. Autorka ukazała tutaj wszelaki dobór różnorodnych postaci. Jedna z kobieta straciła tutaj swojego męża. Była jego drugą żoną i widać, że go kochała. Po śmierci zostawił jej spadek podzielony między jego córkę i byłą żonę. Po sprzeczce do której doszło w wyniku pewnych wydarzeń, wdowa przelała znaczną sumę pieniędzy jego córce i wyjechała. Bardzo chce odmienić swoje życie i odciąć się od poprzedniej rodziny. Tutaj mieliśmy taką rozbieżność myślową, gdyż jedna z nich nie chciała konfliktów, a druga zamartwiała się o pierwszą, gdyż była przeciwieństwem jej matki. Obie były chłodno do siebie nastawione i często od innych stron była mowa o roztrząsaniu zrozumienia tych zachowań. Główna postać po wyjeździe znalazła się w małej wiosce, gdzie ponownie wraz z towarzyszką natrafiła na opór i różnorodność charakterów owych osób. Jedni potrafili oceniać drugich, oni trzecich, a tamci pierwszych. Co ciekawe wpierw trudno było powiedzieć kto zakładał maski i kłamał. Mieli jakieś ukryte żale i były to tematy poboczne, ale również zajmujące. Nasza postać jest spostrzegawczą osobą, więc niektóre rzeczy analizowała. Jak sądzicie, czy udało się to, co sobie zaplanowały?

Uwielbiam motyw małych wiosek i ukazywania różnych punktów widzenia. W ten sposób autorka pokazywała nam, że z różnych powodów ludzie mogą mówić i robić coś, czego sami tak naprawdę nie chcą. Wydaje im się, że zostają oceniani, a dopiero osoby trzecie uświadamiają im, że przez cały czas to oni dyktowali innym warunki. Tutaj postacie nie zawsze widzą swoje błędy. Albo sami są zachłanni albo obarczają tym innych. To niby zwykli ludzie, ale potrafią mieć też niezwykłe serca. Takim miłym dodatkiem była tutaj zmiana jaka zaszła w postaciach. Mamy podkreślone, że czasami trzeba coś w życiu zmienić, by swój los odmienić na lepsze.

Historia jest pięknie napisana. Emocje postaci przechodzą na czytelnika, a jakiekolwiek wydarzenia, te drobne i te większe, zawsze bardzo wciągają. Wydana jest przejrzyście w dużym druku. Tytuły rozdziałów sugerują następujące wydarzenia, które zawsze mogą się skończyć w dwojaki sposób. Przepiękna książka, bardzo ją polecam:-)

„Całe szczęście świata” to ciepła i otulająca powieść poruszająca niezwykle ważne i życiowe tematy. To historia ukazująca dylematy, rozterki i trudności dnia codziennego, ale też poszukiwanie szczęścia i stawianie czoła przeciwnościom losu. W końcu to książka wyjątkowo wartościowa i skłaniająca czytelnika do refleksji, do zastanowienia się nad swoim życiem, nad tym, co ważne i, co powinno stanowić priorytety.

Michalina Zarzycka wraz ze swoją wspólniczką dostają zlecenie odnowienia zabytkowej baszty rycerskiej. Udają się do Czarnej Wody, miejscowości położonej w pobliżu Jeziora Czorsztyńskiego, by tam zrealizować powierzone im zadanie. Na miejscu obie kobiety czeka mnóstwo zaskakujących wydarzeń, a o tym, co wydarzy się podczas prac konserwatorskich musicie przeczytać sami…

Agnieszka Krawczyk przepiękną paletą barw odmalowała tę historię. Utkała powieść niezwykle wartościową i cenną. Taką, której lektura jest przyjemnością i której karty odsłaniają malownicze Polskie rejony. Autorka na kartach książki przybliża czytelnikowi okoliczne zabytki, okraszając informacje o nich malowniczymi opisami przyrody. Nie zabraknie zwrotów akcji, nie zabraknie rodzinnych sekretów i nade wszystko nie zabraknie emocji…

Agnieszka Krawczyk snuje opowieść o przyjaźni, stracie, żałobie i o tajemnicach z przeszłości, a wszystko to otula wachlarzem przeróżnych uczuć – od smutku, po gniew, lęk i na radości kończąc.

„Całe szczęście świata” to powieść stanowiąca nie tylko literacką, angażującą przygodę, ale też stanowiąca refleksją nad życiem. Nakłania, by podążać w wyznaczonym przez siebie kierunku i realizować swoje marzenia, bez oglądania się za siebie.

A to dopiero początek, bowiem „Całe szczęście świata” otwiera nowy cykl „Zwyczajna magia”. Z niecierpliwością wypatruje już kontynuacji…

Kolejny raz miałam okazję przekonać się, za co tak lubię i cenię twórczość Agnieszki Krawczyk. Autorka, jak mało kto, potrafi malować słowem swoje historie i osadzać akcję powieści w niezwykłych miejscach. Stawia przed swoimi bohaterami wyzwania, ale zawsze takie, które da się pokonać – jeśli tylko mają w sobie siłę i odwagę, by zmienić swoje życie.

„Całe szczęście świata” jest pierwszą częścią trylogii „Zwyczajna magia” . Akcja powieści rozgrywa się nad Jeziorem Czorsztyńskim, którego atmosferę autorka uchwyciła w wyjątkowy sposób. Malownicze opisy przyrody sprawiają, że wystarczyło zamknąć oczy, by poczuć się, jakby się tam było – usłyszeć szum wody, poczuć zapach kwiatów i traw oraz zachwycić się pięknem otaczającej natury.

„Całe szczęście świata” to przepiękna opowieść z wciągającą fabułą, a także poruszającą refleksją nad ludzkimi relacjami. Agnieszka Krawczyk, w swoim pełnym wrażliwości stylu, ukazuje, jak trudno czasem znaleźć właściwe słowa, by szczerze rozmawiać, oraz jak nierozwiązane sprawy mogą rzucać cień na życie. To także historia o stracie, żałobie i sile, która pozwala zacząć wszystko od nowa. Autorka udowadnia, że wszystko jest możliwe, jeśli tylko odważy się wybrać drogę, którą warto podążać.

Michalina Zarzycka, współwłaścicielka firmy zajmującej się konserwacją zabytków, miała ustabilizowane życie – kochającego męża i pracę, którą lubiła. Ten idealny świat pewnego dnia runął, gdy zamiast powrotu męża z pracy otrzymała telefon o nagłej śmierci Andrzeja. Zaczyna zastanawiać się, czy nie sprzedać wszystkiego i ruszyć przed siebie. Nie, nie w Bieszczady, ale w podróż po Europie – na kilka lat albo na zawsze.

„Całe szczęście świata” to niesamowita opowieść, w której zauroczyło mnie dosłownie wszystko, ale najbardziej oczarowały mnie fantastyczne opisy przyrody, które jawiły się jak piękne akwarele. Czułam aromat polnych kwiatów i ziół, wodę z jeziora pachnącą świeżością, zwłaszcza przed zmrokiem i o świcie.

Interesującą cechą tej historii są barwne postacie, które znacząco wzbogaciły fabułę. Michalina i jej przyjaciółka Renata z zaangażowaniem odnawiają zabytkową polichromię w starej wieży. Również pełna energii Irena Skierka, zwana „Iskierką”, z pasją przywraca życie używanym przedmiotom, barwiąc je naturalnymi pigmentami i ozdabiając roślinnymi wzorami. To niezwykłe zajęcie wzbudza w Renacie ogromne zainteresowanie oraz rozwija jej twórczy talent. Równie oddany swojej misji jest profesor Biernat, ornitolog prowadzący w okolicy badania naukowe wraz ze studentami. Tajemniczy mężczyzna o burkliwej naturze, który budzi zainteresowanie Michaliny. A kiedy w miasteczku pojawia się ekipa filmowa, a na końcu matka Poli, Gabriela, w małej, spokojnej miejscowości zaczyna się dziać...

„Całe szczęście świata” to historia, w której nie liczy się tempo akcji, lecz emocje, malownicze opisy przyrody i złożone relacje między bohaterami. Przeszłość nie daje o sobie zapomnieć, ujawniając tajemnice w najmniej spodziewanych momentach. Powieść napisana jest tak, że czyta się ją, jak najlepszy kryminał – z zapartym tchem. Gdy emocje osiągają apogeum, autorka nagle zawiesza narrację, a na rozwój wydarzeń trzeba będzie czekać do kolejnej części. Teraz jeszcze nie znalazłam odpowiedzi na pytanie, czy marzenia o swobodzie i własnej sprawczości połączą dwa zranione serca.

Podróż kamperem tak, czy nie? Skusił*byś się?

Dzięki książce "Całe szczęście świata" ma się okazję taką podróż odbyć.

Główna bohaterka, Michalina Zarzycka, po nagłej śmierci męża, postanawia odciąć się od przeszłości, ale także od ataków pierwszej żony swojego męża i pasierbicy, dotyczących spadku. Michalina chce zwiedzać świat. Ale jak się okazuje, musi jeszcze z tym poczekać. Nieoczekiwanie trafia się jej, oraz przyjaciółce Renacie zlecenie, by odnowić zabytkową basztę rycerską. Obie kobiety są nie tylko przyjaciółkami, ale też wspólniczkami i zajmują się konserwacja zabytków. W tym celu udają się do małej miejscowości o nazwie Czysta Woda, która położona jest w pobliżu Jeziora Czorsztynskiego. Na miejscu zastajemy nie tylko piękne krajobrazy i architekturę. Okazuje się, że klimatyczna wioska aż kipi od konfliktów, a także sekretów. Co wydarzy się podczas prac konserwatorskich? Zachęcam do lektury.

Książka spodobała mi się od samego początku do końca. Znalazłam w niej wszystko to, czego mogę chcieć od powieści obyczajowej. Opowiadana w niej historia jest tak autentyczna, że nie sposób oderwać się od lektury.

Michalina po śmierci męża nie załamała się, nie zamknęła w czterech ścianach i nie popadła w przygnębienie. Postanowiła uporać się z żałobą w inny sposób. Zmieniła otoczenie, rzuciła się w wir pracy oraz zdecydowała się na coś szalonego, czyli na zakup kampera.

"Całe szczęście świata" czyta się szybko i lekko. Książka przepełniona jest cudownymi i nieprzytłaczającymi opisami przyrody, jak i wzmiankami o zabytkach opisywanej okolicy.

Ja bardzo lubię takie książki. Lektura ich sprawia, że mogę odbyć ciekawą, literacką podróż nie wychodząc z domu. Czysta Woda posiada nie tylko magię, atrakcyjne krajobrazy, ale też skrywa wiele tajemnic, co powoduje dreszczyk emocji. Dlatego w książce nie brakuje rodzinnych sekretów i zaskakujących zwrotów akcji. A obie koleżanki to postacie pełne energii, optymizmu i humoru,które łatwo zyskują sympatię czytelnika. Cała historia jest wielobarwna, ma swój charakter i potrafi zaskoczyć symboliką znaków i słów. Warto zapoznać się z jej treścią, ponieważ między wierszami ukryte jest przesłanie dla każdego czytelnika o tym, co tak naprawdę jest ważne w życiu. Polecam!

wspaniała historia, gratulacje dla Autorki

Czy jedna podroz może zmienić całe życie?

Czy koniec jednego rozdziału może być początkiem czegoś nowego i dobrego?

Michalina Zarzycka doświadczyła ogromnej straty jaką była nagła śmierć jej ukochanego męża-Andrzeja.

Jakby tego było mało kobieta musi się liczyć z komplikacjami w kwestii dziedziczenia, bowiem była żona mężczyzny, Gabriela za wszelką cenę pragnie dostać majątek byłego męża dla siebie.

W tym celu manipuluje swoją córką, Polą , lecz jest w stanie posunąć się jeszcze dalej.

Czy jej plan się powiedzie?

Tymczasem Miśka ku zaskoczeniu swojej wspólniczki Renaty z którą prowadzi firmę zajmującą się restaurowaniem zabytków kupuje od sąsiada kamper i zapowiada, że planuje dłuższy urlop, być może wyjazd na południe Europy .

Tymczasem dziewczyny otrzymują propozycję odnowienia przepięknej średniowiecznej polichromii w niewielkiej wiosce Czysta Woda.

Zadanie wydaje się ciekawe , jest również okazją do wypróbowania nowego środka lokomocji.

Wkrótce po przybyciu na miejsce przyjaciółki poznają dość mrukliwego ornitologa -Grzegorza Biernata i jego studentów.

Między tą dwójką niezaprzeczalnie iskrzy, choć wydają się za sobą nie przepadać.

Ważną rolę wśród lokalnej społeczności zajmuje Irena Skierka , rękodzielniczka i dobra przyjaciółka Grzegorza.

Nasze bohaterki nieoczekiwanie lądują w samym środku konfliktów zarówno rodzinnych jak i sąsiedzkich.

Co wydarzyło się trzy dekady wcześniej podczas protestów ekologów?

I co ma z tym wspólnego znany aktor Dawid Trela?

Po książki pani Agnieszki sięgam regularnie od kilku lat i każda kolejna książka jej autorstwa podoba mi się bardziej niż poprzednia.

Tym razem otrzymałam pełną rodzinnych tajemnic i emocji kumulujących się wraz z kolejnymi rozdziałami.

Intrygi i niedomówienia mnożą się jak grzyby po deszczu , a żadna z relacji nie była łatwa ani oczywista.

Zakończenie zaś pozostawiło napięcie i niedosyt, co sprawia, że czekam na kontynuację tej serii z zapartym tchem.

Po przeczytaniu najnowszej powieści Agnieszki Krawczyk "Całe szczęście świata", pierwszego tomu cyklu "Zwyczajna magia", mam ogromną chęć odwiedzić okolice Jeziora Czorsztyńskiego. Jego piękno Autorka ukazała tak sugestywnie, że już oczami wyobraźni widzę siebie pływającą po nim łódką i podglądającą ptaki. Dodatkowo urzekło mnie, że główna bohaterka pojechała tam kamperem, bo i ja bardzo lubię podróżować w ten sposób.

Powieść Autorki to jednak nie tylko zachwyt nad pięknem natury, ale również przenikająca do serca opowieść o różnorodności i nieprzewidywalności relacji międzyludzkich. W malowniczej i odciętej od codziennego zgiełku Czystej Wodzie kipi od emocji, wzajemnych podejrzeń, niesnasek i tajemnic.

Główna bohaterka, Michalina, to dojrzała kobieta, która zmaga się z bolesną przeszłością i skomplikowanymi relacjami rodzinnymi. Wdowa po Andrzeju próbuje ułożyć swoje życie na nowo, choć na jej drodze stają zarówno była żona Andrzeja, jak i pasierbica Pola. Ich wzajemna niechęć, podsycana przez uprzedzenia i walkę o majątek, odzwierciedla głęboko zakorzenione rany, które trudno uleczyć.

Decyzja Michaliny, by wyruszyć w podróż kamperem, początkowo wydaje się desperacką ucieczką, ale szybko okazuje się, że otwiera przed nią nowe możliwości zawodowe, towarzyskie i emocjonalne. Z jednej strony podziwiamy więc piękno ludzkich pasji, rodzące się przyjaźnie i fascynacje, a z drugiej czasem wręcz z niedowierzaniem śledzimy skalę ludzkiej podłości i moralną zgniliznę.

Michalina wraz z przyjaciółką Renatą wkładają całe serce w renowację zabytkowej polichromii w starej wieży. Równie wielka pasja bije z działań energicznej Ireny Skierki, zwanej "Iskierką", która daje używanym rzeczom drugie życie, barwiąc je naturalnymi barwnikami i nanosząc roślinne motywy. Nie inaczej jest w przypadku profesora Biernata, miłośnika ptaków, prowadzącego na tym terenie projekt badawczy z grupą studentów. Te barwne postacie wnoszą do historii wiele ciepła i humoru, eksponując też wartość pracy wykonywanej z prawdziwym oddaniem.

Powieść ukazuje, jak różnice pokoleniowe, brak dialogu i uprzedzenia wpływają na relacje między ludźmi a za każdym konfliktem kryje się bagaż doświadczeń, który bohaterowie noszą w sobie jak niewidzialne rany. Postaci, choć z pozoru różne, łączy wspólne pragnienie szczęścia i spełnienia, choćby na własnych warunkach. W tej historii nie brak również nieoczekiwanych zwrotów akcji i niespodziewanych tajemnic z przeszłości i rzecz jasna Autorka po raz kolejny stworzyła fascynującą powieść, od której trudno się oderwać. Pierwsze pytanie, które nasunęło mi się po jej przeczytaniu, brzmi: kiedy ukaże się kolejny tom?

Jest to opowieść o Michalinie Zarzyckiej, która po śmierci męża postanawia wyciągnąć wszystkie pieniądze i wyjechać. W tym samym momencie jej firma otrzymuje zlecenie w małej i urokliwej wiosce nad jeziorem Czorsztyńskim. Wraz z współpracownicą Renatą korzysta z okazji i udaje się do Czystej Wody by pracować nad polichromią w zabytkowej baszcie rycerskiej.

W tej małej wiosce spotyka zarówno sympatyczne osoby jak i nieco mniej sympatyczne. W okolicy pracuje grupa naukowców badające okoliczną przyrodę. Budzą oni emocje wśród miejscowych.

Michalina to dość ciekawa postać. Pomimo śmierci męża nie załamała się, a wręcz przeciwnie. Kiedy zostaje oskarżona przez poprzednią żonę męża zaczynają się emocje. Byłam ciekawa czy jest ofiarą czy niezłą aktorką.

Uwielbiam książki, których akcja dzieje się w górach. W miejscach, które znam. Autorka świetnie oddała klimat małej miejscowości, która posiada swoje życie.

Autorka posiada lekki styl pisania i książkę czytało mi się bardzo przyjemnie. Zakończyła się ona tak, że już nie mogę doczekać się kolejnej części.

„Całe szczęście świata” to pełna zwrotów akcji, urokliwego klimatu oraz sporów i ploteczek charakterystycznych dla małych miejscowości, historia Michaliny. Kobiety dojrzałej, która traci męża, a swoje poukładane życie konserwatora zabytków postanawia wywrócić do góry nogami i wyjechać kamperem w bliżej nieokreśloną stronę. Dzięki pomysłowi współpracownicy, a zarazem przyjaciółki, wyjeżdżają na renowację polichromi w starej baszcie rycerskiej w Czystej Wodzie. Urokliwa miejscowość skrywa wiele zatargów oraz tajemnic, a i za Michaliną jak ogon ciągnie się jej pasierbica ze swoją chciwą matką oraz roszczeniami spadkowymi. To momentami zabawna historia o radzeniu sobie z rodzinnymi konfliktami i traumami, a także o przyjaźni, nietypowych pracach i pomysłach na życie.

Polecam gorąco i czekam na kolejną część