Berdo

Znacie serię z komisarzem Wiktorem Forstem? Czytaliście lub macie w planach?

A może szukacie pomysłu na prezent pod choinkę?

"BERDO" to kolejna, znakomita powieść Remigiusza Mroza, jednego z najpopularniejszych polskich pisarzy gatunku thrillera psychologicznego. To już 9 tom. Autor po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzem w budowaniu wciągającej, pełnej napięcia fabuły, a jego książki to prawdziwe literackie perełki. Uwielbiam serię z Wiktorem Forstem i nie mogłam doczekać się kolejnych losów komisarza, który obecnie ukrył się w Bieszczadach nie mogąc poradzić sobie ze stratą. Wkrótce okazuje się, że miejscowa policja nie radzi sobie z pewną sprawą kryminalną. Śledztwo stoi w miejscu, a w górach pojawiają się nowe ofiary.

Czy Wiktor, który stoi u progu upadku rozwiąże zagadkę morderstw?

Autor mistrzowsko buduje napięcie, stopniowo odsłaniając kolejne warstwy intrygi. Czytelnik do samego końca nie wie, komu może zaufać, a zwroty akcji trzymają w napięciu aż do ostatniej strony. Autor umiejętnie miesza wątki kryminalne z psychologicznymi, tworząc fascynującą, wielowymiarową opowieść. Charakterystyka postaci to kolejny atut tej książki. . Obserwujemy zmagania komisarza , wahania i rosnące poczucie zagrożenia. Drugoplanowe postacie również są świetnie wykreowane, nadając powieści dodatkowego realizmu.

"BERDO" to klasyczny thriller Remigiusza Mroza, który nie zawodzi oczekiwań czytelników. Wyśmienita fabuła, świetnie poprowadzona narracja i nieoczekiwane zwroty akcji sprawiają, że książkę czyta się jednym tchem. Zdecydowanie polecam tę pozycję wszystkim miłośnikom dobrego kryminału.

Polecam!

BRUNETTE BOOKS

Wciągająca fabuła

Duszna atmosfera małej mieściny. Dzikie Bieszczady. I w tym wszystkim kryminalna intryga. Polecam!

Fantastyczny kryminał

Bardzo dobrze się czyta

Bardzo dobrze się czyta

Wciągającą powieść! Polecam gorąco!

Wciągający kryminał. Polecam!

Bardzo ciekawa

Bardzo wciągająca historia

Bardzo dobra lektura

Wiecie co, ja chyba naprawdę lubię czytać serie bez względu na kolejności, bo wtedy od wewnątrz mogę stwierdzić czy jest ona dla mnie, czy może lepiej dać sobie z nią spokój. Z tego, co zdążyłam się zorientować, jest to dziewiąty tom z komisarzem Forstem, a ja żadnego z nich nie kojarzę. Chciałam jednak bardzo go przeczytać, bo przyciągał mnie jakimś dziwnym smutkiem. Nie wiem czy wiecie, ale każda książka ma w sobie taką aurę, po której można poznać, czy nam się spodoba. No więc czytając ją od razu było ukazane, że komisarz bardzo za kimś tęskni. Stoczył się na samo dno, zrobił z siebie menela, a przecież w duszy wciąż miał ten instynkt, który nakazywał mu działać tam, gdzie ktoś był krzywdzony. Jednak jego stan upojenia wygrał i zamiast z godnością pokazać niedoszłemu gwałcicielowi gdzie jego miejsce, nie skończył, bo pojawili się jego kumple i dali mu porządny wycisk. Po tym wszystkim zostaje ostrzeżony, że ma jak najszybciej wyjechać, gdyż grozi mu śmiertelne niebezpieczeństwo. Następnie przechodzimy do innego miejsca, gdzie ktoś bardzo krzywdzi innych ludzi. Główny bohater nie raz spojrzy broni w oczy, lecz czy ma między nimi jakąkolwiek przewagę?

Wiecie co, tak sobie pomyślałam, że ta pozycja przypomina mi dawny western, jeśli ktokolwiek kogoś skrzywdził, bo rodzina musi pomścić jego ból. To było bardzo trzymające w napięciu, choć mam wrażenie, że akcja nie biegła szybko do przodu. Autor co jakiś czas przeskakuje do dalszych wydarzeń i to na nich skupia największa uwagę. Wiktor Forst jest twardym człowiekiem, którego choć pokiereszują prawie do umarłego, to przeważnie wstaje z martwych. Największym jego minusem jest tylko branie używek, które służą mu do zapomnienia o Dominice. Na samo jej wspomnienie coś się wewnątrz niego zaciska i zamiast iść do przodu bardziej lewituje w miejscu. Jest tu ktoś, komu na nim zależy i choć nie wiemy jak wielkie łączą ją z nim stosunki, to on sam podchodzi do nich na chłodno, choć nie raz posmakował tego i tamtego. Autor przedstawił dosyć twarde postacie, które posiadają brak kultury, ale mają instynkt dobrego człowieka(nie każdy). Po tej pozycji chciałabym przeczytać osiem wcześniejszych części:-)

Forst postanawia zaszyć się w Bieszczadach i zapomnieć o tym, co było. Poza szlakami, które schodził, najczęściej korzysta z uroków baru, w którym może skutecznie pracować nad „zapominaniem”. Po jednej z takich zakrapianych nocy Forst trafia na próbę gwałtu, którą udaremnia ale okazuje się, że człowiekiem, którego unieszkodliwił jest syn lokalnego mafioza. Nagle Forst staje przed niebezpieczeństwem, a na dodatek zostają znalezione zwłoki dziewczyny. Komisarz podejmując się śledztwa nie spodziewa się, do czego go ono doprowadzi…

Forst jako wrak człowieka wypada bardzo realnie. To człowiek, którego już spotkało najgorsze więc nie zależy mu na niczym. Jednak okazuje się, że są rzeczy, które będą w stanie wyciągnąć go z marazmu, w który popadł. Trudne śledztwo, jak zwykle zawiłe i nawiązujące do wydarzeń poprzedzających tom, wyścig z czasem, a wszystko na tle Bieszczad, ich walorów przyrodniczych i ciekawych historii, o których mało się mówi.

Wiktor Forst to bohater, którego powinien znać każdy miłośnik kryminałów! A już na pewno Remigiusz Mróz jest pisarzem, którego nikomu przedstawiać nie trzeba! Natomiast to, co autor przedstawił w najnowszej odsłonie z komisarzem Forstem, pozostanie w pamięci każdego, kto sięgnie po „Berdo”. Dziewiąte spotkanie z rzeczonym bohaterem było wyjątkowym spotkaniem, nie w Tatrach, lecz w Bieszczady, które miały być azylem to poharatanego przez życie Forsta.

To właśnie w tym rejonie Polski, w małym wiejskim zakątku zaszczył się, aby zapomnieć o życiowych ciosach, które uderzyły w niego niczym piorun. Zajmując się podupadłym gospodarstwem, pragnie odnaleźć harmonię życia. Niestety jak to w życiu Forsta bywa, nie będzie mu to dane. Można rzec, że morderstwa lgną do niego niczym ćmy do światła.

Jak się okazuje w okolicy dochodzi do wstrząsającego znaleziska. Odkryto bowiem ciała, których nie można zidentyfikować, a każda z ofiar ma wypalony symbol między oczami. Czy zatem komisarz Wiktor Forst znajdzie w sobie na tyle sił, aby przyjrzeć się tej tajemniczej sprawie z bliska. Zwłaszcza że działania tamtejszej policji prowadzą na manowce. Co najgorsze w górach dochodzi do kolejnych makabrycznych odkryć. Czy Forst da temu kres? Przekonajcie się sami i sięgnijcie po „Berdo”.

Wiktor Forst dla mnie jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych bohaterów w polskiej literaturze kryminalnej. To bohater z krwi i kości. Wyrazisty. To, jak potraktowało go życie, przechodzi wszelkie wyobrażenia. Tutaj pomysłowość Remigiusza Mroza dosięgnęła szczytu. Dlatego też książki z udziałem Forsta cieszą się wśród polskich czytelników ogromnym uznaniem. I przyznam szczerze, że Czyt-NIK zdecydowanie należy do tego grona.

A Ty drogi Czytelniku, jeśli jeszcze nie jesteś w klubie miłośników Forsta, to jestem przekonany, że po lekturze książek z jego udziałem, chętnie do niego się zapiszesz. Dlatego warto zapisać sobie kolejność tytułów, po które warto sięgnąć – „Ekspozycja”, „Przewieszenie”, „Trawers”, „Deniwelacja”, „Zerwa”, „Halny”, „Przepaść”, „Widmo Brockenu”. Dziewiąta część pt. „Berdo” jest doskonałym dopełnieniem historii komisarza Wiktora Forsta. Miejmy nadzieję, że nie jest to ostatnie spotkanie z tym kultowym już bohaterem.

Remigiusz Mróz ponownie zaprosił mnie do wyjątkowej podróży w polskie góry. Podróży, wraz z Forstem, człowiekiem ze stali, człowiekiem z kamienia, człowiekiem, w którego życiu nie brakowało stromych ścieżek, dlatego teraz został komisarzem na wygnaniu. Jeśli zaś o „Berdo” chodzi to książka ta nie opuści mej domowej biblioteczki – ba, znajdzie się w jej honorowym miejscu NIK – Najlepszych Interesujących Książek.

Książka „Berdo” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia, Filia Mroczna Strona