Baltica

"Baltica" Piotra Borlika jest prequelem trylogii z panią komisarz policji Agatą Stec i jej bratem psychologiem Arturem Kamińskim w głównych rolach. Przyznam się bez bicia, że nie znam tej trylogii, dlatego cała zabawa przede mną.

Jestem pod ogromnym wrażeniem tego prequelu. Co tu się wyprawiało, to głowa mała. To miał być wymarzony rejs na pokładzie MF "Baltica". Jednak jak to w dobrych thrillerach bywa, wszystko się może zdarzyć. Idealny rejs zamienił się w idealny koszmar. Było pełno szczęśliwych ludzi, a za chwilę było pełno wrzeszczących ofiar. Pojawiali się ludzie i znikali. Zdrowi ludzie tracili pamięć. Jak to wszystko było możliwe? Nie potrafiłam sobie tego wszystkiego poukładać w głowie. Poznałam odlotową staruszkę, która wybrała się w samotny rejs po śmierci swojego męża. Kolejną bohaterką była typowa studentka, która lubi imprezować i kombinować z grzybkami. Ostatnim bohaterem był ojciec dwójki dzieci, który zapomniał, w co nie lubi bawić się jego syn. Nie rozumiałam, jak mógł o tym zapomnieć. Każda z tych postaci w dziwny sposób traci pamięć. Czyżby, to nastąpiło po wypiciu darmowej puszki mirindy? Oprócz tego po pokładzie biega wysoki, szczupły człowiek ubrany na czarno w świńskiej masce. Czy należy się go bać? Czy to jest psychol, czy raczej seryjny morderca? Na te pytania odpowiedzi znalazłam w książce "Baltica". Powiem wam, że to była czysta przyjemność, czytać tę książkę. Znalazłam tutaj mnóstwo zwrotów akcji i niespotykanych zdarzeń. Końcówka książki, spowodowała u mnie totalny szok. Plus dla autora. Piotr Borlik pokazał się z najlepszej strony. Podziwiam jego wyobraźnię. Taka historia powinna znaleźć się na wielkim ekranie.

Porywająca fabuła, wyśmienita akcja i bohaterowie sprawili, że nie mogłam oderwać się od tej lektury. Wyjątkowa historia. Już dawno nikt mnie tak nie zdziwił, jak bohaterowie tej książki.

Jeżeli lubicie historie z dreszczykiem, w których wszystko może się zdarzyć, to odsyłam was do najnowszej książki Piotra Borlika pod tytułem "Baltica".

Czy zdecydujecie się na wyjątkowy i niepowtarzalny rejs MF "Baltica"? Pamiętajcie jedno, po tej podróży już nigdy nic nie będzie takie samo. Oczywiście o ile przeżyjecie ten piekielny rejs.

To zdecydowanie nie jest książka dla każdego. Jest wymagająca, oczekuje pełnego skupienia bez żadnych rozpraszaczy. Nie nadaje się na lekką i łatwą przerwę pomiędzy jazdą w pociągu do pracy czy też wracając z niej. Wymaga od czytelnika pełnego zaangażowania. To coś co mnie zaskoczyło w niej bo im dalej brnęłam w historię tym bardziej czułam się pogubiona.

Halo, czy to na pewno miało tak być? Czy może coś pominęłam?

Borlik stworzył coś czego raczej czytelnicy się nie spodziewali, ale chyba w tym właśnie cały majstersztyk pisarza by zaskakiwać! I to zdecydowanie na plus!

Czy warto? Owszem! Gwarantuje, że takiego zakończenia się również nie spodziewaliście!

„Baltica” Piotra Borlika to dobry przedstawiciel pokręconych thrillerów psychologicznych, w których im dalej w lekturę, tym coraz mniej wiadomo. Choć „dobry” to może też nie całkiem trafione określenie - bo takiej książki jeszcze na naszym polskim rynku jeszcze nie było! Historia określana jest jako prequel trylogii kryminalnej z Agatą Stec i Arturem Kamińskim, ale tak naprawdę powiązanie jest bardzo luźne, więc spokojnie można ją traktować jak całkowicie osobną powieść. Klimatem też kompletnie jej nie przypomina. Ale to dobrze, dzięki temu ta lektura jest tak oryginalna! Historia toczy się na statku Baltica, przedstawiona jest z perspektywy trójki różnych bohaterów, których poznajemy jako: statecznego ojca i męża, starszą panią i młodą żądną przygód dziewczynę. Zaraz jednak okazuje się, że może wcale nie są tym kim wydają się być? Historia cały czas się zmienia, autor skutecznie miesza w naszych głowach tak, że po czasie czujemy, że nie wiemy dosłownie nic. Klimat robi się wręcz psychodeliczny, ale w takim najlepszym, filmowym wydaniu. A jednak cały czas to thriller, więc przecież musi mieć logiczne wyjaśnienie, prawda? Autor długo trzyma w nas niepewności, a i tak na końcówkę zachowuje sobie kilka solidnych twistów. To książka, która miesza w głowie, która wszystko poddaje w wątpliwość, przemyślana, klimatyczna, doskonała. Rewelacja, w mojej ocenie to najlepsze, co autor do tej pory napisał! Czytajcie wszyscy, koniecznie!

Piotr Borlik zaprasza wszystkich czytelników na pokład Balticy. Przed czytelnikiem niebezpieczny rejs, z pozoru zwyczajnym promem wycieczkowym. Ale na pokładzie MF Baltica nic nie jest tym, czym się wydaje być.

Wszyscy, którzy czytali wcześniej cykl Agata Stec i Artur Kamiński, pewnie zorientują się, gdy w którym momencie pojawią się powiązania fabularne tego prequela ze znaną serią. Nie czytałam serii, dopiero mam ją w planach, tak że zaczynałam czytać książkę z czystą kartą, ale w pewnym momencie pojawia się pewien bohater, którego jak podejrzewam, będzie można spotkać także w kolejnych częściach cyklu.

To miała być wspaniała wycieczka do Szwecji. Pomimo że promem żegluje mnóstwo turystów, to autor skupia uwagę czytelnika tylko na trójce z nich. Sebastianie, przykładnym mężu, Laurze imprezującej studentce i Celinie starszej pani, która nie potrafi poradzić sobie ze śmiercią męża.

Rejs z Gdyni do Szwecji na pokładzie MF Baltica od samego początku wydaje się dziwny. Pierwsze symptomy tego, że coś jest nie tak, można dostrzec już na odprawie. Po wejściu na pokład, na trójkę bohaterów spada lawina dziwnych zdarzeń, których nie są w stanie logicznie wytłumaczyć. Stefan, Celina i Laura doświadczają niezwykłych przeżyć, których zupełnie nie rozumieją. Czy spowodowała je wypita w dużych ilościach Mirinda ?

Wydaje się, że bohaterowie znaleźli się w pułapce czasu, z której nie potrafią się uwolnić i dostrzec punktu wyjścia lub tkwią w koszmarnym śnie, z którego nie mogą się obudzić. Nie potrafią znaleźć logicznego wytłumaczenia na to, co się dzieje. To tak jakby żyli w dwóch rzeczywistościach, a oni się w nich gubią i nie wiedzą, co jest prawdą, a co nie. Kręcą się w kółko niczym chomik w klatce na kołowrotku.

Nieustanie wzrasta w nich poczucie niepokoju, wszystko przypomina im chory sen, projekcję odurzonego umysłu, żądnego makabrycznych doznań.

Nie sposób domyślić się, o co tak naprawdę chodzi. Dlaczego pracownik armatora pojawia się w różnych rolach? Kim jest przerażająca postać w świńskiej masce? Piotr Borlik umiejętnie manipuluje czytelnikiem, który jest tak samo zdezorientowany, jak uczestnicy fatalnego rejsu.

Podziwiam kunszt pisarski autora, udało mu się stworzyć skomplikowaną i zakręconą historię, a przy tym nie pogubił się w labiryncie niezwykłych i nieprawdopodobnych zdarzeń. Wszystko tu ma sens i znaczenie. Nie da się tej książki odłożyć i sięgać po nią od czasu do czasu, trzeba czytać ją za jednym zamachem, gdyż łatwo pomylić wątki i złożyć historię w jedną całość. Gdy wydawało mi się, że autor już prowadził mnie prostą ścieżką ku rozwiązaniu, to pojawiał się na końcu tej ścieżki i groził mi palcem, że nic z tego i to jeszcze nie koniec. Zwrot akcji i trzeba ruszać dalej, by szukać innej ścieżki. Jest to niezwykły thriller nie tylko ze względu na swoją nietypową konstrukcję, ale także na poruszony w nim problem. Zakończenie jest naprawdę zaskakujące i w żaden sposób nie da się go przewidzieć. Druga połowa książki wydawała mi się już trochę mniej zakręcona, co nie znaczy, że mniej ciekawa. ??????? to bardzo dobry thriller, z silną namiastką horroru, nietuzinkowy na pograniczu szaleństwa i absurdu. Końcowa odpowiedź wcale nie uspokaja rozedrganych emocji, a wprost przeciwnie, jest jednym z listy najgorszych koszmarów. Karuzela wrażeń, emocji, domysłów i mylnych tropów i niepokojących zdarzeń. Po jej opuszczeniu jeszcze długo kręci się w głowie.

Mała dygresja na koniec. Nigdy nie przepadałam za Mirindą, a teraz w ogóle jej nie tknę.

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki Baltica autorstwa Piotra Borlika. Jest to prequel serii o Agacie Stec i Arturze Kamińskim, którą miałam przyjemność ostatnio Wam przedstawić. Rzadko zdarza mi się, że nie wiem jak zrecenzować przeczytaną powieść. Tym razem tak jest. Ba! Problem miałam nawet z jej czytaniem. Przez pierwsze kilkadziesiąt stron odsądzałam samą siebie od czci i wiary bo byłam pewna, że coś mi umyka przez moją nieuwagę. Później nabrałam przekonania, że książka została źle złożona. Wyluzowałam dopiero, gdy zorientowałam się, że to co dzieje się z bohaterami to celowy zabieg autora. Piotr Borlik pod moją ostatnią recenzją napisał, że Artur Kamiński sporo namiesza w prequelu trylogii. W pełni się z nim zgadzam. Terapeuta mieszał w głowie bohaterom książki, ale z równą mocą także mi. Przez większą część książki byłam skołowana i jedynie starałam się podążać za biegiem wydarzeń. A działo się dużo. Gdy dotarłam do momentu, w którym wszystko się wyjaśniło autor zamieszał bębnem ponownie. Jak to się skończyło? Odpowiedzi czekają na kartach Baltici. Jest to jedna z bardziej pokręconych książek jakie czytałam. Nic tu nie jest takie jakie się wydaje. Rozwiązania zastosowane przez Piotra Borlika będą sporym zaskoczeniem nawet dla czytelników znających cykl o Agacie i Arturze. Ja spodziewałam się kompletnie czego innego, ale to co otrzymałam przerosło moje najśmielsze oczekiwania. Baltica trzyma w napięciu od pierwszych do ostatnich stron. Jest to pozycja, która nie chciała opuścić moich myśli nawet w czasie przerwy od czytania. Autor zaserwował zarówno sowim bohaterom, jak i czytelnikom emocjonalny rollercoaster. Majstersztyk.

„Baltnica” to dość skomplikowany thriller psychologiczny. Rany co tu się wydarzyło. Długo miałam mętlik w głowie i ciężko było mi było nadążyć nad tokiem myślenia autora. Trzeba przyznać, że pan Piotr ma wyobraźnię. I oczywiście jest to duży plus. To co tutaj wydarzyło się zszokuje, zaskoczy i sprawi, że długo nie zapomni się o tej książce.

Jest to również książka, o której ciężko coś napisać, by nie zdradzić za wiele fabuły. Ogólnie jest historia grupki osób, którzy wchodzą na pokład MF „Baltica”. Miała to być zwykła podróż, a zamieniła się w niekończąca się zabawę. Nie każdy również przeżył podróż. A co się wydarzyło podczas tego nietypowego rejsu? To musicie przekonać się sami. Ja długo nie mogłam odnaleźć się na tym statku. Sama miałam wrażenie, że gdzieś coś mi umyka. Zadawałam sobie pytanie co się dzieje z pasażerami. I kto za tym wszystkim stoi? Odpowiedzi nie dostałam za szybko.

Książka posiada zaskakujące zwroty akcji, a samo zakończenie sprawiło, że otworzyłam szeroko buzie. Emocji tutaj Wam nie zabraknie. Przede wszystkim uczucie niepokoju i wielkiej niewiadomej tego co może za chwilę się wydarzyć. Na uwagę zasługuje również styl pisania autora, który od „Boskiej proporcji”, niezmiennie bardzo mi odpowiada.

„Baltnica” jest prequelem trylogii „Boska proporcja”, „Materiał ludzki” i „Białe kłamstwa”, w których główną bohaterką jest Agata Stec.

Na początku był chaos - czy jakoś tak. ? Mówiąc prościej, tym razem Piotr Borlik zrobił ze mnie wariata, ostro namieszał mi w głowie, a ponieważ ja do normalnych nie należę ? to bez problemu odnalazłam się w tym po?onym świecie. (?->pieprz ?)

Napisać o tej książce nie jest takie proste, każdym nieprzemyślanym słowem można zepsuć czytelnikowi zabawę.

Fabuła to swego rodzaju wariacje na temat dnia świstaka, choć bardzo skomplikowane wariacje.

Czytelnik kilkukrotnie wraca na start, ale za każdym razem gra przebiega innym torem, a pionki którymi gra zmieniają kształt i kolor. UWAGA bo można się pogubić.

"Baltica" to preequel trylogii z komisarz Agatą Stec. Od której książki czytelnik powinien zacząć swoją przygodę? Czy od "Baltica" a może od "Boska proporcja"? Moim zdaniem nie ma to wielkiego znaczenia, każdą opcja jest dozwolona, czytelnik nic nie straci rozpoczynając przygodę z najnowszą powieścią Piotra, nie będzie miał poczucia braku jakiejkolwiek wiedzy, w końcu to preequel.

"Boska Proporcja" jest genialną kryminalną serią którą zarażam wszystkich znajomych, teraz przyszedł czas na wysłanie ich wszystkich w rejs. ?

Tym razem nie będzie tak samo, przede wszystkim nie jest to kryminał, jest to thriller który mocno mąci w głowie.

"Na epicką rzeź jeszcze przyjdzie czas."

Takiego poplątania z pomieszaniem chyba jeszcze nie czytałam.

Borlik umiejętnie steruje tym statkiem, serwując pyszne kanapki i orzeźwiające napoje.

Więc jak? Odważycie się na rejs Balticą?

"Baltica" Piotra Borlika to prequel "Boskiej trylogii" z komisarz Agatą Stec, którą z okazji tejże premiery wydawnictwo postanowiło wznowić w odświeżonej szacie graficznej. I muszę przyznać, że te okładki mnie kupiły ?.

Zapraszam na pokład, to będzie szalony rejs. Poznałam kilkoro pasażerów MF "Baltica" i bardzo szybko zrozumiałam, że mogę nie zdążyć się do nich przywiązać, tak szybko "lądowali za burtą". Ze zgrozą uświadomiłam sobie, że ten, kto wejdzie na ten przeklęty prom, żyw zeń nie wróci.

Ktoś tu morduje — ale po co i dlaczego? Czy zbrodnie te wynikają tylko z samej przyjemności zabijania, czy mają jakieś ukryte znaczenie? Czy ofiarą padają przypadkowe osoby? Kłębiące się w mojej głowie pytania nie mają końca, a odpowiedzi na nie pojawią się w odpowiednim czasie, jednego mogę być pewna — w przeciwieństwie do wielu bohaterów, ja przeżyję ten rejs.

Autor ma dość specyficzny warsztat, opisy pewnych sytuacji oraz sam środek rozwleczono do granic możliwości, by pod koniec nastąpił gwałtowny i tak spektakularny zwrot akcji, że ciężko mi było uwierzyć w to, co się wyprawia. Przez większość lektury miałam wrażenie, że wpadłam w sam środek sennego koszmaru, z którego nie mogę się wybudzić. Gdy w końcu dane mu było wyjść z tej maligny, ze zdumienia przecierałam oczy. Dawno nie czytałam tak dziwnej i odjechanej historii.