Ballada o miłości (barwione brzegi)

Muszę przyznać, że jestem wielką fanką cyklu „Siedem sióstr” tej autorki, więc sięgnęłam po tę książkę z ogromnymi oczekiwaniami.

Oprawa graficzna jest absolutnie cudowna, barwione brzegi i okładka wpisująca się w klimat książek autorki.

Niestety, sama treść nie poruszyła mnie tak, jak liczyłam. Przyzwyczajona do wielowarstwowych historii, rodzinnych sekretów i stopniowo odkrywanych tajemnic, które są znakiem rozpoznawczym „Siedmiu sióstr”, odczułam wyraźny niedosyt. Nie mówię, że ta historia była zła, ale zdecydowanie była dużo prostsza. Są w niej pewne zaskakujące sytuacje, jednak była dość przewidywalna.

To prosta, spokojna opowieść o miłości i sławie, napisana ładnym stylem, ale pozbawiona tego napięcia i głębi, które tak bardzo cenię w jej innych książkach. Relacje między bohaterami są dobrze zarysowane, lecz całość nie zostaje w pamięci na długo.

Jeśli szukasz lekkiej miłosnej historii na wakacje ta książka będzie idealna. Ja czytałam ją w samolocie i była miła i dość przewidywalna jednak oceniam ją jako dobrą romantyczną historię, ale nie tak dobrą jak poprzednie książki autorki.

Warto sięgnąć po Ballade o miłości, ta ksiażka pokazuje, że miłość nie jest tylko uczuciem, ale także wyborem i odpowiedzialnością.

Jeżeli pragniesz przeczytać o uczuciu, które nie gaśnie, ale zostaje wystawione na najcięższe próby to, jest to lektura, dla Ciebie. Obiecuję, że cię wzruszy, wciągnie i przypomi, że prawdziwe uczucie potrafi przetrwać najtrudniejsze próby.

"Jej życie w Ballymore... Życie, które kiedyś wydawało jej się tak nudne, teraz sprawiało wrażenie cudownie bezpiecznego i pewnego. Chciało jej się płakać, ale wzięła się w garść. Nie było odwrotu."

O twórczości Lucindy Riley słyszałam wiele. Jednak z jej piórem spotkałam się dopiero teraz, sięgając po "Balladę o miłości".

Po tej książce nie spodziewałam się wiele. Obstawiałam ckliwy romans z Irlandią w tle. Jednak to, co dostałam, przerosło moje najśmielsze oczekiwania.

Ta powieść bowiem wybrzmiewa najróżniejszymi emocjami i totalnie zwala z nóg.

Absolutnie nie spodziewałam się tego, że tak bardzo mnie zaskoczy.

Że wzruszy, ale też wywoła ciarki na plecach.

Autorka poruszyła tu wiele tematów i połączyła kilka gatunków literackich, które razem stworzyły naprawdę idealną całość.

Losy bohaterów przeplatają się ze sobą i łączą w najmniej spodziewanym momencie.

Tutaj wszystko ma swoje miejsce i czas.

Tutaj można zachłysnąć się tą niezwykłą historią i dać się jej całkowicie pochłonąć.

Tutaj nie ma miejsca na chwilę wytchnienia. Pragnie się tu i teraz poznać zakończenie "Ballady o miłości", a to niewątpliwie jest zaskakujące i wywołuje najwięcej emocji.

Nie potrafiłam się oderwać od tej książki.

Miałam wrażenie, że kartki same się przewracają, a ja totalnie zachłysnęłam się w historii Keiry i Cona.

Historii pełnej miłości.

Historii pełnej poświęcenia.

Historii pełnej oddania.

Historii pełnej tajemnic.

Historii pełnej bólu.

Keira i Con są młodymi ludźmi, kiedy dokonują poważnej decyzji i wyjeżdżają do innego kraju, by tam spełniać swoje marzenia.

Poczatki są trudne.

Bardzo trudne.

Ciężko jest im się odnaleźć w nowej rzeczywistości.

Mieszkają w klitce i chwytają się każdej możliwej pracy, dzięki której będą mogli zapewnić sobie byt.

I chociaż żyją bardzo skromnie, to mają siebie i marzenia, w których spełnienie nieustannie wierzą.

Wkrótce tak właśnie się staje.

Con odnosi sukces w branży muzycznej, a Keira także znajduje dobrze płatną pracę.

Oboje wydają się być szczęśliwi.

Jednak sława szybko pokazuje swoje drugie, niestety okrutne oblicze.

Keira i Con stają twarzą w twarz z problemami.

Muszą podjąć jedyną, rozsądną decyzję, która może zaważyć na dalszych ich losach i szczęściu.

Starają się nie poddawać i nadal ramię w ramię, walczyć z przeciwnościami.

Nie jest to jednak takie proste.

Oboje czują, że z każdym dniem, coraz bardziej się od siebie oddalają.

Na domiar złego pojawiają się listy z pogróżkami, a kilka lat później dochodzi do ogromnej tragedii...

Ktoś próbuje wyrównać rachunki i sprawić, by sprawiedliwości stało się zadość...

"Ballada o miłości" to piękna powieść, która wciąga od pierwszych stron.

Autorka stworzyła historię nietuzinkową i oryginalną, a umieszczając fabułę w dwóch strefach czasowych, dodała jej niezwykłej głębi i nadała jeszcze większego wydźwięku. Keira i Con to bohaterowie z krwi i kości. Z planami i marzeniami na przyszłość. Odważni. Waleczni. Silni w swoich słabościach. Podejmują różne decyzje. Czasem dobre, czasem złe. Kochają siebie i wierzą w szczęśliwe zakończenie.

Jednak czy ono będzie im dane?

O "Balladzie o miłości" można pisać wiele. Autorka bowiem dała nam romantyczną historię, w której nie brakuje jednak ogromu bólu, straty i cierpienia. Dała nam historię, która potrafi wzruszyć i skłonić do refleksji, aby w pędzie dnia codziennego, nie zapominać o tym, co naprawdę ważne, by docenić to, co się ma, zanim stanie się na to za późno.

Polecam całym sercem

Po śmierci Lucindy Riley jej twórczość pozostała z czytelnikami dzięki jej synowi, który świetnie się nią zaopiekował. To on wziął się za redakcję pierwszych książek matki, które wydała w latach 90-tych pod nazwiskiem Edmonds, a jedną z nich była właśnie “Ballada o miłości”, która wtedy ukazała się pod tytułem “Losing you” (nie była wydana w Polsce). Historia rozgrywa się w latach 60-tych i 80-tych w Londynie i małym irlandzkim miasteczku i inspirowana jest wydarzeniem, które miało miejsce naprawdę, wielkim charytatywnym koncercie na Wembley. Autorka gwiazdą koncertu robi fikcyjny zespół The Fishermen, a całą opowieść opiera o jego ścieżkę kariery. I choć rockowe riffy i pełne pasji słowa piosenek nadają lekturze rytm, to jednak ta pasja łączy się z inną emocją - z miłością, której wszystkie odcienie tutaj poznajemy. Od miłości młodzieńczej, która daje moc, by przenosić góry, po tę przytłoczoną codziennością, szarą rzeczywistością, która może być szara nawet wtedy, gdy marzenia o sławie i popularności zostają spełnione z nawiązką. To nie cukierkowa opowieść miłosna, a historia o zagubieniu, o poświęceniu, o wyniszczającym pragnieniu. Autorka doskonale rozumie swoje postacie i oddaje to tak, że czytelnik ma wrażenie, że oddycha tym samym powietrzem co one, czuje ich radość, ale i ich najgłębszą rozpacz. Co więcej, historia bazuje również na wątku kryminalnym, który pozostaje mocno w tle, ale jednak jest tym, co spina całą opowieść w jedną, bardzo nieoczywistą całość. Słodko-gorzka buzująca od emocji historia, gdzie tym, co rytm wybija, jest miłość i muzyka porywająca miliony. Powiedzieć, że mi się podobało, to jak nie powiedzieć nic!