Archetypy i nieświadomość zbiorowa

O Jungu usłyszałem pierwszy raz kilkadziesiąt lat temu. Pierwsze słowo, jakie padło na tamtym wykładzie z psychologii reklamy, to właśnie "archetyp". Dziś, wiele lat po studiach postanowiłem zmierzyć się w bezpośrednim starciu z tym szwajcarskim erudytą. Muszę przyznać - nie było łatwo, ale warto.

Jestem pewien, że będę do tej książki - i pozostałych tego autora - wracał nie raz. Gdyż jest to nie tylko kompilacja głównych myśli autora, ale też wielka mapa jego genialnego umysłu, a przy okazji naszej kultury, interpretacji, nawiązań. Taki drogowskaz i świadectwo naszych czasów, i choć niektóre teksty mają ponad sto lat, to wciąż są aktualne. Bo cóż to znaczy ledwie jedno stulecie na tle dziesiątek wieków pisanej historii i mitologii. W zasadzie niemal wszystko, o czym przeczytałem, było mi mniej lub bardziej znane, jednak teraz zdobyłem tylko bazę, skąd to się wszystko brało i dokąd zmierzało.

Jak dla mnie najwartościowszym rozdziałem jest ten wyposażony w kolorowe reprodukcje obrazów pewnej pacjentki Junga. Działa na moją percepcję - jako wzrokowca, jednocześnie napisany jest z polotem. Wciąga, dziwi, szokuje. Najlepiej najpierw „przelecieć” te obrazki, a potem po kolei analizować czytając opisy. Niewiarygodne, jak zmienia się ogląd czytającego. Ale nie wszystkie pozostałe teksty tu zgromadzone czyta się tak płynnie, być może to też wina tłumaczenia i wielu (!) pomyłek edytorskich w tekście - niestety.

Brakuje też - akurat w tym wydaniu - tłumaczeń pojęć łacińskich, greckich bezpośrednio i często wrzucanych przez Junga. Szkoda, że jest tylko indeks nazwisk, nie ma indeksu pojęć, ale rozumiem, że książka musiałaby wtedy podwoić swoją pojemność... Generalnie - duże wyzwanie dla czytelnika, raczej, nie próbowałbym przed osiągnięciem 40 roku życia, współczuję studentom i życzę - mimo wszystko - owocnej lektury.