Agatha Christie. Narodziny królowej kryminału

W ostatnich latach sporą popularnością cieszą się powieści biograficzne, inaczej zwane fabularyzowanymi biografiami - to odpowiedź na potrzebę czytelników, by poznawać nie tylko suche fakty, ale też doświadczać emocji, które mogły przeżywać opisywane postacie. W tym gatunku chętnie tworzy Susanne Lieder, której druga z jej powieści w 2026 ukazała się na naszym rynku - to “Agatha Christie. Narodziny królowej kryminału”. Jest to opowieść o dwóch dekadach z życia Christie, w czasie których ze zwyczajnej, młodej, wychowanej według standardów początku XX wieku panny przerodziła się w rozpoznawalną na cały świat pisarkę. To właśnie wtedy młodzieńcze marzenia zderzyły się mocno z twardą ziemią, która przyniosła jej nie tylko rozczarowania prywatne, ale też i tak koszmarne przeżycie jakim była I wojna światowa. Autorka oddaje tę powieść oczami Agathy w narracji trzecioosobowej, na podstawie faktów i zdarzeń, buduje całe życie emocjonalne postaci, jakie w jej odczuciu mogła mieć. Dzięki temu powieść staje się subtelnie uniwersalna - to przecież opowieść o tym, jak podnieść się po tym, gdy życie dokopie wyjątkowo mocno. Oczywiście nie brak tu i fragmentów o twórczości Agathy - to wtedy przecież podchodziła do pierwszy prób pisarskich, przeżywała pierwsze wydawnicze odrzucenia, a w końcu i radości z pierwszych zarobków, uznania i rozkwitającej sławy. Dlaczego kryminał, jak rodziły się kolejne pomysły, postacie? Susanne Lieder choć tworzy fikcję literacką sięgnęła do dobrych źródeł, których oczywiście podstawą była sama “Autobiografia” Agathy Christie. I tak jak ona, postanowiła nie skupiać się na jej tajemniczym zaginięciu z 1926, choć nie ucieka od ciężaru, jakim dla pisarki był ten rok, tworząc z niego centrum historii, do którego raz po raz wracamy. W ujęciu obyczajowo-historycznym powieść wypada przyjemnie!

Sięgając po książkę Susanne Lieder stajemy się świadkami narodzin legendy wśród kryminalnych geniuszy. Choć książka dostarcza nam wiele faktów z życia Agathy Christie to nie odbieram jej jak biografii. Raczej jak powieść, w której główną bohaterką jest Agatha- kobieta, która lubiła flirtować, kochała latać i niestrudzenie szukała swego miejsca w świecie.

Agathę Christie poznajemy w momencie gdy boryka się z żałobą po śmierci matki. Wraca wspomnieniami do lat dzieciństwa i młodości, do czasu gdy przez wiele lat żyła tylko z mamą. Ich relacja była silna i dobra, to matka zachęcała ją do rozwijania umiejętności pisarskich, nie pchała w ramiona bogatych wdowców, a raczej była wyrozumiała dla pomysłów córki. Poznajemy Agathę zakochaną, pełną pasji i namiętności. Mamy okazje zajrzeć za kulisy i poczuć proces twórczy, którego efektem są tak przez nas uwielbiane kryminały!

Dzięki lekturze książki inaczej spojrzałam na pisarkę. Stała się dla mnie prawdziwa, autentyczna, osobą z krwi i kości. Współczesny język i sposób narracji były bardzo naturalne i sprawiły, że z łatwością i przyjemnością czytałam kolejne rozdziały. Czy jednak recenzowana przeze mnie pozycja jest wierną kopią życia Agathy Christie? To trzeba zweryfikować z jej autobiografią.