A w Krakowie na Brackiej pada deszcz. Nieznane historie znanych piosenek

Nie sądziłam, że ta książka aż tak mnie zainteresuje, a spędziłam z nią kilka dobrych wieczorów. Bardzo podobał mi się język Zabłockiego, dawno nie czytałam tak ciekawie, lekko i zabawnie opowiedzianej historii. Już od pierwszej strony zauważyłam, że mam do czynienia z kimś, kto czerpie przyjemność z pisania. Rozdziały były bardzo krótkie, dlatego dość szybko przeczytałam całość. Cieszę się, że pod ich koniec umieszczono utwory, o których była mowa wcześniej. Dzięki temu lepiej rozumiałam jego proces twórczy. Czułam się tak, jakbym siedziała w głowie pisarza, analizowałam jego pomysły na teksty, a także decyzje, które podejmował.

Autor pisze też o ludziach, którzy śpiewali jego utwory. Poznajemy kilku piosenkarzy od całkiem innej, świeżej strony. To m. in. Turnau, Mozil czy Wiśniewski. Do książki dodano wypowiedzi osób, z którymi tworzył. Wyraziły one swój sposób postrzegania współpracy z Zabłockim. Temu tytułowi na pierwszy rzut oka nie brakuje niczego. Jednak miałam wrażenie, że autor stworzył te? książkę dla konkretnej grupy wiekowej. Wspomina bowiem o rzeczach, których nie rozumiałam. Pisze na przykład o kabaretach w Piwnicy pod Baranami, podczas których czytał wiersze, bo kiedyś były to wydarzenia artystyczne, a nie tak, jak obecnie - zabawne przedstawienia. Miałam nadzieję, że zostanie to wytłumaczone, ale tak się nie stało. I tego mi zabrakło.

Jaka jest Wasza ulubiona polska piosenka?

Wyobraźcie sobie podróż do świata, w którym muzyka staje się wehikułem czasu. Każde słowo niesie w sobie odrobinę historii. Książka jest podróżą pełną melancholii, wspomnień i anegdot, które składają się na opowieść o niezwykłej drodze artysty. Opowieści o młodości, pierwszych krokach w Piwnicach pod Baranami i spotkaniach z ludźmi, którzy na trwałe zapisali się w historii polskiej kultury.

Autor prowadzi nas przez kulisy powstawania piosenek, które dla wielu z nas są niczym ścieżki dźwiękowe własnych wspomnień. Gdy czytamy o genezie utworów, które śpiewali Grzegorz Turnau, GOLEC uOrkiestra czy Beata Rybotycka, odkrywamy w nich zupełnie nowy wymiar. Każdy rozdział otwiera drzwi do innego świata, a przywołane teksty piosenek zyskują dodatkową głębię i kontekst.

Zabłocki potrafi pisać z lekkością, a przy tym z ogromnym szacunkiem dla sztuki. W jego opowieści odnajdujemy nie tylko historię utworów, ale i wiarę w to, że marzenia mają moc spełniania się. To opowieść o człowieku, który odważył się pisać i wierzył, że jego słowa znajdą swoich odbiorców. Dzięki temu dziś możemy nucić „Bracką” czy „Górą Ty” i czuć, że są częścią naszego życia, choć nie zawsze zastanawialiśmy się, kto je stworzył.

Ta książka to nie tylko nostalgiczna wędrówka przez muzyczne wspomnienia, ale też inspiracja, by częściej zwracać uwagę na autorów słów. Tych, którzy stoją nieco w cieniu, a bez których żaden przebój by nie zaistniał. Zabłocki udowadnia, że każda piosenka ma swoją historię, a poznanie jej sprawia, że inaczej patrzymy na znane dźwięki.

Wyobraźcie sobie zapadający wieczór, deszcz stukający o szyby, fotel kocyk i kubek ulubionej herbaty, a w tle muzykę która przenosi was w zupełnie inny świat. Muzykę przywołującą piękne wspomnienia.

A w Krakowie na Brackiej pada deszcz

Nieznane historię znanych piosenek.

Michał Zabłocki

Autor opowiada o swoich początkach

o pierwszych wizytach w Piwnicy Pod Baranami i pierwszych kontaktach z artystami. Mamy tu przekrój wspaniałej kariery. Historia napisana lekko przyjemnie z delikatną nutką dobrego humoru. Książkę tę czyta się jak opowieść o dawnym przyjacielu. Przypomina trochę takie spotkanie po latach i pogawędkę przy dobrej kawie w niezwykle klimatycznym miejscu. Rozmowa zdaje się nie mieć końca a kolejne opowieści o artystach pozwalają nam poznać tę drugą stronę. Książka przeplatana jest tekstami piosenek tych znanych i tych mniej. Wszystkie ciekawe wzruszające zabawne.

Tak jest to historia pięknych utworów śpiewanych przez wspaniałych i uzdolnionych artystów ale jest to też historia człowieka który nie przestał marzyć. Wierzy w siebie i we własne siły, wierzył że to co robi ma sens.

Bawiłam się wspaniale i nie zliczę ile razy byłam pytana dlaczego ciągle śpiewam, że w Krakowie na Brackiej pada deszcz.

Jeśli macie ochotę na bardzo nostalgiczną podróż w czasie to serdecznie polecam