Księgarnia internetowa Bonito.pl - Radość z czytania
Książka Zazdrośnice
Eric-Emmanuel Schmitt
Skorzystaj z 40% rabatu na całą ofertę Rebisu!

Zazdrośnice

Nasza cena:
20,18 zł (zawiera rabat 25 %)
Zazdrośnice - Dodaj do koszyka
Cena rynkowa: 26,90 zł (oszczędzasz 6,72 zł)
Autor: 

Eric-Emmanuel Schmitt

Wydawnictwo: Znak
Rok wydania:2016
Oprawa:twarda
Liczba stron:144
Format:12.4x19.5 cm
Numer ISBN:978-83-240-3536-6
Kod paskowy (EAN):9788324035366
Waga:208 g
Dostępność: pozycja dostępna (14 egz.)
Wysyłka
PocztaPoczta Polska od 7,99 zł
wysyłka jeszcze dzisiaj (14 egz. w magazynie)
RuchOdbiór w kiosku RUCHu 7,99 zł
wysyłka jeszcze dzisiaj (14 egz. w magazynie)
KurierKurier 11,99 zł
wysyłka jeszcze dzisiaj (14 egz. w magazynie)
PaczkomatyPaczkomaty 10,99 zł
wysyłka jeszcze dzisiaj (14 egz. w magazynie)
Bezpłatny odbiór osobisty w punkcie:
Bielsko-Biała
ul. 11 Listopada 60 przy Placu Wolności
do odbioru w następny dzień roboczy
Chorzów
ul. Jagiellońska 4 przecznica ul. Wolności
do odbioru w następny dzień roboczy
Gdańsk
ul. Dmowskiego 12 obok stacji Gdańsk Wrzeszcz
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Kartuska 149 dzielnica Siedlce
do odbioru w następny dzień roboczy
Gdynia
ul. Świętojańska 14 przy skwerze Kościuszki
do odbioru w następny dzień roboczy
Katowice
al. Korfantego 51 blisko Spodka
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Staromiejska 6 50 m od Rynku
do odbioru w następny dzień roboczy
Kraków
al. Daszyńskiego 8 blisko Hali Targowej
do odbioru jeszcze dzisiaj
ul. Batorego 15B przecznica od ul. Karmelickiej
do odbioru jeszcze dzisiaj
ul. Dobrego Pasterza 122 Prądnik Czerwony
do odbioru jeszcze dzisiaj
ul. Josepha Conrada 79 obok stacji BP
do odbioru jeszcze dzisiaj
ul. Kalwaryjska 67 250 m od ronda Matecznego
do odbioru jeszcze dzisiaj
ul. Kobierzyńska 93 osiedle Ruczaj-Zaborze
do odbioru jeszcze dzisiaj
ul. M. Dąbrowskiej 17A 50 m od CH Czyżyny
do odbioru jeszcze dzisiaj
ul. Pawia 34 naprzeciwko Galerii Krakowskiej
do odbioru jeszcze dzisiaj
ul. Pilotów 2E 300 m od ronda Młyńskiego
do odbioru jeszcze dzisiaj
ul. Wielicka 28 200 m od Cmentarza Podgórskiego
do odbioru jeszcze dzisiaj
ul. Wysłouchów 3 Kurdwanów
do odbioru jeszcze dzisiaj
Lublin
ul. Narutowicza 11 przy przystanku Plac Wolności 01
do odbioru w następny dzień roboczy
Łódź
ul. Piotrkowska 193 200 m od Politechniki Łódzkiej
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Pojezierska 1A skrzyżowanie z ul. Zgierską
do odbioru w następny dzień roboczy
Poznań
ul. Święty Marcin 47 250 m od Zamku Cesarskiego
do odbioru w następny dzień roboczy
Rzeszów
ul. Jana III Sobieskiego 2D/2 300 m od Galerii Rzeszów
do odbioru w następny dzień roboczy
Warszawa
al. KEN 51 skrzyżowanie z ul. Płaskowickiej
do odbioru w następny dzień roboczy
al. KEN 88 Ursynów - metro Stokłosy
do odbioru w następny dzień roboczy
al. Niepodległości 54 przy stacji metro Wierzbno
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Chmielna 4 50 metrów od ul. Nowy Świat
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Czapelska 48 200 m od ronda Wiatraczna
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Kondratowicza 37 blisko Szpitala Bródnowskiego
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Pańska 96 300 m od ronda Daszyńskiego
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Powstańców Śląskich 3 obok restauracji McDonald's
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Stawki 8 450 m od CH Arkadia
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Wspólna 27 przecznica Marszałkowskiej
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Żeromskiego 1 przy stacji metra Słodowiec
do odbioru w następny dzień roboczy
Wrocław
al. Armii Krajowej 12 Budynek Centrum AB
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Jedności Narodowej 122 blisko Parku Słowiańskiego
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. ks. Piotra Skargi 22 200 m od Galerii Dominikańskiej
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Plac Grunwaldzki 25 w budynku Grunwaldzki Center
do odbioru w następny dzień roboczy
ul. Ruska 2 przy Placu Solnym
do odbioru w następny dzień roboczy
Zamów przez telefon! (od poniedziałku do piątku):
Telefon12 210 09 02 (linia czynna w godzinach 8.00–20.00)

Zazdrośnice – opis wydawcy

Najnowsza powieść Erica Emmanuela Schmitta

Nienawidzę miłości. Pragnę się buntować przeciwko niej. Jeśli kochać oznacza cierpieć, przestać być panem samego siebie, zostać niewolnikiem, to ja nie chcę kochać.

Wolę uderzać. Wolę prowokować.

Pragnę pokoju, nie wojny. Jednak gdyby okazało się, że to nieuniknione, prowadziłabym wojnę.

Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe – cztery przyjaciółki od serca, na zawsze. Od dziecka zwierzały się sobie ze wszystkiego, dzieliły każdą radością i smutkiem. Wierzą, że miłość przemija, lecz przyjaźń jest wieczna. Jednak gdy Raphaëlle zaczyna korespondować z chłopakiem, z którym spotykała się Julia, więzi łączące cztery przyjaciółki zostają wystawione na ciężką próbę…

W swojej najnowszej książce Eric-Emmanuel Schmitt sprawdza, do czego jesteśmy zdolni, gdy zawładnie nami zazdrość i uraza. Jak cienka linia dzieli miłość i nienawiść, przyjaźń i zemstę?

FacebookTwitter
Zazdrośnice - Dodaj do schowka
Dodawanie do schowka jest możliwe tylko po zalogowaniu na swoje konto.
Data ukazania się w księgarni: 2016.01.05
Recenzja
Opinie czytelników o „Zazdrośnice”
Średnia ocena: 4,6 na bazie 20 ocen z 20 opiniiOcenaOcenaOcenaOcenaOcena
Autor: monweg, data: 13.06.2016 23:14, ocena: 4,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Zazdrośnice

"Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe – cztery przyjaciółki od serca, na zawsze. Od dziecka zwierzały się sobie ze wszystkiego, dzieliły każdą radością i smutkiem. Wierzą, że miłość przemija, lecz przyjaźń jest wieczna. Jednak, gdy Raphaëlle zaczyna korespondować z chłopakiem, z którym spotykała się Julia, więzi łączące cztery przyjaciółki zostają wystawione na ciężką próbę…"

Eric-Emmanuel Schmitt, mistrz krótkiej formy, choć popełnił był też bardzo obszerne dzieło Papugi z placu d’Arezzo. Ci, którzy znają twórczość francuskiego pisarza są przyzwyczajeni do specyficznego i rozpoznawalnego sposobu jego pisania. Schmitt skupia się zawsze na tym co ważne: miłość, przyjaźń, sens życia... Ta króciutka powieść również traktuje o rzeczach ważnych, w tym przypadku ważnych dla nastolatek. Ale niekoniecznie dla młodego odbiorcy.

"Przebieram się, maluję, jestem najszczęśliwszą z dziewczyn, bo zaraz spotkam się ze swoją paczką, przebieram się, perfumuję, przebieram się, przebieram się, maluję się, wychodzę, wracam biegiem do swojego pokoju, przebieram się i wybucham płaczem: jestem zbyt brzydka, zostaję w domu! Nikt nigdy nie wycierpiał tyle, co ja…"

Tym razem otrzymałam książkę, która złożona jest z czterech pamiętników czterech bohaterek Zazdrośnic, przepełnionych odniesieniami do szekspirowskiego dramatu Romeo i Julia. Cztery pamiętniki i bardzo często cztery inne spojrzenia na różne wydarzenia. Dziewczęta przyjaźnią się od lat. Uczczeniem tej wyjątkowej przyjaźni staje się założenie kłódki na moście zakochanych Pont des Arts.

Do tej pory dziewczyny mogły na sobie polegać w każdej sytuacji, a teraz ich uporządkowany świat zatrząsł się w posadach. Co się mogło nadwątlić tak niespotykanie wspaniałą przyjaźń? Czy kontaktowanie się z chłopcem, z którym spotykała się jedna z dziewcząt, będzie skutkowało końcem przyjaźni?

"Im dłużej żyję, tym bardziej ludzie stają się dla mnie nieprzeniknieni. Najżyczliwszy chłopak na świecie, Augustin, okazuje się wandalem, Raphaëlle irytuje się, kiedy nalegam, by przyznała, że jest w kimś zakochana, Julia wycofała się do swojej wieży z kości słoniowej i tylko Anouchka nadal nie skrywa żadnej tajemnicy, ale to w ostateczności byłabym raczej skłonna mieć jej za złe. Ja sama wymykam się sobie. Zupełnie się nie rozumiem."

Dziewczęta, nastolatki i ich codzienne problemy, miłości, przyjaźnie. Kompleksy, kłopoty w rodzinie, nieporozumienia z płcią przeciwną, pierwsze kontakty seksualne, marzenia… Zazdrość, rywalizacja i konflikty. Zwykłe-niezwykłe życie licealistek.

Zazdrośnice to moje kolejne, chyba szóste spotkanie z prozą Schmitta. Do tej pory każda z powieści, które czytałam, spełniła moje oczekiwania. Nigdy się nie zawiodłam, tak jest i tym razem. Odpoczywam przy książkach tego pisarza. Stanowią dla mnie niesamowity relaks, nawet te, których tematyka jest trudniejsza.

Erica-Emmanuela Schmitta cechuje lekki styl i plastyczny język, dzięki czemu powieści autora czyta się błyskawicznie. Zdecydowanie pomaga też niewielka objętość książek. Ale mimo, że czytanie nie zajmuje dużo czasu, historie Schmitta do błahych nie należą i długo po lekturze się je pamięta.

"Powody, żeby umrzeć, są równie tajemnicze jak te, żeby żyć, niejasne, rzadko formułowane, ukryte w najgłębszych zakamarkach ciała lub w otchłani świadomości. Nasze oczy nie docierają do tych pokładów, nie widzą korzeni ani soków, które utrzymują drzewo w pozycji pionowej, dostrzegają jedynie to, co na powierzchni, pień i gałęzie. Z tej niewidzialnej pracy, która sprawia, że się rodzimy lub odchodzimy na zawsze, ludzki wzrok jest w stanie uchwycić tylko rezultat, nigdy potajemną działalność."

Komu polecić Zazdrośnice? Każdemu miłośnikowi twórczości Schmitta, a jest ich naprawdę wielu oraz wszystkim lubiącym krótkie powieści obyczajowe, które pozostają z nami na dłużej. Sprawdź, jak cieniutka jest granica między przyjaźnią a nienawiścią. Polecam

http://monweg.blogspot.com/2016/06/zazdrosnice-eric-emmanuel-schmitt.html
Autor: martynn18, data: 20.03.2016 13:31, ocena: 3,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Zazdrość to zły doradca...

Zagorzałym miłośnikom literatury Erica-Emmanuela Schmitta nie muszę raczej przedstawiać. To poczytny francuski powieściopisarz. Do jego najbardziej znanych dzieł zaliczyć można pozycje takie jak: „Oskar i Pani Róża”, „Marzycielka z Ostendy” czy „Trucicielka”. Pod koniec lutego miała miejsce premiera najnowszej książki tego autora, zatytułowanej „Zazdrośnice”. Przedstawia ona historię czterech francuskich nastolatek- Julii, Raphaëlle, Anouchki i Colombe. Dziewczęta są najlepszymi przyjaciółkami, spędzają wspólnie każdą wolną chwilę, powierzają sobie sekrety, ale do czasu… Do czasu, kiedy Raphaëlle zakochochuje się w chłopaku, z którym Julia miała przelotny romans. Każda z dziewcząt zacznie mieć swoje małe tajemnice, problemy, o których niekoniecznie chce rozmawiać nawet z przyjaciółkami. Akcja książki rozgrywa się w tle przygotowań do wystawienia sztuki Williama Szekspira „Romeo i Julia”, która jak wiemy nie zakończyła się szczęśliwie… Czy nieszczęście wydarzy się również w życiu naszych bohaterek? Co stanie się, kiedy niedopowiedzenia, tajemnice wystawią przyjaźń na próbę? Wreszcie jak bardzo gubimy człowieczeństwo, kiedy przemawia przez nas zazdrość i urażona duma? Na te pytania możemy odpowiedzieć sobie sięgając po lekturę „Zazdrośnic”. Książka porusza tematykę trudną, nakłania do refleksji. Czyta się ją bardzo szybko, fabuła jest wciągająca. Rozczarowało mnie jednak zakończenie, ale o tym mówić nie wypada… Odniosłam wrażenie, że twórczość Schmitta zaczyna iść w kierunku nieco komercyjnym, niekoniecznie będącym „sztuką dla sztuki” Pozostawię to do jednak do Waszej oceny, kiedy sięgniecie do lektury, którą mimo wszystko rekomenduję.

Książkę otrzymałam dzięki uprzejmości Wydawnictwa Znak Literanova.
Autor: Kamila Szymańska, data: 08.03.2016 23:47, ocena: 5,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Niedorosłe problemy

W umyśle nastolatki toczy się ciągła gonitwa myśli, hierarchia wartości wciąż ulega przetasowaniu, a czas na pograniczu wejścia w dorosłość owocuje dość pochopnymi decyzjami. Jednocześnie jest to czas ciągłego podążania za modą, chęci wyróżnienia się na tle otoczenia. Tak też było w przypadku czterech przyjaciółek (Julii, Anouchki, Colombe i Raphaëlle), które po raz pierwszy w życiu się zakochują (chociaż na podstawie obserwacji dorosłych wiedzą, jak nietrwałe mogą być związki), przeżywają rozterki sercowe, konkretyzują swoje marzenia, chcą udowadniać swoją dojrzałość i stają w obliczu problemów świata dorosłych (na przykład homoseksualizmu i potrzeby tolerancji). Próbują się także nawzajem zrozumieć i wspierać.

Typowe dla nastolatek jest rozmyślanie o trwałości uczuć, w tym o miłości i przyjaźni. I to właśnie miłość staje się niemożliwym do przewidzenia nieodwracalnym zakończeniem przyjaźni Julii i Raphaëlle, które na bazie fantazji i anonimowości w korespondencji postanawiają prawdziwie umrzeć po przedstawieniu „Romeo i Julia”. Jak osądzić zachowanie dziewczyn, które jeszcze nie wiedzą, co jest w życiu ważne (co zresztą nie jest domeną wyłącznie nastolatków), ale każdy problem urasta do rangi sprawy życia i śmierci?

Można by powiedzieć, że „Zazdrośnice” Erica–Emmanuela Schmitta są książką dla nastolatek – to zbiór wpisów z ich pamiętników, z którymi większość młodych dziewcząt może się utożsamić. Z drugiej strony, jest to także książka dla rodziców i osób pracujących z młodzieżą, potrzebna, aby zrozumieć wątpliwości i niedorosłe problemy nastolatek, które mogą pociągnąć za sobą konsekwencje „na całe życie”.

Jest to książka do szybkiego przeczytania, która przywołuje wspomnienia własnych dylematów z przeszłości, które z czasem wcale nie straciły na aktualności w umyśle nowych pokoleń nastolatek.
Autor: Monika Wiś, data: 28.02.2016 21:00, ocena: 5,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

O dojrzewaniu inaczej...

Cztery nastoletnie przyjaciółki zadające sobie pytanie:która z nich zazna szczęścia?
Ta niewielkich rozmiarów powieść ma postać zapisków z pamiętników bohaterek oraz ich wspólnej korespondencji.
To na bazie tych osobistych zapisków poznajemy każdą z nastolatek.
Okazuje się, że każda z przyjaciółek jest zupełnie inna.
Julia, Anouchka, Colombe i Raphaelle- wiele je łączy ale i tyle samo dzieli.
Licealistki borykają się z problemami dojrzewania. Pojawia się wątek pierwszej miłości, zakochania, inicjacji seksualnej,
homoseksualizmu.
Dziewczyny swoją przyjaźń uważają, za trwalszą od miłości.....Ale czy aby na pewno tak jest?? Czy tytułowa zazdrość okaże się niszcząca??
Książkę "Zazdrośnice"czyta się bardzo szybko- refleksja po jej przeczytaniu pozostaje na dłużej.
Autor: dominikar6, data: 22.02.2016 11:36, ocena: 5,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Wyścig

Eric Emanuel Schmitt to jeden z moich ulubionych autorów. Pewnie się powtarzam i już wspominałam o tym milion razy, ale tak jest. Jego książki nie są długie, jeśli chodzi o liczbę stron, ale zawierają w sobie dużo treści. Dają do myślenia i zawsze jeszcze kilka dni po skończeniu lektury myślę na jej temat. Nie mogę zostawić bohaterów w spokoju  Zastanawiam się czy zrobiły dobrze, co mogły zmienić, jaki jest sens i najważniejsze jaki ja mam stosunek do miłości i przyjaźni.
W najnowszej powieści Pt. „Zazdrośnice”, napisanej w formie pamiętników, spotykamy 4 szesnastoletnie dziewczyny: Anouchka, Julia, Raphaëlle i Colombe. Przyjaciółki różniące się od siebie wszystkim, przez wygląd po charaktery. Jednak są zżyte i dzielą się swoimi problemami. Jednak do czasu… Mianowicie, gdy miedzy nie wchodzą chłopcy. Bohaterki dużo mówią o miłości. Często ja potępiają, a za wzór do naśladowania stawiają przyjaźń. Według nich to ona wszystko przetrwa i jest wieczna. W szkole do której uczęszczają na zostać wystawiona sztuka Szekspira „Romeo i Julia”. Oczywiście Julia będzie grać Julię. Nie ma natomiast Romea. (Nie zdradzę Wam, kto ostatecznie nim zostanie). Jej finał będzie niespodziewany, nawet dla samych aktorów.

Tytuł moim zdanie odnosi się do tego, że od jednego momentu bohaterki zazdrością sobie wszystkiego. Każdego przeżycia, łzy czy radości. To Julia jest punktem zapalnym całej historii. Przyjaciółki walczą ze strachem, tylko po to, żeby dorównać innym. Zaczyna się wyścig. Co gorsza myślę, że same do końca nie wiedziały o co.
Może o poznanie samego siebie?

Książkę przeczytałam bardzo szybko. Wciągnęły mnie losy bohaterów. Ich problemy z dorastaniem mógł mieć każdy z Nas, więc polecam ją wszystkim. To piękna historia o przyjaźni, miłości i o tym jak zazdrość może doprowadzić do tragedii.
Chociaż moim zdaniem, autor chciał nam pokazać jakie zło może stworzyć kłamstwo i gra na uczuciach drugiej osoby.
Jeśli chcecie lektury, która daje do myślenia. Zapraszam!
Autor: Gabriela Ż., data: 18.02.2016 13:46, ocena: 5,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Wieczna przyjaźń nie taka wieczna

Cudowna, bardzo emocjonująca historia czterech przyjaciółek. Miała to być wieczna przyjaźń silniejsza niż wszystko. Silniejsza niż nietrwała miłość. Niestety ich więź budowana od dziecka zostaje poddana ogromnej wątpliwości. Na drodze najlepszych przyjaciółek, które nie miały przed sobą tajemnic i cieszyły się swoim szczęściem, staje zazdrość i zawiść, które niszczą wszystko. Dziewczyny są łatwowierne, nie przewidują, ze w każdej chwili może zdarzyć się coś czego się nie spodziewają.
Opowieść jest bardzo realistyczna, nie jest przesłodzona. Pokazuje jak jedna chwila może zburzyć coś budowanego przez całe lata.
Historia idealna nie tylko dla młodszych czytelników.
Autor: klaudus20, data: 17.02.2016 16:57, ocena: 5,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

I nie opuszczę Cię...

Przyjaźń to tylko chwilowa sympatia do osób podobnych do nas, czy jednak uczucie, które łączy aż po grób?


Cztery przyjaciółki, cztery podobne do siebie dziewczyny. Cztery nastolatki, cztery temperamenty i ... tysiące kompleksów.


W powieści Erica-Emmanuela Schmitta poznajemy losy czterech licealistek. Wiele ich łączy i nie wiele dzieli.

Julia to zakochana w twórczości Szekspira szesnastolatka, ma ogromne problemy z samoakceptacją. Jako jedyna spośród przyjaciółek przyznaje się do utraty dziewictwa.

Anouchka równieśnica Julii ale mentalnie i fizycznie ocenia swój wiek na dwanaście lat. Podobnie jak przyjaciółka ma problemy z zaakceptowaniem swojego ciała.

Colombe nastolatka o bardzo kobiecych kształtach, ale niezbyt urodziwej twarzy. Jest zakochana po uszy w Lucasie, największy problem w tym, że faceci wcale zdają się jej nie dostrzegać.

Raphaelle to największa chłopczyca z całej czwórki, traktuje facetów jak równych sobie i nie interesują ją w sferze fizycznej. I choć wiekiem dorównuje swoim przyjaciółkom, to wydaje jej się, że mentalnie jest już starą kobietą.

Akcja powieści osadzona jest współcześnie w Paryżu. Choć nie jest określony rok, to doszukując się zdarzeń jak upadek mostu Pont des Arts spokojnie można wysnuć wniosek, że rok akcji to 2014 (ten sam, w któym wydano powieść w oryginale).

Cztery przyjaciółki sądzą, że ich przyjaźń to najmocniejsza więź, która ich połączyła, taka której nic nie będzie w stanie rozdzielić. Są przekonane, że są swoimi sobowtórami i znają się na pamięć.

Czytając książkę jednak można zauważyć, że nie do końca tak jest, a to wszystko za sprawą narracji, która ma postać pamiętników każdej z dziewcząt.

Dzięki temu doskonale zagłębiamy się w myśli i uczucia każdej z nastolatek.

Dni w powieści płyną na pozór zwyczajnie. Pierwsze kontakty seksualne, rozwiązywanie zwyczajnych problemów młodych dziewcząt, olbrzymie kompleksy i problemy rodzinne - wszystko to biegnie swoim, jak najbardziej właściwym rytmem.

Julia, najbardziej ambitna z dziewcząt pragnie zagrać główną rolę w przedstawieniu "Romeo i Julia", którego premiera ma odbyć się w szkole za pół roku.

Wszystko wskazuje na to, że jej marzenia się spełnią, problemem jest brak obsady do roli Romea.

Z pomocą jak zwykle przychodzi nie kto inny, a przyjaciółka. Raphaelle godzi się na to by zagrać męską rolę w przedstawieniu.

W marzeniach dziewczyny wspierają wierne przyjaciółki, które też nie są wolne od własnych problemów. Columbe dotąd stroniąca od facetów ma aż dwóch równolegle i nie wie, którego z nich powinna wybrać a Anouchka dowiaduje się, że jej ojciec odszedł od matki by związać się z facetem.

Pomiędzy Julią a Raphaelle też zaczyna zgrzytać, okazuje się, że dziewczyny zaczynają rywalizować o tego samego chłopaka Terence'a.

Uczucie, rywalizacja i zazdrość pomiędzy dziewczynami doprowadzą ich do zdarzenia, którego nikt nie mógł przewidzieć...
Więcej zdradzić już nie mogę.

Powieść rewelacyjna. Niewielki rozmiar, przejrzysty tekst i świetna forma narracji od wypisów z pamiętnika każdej z dziewczyn aż po wymianę korespondencji. Wszystko to sprawia, że książkę naprawdę łyka się w kilka chwil.

Mocno koresponduje z dramatem Szekspira "Romeo i Julia".

Kolejnym plusem jest dla mnie lekkość pióra autora i kreacja jaka została przedstawiona. Fajnie powrócić do czasów nastoletnich by zrozumieć świat młodego człowieka.

Należy pamiętać jednak, że książka wyszła spod pióra Schmitta i nawet jeśli pisana jest z perspektywy szesnastoletnich pamiętników to nie ma w niej ani krzty naiwności.

Zachęcam do przeczytania książki, która uzmysławia nam czy przyjaźń w życiu jest ważna i czy zazdrość w przyjaźni to pozytywna cecha...
Autor: uncafeconlibros, data: 14.02.2016 20:49, ocena: 5,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Mężczyzny, który rozumie kobiety.

Czasami w nasze ręce wpadają książki, które oczarowują nas i podbijają nasze serca w sposób zupełnie niespodziewany i taką właśnie książką są „Zazdrośnice” Erica-Emmanuela Schmitta. Przyznam, że po najnowszą książkę autora sięgałam z pewną rezerwą. Jak wspominałam niedawno, przy okazji recenzji „Sekty egoistów”, Schmitt napisał książkę, która zachwyciła mnie kilka dobrych lat temu i która do dziś stanowi jedną z moich ulubionych i najczęściej polecanych znajomym książek. „Przypadek Adolfa H.” moim zdaniem przeczytać powinien każdy i to tak, ze względu na postać bohatera, jak i kunszt literacki i pomysł autora. Dla mnie jest to książka niezwykle ważna, która sprawiła, że autor ma u mnie ogromny kredyt zaufania. Ostatnio zauważyłam jednak, że poza kilkoma innymi perełkami, jego książki zaczynają mnie lekko rozczarowywać, czego apogeum była „Sekta egoistów”. Książka poprawna, ciekawa ale…nie moja.

Kiedy trafiła do mnie zapowiedź „Zazdrośnic” bałam się, że po raz kolejny przeżyję rozczarowanie. Tym razem autor wziął bowiem na tapetę temat czterech nastoletnich przyjaciółek i zastanawiałam się, czy możliwym jest, aby mężczyzna po 50. roku życia był w stanie zrozumieć porywy serca i pokrętną logikę dziewcząt, które właśnie odkrywają swoją kobiecość? Okazało się, że robi to o wiele lepiej, niż ja w ich wieku!

Anouchka, Julia, Raphaelle i Colombe to cztery nastolatki. Właśnie wróciły z wakacji i na nowo zagłębiają się w paryską rzeczywistość. Zaczynają właśnie, przełomową ich zdaniem, drugą klasę liceum, która odmienić ma całe ich życie i wprowadzić je w dorosłość. Kiedy jedna z dziewcząt wyznaje przyjaciółkom, iż w czasie wakacji spotkała i pokochała chłopca, z którym utraciła dziewictwo, pozornie nic się nie zmienia, a życie toczy się dalej swoim tempem. Jednak pod fasadą normalności, w głowach dziewcząt kotłują się myśli, które na zawsze zmienią ich życie i pozbawią je niewinności. Symbolem przemiany staje się tutaj wystawiana przez szkolny teatr sztuka Szekspira „Romeo i Julia”, finałowa scena której, będzie również kulminacyjnym momentem powieści.

Schmitt w swojej najnowszej książce zachwyca czytelnika swoją przenikliwością, delikatnością i idealnym zrozumieniem dla chwiejnej psychiki nastoletnich dziewcząt. Doskonale rozumie wrażliwość i kruchość tego okresu, w którym dziewczyna zawieszona jest gdzieś pomiędzy dzieciństwem, a dorosłością. Wtedy właśnie kształtuje się nasza psychika i buduje pewność siebie. Kobieta odkrywa wtedy nie tylko seksualność, ale także całe możne towarzyszących jej kompleksów…

Wszystko to, autor zdaje się rozumieć tak dobrze, jakby sam właśnie przechodził przez okres dojrzewania i cierpiał na te same przypadłości, co jego bohaterki. Doskonale rysuje on ich postacie, w których eksponuje typowe cechy nastolatek – egzaltację i melancholię, ale również niezwykłe okrucieństwo wobec rówieśników.

Język używany przez autora jest przepiękny, niestety odstaje on boleśnie od realiów obecnie panujących w naszych gimnazjach czy liceach. Dlatego ja postanowiłam książkę podsunąć swojej 16-letniej siostrze. Jestem ciekawa czy historia o jej rówieśniczkach – w tak pięknym literackim wydaniu – ma szanse trafić do serca dziewczyny, której popkultura proponuje obecnie jedynie perypetie wampirów, fantastyczne światy czy wreszcie erotyki w nastoletnim wydaniu. Mam nadzieję, że moja siostra pokocha „Zazdrośnice” tak bardzo, jak ja to zrobiłam.
Autor: magdat, data: 12.02.2016 21:17, ocena: 5,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

próba

Cztery młode dziewczyny, jeszcze dziecinne a już wchodzące w okres dojrzewania, który wprowadza w ich życie burzę hormonów i zamęt uczuć. Nagle przestają radzić sobie z otaczającą je rzeczywistością, uciekają w świat fantazji – także tych seksualnych. Młodzieńcza przyjaźń, która je łączyła zostaje wystawiona na ciężką próbę, ku swojemu przerażeniu dowiadują się same do czego są zdolne w złości i gniewie. Obowiązkowa lektura dla nastolatek oraz ich rodziców.
Poza tym – w tle – barwny pejzaż współczesnego paryskiego liceum.
Autor: sarenka, data: 12.02.2016 13:19, ocena: 5,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

super

Książka która zmusza do myślenia. Do czego zdolny jest człowiek?
Jest to przepiękna opowieść o przyjaźni, o zazdrości, o wsparciu jakie można uzyskać, o potrzebie akceptacji.
Sama książka to zbiór wpisów z pamiętnika czterech dziewcząt.
ksiązka z efektem wow!
Autor: Joanna, data: 10.02.2016 09:43, ocena: 5,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Zazdrośnice

Eric Emmanuel Schmitt w swojej najnowszej powieści pokazuje mistrzowską kreację swojego warsztatu. U autora jak zawsze króluje prostota i syntetyczność wypowiedzi, wypełniona przemyślaną treścią do ostatniej litery. Żadne słowo nie jest tu przypadkowe, czy niezamierzone. Tym bardziej, że książka jest zbiorem kart z pamiętników grupy przyjaciółek, opisujących przede wszystkim emocje, a dopiero później wydarzenia.
Pozornie przeciętna grupa dziewczyn, dzieląca się niemalże wszystkim, zaczyna się od siebie oddalać. Uczucia stają się bodźcem do podejmowania decyzji, które niejednokrotnie przekroczą granicę ich przyjaźni doprowadzając do nieuchronnego końca. Każda kolejno podejmowana akcja wywołuję reakcję, która coraz szybciej zbliża do katastrofy, podkreślanej jeszcze przez przytaczane fragmenty "Romea i Julii" Szekspira. Taki ładunek emocjonalny musiał mieć swoje ujście, choć mało kto spodziewał się, że owe ujście będzie tak krwawe i tak teatralne.
Autor: Meg, data: 09.02.2016 12:16, ocena: 5,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

super

No właśnie mała, niepozorna, ja jak zaczęłam czytać, nie mogłam się oderwać, super, szczególnie, że można zobaczyć, cały wachlarz emocji i uczuć młodych dziewczyn. Książka jest rewelacyjna.
Autor: Agnieszka, data: 08.02.2016 10:41, ocena: 5,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Zazdrośnice

Cztery nastolatki – Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe – są sobie bardzo bliskie. Ich przyjaźń jest silna, dzielą się ze sobą wszystkim, wspierają. Po rozmowie dochodzą do wniosku, że miłość nie istnieje – ich dziadkowie i rodzice rozstają się, a one same też nie mają chłopaków. Gdy Julia oznajmia, że w wakacje przespała się z Terencem, przyjaciółki są zaskoczone. Uznają, że stała się już kobietą. Raphaëlle przeprowadza śledztwo – chce poznać chłopaka, z którym jej przyjaciółka straciła dziewictwo. Wyjeżdża do Londynu i odnajduje chłopaka, a potem zaczyna z nim korespondować. W tym samym czasie Julia zaczyna coraz bardziej się zamykać, skupia się na grze w spektaklu, Colombe również przeżywa inicjację seksualną, a Anouchka musi odnaleźć się w nowej sytuacji, która podzieliła jej rodzinę.
Zazdrośnice Erica-Emmanuela Schmitta opowiedziane są w dość niezwykły sposób. To narracja prowadzona przez wszystkie bohaterki, które prowadzą pamiętniki. To z nich dowiadujemy się tego, co się dzieje. Dzięki pamiętnikom poznajemy również lepiej same dziewczyny, które nie kryją się ze swoimi myślami i marzeniami. W narracji przytoczono też wiadomości wymieniane między dziewczynami.
W powieści jest kilka wątków, ale główne to chyba miłość i przyjaźń. Ta pierwsza pokazana jest szeroko – to uczucie, które zaskakuje, które niszczy, buduje, przynosi radość i cierpienie. Każda z dziewczyn odnajduje inne jej blaski. Dla jednej jest to uczucie, które łączy ją z wymarzonym chłopakiem, dla innej to więź między dziadkami, a dla kolejnej to nieistniejące uczucie.
Przyjaźń jest tu pokazana w stu procentach prawdziwie. To nie tylko coś, co przynosi radość. Czasem przyjaciele potrafią nas zdenerwować, nie zgadzamy się z nimi, chcemy trochę od nich odpocząć, mamy przed nimi tajemnice. To także więź, która łączy mimo różnic.
Jest też wątek zazdrości, urazy i pewnego rodzaju zaborczości. To wszystko wplątane jest w trudne relacje między młodymi kobietami, które poszukują siebie, zastanawiają się nad swoją przyszłością, chcą być szczęśliwe i kochane.
Książka jest naprawdę dobrze napisana. Pomysł na oddanie głosu głównym bohaterkom jest świetny. Czytelnik może je lepiej poznać i zrozumieć. Jest też bliżej ich emocji i myśli. Czasem nastolatki cytują jakieś dialogi, ale one uzupełniają jedynie historię, o jej istocie dowiadujemy się z pamiętników dziewczyn.
Jak może skończyć się ukrywanie prawdy przed bliskimi? Do czego zdolne są zakochane nastolatki? Czy przyjaźń przetrwa próby, na które zostanie wystawiona? I czy dziewczyny zaczną wierzyć w miłość? Tego dowiecie się z tej właśnie powieści. Bardzo polecam.
Autor: Paulina Grzybowska, data: 05.02.2016 15:58, ocena: 4,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Tragiczna zazdrość czy... choroba?

Cztery nastoletnie przyjaciółki - Anouchka, Julia, Raphaelle i Colombe – od zawsze razem pokonywały najtrudniejsze sytuacje. Dorastanie ich nie rozpieszcza, dlatego każda z nich, prócz problemów, o których mówi przyjaciółkom, ma jeszcze sporo tych zapisywanych w pamiętniku. Czy jednak ich przyjaźń przetrwa pojawienie się… chłopaka?

Cztery dziewczyny zawsze wspierały się nawzajem w nieciekawych sprawach: zarówno wówczas, gdy ich rodzice kolejno się rozwodzili, jak i wtedy, kiedy dopadały ich chandry typowe dla wieku dojrzewania. Każda z nich ma inny charakter, wszystkie jednak łączy ten sam wiek i ogromna potrzeba miłości oraz sprawdzenia się w roli partnerki dla wybranego mężczyzny. Na ich drodze zjawia się wielu chętnych chłopaków, jednakże to jeden z nich, Terence, stanie się przyczyną tragedii. Czy jednak faktycznie będzie to jego wina…?

„Zazdrośnice” Erica-Emmanuela Schmitta zdają się być przede wszystkim studium na temat zazdrości. Piękna, jednakże niedoceniana i uznawana za marzycielkę dziewczyna tworzy w swojej głowie obraz idealnej miłości i chłopaka, z którym przeżywa pierwszy raz. Aby ukarać swoją koleżankę za próbę nawiązania z nim kontaktu, tworzy intrygę, która zaskakuje czytelnika na ostatnich stronach książki. I faktycznie, temat zazdrości jest tutaj widoczny, aczkolwiek wciąż nie mogę oprzeć się wrażeniu, że z Julią od początku było coś nie tak. O ile reszta dziewcząt zachowuje się w sposób typowy dla wieku dorastania, Julia zdaje się często uciekać do własnego świata. To, co dzieje się wraz z końcem książki i cała intryga, która wychodzi na jaw, kojarzy mi się bardziej ze zbrodnią zaplanowaną z zimną krwią przez chorą psychicznie osobę, której nikt nie chciał czy nie mógł pomóc.

Błędem byłoby jednak skupienie się tylko na głównym wątku książki – nie bez powodu bowiem autor przedstawił losy dziewcząt tak, jakby same opowiadały o sobie na kartkach swoich pamiętników. Każda z nich snuje opowieść o tym, jak ciężki jest okres dorastania, i jak bardzo niepewność siebie i poczucie osamotnienia może zniszczyć charakter dojrzewającej dziewczyny. Wydaje mi się, że tę książkę powinien przeczytać każdy rodzic, aby choć w małym stopniu zrozumieć, co może dziać się z jego córką – może, bo nie musi. To właśnie ta różnorodność przeżyć wszystkich czterech bohaterek sprawia, że te z nich, które na początku uznalibyśmy za mało poważne czy jeszcze dziecinne, stają się z czasem najbardziej dojrzałe, zwłaszcza pod względem emocjonalnym.

„Zazdrośnice” czyta się dość szybko i przyjemnie, choć faktem jest, że pamiętnikarski charakter prowadzenia fabuły może męczyć. Jeśli choć na chwilę stracimy czujność, możemy pogubić się w opowieściach, przeżyciach i domysłach. Nadal jednak książka ta, mimo krótkiej formy, zawiera skondensowaną wiedzę na temat tego, jak niedaleko jest od miłości do nienawiści; od prawdy do wyobrażenia i marzeń; od przyjaźni do niechęci i zemsty.

Recenzja pochodzi z bloga czytambyniezwariowac.blogspot.com
Autor: Magdalena Tomczak, data: 03.02.2016 12:26, ocena: 5,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Jak trwała jest przyjaźń?

Autor w swojej najnowszej książce zabiera czytelników do czasów młodości. Wnikamy do świata nastolatek, przyjaciółek, które wkraczają w etap dojrzewania. Odkrywają siebie na nowo, obserwują swoje ciała i emocje, które wybuchają jak wulkan. Wszystko jest jakby żywsze. Trochę obce, dziwne, jednak mimo tych zmian mają siebie. Swoją przyjaźń, którą uważają za trwalszą niż miłość. Jednak wystarczy iskra, która wywoła lawinę zdarzeń. Nagle się porównują, oceniają i oszukują. Pewnego dnia w przyjaźń wkrada się zwyczajna zazdrość, która komplikuje wszystko. Rani, niszczy, a z człowieka wychodzi „potwór”. Tak też było w tym wypadku. Ile zostanie z przyjaźni? Czy naprawdę jest tak trwała?

Eric – Emanuel Schmitt po raz kolejny mnie nie zawiódł. Stworzył on historię prostą, może zahaczającą o banał, jednak ma ona drugie dno. Pokazuje ona prawdziwą naturę człowieka na każdym etapie rozwoju. Nastolatka, osobę dorosłą w kwiecie wieku i schorowanych staruszków, którzy mimo choroby i starości trwają przy sobie do samego końca. Odnajdziemy tutaj trwały element, jakim jest prawdziwa miłość po grób. Postrzeganie takiego stanu rzeczy przez młodych, dla których starość jest niczym, a osoby w podeszłym wieku są potworami. Autor w swojej książce stworzył portrety miłości i przyjaźni. Naszkicował wroga, którego znamy pod nazwą „zazdrość”. A także ukazał kruchość młodości i wyżej wymienionych więzi. Powiedziałabym, że ze zwykłej więzi nastolatek wyciągnął wszystko to, co się da. Całość jest czytelna, łatwa w odbiorze i przedstawiona w formie pamiętnika, wiadomości tekstowych, a nawet fragmentów artykułów. Czytając wnikamy do wnętrza każdej z dziewczyn, poznajemy ich myśli, sekrety, emocje. Zakończenie nie jest szokujące, jednak całość ma w sobie to coś. Całość dopełniają cytaty Szekspira, a także nutka filozofii – jak zawsze. Ja nie mam do czego się doczepić.
Autor: Malinka94, data: 01.02.2016 17:19, ocena: 4,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

O przyjaźni, która miała wiecznie trwać

Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe – cztery przyjaciółki, które obiecują sobie przyjaźń aż po grób, bo miłość jest zła, niedobra i tym podobne frazesy. Każda z nich prowadzi pamiętnik, w którym zapisuje najważniejsze dla siebie wydarzenia w minionym okresie czasu. Główną tematyką jest miłość – ta spełniona, a przede wszystkim ta nieszczęśliwa, nastoletnia i przemijająca.

Szesnastolatki, które na siłę chcą być dorosłe, przeżywać uniesienia jak dorosłe kobiety, starają się dopiąć swych celów, w efekcie czego kłamią, oszukują, są wobec siebie nieszczere, ukrywają przed sobą wiele istotnych szczegółów, a finał tego jest dramatyczny jak „Romeo i Julia” Szekspira. Te dziewczęta, gdy się spotykają, gdy jeszcze wszystko jest w porządku są dla siebie najlepszymi przyjaciółkami, ale właśnie… zawsze musi być gdzieś to „ale”! I w tym wypadku się nie zawiodłam, bo rysą na ich przyjaźni okazał się potajemny romans pomiędzy Raphaëlle a chłopakiem z którym spotykała się Julia.

Éric-Emmanuel Schmitt to autor, powiedziałabym, dość wszechstronnie uzdolniony, bo prócz tego, że potrafi wciągnąć czytelnika w swoją powieść, to musi być do tego świetnym obserwatorem codziennego, ludzkiego życia. Stworzył dziewczęta pragnące miłości, lecz wyznające, że jej nienawidzą, infantylne i prawdopodobnie niezdolne do prawdziwych uczuć, bo najważniejsze to „błysnąć” przed przyjaciółkami.

Polecam, bo książka pokazuje przede wszystkim te ciemne strony przyjaźni i miłości, te z pozoru małe ryski, które, gdy się pogłębiają, okazują się rysami nie do naprawienia. Podobnie jest i w życiu, gdy zaufanie zostanie tak bardzo nadszarpnięte, że zmusza człowieka do czynów tak okrutnych.
Autor: Oliksa, data: 31.01.2016 10:29, ocena: 4,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Krótko ale treściwie o miłości i nienawiści

Erica Emmanuel Schmitt uwielbiam za jego prostotę i prostolinijność. Ten pisarz od razu przechodzi do sedna, nie owija w bawełnę.
Jego najnowsza powieść zaskoczyła mnie trochę z powodu głównych bohaterek - są nimi nastolatki. Niby wydaje nam się, że jakie to problemy mogą mieć nastolatki, do których dorośli mogli by się odnieść, utożsamiać z nimi. Autor w genialny sposób kreśli pewną satyrę rozterek miłosnych, dramatów wieku młodzieńczego. Na koniec jednak okazuje się, że każdy z nas mógłby się znaleźć na miejscu - przyjaciółki, które niby się znają ale na dobrą sprawę nie wiedzą o sobie nic, same przed sobą tworzą maski, nie pokazując swojego prawdziwego ja.
Niektórzy może widzą w tej książce tylko potępienie dzisiejszej młodzieży, która chce być "dorosła" mimo wszystko, przedwcześnie przeżywającą swoją inicjację, nie będąc przygotowanym psychicznie na tak ogromny krok. Schmitt podkreśla potrzebę dziewczyn do wpasowania się, bycia takimi jak inni. Ja jednak uważam, że przesłanie jest bardziej uniwersalne - w końcu czy każdy z nas nie szuka zrozumienia i aprobaty u innych? Oglądamy się przez oczy innych i chcemy być tacy jak oni - super, fajni, cool - a żeby to osiągnąć jesteśmy skłonni wiele poświęcić, a nawet posunąć się do rzeczy, które wcześniej nie przeszłyby nam przez myśl.
Książkę czyta się bardzo szybko. Została zredagowana w formie wpisów do pamiętników czterech przyjaciółek, co dodatkowo daje czytelnikowi wgląd w odczucia bohaterek, ich psychikę. Jest pięknie wydana.
Generalnie uważam, że jest to bardzo dobra lektura, ale zdecydowanie nie dla wszystkich. Myślę, że wiele osób nie będzie umiało przejrzeć "wierzchniej" warstwy powieści, a szkoda, bo warto.
Autor: Carmen, data: 31.01.2016 02:11, ocena: 5,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Historia, która mogłaby wydarzyć się naprawdę

„Zazdrośnice” to moje drugie spotkanie z Ériciem-Emmanuelem Schmittem i muszę powiedzieć, że udane. A o czym jest książka? O czterech przyjaciółkach, które w swych pamiętnikach opisują istotne dla siebie rzeczy. O czym piszą? O przyjaźni oraz miłości – o tej obecnej, jak i o tej odległej. Wszystko zależy od tego, do którego pamiętnika czytelnik w danej chwili może „zajrzeć”. A ponieważ wszystkie są nastolatkami, hormony nie próżnują i ochoczo dodają swoje przysłowiowe cztery grosze.

Książka idealna na wolny wieczór, podczas którego chcemy się odprężyć, ale też i zastanowić nad kwestią przyjaźni i miłości. Pędząca akcja wciąga, ale jednocześnie daje do myślenia. Bo oczy widzą jedynie powłokę, ale co kryje się pod spodem?

Sięgając po tę książkę, nie spodziewałam się fali przemyśleń, które nawiedziły mnie po zapoznaniu się z ostatnią stroną. Zakończenie zaskoczyło, a całość uświadomiła kruchość, z pozoru trwałych rzeczy. I nie będę się więcej rozpisywać. Napiszę krótko. Warto sięgnąć po tę książkę, bo choć wydaje się niepozorna, ma w sobie wielkie przesłanie.
Autor: Małgorzata R., data: 30.01.2016 22:12, ocena: 4,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Zazdrośnice

Zazdrośnice E Schmitta to niepozorna mała książeczka naładowana całą gamą emocji i rodzajami relacji międzyludzkich. Cztery nastoletnie przyjaciółki znające się od dzieciństwa wkraczają w świat dorosłych. Poznają swoje pierwsze sympatie, miłości jak również obserwują świat rówieśników jak i dorosłych- rodziców i dziadków. Nie mają przed sobą tajemnic, wieszają kłódkę na moście jako znak nieskończonej i dozgonnej przyjaźni....

Poznają swoje marzenia każda z nich porównuje się z pozostałymi. I tu zaczyna się tytułowa zazdrość. Przez uczucia pojawia się konflikt na wielu płaszczyznach. Pomiędzy koleżankami, których interesuje ten sam chłopak. U rodziców jednej z koleżanek gdzie ojciec odchodzi do przyjaciela i trudność pogodzenia się i ułożenia się z rzeczywistością.

Jednym z niewielu jest potwierdzenie prawdziwej miłości w postaci relacji dziadków kolejnej z dziewczyn. Pomimo stwierdzenia przez lekarzy choroby babci dziadek kocha ją ponad wszystko i jako jedyny traktuje ją jak na początku znajomości.

Fabułę poznajemy poprzez pamiętniki dziewczyn. Widzimy jak świat postrzegany jest przez młodych ludzi.

Dużym plusem jest także włączenie dramatu Romeo i Julia, które świetnie łączy się z książką.
Książkę warto przeczytać ze względu na wachlarz tych wszystkich emocji i uczuć jakie towarzyszą na co dzień nie tylko nastolatkom.
Autor: jezyna122, data: 28.01.2016 22:32, ocena: 4,0  OcenaOcenaOcenaOcenaOcena

Tajemnice miłości

Nie ukrywam, że Eric- Emmanuel Schmitt należy do pisarzy, których darzą ogromnym szacunkiem. Świetny obserwator życia, wspaniały psycholog dusz, niejednokrotnie potrafi swoją twórczością zafascynować, zmusić czytelnika do wielu przemyśleń i zostawić go całkowicie rozedrganego emocjonalnie. W większości jego ostatnich powieści i opowiadań, występujący bohaterowie to ludzie dojrzali, którzy swoje emocje, dylematy umieją nazwać i określić. „Zazdrośnice” to szesnastoletnie dziewczęta, wchodzące w dorosłość, nie umiejące jeszcze radzić sobie ze swoimi uczuciami. Walczące o miłość, zainteresowanie, oscylujące pomiędzy dzieciństwem a dorosłością, marzące o pełnoletności, tak naprawdę chcące pozostać małymi dziewczynkami. „Kiedy dorośli traktują mnie jak smarkulę, mam do nich żal, zwłaszcza do matki, bo uważam, że zasługuję na ich poważanie. Gdy jednak jest przy mnie Dad, mam ochotę uchodzić równocześnie za kobietę i za dziecko”. Według jednejh miłość przynosi spełnienie, według drugiej jest w jakimś stopniu uzależnieniem, jeszcze inna jej nienawidzi, pragnie przeciw niej buntować się i nią manipulować. Anouchka, Julia, Raphaelle, Colombe – przyjaciółki od serca, od zawsze razem, kłódka na moście z ich inicjałami ma przetrwać wszystko, bo to co je łączy, jest sto razy ważniejsze i trwalsze niż miłość. Gdy jedna z nich zwierza się, że została już prawdziwą kobietą, staje się to motorem zdarzeń, których żadna z nich nie umie powstrzymać, lecz każda z nich jest naprawdę ich sprawczą siłą. Dorastanie to ogromnie trudny czas, w którym emocje są tak silne i często tak skrajne, że nie można ujrzeć nic pośrodku, nie ma szarości, tylko czerń i biel, jest „tak” i „nie” bez pozwolenia na „może”. Pewna bezwzględność bohaterek przeraża lecz i one same uginają się od prób odpowiedzi na pytania - kim jestem, po co żyję, dokąd zmierzam, jak mnie ludzie postrzegają. Brak akceptacji własnej osoby, małe problemy które rosną do rangi dramatów, przytłaczając i blokując obiektywizm stają się prawdziwymi tragediami. Emanująca od nich zazdrość staje się przyczyną konfliktów, nieporozumień i staje się grubą barierą, która je oddziela ale daje możliwość na jej obejście.
Eric- Emmanuel Schmitt po raz kolejny udowadnia, że potrafi całkowicie zaskoczyć i wyprowadzić czytelnika na manowce. Nasze spekulacje, domysły nie doprowadzają nas do celu, a pytania długo pozostają bez odpowiedzi. Czy ciemna strona uczuć zwycięży, czy bohaterki odkryją prawdziwe oblicze miłości i jaki to na nie będzie miało wpływ? Moc pytań, zaskakujące odpowiedzi. Zdecydowanie polecam.
Eric-Emmanuel Schmitt
- pozostałe pozycje w naszej księgarni:
Félix i niewidzialne źródło Eric-Emmanuel Schmitt
Félix i niewidzialne źródło
Eric-Emmanuel Schmitt, 27,74
Madame Pylinska i sekret Chopina Eric-Emmanuel Schmitt
Madame Pylinska i sekret Chopina
Eric-Emmanuel Schmitt, 22,43
Zemsta i przebaczenie Eric-Emmanuel Schmitt
Zemsta i przebaczenie
Eric-Emmanuel Schmitt, 29,93
Człowiek, który widział więcej (z autografem) Schmitt Eric-Emmanuel
Człowiek, który widział więcej (z autografem)
Schmitt Eric-Emmanuel, 29,93
Oskar i pani Róża Eric-Emmanuel Schmitt
Oskar i pani Róża
Eric-Emmanuel Schmitt, 22,43
Człowiek, który widział więcej Eric-Emmanuel Schmitt
Człowiek, który widział więcej
Eric-Emmanuel Schmitt, 29,93
Noc ognia Eric-Emmanuel Schmitt
Noc ognia
Eric-Emmanuel Schmitt, 20,18
Pan Ibrahim i kwiaty Koranu Eric-Emmanuel Schmitt
Pan Ibrahim i kwiaty Koranu
Eric-Emmanuel Schmitt, 18,68
Sekta egoistów Eric-Emmanuel Schmitt
Sekta egoistów
Eric-Emmanuel Schmitt, 24,68
Odette i inne historie miłosne Eric-Emmanuel Schmitt
Odette i inne historie miłosne
Eric-Emmanuel Schmitt, 24,68
Małe zbrodnie małżeńskie Schmitt Eric-Emmanuel
Małe zbrodnie małżeńskie
Schmitt Eric-Emmanuel, 17,18
Napój miłosny Eric-Emmanuel Schmitt
Napój miłosny
Eric-Emmanuel Schmitt, 18,68
Papugi z placu d'Arezzo Schmitt Eric-Emmanuel
Papugi z placu d'Arezzo
Schmitt Eric-Emmanuel, 29,93
Kiedy byłem dziełem sztuki Eric-Emmanuel Schmitt
Kiedy byłem dziełem sztuki
Eric-Emmanuel Schmitt, 24,68
Ewangelia według Piłata Eric-Emmanuel Schmitt
Ewangelia według Piłata
Eric-Emmanuel Schmitt, 26,18
Tajemnica pani Ming Eric-Emmanuel Schmitt
Tajemnica pani Ming
Eric-Emmanuel Schmitt, 17,93
Moje życie z Mozartem + CD Eric-Emmanuel Schmitt
Moje życie z Mozartem + CD
Eric-Emmanuel Schmitt, 24,68
Małżeństwo we troje Eric-Emmanuel Schmitt
Małżeństwo we troje
Eric-Emmanuel Schmitt, 24,68
Intrygantki Schmitt Eric-Emmanuel
Intrygantki
Schmitt Eric-Emmanuel, 17,64
Przypadek Adolfa H. Eric-Emmanuel Schmitt
Przypadek Adolfa H.
Eric-Emmanuel Schmitt, 26,18
Oskar i Pani Róża Eric-Emmanuel Schmitt
Oskar i Pani Róża
Eric-Emmanuel Schmitt, 17,18
Oskar i pani Róża Eric-Emmanuel Schmitt
Oskar i pani Róża
Eric-Emmanuel Schmitt, 14,18
Moje Ewangelie Eric-Emmanuel Schmitt
Moje Ewangelie
Eric-Emmanuel Schmitt, 16,50
Oscar and the Lady in Pink Schmitt Eric-Emmanuel
Oscar and the Lady in Pink
Schmitt Eric-Emmanuel, 28,35
Dziecko Noego Eric-Emmanuel Schmitt
Dziecko Noego
Eric-Emmanuel Schmitt, 16,50
Klienci, którzy kupili Zazdrośnice, wybrali również:
Noc ognia Eric-Emmanuel Schmitt
Noc ognia
Eric-Emmanuel Schmitt, 20,18
Małe zbrodnie małżeńskie Schmitt Eric-Emmanuel
Małe zbrodnie małżeńskie
Schmitt Eric-Emmanuel, 17,18
Zemsta i przebaczenie Eric-Emmanuel Schmitt
Zemsta i przebaczenie
Eric-Emmanuel Schmitt, 29,93
Napój miłosny Eric-Emmanuel Schmitt
Napój miłosny
Eric-Emmanuel Schmitt, 18,68
Sekta egoistów Eric-Emmanuel Schmitt
Sekta egoistów
Eric-Emmanuel Schmitt, 24,68
Tajemnica pani Ming Eric-Emmanuel Schmitt
Tajemnica pani Ming
Eric-Emmanuel Schmitt, 17,93
Człowiek, który widział więcej Eric-Emmanuel Schmitt
Człowiek, który widział więcej
Eric-Emmanuel Schmitt, 29,93
Pan Ibrahim i kwiaty Koranu Eric-Emmanuel Schmitt
Pan Ibrahim i kwiaty Koranu
Eric-Emmanuel Schmitt, 18,68
Małżeństwo we troje Eric-Emmanuel Schmitt
Małżeństwo we troje
Eric-Emmanuel Schmitt, 24,68
Madame Pylinska i sekret Chopina Eric-Emmanuel Schmitt
Madame Pylinska i sekret Chopina
Eric-Emmanuel Schmitt, 22,43
Intrygantki Schmitt Eric-Emmanuel
Intrygantki
Schmitt Eric-Emmanuel, 17,64
Przypadek Adolfa H. Eric-Emmanuel Schmitt
Przypadek Adolfa H.
Eric-Emmanuel Schmitt, 26,18
Kiedy byłem dziełem sztuki Eric-Emmanuel Schmitt
Kiedy byłem dziełem sztuki
Eric-Emmanuel Schmitt, 24,68
Dziecko Noego Eric-Emmanuel Schmitt
Dziecko Noego
Eric-Emmanuel Schmitt, 16,50
Moje życie z Mozartem + CD Eric-Emmanuel Schmitt
Moje życie z Mozartem + CD
Eric-Emmanuel Schmitt, 24,68
Papugi z placu d'Arezzo Schmitt Eric-Emmanuel
Papugi z placu d'Arezzo
Schmitt Eric-Emmanuel, 29,93
Wyszukiwarka
Wpisz tytuł, autora lub wydawcę
tylko w dostępnych
tylko z wyprzedaży
Skorzystaj z 35% rabatu na całą ofertę Copernicus Center Press!
Ostatnio oglądane
KZazdrośnice
KPołożna z Auschwitz
KGłosy z zaświatów
KPodróż Cilki
K365 dni
KDrań
KKochaj najlepiej, jak potraf...
Pokaż ofertę tytułów z wyprzedaży
Pokaż ofertę tytułów z wyprzedaży
Awangarda - 402
Blues - 480
Country - 174
Dubstep - 238
Etniczna - 197
Filmowa - 737
Hardcore - 163
Hip-hop - 1207
Jazz - 2479
Kabaret - 26
Klasyczna - 3622
Metal - 7114
Pakiety - 132
Pop - 9421
Punk - 349
Religijna - 203
Retro - 32
Rock - 6107
Soul - 120
Swing - 20
Gry - 81
© 2006-2020 Bonito.pl – Radość z czytania Polityka prywatności i plików cookies Obowiązek informacyjny o przetwarzaniu danych osobowych
Jesteśmy tanią księgarnią internetową. Oferujemy tanie książki i komiksy, muzykę na płytach CD, filmy DVD i Blu-ray, zabawki dla dzieci, puzzle i gry planszowe. Koniecznie sprawdź nasze Bestsellery!